Wspomnienie o Profesor Zofii Świdzie




Дата канвертавання27.04.2016
Памер13.94 Kb.

Wspomnienie o Profesor Zofii Świdzie

Wspomnienie o Profesor Zofii Świdzie

W dniu 7 lutego 2011 r. odeszła niespodziewanie profesor Zofia Świda, wybitny teoretyk prawa karnego procesowego, sędzia Sądu Apelacyjnego w stanie spoczynku, związana przez całe życie z Wydziałem Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego. Śmierć Pani Profesor pogrążyła w żałobie wszystkich, którzy Ją znali i dla których była wzorem naukowej rzetelności, a także oddania i bezinteresownej pomocy innym, służenia im radą, także w codziennych, zwykłych i ludzkich sprawach.

Zofia Świda urodziła się 3 czerwca 1939 r. w Wilnie. Matka – Zofia Świdowa była lekarzem pediatrą, ojciec – Witold Świda – profesorem prawa, adwokatem, Rektorem Uniwersytetu Wrocławskiego. Z domu rodzinnego wyniosła zamiłowanie i zapał do pracy naukowej oraz ciekawość ludzi i świata.

Po maturze Zofia Świda najpierw zaczęła studiować filologię polską. W trakcie studiów zmieniły się Jej zainteresowania i rozpoczęła studia prawnicze, które ukończyła w 1962 r. Tytuł magistra prawa otrzymała po obronie pracy magisterskiej pt. „Zeznania świadków”, którą przygotowała pod kierunkiem prof. dr hab. Włodzimierza Gutekunsta. Po rocznym stażu została zatrudniona na stanowisku asystenta w Zakładzie Postępowania Karnego, kierowanym przez prof. dr hab. Marię Lipczyńską. W dniu 22 września 1971 r. na podstawie rozprawy doktorskiej pt. „Sądownictwo penitencjarne jako instytucja procesowa”, której recenzentami byli: prof. dr hab. Maria Lipczyńska, prof. dr hab. Jerzy Śliwowski, prof. dr hab. Włodzimierz Gutekunst i doc. dr Józef Wąsik, otrzymała stopień doktora nauk prawnych i została zatrudniona na stanowisku adiunkta w Katedrze Postępowania Karnego. Stopień doktora habilitowanego Zofia Świda uzyskała w dniu 9 czerwca 1983 r. na podstawie rozprawy pt. „Zasada swobodnej oceny dowodów w polskim procesie karnym”. Recenzentami w przewodzie habilitacyjnym byli prof. dr hab. Maria Lipczyńska, prof. dr hab. Marian Cieślak i prof. dr hab. Andrzej Murzynowski. W dniu 1 kwietnia 1984 r. Zofia Świda została zatrudniona na stanowisku docenta, a w dniu 1 kwietnia 1991 r. została mianowana profesorem nadzwyczajnym. Ukoronowaniem kariery akademickiej Pani Profesor było uzyskanie przez Nią w dniu 15 stycznia 1996 r. tytułu profesora nauk prawnych. Stanowisko profesora zwyczajnego uzyskała w 2001 r.

Profesor Zofia Świda od 1991 r. do 2009 r. kierowała Katedrą Postępowania Karnego. Przez 15 lat (do 2006 r.) była przewodniczącą Komisji Dyscyplinarnej ds. Nauczycieli Akademickich Uniwersytetu Wrocławskiego, a następnie przewodniczącą Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego. Była członkiem Towarzystwa Naukowego Prawa Karnego i Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego. W 1989 r. powołana została do Komisji do spraw Reformy Prawa Karnego. W ramach Komisji brała udział w przygotowaniu kodyfikacji karnych z 1997 r., a następnie w pracach zespołu opracowującego w latach 1999–2000 projekt zmian kodeksów karnych. W latach 2002–2005 była członkiem Komisji Kodyfikacyjnej do spraw Reformy Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości. Członkiem Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego została także w 2010 r.

Profesor Zofia Świda brała też udział, w charakterze eksperta, w pracach Komisji Sejmowej do Spraw Reformy Prawa Karnego oraz w pracach Senatu nad projektem Kodeksu postępowania karnego. W latach 1989–1993 była członkiem Zespołu Prawa Karnego Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów. W latach 1992–1994 pracowała w Komisji HESP Fundacji Stefana Batorego. Od 1989 r. przez dwie kadencje była członkiem Komitetu Nauk Prawnych PAN. Profesor Zofia Świda była też członkiem Komitetu Redakcyjnego czasopisma Przegląd Prawa Karnego, wydawanego przez Towarzystwo Naukowe Prawa Karnego, oraz członkiem Kolegium Redakcyjnego, a następnie Rady Programowej miesięcznika Prokuratura i Prawo.

Zainteresowania naukowe Pani Profesor obejmowały wiele płaszczyzn, z których najważniejsze to postępowanie karne, prawo karne wykonawcze i postępowanie w sprawach o wykroczenia. Pozostawiła po sobie znaczny i wartościowy dorobek naukowy, obejmujący blisko 100 pozycji, w tym trzy monografie (Sądownictwo penitencjarne jako instytucja procesowa, Warszawa 1974; Zasada swobodnej oceny dowodów w polskim procesie karnym, Wrocław 1983; Realizacja praw człowieka w kontradyktoryjnym procesie karnym, Wrocław 1994), podręczniki akademickie (Polski proces karny; Prawo o wykroczeniach; Prawo karne procesowe. Część ogólna i Część szczególna; Podstawy materialnego i procesowego prawa o wykroczeniach; Postępowanie karne. Część ogólna i Część szczególna). Jej publikacje cechuje nader wysoki poziom prezentowanej w nich wiedzy teoretycznej i praktyczna umiejętność dostrzegania istotnych problemów oraz formułowania wniosków.

Zofia Świda wypromowała kilkuset magistrów prawa. Była promotorem w 7 przewodach doktorskich. Wielokrotnie sprawowała funkcje recenzenta w przewodach dotyczących nadania tytułu naukowego profesora, powołania na stanowisko profesora oraz w przewodach habilitacyjnych i doktorskich. Należała do grona wyróżniających się dydaktyków Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego. Na kierunkach studiów „Prawo” i „Administracja” prowadziła wykłady i seminaria z postępowania karnego. Liczne zajęcia prowadziła też na studiach niestacjonarnych, studiach podyplomowych i doktoranckich. Wykłady na temat postępowania karnego wygłaszała także na innych uniwersytetach i wyższych uczelniach w Polsce i za granicą. Warto wspomnieć o ostatnich z nich na temat „Rzetelny proces karny” – wygłoszonym na konferencji naukowej w Meksyku, która odbyła się w dniach 14–15 lutego 2004 r., oraz na temat „Gwarancje prawa do właściwego sądu w sprawach karnych w Polsce” – wygłoszonym na konferencji naukowej w Meridzie w Wenezueli w dniach 6–10 czerwca 2006 r.

Bardzo ważną częścią działalności Zofii Świdy było wykonywanie zawodu sędziego. Aplikację sądową ukończyła w 1964 r. egzaminem sędziowskim zdanym z wynikiem bardzo dobrym. Od 1993 r. do 2009 r. była sędzią Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu. Jej szczególne kompetencje sprawiały, że często była zapraszana na szkolenia organizowane dla sędziów i prokuratorów. Kontakty te bardzo ceniła, gdyż były źródłem bogatych inspiracji badawczych. Jako sędzia dobrze rozumiała problemy osób stosujących prawo.

Profesor Zofia Świda była osobą pełną pasji, o szerokich zainteresowaniach i horyzontach. Miała dar rozmowy, którym zarażała swoich słuchaczy. Lubiła spotykać się z ludźmi, rozmawiać, prowadzić długie i ożywione dyskusje. Z pasją tańczyła, często do „białego rana”, i z parkietu schodziła zawsze ostatnia.

Zofia Świda dużo podróżowała. Potrzeba, chęć i pasja poznawania nowych krajów, ludzi i zjawisk, gnała Ją w coraz to nowe miejsca. Była na wszystkich kontynentach, z wyjątkiem Antarktydy. Wszędzie zdobywała nowych przyjaciół. Jej radość życia, optymizm, energia, przyciągały do Niej ludzi niezależnie od płci, wieku i koloru skóry.

Odchodząc przedwcześnie, pozostawiła niezakończone projekty i niezrealizowane plany. Pod Jej redakcją przygotowywana była trzecia część akademickiego podręcznika do postępowania karnego. Kierowała też pracami badawczymi w ramach grantu pt. „Jawność postępowania karnego jako warunek rzetelnego procesu karnego”. Była też jednym z autorów Komentarza on-line do Kodeksu postępowania karnego, wydawanego przez Wydawnictwo C. H. Beck.

Straciliśmy wybitnego Uczonego i uroczą Kobietę. Na zawsze pozostanie w naszej pamięci.


Jerzy Skorupka



Prokuratura

i Prawo 7–8, 2011


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка