Вынікі першаснай марфалагічнай дыягностыкі папiлярных карцыном шчытападобнай залозы в. Я. Папок, М. В. Фрыдман, Ю. Я. Дзямiдчык, С. У. Манькоўская




Дата канвертавання17.03.2016
Памер203.53 Kb.
ВЫНІКІ ПЕРШАСНАЙ МАРФАЛАГІЧНАЙ ДЫЯГНОСТЫКІ ПАПIЛЯРНЫХ КАРЦЫНОМ ШЧЫТАПАДОБНАЙ ЗАЛОЗЫ

В.Я. Папок, М.В. Фрыдман, Ю.Я. Дзямiдчык, С.У. Манькоўская

Рэспубліканскі Цэнтр пухлін шчытападобнай залозы, Мiнск, Беларусь



Ключавыя словы: тонкаiголкавая пункцыйная біяпсія, мазкі-адбіткі пухліны, інтрааперацыйнае марфалагічнае даследаванне, папiлярны рак шчытападобнай залозы

Стварэнне аптымальных умоў для да- і інтрааперацыйнай верыфікацыі раку шчытападобнай залозы маюць першачарговае значэнне ў вызначэнні аб'ёму аператыўнага ўмяшальнiцтва і далейшай лячэбнай тактыкі ў тым выпадку, калі злаякасную прыроду наваўтварэння немагчыма даказаць ў дааперацыйным перыядзе. На эфектыўнасць першаснай марфалагічнай дыягностыкі можа ўплываць шмат суб'ектыўных і аб'ектыўных фактараў, тым ня меньш, комплексны падыход, заснаваны на ўжыванні пункцыйнай біяпсіі, мазкоў-адбіткаў у камбінацыі з традыцыйным даследаваннем метадам замарожаных зрэзаў дазваляе пазбегнуць паўторнай аперацыі ў пераважнй большасцi пацыентаў.


EFFECTIVENESS OF THE PRIMARY MORPHOLOGICAL DIAGNOSIS OF PAPILLARY THYROID CARCINOMA

V.E. Papok, M.V. Fridman, Yu.E. Demidchik, S.V. Mankovskaya

Key words: fine needle aspiration biopsy, smear prints, frozen sections, papillary thyroid carcinoma

Pre- and intraoperative verification of the thyroid carcinoma has great impact on the exact volume of tissues that must be removed and on the surgeon’s decision if the final conclusion was formulated only after routine histological examination. The effectiveness of primary morphological diagnosis depends on many factors (objective and subjective) and possibility to verify the process in time is connected with complex approach including guided fine needle aspiration, sponge and surface biopsy and total or near total frozen section of the suspicious nodule. The utility of all these methods makes second operation needless in great many patients who suffered from papillary thyroid carcinoma.


Уводзіны

Першасная дыягностыка вузлавых наваўтварэнняў шчытападобнай залозы ўключае выкананне тонкаiголкавай пункцыйнай аспірацыйнай біяпсіі пад кантролем ультрасанаграфіі. У большасці выпадкаў гэты метад дазваляе правільна ўстанавiць характар паталагічных змен і вызначыць наступнае лячэнне хворага [2,4,6].

Аднак у клінічнай практыцы нярэдка ўзнікаюць сітуацыі, калі шматразовыя пункцыі вузла аказваюцца неэфектыўнымі, а вынікі рэхаскапiчнага даследавання не дазваляюць выключыць анкалагічнае захворванне. Складанасці ў дыягностыцы могуць узнікаць пры наяўнасці спадарожных раку непухлiнных захворванняў шчытападобнай залозы, на фоне якіх цяжка акрэслiць карцыному невялікіх памераў, а таксама ў тых выпадках, калі пухлiнны вузел мае асаблівасці гiсталагiчнай архітэктонікі. Так, найболей складаныя для цыталагiчнай верыфікацыі пухліны шчытападобнай залозы з фалікулярнай дыферэнцорыўкай [5].

Мэта дадзенай працы заключаецца ў вызначэннi эфектыўнасці трох метадаў марфалагічнай дыягностыкі папiлярнага раку шчытападобнай залозы: пункцыйнай біяпсіі пад кантролем ультрагукавога даследавання, мазкоў-адбіткаў з паверхні рассечанага пухлiннага вузла і гiсталагiчнага даследаванні пухліны па замарожаных зрэзах для стварэння аптымальнай схемы да- і інтрааперацыйнага абследавання пацыентаў.



Матэрыял i метады

Аналізаваліся вынікі першаснай дыягностыкі папiлярнага раку шчытападобнай залозы ў 784 хворых (175 мужчын і 609 жанчын, суадносіны 1:3,5), якія назіраліся ў Рэспубліканскім Цэнтры пухлін шчытападобнай залозы за перыяд з 2000 па 2005 гг. Ва ўсіх выпадках пры канчатковым марфалагічным даследаванні быў пастаўлены дыягназ папiлярнага раку. Сярэдні ўзрост у гэтай выбарцы склаў 28±6 гадоў (ад 19,0 да 76,8).

Ультрагукавое даследаванне шчытападобнай залозы ажыцяўлялася на апаратах Hitachi 405 або Siemens G60 з выкарыстаннем лінейных датчыкаў 7,5 або 10 MHz. Пры выяўленні вузлавых наваўтварэнняў звярталі ўвагу на тыя з іх, якія па сваёй рэхаскапiчнай семіётыцы дазвалялі западозрыць рак. Патагнаманiчнымi прыкметамі карцыномы лічылі няроўныя або невыразныя контуры вузла, яго гiпарэхагенную або гетэрагенную структуру з наяўнасцю дробных гіперрэхагенных уключэнняў, а таксама неаднастайнасць капсулы наваўтварэння і прыкметы інтэнсіўнага крывацёку ў пухліне пры доплераграфіі.

Біяпсію праводзілі ў гарызантальным становішчы хворага з выкарыстаннем валіка для разгінання шыі. Для пункцыі ўжывалі іголку №22, даўжынёй 4 см з вонкавым дыяметрам 0,8 мм і аднаразовы шпрыц аб'ёмам 10 мл.

Перад выкананнем працэдуры датчык арыентавалі ў непасрэднай блізкасці да зоны паражэння. Увядзенне і перамяшчэнне іголкі, а таксама выбар кропкі для атрымання матэрыялу кантралявалі на маніторы.

Інтрааперацыйную экспрэс-дыягностыку прадпрымалі ў тых выпадках, калі дыягназ карцыномы не быў пацверджаны пункцыйнай біяпсіяй наваўтварэння. Для падрыхтоўкі мазкоў-адбіткаў падазроны вузел рассякалі ў падоўжным кірунку на ўсю таўшчыню тканкі шчытападобнай залозы і затым да паверхні зрэзу наваўтварэння паслядоўна прыціскалі два прадметных шкла.

Як і матэрыял, атрыманы ў выніку пункцыйнай біяпсіі, вырабленыя такім чынам прэпараты фіксавалі па Мэй - Грунвальду і афарбоўвалі азур - эазiновымi сумесямі па Папенгейму.

Для тэрміновай гiсталагiчнай дыягностыкі рабiлі вырэзку пухліны з наступным змяшчэннем матэрыялу ў крыястат і вырабам трох зрэзаў таўшчынёй 4-5 мкм, якія афарбоўвалі гематаксiлiнам і эазiнам па стандартнай методыцы. Гатовыя мiкрапрэпараты праглядалі паслядоўна на павелічэнні 40, 100, 200, 400. Агульная працягласць працэдуры не перавышала 20 хвілін, уключаючы час на мікраскапію прэпарата.

У якасці крытэрыя эфектыўнасці дыягностыкі разлічвалі паказчык адчувальнасці, які адлюстроўвае здольнасць методыкі распазнаваць захворванне. Інфармацыя аб падазрэннi на рак у выпадках, калі ў пасляаперацыйным матэрыяле сапраўды выяўлялася карцынома, расцэньвалася як дадатковы вынік даследавання.

Статыстычная адзнака дадзеных грунтавалася на выніках двухбаковага дакладнага тэсту Фішэра і ступеньчатай бінарнай лагістычнай рэгрэсіі, якая дазваляе вызначаць верагоднасць падзеі. Кожнае назіранне апісвалася 18 паказчыкамі (табл.1).



Таблiца 1-Прыкметы, адабраныя для статыстычнага аналізу

Прыкмета


Клас

Незалежныя пераменныя:



Пол

мужчынскі або жаночы



Узрост

значэнне (гадоў)



Памер пухліны (найбольшае вымярэнне)

значэнне (мм)



Фонавы аутаiмунны тырэяiдыт

ёсць або няма



Фонавы неспецыфiчны хранiчны тырэяiдыт

ёсць або няма



Спадарожны вузлавы валляк

ёсць або няма



Спадарожная адэнома щчытападобнай залозы

ёсць або няма



Лакалiзацыя пухлiны пад капсулай шчытападобнай залозы

так ці не



Лакалiзцыя вузла ў перашыйку

так ці не



Лакалiзацыя пухлiны ў глыбiнi долi шчытападобнай залозы

так ці не



Характар росту пухліны

салiтарны або шмат фокусны



Капсула наваўтварэння

ёсць або няма



Перавага сасочкавых структур у пухліне

ёсць або няма



Перавага фалікулярных структур

ёсць або няма



Суцэльны характар росту

ёсць або няма

Залежныя пераменныя:



Дыягназ карцыномы па выніках пункцыйнай біяпсіі пухлiннага вузла

так ці не



Дыягназ карцыномы па інтрааперацыйных мазках-адбітках

так ці не



Дыягназ карцыномы па замарожаных зрэзах

так ці не

Крытычнае значэнне ўзроўню значнасці (P) не перавышала 5%. У тэксце і таблічным матэрыяле прыведзены наступныя ўмоўныя скарачэнні: ДШ - дачыненне шанцаў, ДI - даверны інтэрвал, B - каэфіцыент рэгрэсіі.

У працы скарыстана ліцэнзійнае праграмнае забеспячэнне SPSS 12.0 (SPSS Inc., Chicago, Il, USA).

Вынікі

Памеры вузлавых наваўтварэнняў шчытападобнай залозы вар'іравалі ад 1 да 62 мм, складаючы ў сярэднім 14,4±10,2 мм. У 354 (45,2%) выпадках сустракаліся безсімптомныя непальпаваныя пухліны, вызначаныя толькі ўльтрасанаграфіяй. З іх у 102 (13,0%) хворых найбольшы памер карцыномы не перавышаў 5 мм. Звычайна такія вузлы выяўляліся падчас прафілактычных аглядаў або выпадкова пры абследаванні з нагоды вузлавога валляка або тырэяідыту.

У цэлым, фонавыя захворванні шчытападобнай залозы ў абмяркоўваемай выбарцы мелі месца ў 168 (21,4%) пацыентаў, прычым звычайна сустракаўся полiнадулярны валляк і прыкладна з аднолькавай частатой хранічны “неспецыфічны” і аутоаiмунны тырэяідыт. У 14 (1,8%) хворых назіралася спалучэнне некалькіх дабраякасных паталагічных працэсаў. Пухлiнныя вузлы ў большасці выпадкаў былі салiтарнымi, iнтратыроiднымi, без капсулы, з класічнай папiлярнай архітэктонікай (табл.2).

Абодва метады цыталагiчнай дыягностыкі (пункцыйная біяпсія і даследаванне мазкоў-адбіткаў) прыкладна з аднолькавай частатой (24,7 - 27,8%) прыводзілі да псеўдапамылковых адмоўных вынікаў, аднак экспрэс даследаванне па мазках дазваляла часцей інтэрпрэтаваць паталагічны працэс як карцыному. Найболей дзейсным аказалася гiсталагiчнае даследаванне па замарожаных зрэзах, пры якім рак быў ідэнтыфікаваны ў 75% назіранняў (табл.3). Разам з тым, дыягнастычныя магчымасці кожнага з метадаў аказваліся абмежаванымі пры даследаванні мiкракарцыном памерамі меней 3-4 мм. У падобных сітуацыях адсотак правільных адказаў быў вельмі нізкім, асабліва пры цыталагiчным даследаванні мазкоў-адбіткаў (табл.4).



Таблiца 2 - Асноўныя клініка-марфалагічныя характарыстыкі

Прыкмета





Частоты і сярэднія значэнні

  1. Памер пухліны ў найбольшым вымярэнні (мм)

мінімальнае і максімальнае значэння

1 - 62

1  5

102 (13,0%)

6  10

239 (30,4%)

11  15

199 (25,4%)

16  20

107 (13,6%)

21  25

58 (7,4%)

26  30

31 (3,9%)

31  35

20 (2,5%)

36  40

9 (1,1%)

более 40

20 (2,5%)

  1. Характар росту

салiтарны

711 (90,6%)

шматфокусны

74 (9,4%)

  1. Лакалізацыя пухліны пад капсулай залозы

лакалізацыя пухліны пад капсулай залозы

115 (14,6%)

у перашыйку

23 (2,9%)

у тоўшчы долі

647 (82,4%)

  1. Капсула вузла:

ёсць

139 (17,7%)

не

646 (82,3%)

  1. Дамінуючая гiсталагiчная архітэктоніка пухліны

сасочкавая

553 (70,5%)

фалікулярная

194 (24,7%)

суцэльная

37 (4,7%)

  1. Спадарожны фонавы паталагічны працэс у шчытападобнай залозе

аутаiммунны тырэяідыт

45 (5,7%)

неспецыфічны хранічны тырэяідыт

55 (7,0%)

адэнома

23 (2,6%)

вузлавы валляк

59 (6,8%)

Ацэнка адчувальнасці паказала залежнасць вынікаў марфалагічнага даследавання ад шэрагу фактараў. Эфектыўнасць дыягностыкі вiдавочна зніжалася пры наяўнасці фонавых вузлоў валляка, інкапсуляваных карцыном і фалікулярнай дыферэнцоўкі папiлярнага раку.

Таблiца 3 - Марфалагічныя дыягназы

Дыягнастычны метад

Колькасць хворых, якім праводзілася даследаванне

Інтэрпрэтацыя даследавання










Рак

Падазрэнне на рак

Дабраякаснае захворванне

Пункцыйная біяпсія пухліны (1)

629 (100%)

314 (49,9%)

140 (22,2%)

175 (27,8%)

Экспрэс даследаванне мазкоў-адбіткаў пухліны (2)

247 (100%)

159 (64,4%)

27 (10,9%)

61 (24,7%)

Тэрміновае марфалагічнае даследаванне па замарожаных зрэзах (3)

308 (100%)

231 (75,0%)

20 (6,5%)

57 (18,5%)

Дасягнуты ўзровень значнасці




P(1,3)<0,0001

P(1,2) =0,0001

P(2,3)=0,007





P(1,3)=0,0022

Монаварыянтным аналізам паказана, што вынікі даследавання замарожаных зрэзаў знаходзіліся ў пэўнай залежнасці ад памеру і лакалізацыі карцыномы. Дыягназ звычайна атрымоўвалася даказаць у вузлах, размешчаных непасрэдна пад капсулай шчытападобнай залозы, а пры дыяметру наваўтварэнняў, які перавышае 20 мм, адчувальнасць гiсталагiчнага экспрэс-аналізу аказвалася нізкай (табл.5).

Неабходна адзначыць, што ў 18 (2,3%) хворых рак не быў даказаны ні адным з трох метадаў дыягностыкі. У палове гэтых выпадкаў пры канчатковым марфалагічным даследаванні ўстаноўлены інкапсуляваны фалікулярны варыянт папiлярнага раку.

Таблiца 4 - Вынікі дыягностыкі мiкракарцыном



Памер пухліны (мм) у найбольшым вымярэнні

Колькасць хворых якім праводзілася даследаванне

Інтэрпрэтацыя даследавання










Рак або падазрэнне на рак

Дабраякаснае захворванне

Пункцыйная біяпсія пухліны

1

5

2 (40,0%)*

3 (60,0%)

2

9

5 (55,6%)

4 (44,4%)

3

16

10 (62,5%)

6 (37,5%)

4

18

13 (72,2%)

5 (27,8%)

5

33

26 (78,8%)

7 (21,2%)

6

38

30 (79,0%)

8 (21,0%)

7

34

24 (70,6%)

10 (29,4%)

8

42

31 (73,8%)

11 (26,2%)

9

22

16 (72,7%)

6 (27,3%)

10

49

33 (67,4%)

16 (32,6%)

Экспрэс даследаванне мазкоў-адбіткаў

1

5

1 (20,0%)

4 (80,0%)

2

1

0 (0,0%)

1 (100,0%)

3

11

5 (45,5%)

6 (54,5%)

4

5

3 (60,0%)

2 (40,0%)

5

15

14 (93,3%)

1 (6,7%)

6

13

11 (84,6%)

2 (15,4%)

7

14

9 (64,2%)

5 (35,7%)

8

18

12 (66,7%)

6 (33,3%)

9

9

9 (100,0%)

0 (0,0%)

10

16

13 (81,3%)

3 (18,7%)

Тэрміновае марфалагічнае даследаванне па замарожаных зрэзах

1

6

1 (16,7%)

5 (83,3%)

2

4

1 (25,0%)

3 (75,0%)

3

9

5 (55,6%)

4 (44,4%)

4

7

4 (57,1%)

3 (42,9%)

5

13

12 (92,3%)

1 (7,7%)

6

21

20 (95,2%)

1 (4,8%)

7

18

16 (88,9%)

2 (11,1%)

8

25

20 (80,0%)

5 (20,0%)

9

14

13 (92,8%)

1 (7,1%)

10

26

23 (88,5%)

3 (11,5%)

Заўвага: * - адсотак ад колькасці хворых у падгрупе

Таблiца 5 - Адчувальнасць (%) метадаў марфалагічнай верыфікацыі



Прыкмета

Дыягнастычны метад

Пункцыйная біяпсія

Мазкі-адбіткі

Замарожаныя зрэзы

Уся выбарка

72,1

75,4

81,6

Лакалізацыя пухліны:










пад капсулай залозы

66,0

75,0

95,9 (1)

у перашыйку

70,0

71,4

76,9 (2)

у тоўшчы долі

73,4

75,7

79,0 (3)

Дасягнуты ўзровень значнасці







P(1,3)=0,0024

Шматфокусны рост

75,0

73,7

87,0

Памер пухліны (найбольшае вымярэнне):










10 мм

71,2

72,7

81,3 (1)

11 – 20 мм

74,7

80,2

89,0 (2)

21+ мм

68,7

71,4

63,8 (3)

Дасягнуты ўзровень значнасці







P(1,3)=0,027

P(2,3)=0,0005

Наяўнасць капсулы вузла:










ёсць

62,3

59,1

59,2

не

74,2

79,4

88,2

Дасягнуты ўзровень значнасці

P=0,011

P=0,0053

P<0,0001

Спадарожныя фонавыя захворванні шчытападобнай залозы:










аутаiммунны тырэяідыт

56,8 (1)

62,5 (1)

66,7 (1)

неспецыфічны хранічны тырэяідыт

60,5 (2)

73,3 (2)

90,9 (2)

адэнома

61,1 (3)

60,0 (3)

53,8 (3)

вузлавы валляк

60,5 (4)

57,1 (4)

63,3 (4)

фонавыя захворваннi адсутнiчаюць

75,4 (5)

79,7 (5)

85,7 (5)

Дасягнуты ўзровень значнасці

P(4,5)=0,044

P(4,5)=0,015

P(3,5)=0,0085

P(4,5)=0,0072

Пераважная архітэктоніка:










папiлярная

77,0 (1)

82,1 (1)

90,4 (1)

фалікулярная

58,6 (2)

62,3 (2)

69,1 (2)

суцэльная

75,9 (3)

76,9 (3)

77,8 (3)

Дасягнуты ўзровень значнасці

P(1,2)<0,0001

P(1,2)=0,002

P(1,2)<0,0001

P(1,3)=0,045

Бінарная лагістычная рэгрэсія ў цэлым пацвердзіла вынікі монаварыянтнага аналіза. Магчымасць верыфікацыі карцыномы залежыла ад характару спадарожных непухлiнных захворванняў шчытападобнай залозы, наяўнасці ў яе капсулы і марфалагічнай структуры пухліны. Кожны з метадаў дыягностыкі быў дзейсны ў вызначэннi карцыном класічнай папiлярнай структуры, але не наваўтварэнняў з фалікулярнай архітэктонікай. Зазначым, што пры зададзеным спалучэнні прыкмет памер пухліны не аказваў пэўнага ўплыву на эфектыўнасць дыягностыкі (табл.6).



Таблiца 6 - Вынікі бінарнай лагістычнай рэгрэсіі

Прыкметы

B

P

ДШ

95%ДI

Цыталагiчнае даследаванне пунктатаў пухліны

Наяўнасць капсулы вузла

0,47

0,03

1,60

1,052,45

Фонавы аутаiммунны тырэяідыт

0,63

0,04

1,88

1,023,46

Неспецыфічны хранічны тырэяідыт

0,63

0,05

1,87

1,013,46

Фонавы вузлавы валляк

0,64

0,04

1,89

1,043,42

Класічны папiлярны рак

0,90

0,00

0,41

0,280,60

Суцэльны варыянт папiлярнага раку

0,91

0,02

0,40

0,190,84

Цыталагiчнае экспрэс даследаванне мазкоў-адбіткаў

Наяўнасць капсулы вузла

0,87

0,00

2,39

1,344,24

Фонавы вузлавы валляк

1,03

0,00

2,81

1,555,09

Класічны папiлярны рак

1,02

0,00

0,36

0,200,66

Марфалагічнае даследаванне па замарожаных зрэзах

Наяўнасць капсулы вузла

1,90

0,00

6,72

3,3113,62

Фонавы аутаiммунны тырэяідыт

1,12

0,04

3,07

1,049,02

Неспецыфічны хранічны тырэяідыт

1,53

0,04

0,22

0,050,93

Фонавы вузлавы валляк

1,45

0,00

4,26

1,7110,59

Спадарожная адэнома шчытападобнай залозы

1,91

0,00

6,76

1,9024,08

Класічны папiлярны рак

1,65

0,02

0,19

0,090,40

Лакалізацыя пухліны пад капсулай шчытападобнай залозы

1,68

0,00

0,19

0,040,80



Абмеркаванне

Тонкаiголкавая пункцыйная біяпсія шчытападобнай залозы ўяўляе сабою адзіны метад прамой дааперацыйнай ацэнкі структуры вузлавых наваўтварэнняў. Пры гэтым верагоднасць атрымання адэкватнага цыталагiчнага матэрыялу істотна павышаецца, калі паказаная дыягнастычная працэдура праводзіцца пад кантролем ультрасанаграфіі, што дазваляе не толькі выяўляць падазроныя вузлы, але таксама выбіраць аптымальны кірунак і глыбіню пункцыі. Несумненны ўплыў на выніковасць дадзенага метаду дыягностыкі аказвае колькасць бiяптата, а таксама досвед і кваліфікацыя персанала, выконваючага даследаванне [6,8].

Прынятыя больш за 30 гадоў таму правілы дыягностыкі папiлярнага раку шчытападобнай залозы, цалкам заснаваныя на цыталагiчных характарыстыках, паказалі сваю ўніверсальнасць, але дагэтуль не атрымалася растлумачыць, чаму пры падабенстве змен на клеткавым узроўні так варыябельныя тканкавыя асаблівасці гэтай пухліны. Праблемы цыталагiчнай і гiсталагiчнай дыягностыкі ўпіраюцца ў адсутнасць агульнапрынятых мінімальных крытэраў, на падставе якiх можна дакладна меркаваць аб наяўнасцi карцыномы.

Цяжкасці з'яўляюцца ў выпадку, калі выяўляецца інкапсуляваная пухліна фалікулярнай або сасочкавай структуры з экспансіўным ростам. Узбуйненне і выцягванне, прасвятленне і шчыльнасць ядраў, у якіх бачны разоры і ўключэнні, мелка дысперсны храмацін, невялікія ядзеркі (адно або некалькі) з лакалізацыяй у цэнтры ядра або побач з ядравай мембранай лічацца патагнаманiчнымi маркёрамі папiлярнага раку. Вядома, што вышэйапісаныя прыкметы могуць назірацца ў розных прапорцыях і прысутнасць іх таксама вар'іруе не толькі ад пухліны да пухліны, але нават у адным і тым жа вузле.

Паколькі гаворка ідзе аб якасных паказчыках, іх тлумачэнне і канчатковая інфармацыя аб прыродзе ацэньваемых змен будзе залежыць як ад досведу даследчыка, так і ад асаблівасцяў апрацоўкі і афарбоўкі матэрыялу, мікраскапічнай тэхнікі і, у немалой ступені, ад фонавага працэсу і памераў наваўтварэння [1,2,7]. Кровазліцці, спантаныя або індукаваныя пункцыяй, пашкоджанне капсулы пухліны ў выніку траўматычнай пальпацыі, ядравыя змены ў тканках пасля ўздзеяння нізкіх тэмператур (пры захоўванні аперацыйнага матэрыялу ў маразільнай камеры або калі фрагмент вузла адпраўляюць для руціннай гiсталагiчнай апрацоўкі пасля даследавання на замарожваючым мiкратоме) або дэкальцынацыi - падвышаюць рызыку гiпердыягностыцы карцыномы.

Ядравыя змены, патагнаманiчныя для папiлярнага раку, у той або іншай ступені можна выявіць у адэноме, асабліва, эмбрыянальнай або фетальнай структуры, валляку з папiлоiднай гіперплазіяй і аутаiмунным тырэяідыце [3]. Такім чынам, найболей складанымі для дыягностыкі выпадкамі становяцца мiкракарцыномы фалікулярнай структуры на фоне валляка або тырэяідыту і інкапсуляваны фалікулярны варыянт папiлярнага раку.

У выніку праведзенага аналізу эфектыўнасці першаснай марфалагічнай дыягностыкі выявіліся факты, якія ўяўляюць бясспрэчную клінічную цікавасць. Так, было вызначана, што ў вузлах падкапсульнай лакалізацыі інтрааперацыйнае марфалагічнае экспрэс-даследаванне больш інфарматыўнае. Большасць пухлін гэтай вобласці мелі структуру класічнага папiлярнага раку, і можна выказаць здагадку, што маецца сувязь памiж асаблівасцямi росту карцыномы ў зоне капсулы, выяўленасцю цыталагiчных прыкмет і з'яўленню патагнаманiчных псаммомных цел, якія ўзнікаюць у адказ на гіпаксічныя змены ў сасочках.

Цікавая заканамернасць адсочваецца таксама пры дыягностыцы папiлярнага раку, дзе пухлiнные комплексы абкружаны монануклеарнымi інфільтратамі. Па макраскапічнай карціне карцыномы з падобнымі асаблівасцямі выглядаюць як белавата-шэрыя цвердыя вузлы зорчатага выгляду, што робіць іх добра прыкметнымі пры ўльтрагукавым даследаванні і стварае перадумовы для якаснага ўзяцця матэрыялу тонкай іголкай. Калі жа пры пункцыйнай біяпсіі атрымана нядосыць дыягнастычных клетак (пры выяўленасці склератычных змен стромы), то вывучэнне мiкрапрэпаратаў, вырабленых метадам замарожаных зрэзаў, заўсёды дае магчымасць ацаніць характар росту наваўтварэння і выявіць псамомные цельцы, якія маюць вырашальныя значэнне ў верыфікацыі працэсу.



Спiс выкарыстаных крынiц

  1. Baloch Z, LiVolsi V. Diagnostic challenges in fine - needle aspiration and surgical pathology specimens // Am J Clin Pathol. – 2006. – Vol.125, No 1.- P.135 - 144.

  2. Cai X.J., Valiyaparambath N., Nixon P. et al. Ultrasound-guided fine needle aspiration cytology in the diagnosis and management of thyroid nodules // Cytopathology. - 2006. - Vol.17, No 5. - P.251-256.

  3. LiVolsi V.A., Baloch Z.W. Use and abuse of frozen section in the diagnosis of follicular thyroid lesions // Endocr.Pathol. - 2005. - Vol.16, No 4. - P.285-293.

  4. Mehrotra P, Viswanathan H, Johnson S. J. et al. Ultrasound guidance improves the adequacy of our preoperative thyroid cytology but not its accuracy // Cytopathology. - 2006. - Vol.17. - P.137 - 144.

  5. Mittendorf E, Khiyami A, McHenry C. When fine - needle aspiration biopsy cannot exclude papillary thyroid cancer // Arch Surg. - 2006. - Vol.141. - P.961 - 966.

  6. Redman R, Zalaznick H, Mazzaferri E, Massoli N. The impact of assessing adequacy and number of needle passes for fine - needle aspiration biopsy of thyroid nodules// Thyroid 2006. - Vol.16, No 1. - P.55 - 60.

  7. Sangalli G., Serio G., Zampatti C. et al. Fine needle aspiration cytology of the thyroid: a comparison of 5469 cytological and final histological diagnoses // Cytopathology. - 2006. - Vol.17, No 5. - P.245-250.

  8. Saravia C.S., Cuellar F., Day E.S., H. Harach H.R. Accuracy of aspiration cytology in thyroid cancer: a study in 1 institution // Acta Cytologica. - 2006. - Vol.50. - P.384 - 387.








База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка