У с т у п. Сёння час, браткі, цікавы: Рэферэндум1 адгрымеў, у палаце зноўку справы




Дата канвертавання19.03.2016
Памер326.03 Kb.
У с т у п .
Сёння час, браткі, цікавы:

Рэферэндум1 адгрымеў,

У Палаце зноўку справы2,

Толькі лёс, як і рыпеў,

Так й рыпіць іржавым колам

У сівую далячынь…

З н а ё м с т в а .
Зноў прыбег Яцкоў Мікола3 -

Закрычаў: “Панас, прыкінь:

Каб не выбары ў Палату

І не гэты ўвесь сыр-бор,

Не зайшоў бы ён у хату!

Хто? Завуць яго Рыгор4,

Ён з падворка Кастусёва,

Што ў бялыніцкай зямлі,

І прыехаў аж са Шклова

Ў нашы сціплыя Брылі5.
А ты памятаеш, братка,

Як брылеўская ўся хатка

Загула, зашамацела,

Калі хтось вусаты смела

Абдымаў жанчын ля крамы

І лятаў туды – сюды?

Гэта быў Рыгор, той самы, -

Спрытны, моцны, малады.
З ім былі Таборка Вова6

Сам Віталька Васількоў7,

Нейкі хлопец з Магілёва –

І яны без лішніх слоў

Падзяліліся сакрэтам:

Абляпілі ўсё партрэтам,

На якім царква, Рыгор

І - дарога аж да зор…
І знаёмства жа, вядома,

Адбылося ў той прыезд.

Потым – выбарчыя стромы,

Спадзяванняў цёмны лес,

Паражэнне…

І імкненне

Ўсё ж Брылі не забываць –

Бо з’ядналася карэнне

І сімпатый не адняць.
Вось такая, брат, пятрушка!

Тут палітыка – ого!..”

З а п р а ш э н н е .
Змоўк Мікола.

Вецер гушкаў

За Рудэяй8 між стагоў.

Вечарэла.

І паэце

Свой падоўжыў успамін:
Усё-ткі ён мяне прыкмеціў!

Бо аднойчы раптам, блін,

Тэлефон устрапянуўся.

І у трубцы зноў пачуўся

Голас шчырага Рыгора:

У мяне, - гаворыць, - гора:



З магілёўскае прасторы

Трэба ўсіх хлапцоў сабраць

Й талакой абмеркаваць

Траекторыю “пралёту”9.

Ну, а ты, мой сябра, потым

Будзеш песні нам спяваць10.

А ці згодны? Ой, цудоўна!

Я ўжо думаў – скажаш “не”.

Усё мы зробім там грунтоўна,

Будзе сонейка ў акне!

Збор у “Коле”11, у нядзелю!

Усё! Чакаю!”…

Бачыш, як!..

Ну, вядома ж, паляцелі,

Бо ў Брылях тых ні х… халеры

Не бывае – хоць ты плач!

Калі й мае што памеры,

Дык брылеўскі вечны срач.

Ч к а л а в а , 1 6 .
Чатырнаццатага12 ранкам

Я і Алачка-каханка13,

Дзетак кінуўшы, сабаку,

Кіламетраў восем з гакам

Сухарэўскім аўтабанам14

Пёрлі так, што пыл слупом.

Падрулілі трошкі рана,

Вось і “Чкалава”, той дом15
Дзынь!”, калітка падалася,

Два ахоўніка глядзяць,-

Во ў якім жывём мы часе!

Думаў, будуць нас “шманаць”

На прадмет, напрыклад, бомбы.

Не, звычайны фэйс-кантроль.
Ой, вы, “Колавы” вантробы,

Палітычная юдоль!..
А народу – да халеры.

Рэгістрацыя: “Вы хто?”

Мы – брылеўскія жаўнеры!” –

Глянь – вяскоўцы ў нас!” –

А то!” –

Да якога ж вас хаўрусу

Прыпісаць?.. Чакайце! Шэф!

Вось куды іх?” – “Беларусы?” –

Так!” – “Пішыце ў БНФ!”16


О, партыйцамі мы сталі!..

Нейкіх нам газэт напхалі

І напрамак паказалі –

Вось мы ў залі.

Тут – Рыгор,

Як той дзядзька Чарнамор –

На чале ўсяго працэсу.

Нас убачыў, прасвятлеў:

Ну, нарэшце з свайго лесу



Вы ўлятаеце ў наш спеў!

Малайцы! Бліжэй сядайце –

Каб убачыць і пачуць.

Усё, пабег я, выбачайце, -

Трэба трошкі тут зірнуць!”
А спадарства прыбывае,

Важных постацей зашмат;

Адчуваецца – кроў грае:

Кожны тут, як той Сакрат17,

Што калісьці не схіліўся

І ў гісторыю ўляпіўся,

Узбударажыўшы вякі.
Параўнанне тут з рукі,

Бо у зале невялічкай

Адчуванне надышло

Гістарычнага падліку,

І ўжо нешта загуло…

П а ч а т а к .
І над гэтам голас звонкі –

Кастусёў пачаў хаду:

Трэба нам пакінуць звонку



Нашых сварак чараду!

Мы ж уладам паказалі,

Што ёсць праўда,

гонар,

моц!

Сваю ніву мы ўзаралі!

І хай знае шклоўскі поц,

Што мы ёсць,

былі

і будзем,

Што свабодныя мы людзі,

І ўсё болей нас штодня!

Ну, а лічбы – то хлусня:

Ўлады ўсё падтасавалі –

Не такі там быў працэнт!

Рэпутацыю ушчэнт

Усёй краіне абламалі –

Апусцілі аж дасюль!

Але ўжо паўсталі хвалі

І іх бачна адусюль!”
Зачапіў сваёй прамовай

Наш Рыгорка грамаду –

Загудзелі ўкруг галовы:

Бу-бу-бу” ды “ду-ду-ду”


І скрозь гэта балбатанне

Лёха Колчын18 танкам прэ:

Мы рабілі назіранне!



І ніхто не адбярэ

У “вясноўцаў”19 лічбы тыя –

Не прастыя – залатыя! –

Па акрузе 73!20

Пра заявы і адмовы,

Пра зняважлівыя словы

І пра ціск той стопудовы, -

Ай, халера іх бяры!

Добра, што далі ўсім веры

Нашы госці-гандальеры –

Аж з Венецыі самой!

Там камісія такая21,

Што, ну проста – Божа ж мой!”
Бач, Італія якая –

Як стаіць за нас гарой!..
За трыбуну тут узяўся

Пан Макананка Віталь22:

Хлопцы! Я тут разабраўся


Як нам трэба тую сталь


Гартаваць і гартавацца!

Мы за гвалт не будзем брацца –

Мы паціху, спакваля

Уладкуемся ў засадзе,

Скажам гэтай гадскай ўладзе:

Хопіць вашага ля-ля!”,



І з таго, што сёння маем,

Геніяльна адшукаем

Мы персону, бо – пара!

Без персоны ўсё – мура!

Заадно на тых артыстаў,

Што працуюць на рэжым,

Плюнем мы разочкаў трыста!

Скажам мы: “Ганьба!” ўсім ім!

У Літву няхай з’язджае

Кожны здатны наш спартсмен!

Мы нікога не пужаем!

Крочым мы да перамен!”

П е р а п ы н а к .
І на той спартыўнай ноце

Перапынак у рабоце

Аб’явілі.

І бягом

Грамада затупацела

Да сталоў, накрытых смела, -

Пачала смятаць нагбом

Бутэрброды, піва, сала.

Праз імгненне ўсё прапала –

Толькі й здолела мне Ала

Хлеба выхапіць кавалак

З грамам сціплай каўбасы.

Мы ж, браток, - беларусы:

Як не схопіш, дык не будзе –

Пераб’юць халтуру людзі,

Больш спрытнейшыя за нас.
Ну, дык вось. Мяне як раз

Тут Рыгор схапіў за яйцы,

Кажа: “Будзеш выступаць!

Трэба з вашага акрайца

Нешта трапнае сказаць.

Падрыхтуйся і – наперад!” –

Сам пабег кудысь за дзверы.
Што казаць?.. О, ёсць ідэя:

Камісарскі “чорны спіс”23!

Трэба гэту дыарэю,

Нечаканы той сюрпрыз

Перагледзець прынцыпова,

Бо было камусь х..ёва –

Ён тут дроў і наламаў.

В а с і л ь .
А тым часам, ззаду ўзяў

Хтось мяне за локаць цвёрда, -

Я, браточак, ледзь не пёрднуў

З нечаканасці такой!

Азірнуўся: Божа мой,-

Сам Аўраменка! Свяціла!

Ніў медычных васілёк!

Песні піша – там жа сіла24!..

І адразу: “Дзе насіла!

З-пад якіх глядзеў аблок

Ты на гэта ўсё, Мікола?”
І спачатку неяк квола,

А затым чароўным стансам

Упляліся словы ў час…

Нават Суднік25 прэферансам

Спакусіць не здолеў нас.
І канапа Васількова

Паўтарала нашы словы,

І пакой нас казытаў…

Д ы с к у с і я .
А між тым, ізноў паўстаў

Подых велічнага сходу;

Значна больш ужо народу –

Над усімі зноў Рыгор:

Так, прадоўжым наш сыр-бор!



Хто наступны? Зараз гляну, -

Слова, хлопцы, Падаляну26!”
Паглядзеў на усіх трывожна

Камуніст – сустаршыня:

Так далей нам жыць няможна!



Гэта ж нейкая х..йня:

Не паспеў стаць кандыдатам,

Як мяне з ліцэя – вон!27

Усе мы трапілі за краты!

Хай гучыць набатны звон!

Трэба йсці нам да народа –

Ён чакае нас даўно!

А не то замест свабоды

Атрымаем зноў гаўно!”
Тут шклаўскія загудзелі,

Падхапіўся пан Шчарбак28:

Дзе ж “пяцёркаўцы”29 сядзелі?



Ну, чаму такі бардак?!

Ці ўстрывожылі бабулю

І “Пяцёрка”, і той “Плюс”?

Ды куды! Ізноўку дулю

Атрымалі мы пад вус!

Кожны шчэміцца да ўлады –

Пальцам ткні, дык прайдзісвет!

Грошы нам аддайце, гады,

І не засціце нам свет!”
Тут здалося: зараз Саша

Пакалоціць менчукоў.

Ну, шклаўскія – радасць наша:

А ні-ні без кулакоў!
Жвава ўціснуўся Рыгорка:

Зараз выступіць Яцкоў!”



Я пачаў: “Спадарства! Горка!

Мы ж аб тэйбл фэйсам зноў

На..бнуліся ў “Праграме”!

Пункт чацвёрты: “чорны спіс”.

Што – ў тым выбарчым бедламе

Не было праўдзівых рыс?!

Я ў Брылях быў старшынёю30 -

Нервы рваў я той х..йнёю

І сумленне не згубіў!

Атрымалася – набыў

На Эўропу забарону

І шлагбаум на шляху.

Гэта што ж за забабоны?

У каго знясло страху?!”
У адказ – аднекуль з краю:

Мы ж цябе, Мікола, знаем:



З намі ты заўжды заўзята!

Куды хочаш – туды едзь!

Ну, а тых фальсіфікатаў

Ва ўсе дзіркі будзем мець –

Хай не лезуць, дзе не трэба!

Зробім ім з аўчынку неба!”
Супакоілі старога –

Ўжо не ведаў, што й рабіць.

Толькі холадам аблога

Ледзь паспела зачапіць…
Загрымеў Беразіенка31 -

Камуніст,

прафесар,

штык:

А нашто нам Лукашэнка?



Губернатару кірдык

Мы зрабіць павінны дружна!

Да Батуры32! Глянем мужна

Ў тыя хітрыкі вачэй!

Ды за сраку свалачэй!

Ды пастукацца ў вароты

Упраўлення КДБ33 -

Хай распішуць нам па нотах

Праўду ўсю – ад “а” да “бэ”!”
О, ты глянь: без КДБ мы

Ну, нікуды, тваю маць!

Калі шчэ няма праблемы –

Можам хутка атрымаць!
Тут бабруйцы піханулі

Свайго Хоцьку34 да відна:

Хлопцы! А ці вы не чулі?



Ідзе халодная вайна!

Мы запомнім гурт варожы,

Й – можа, гэта непрыгожа –

Потым іх усіх абложым –

Не, не матам – пракурорам!

Будзе свята і у нас!”
Ой, з бабруйскімі зноў гора!..
А, між тым, у нас атас –

Шклоўскі хлопец на трыбуне:

Я - Алейнікаў35! Так, - з тых!



З гарадзецкай нашай пуні

Чуем мы апошні ўздых

Змардаванай, кволай вёскі!

Пазнасіліся ў абноскі!

Трэба рухацца да ўладаў,

Каб яны рабілі, гады,

У вытворчасці уздым!

Ну, а ўлеткі пра мільярды36 -

Абы што, туфта і дым!”
Чуеш? – Зноўку, ну, няможна

Без уладаў! Нейкі клін!..
А тым часам, асцярожна

Лезе самы мужны сын

Бессмяротнага народа –

Бора Бухель37: “Да свабоды

Трэба крочыць праз падлік!

Назіральнікаў паставім,

І адсочым, і паправім,

А хто супраць – ім чык-чык

З дапамогаю актыву,

Што збярэцца ля дзвярэй!

Вось такая перспектыва!

Не падумае яўрэй –

Дык ніхто ж не варухнецца!

Ой-вэй, сэрца маё, сэрца!..

Толькі трэба трошкі грошай –

Тысяч дзвесьце тых “грыноў”38, -

Будзе ўсё тады прыгожа –

Ад асноў і да высноў!”
О, карысці ўсё ж нямала

Ад сяброўскага кагала!..
І бабруйцы не ўцярпелі:

Загудзелі, закрахцелі –

Во, генетыка дае! –

І Алесь Чыгір39 устае:

Што вы ў офісах паселі?!



Да людзей ідзіце, пні!

Вунь я ў вёсках трошкі сеяў –

Дык адразу карані

Набрынялі, патаўсцелі

І такімі сталі вось!

Толькі там мы счуем штось!”
А ўсё кажуць: вёска, вёска…

Мы – патрэбныя заўжды!

Мы не кропка, браце, - коска,

Лёсу спеўныя лады!..
За бабруйцам – магілёўцы:

Вунь Сярожа наш, Фамін40,

З барады залускаў слоўцы:

Хто адкажа мне? Іхь бін,



Ну, зусім не разумею –

Што дзяліць нам? Ну, чаму

Часам гушкаюць завеі?

Зараз голас уздыму:

Раз’яднання нам не трэба!

Мы жа моцныя! Нас – раць!

І над намі – наша неба!

Нашых коней -- не стрымаць!”
Васількоў тут падхапіўся:

Я, шаноўныя, здзівіўся –



Як мы добра спрацавалі,

Як мы ўлады напужалі!

Сёння ж трэба ў шыю гнаць

Ад сябе расчараванне!

Патрабуецца абраць

Нам Персону! І абранне

Хай наш градус палітычны

Узнясе аж да нябёс!

Хлопцы! Будучыня кліча!

Спраў наперадзе ў нас – воз!”
Васількоў, вядома ж, - сіла!

Мы за ім, як за сцяной, -

Вунь як словам уздыбіў крылы!

Ой, ну выліты герой!..
Мілінкевіч41 (што з Гародні)

Са сваіх вышынь заходніх

Нам паблажліва сцадзіў:

Я тут троху пахадзіў,



Усё агледзеў, і адзначу –

Ой, гаротны ваш усход:

Горад стогне, вёска плача,

І -- затурканы народ.

Мы ж на захадзе – працуем:

Вёску планамі мацуем,

Стос праграм распрацавалі

Для мястэчак. Не сядзім!

І ў квітнеючыя далі

Мы упэўнена глядзім!”
Ой, занудлівую п’есу

Тую чулі сто разоў!

Мы для іх – заўсёды Крэсы42,

Тормаз іхняга прагрэсу,

Тля крывіцкіх каранёў.
Да размовы падключыўся

Арцішэўскі43 з “Грамады”44:

Шмат чаму я навучыўся,



Бачу: крок нам да бяды!

І Беслан45, і рэферэндум –

Ланцуга адно звяно!

Усякім бабкам зробім пендаль!

І патрэбна нам адно –

Каб дзяржавай кіравала

Толькі партыя мая!”
Збоку шэпты: “Ўсё ім мала!

Не дадзім ім ні..уя!”
Тут у гальштуку й кашулі

Янукевіч46 з БНФ:

Я хачу, каб вы пачулі:



Перамога ўлады – блеф!

Мы саставім спісы ўсё-ткі –

То, спадар Яцкоў не вам! –

Будуць ім яшчэ адсоткі!

Ох, прыпомнім той бедлам!..

FM-станцыі падключым!

Будзем Юшчанку47 прасіць

З Украіны ўсё агучыць, -

Не ўсё ж сала стуль вазіць!”
Тут ужо піхае Лёшу

Севярынец Паша48: “Мы

Ўсё зрабілі бы прыгожа,

І грымелі бы грамы,

Каб былі адзіным звязам!

Крыкнем разам: “Гэй! Да нас! –

Усім дадзім процівагазы,

Калі ўлады пусцяць газ!”

Мінск, вядома ж, падстрахуем.

Чым? Маім магутным

фронтам –

Ён, нібыта тая гонта,

Захіне і уладкуе!

Паглядзіце: бабка тая

За ідэю ўжо гарой!

Пераможа той, хто мае

Волю, веру і настрой!”
Севярынец скончыў. Слова

Папрасіў Лабковіч Вова49

( Божа ж мой, - зусім малеча!

У якім ты класе, а? ): “Лукашэнка ўсё нявечыць,

Але тут не Азія!

І трагэдыю Айчыны

Трэба нам, браты, спыніць!

Ваяры мы і мужчыны!

Хопіць нам нудзіць і ныць!

Калі трэба, у падполле

Вас усіх я завяду!

Хай жывуць свабода, воля!”
Вось табе і ду-ду-ду!

Хоць і шыбздзік-недаростак,

Але ўсё не так і проста…
Тут з цікавым успамінам

Юра Новікаў50 падбег:

Хто хацеў, той, хлопцы, грымнуў!



Вось у нас быў смех дык смех:

Там, па “Кошкінаму дому”51,

Бегаў Лебедзеў52 вядомы,

Калі мы з’яўляліся!

Ой, ужо пужаліся –

І, што трэба, нам рабілі, --

Знаць, былі мы ўсё-ткі ў сіле!”
Як сказаць… І “вертыкальцам”53

Той, на Плошчы, грозіць пальцам,

І выслоўе між тых веж:

Зломіш, але не сагнеш!”54



Камуніст Калякін55, важкі,

Хоць папіў у Гомлі бражкі56,

Але ясны розум меў:

Зразумець я тут сумеў:



Улада справу праіграла,

Усё прафукалі і мы –

Хоць было, вядома ж, мала

Да сканання той зімы.

Не згубіць, не разгубіцца –

Каб наступны дзень адкрыцца

Перад намі змог спаўна!

Мэта ў нас усіх адна –

Каб стратэгія буяла,

Каб Персона паўставала,

Каб надзея не згасала –

Што ўсё добра будзе ў нас!

Знаю: ўжо павінен час

Надысці, калі ўсталюем

Спадарожнік для ТБ –

І тады ўжо намалюем!

І ніхто не абскубе

З дрэва нашага лісты, -

Знікне цемра нематы,

Хоць і хоча звесці нас

Найглаўнейшы прэзідэнт!

Бачу: вось ён, светлы час!

Веру: будзе прэцэдэнт!”
Во якія камуністы

Ў нашых шэрагах, браток!

Як раней: усё празрыста,

У памкненнях – ясна, чыста,

Словы – мудрасці глыток…
Тут узняўся самы першы

Наш плейбой і прыгажун –

Дабравольскі57. Словы-вершы

Паліліся – жу-жу-жу:

Хоць і будуць нас пытацца



І выкручваць нам яйцы –

Мы не скажам: хто, калі,

І ў які мы бок пайшлі.

Бо заб’юць і закапаюць –

То ж дзяржаўны тэрарызм!

Успамінаў нам хапае

І хапае ўладных клізм.

Не ў сталіцы зробім справу –

Хай правінцыя дае,

Хай магутна паўстае

Хваля злева,

хваля справа!

На майданах хай мандаты

Уручае сам народ!

Як убачыць: не манда ты –

Усё падпіша.

І - ў паход!

Мы, вядома, услед пакрочым,

Усё падлічым і адсочым –

Будуць месцы: раз, два, тры.

І тады ўжо дагары

Перавернем рэчаіснасць –

І зацвердзім

нашу

існасць!

Перамога! Ну, а потым

Зробім важную работу –

Абразанне!

То не смех:

Паўнамоцтвы ўзяць не грэх!

Вунь парлямэнт размахнецца,

І свайго захоча ўрад, -

Там такія будуць перцы,

Што хавай, браточак, зад!

За работу! І – наперад!”
Вось такія інжынеры

І памкненняў, і душы!

Ты, браток, пішы, пішы!..”
Змоўк Мікола ў задуменні.

Вечар плыў да дальніх гмін.

І праз некалькі імгненняў

Зноў загойсаў успамін:
Ну, вядома ж, падлічылі

За” і “супраць” галасы.



Ледзь са сракі не злупілі

Арцішэўскаму трусы –

Ён хацеў пасіянарнасць58

У Праграму запісаць.
Закрычалі: “Гэта марнасць!

І нашто нам тая гаць!..”

І сівога “грамадоўца”

Да інфаркту давялі –

Прычапіліся да слоўца!

І куды мы заплылі?..
Вось такая адбылася,

Дружа мой, дыскусія!

Што злілося ў гэтым часе –

Ведаць не бяруся я.

Розных поглядаў гучанне,

Нейкі шлях крыжовы…

І ў вачах расчараванне

У Таборкі Вовы.

Ш а л к е в і ч .
Перапынак. І аб’ява:

Хлопцы, стой – Шалкевіч59 тут!



Хто не ведае: ён – з’ява!

І з Гародні свой маршрут

Дзеля нас сюды намеціў!

Зараз мы яго прывецім!

Дзе ты, лысы наш абрэк?”
І з’явіўся чалавек –

Можа, жыд, а мо і грэк

З палымянымі вачамі,

З адмысловымі ключамі

У руках – як у Пятра, -

Нам у рай ужо пара…
Страпянулася гітара,

Бомкнуў сіплы кантрабас,

І ўзляцела – пра папары,

Пра жыдоўскія кашмары,

І пра Зосін светлы час…
Паміж песнямі – гаворка

І смяшынак ліхтары, -

Усё Шалкевіч бачыць зорка

На двары,

чорт пабяры!..
І задумалася ціха

Наша тая талака.
Будуць песні –

знікне ліха,

І паглыбіцца рака

Лёсу нашага святога.

Развінецца ўсцяж дарога –

Дзе “Пагоня”, і прасцяг,

Й бел-чырвона-белы сцяг.
Вось, урэшце, адгучала

Песень светлых чарада.

А камусь здалося мала –

Закрычалі: “Барада!

Праспявай, як павалілі

Вы Яновічаў той плот!60

А Шалкевіч: “Адурылі

Галаву! Няма тых нот!”…
І пабег пад пляск далоняў

З-пад трапечучых сцягоў61

На свае ліхія гоні,

Дзе ў атавах ходзяць коні –

Аж да самых да снягоў…

Н е д а п е т а я п е с н я .
А за ім пабегла кола –

Хто куды.

Крычыць Рыгор:

Будзе шчэ спяваць Мікола



Пра спрадвечны наш дакор!”…
Але тупат шматгалосы

Ўміг за ярам недзе сціх –

Толькі рэха па пракосах…

Ой, не будзем мы пра тых!
Счулі слова Кастусёва

І Агееў62, і Мурзін63,

І Тамара Маскалёва64,

І сябрына Васількова –

Так што я ўжо не адзін.
І, заторкнуўшы касэту

У дрымучы апарат,

Я сябрам адкрыў сусветы

Непачутых шчэ паэтаў65 -

І адразу ўзнёсся лад,

І усім захарашэла…
І бясконца б так было,

Але – каб яно згарэла! –

Нешта ў “SONY” загуло,

Перданула і заціхла –

Быццам там якое ліха

Ці варожы элемент.
Быў, аднак, апладысмент,

Хоць і песня недапета –

Дзякуй” счуў я і за гэта.


І аўтографаў, дарэчы,

Нават пару падпісаў, --

Во якое мне на плечы!

Знакамітым, глянь ты, стаў!..
І руку мне доўга трэслі,

І значочак свой прынеслі –

Дзе ў блакіце лічба “пяць”.
Тут Рыгор на Алу – глядзь:

Дзе значок? Няма? А ну-ка! –



Свой здымае без прынукі , --

Будзеш дзядзьку ўспамінаць!”
А калі я вякнуў ціха,

Што наперадзе ў нас ліха

І ісці нам пехатой –

Васількоў узняўся: “Стой!

На!” – і выцягнуў з штаніны

Свой таўсценны

кашалёк.

К о д а .
І былі мы праз гадзіну

У Брылях.

Адтуль здалёк

Позірк кінулі яшчэ раз

На вялікія памеры

Ў лёс зыходзячага дня…
Вось такая, брат, х..йня!

Выбачай ужо, Панасе, -

Растрындзеўся нешта я!

Будзь! Пакуль!”

І знік у часе,

Дзе у кожнага свая

Непаўторная дарога –

Да сябе,

людзей

і Бога.

17 лістапада 2004 г –

18 студзеня 2005 г.

З а ў в а г і і т л у м а ч э н н і .

1 Рэспубліканскі Рэферэндум адбыўся 17 кастрычніка 2004 г. Каб

падоўжыць свае паўнамоцтвы, А.Лукашэнка абвесціў яго правя-

дзенне разам з выбарамі дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў Нацыя-

нальнага сходу Рэспублікі Беларусь і вынес на разгляд наступнае

пытанне: “Разрешаете ли Вы первому Президенту Республики Беларусь Лукашенко А.Г. участвовать в качестве кандидата в Пре-

зиденты Республики Беларусь в выборах Президента и принимаете

ли часть первую статьи 81 Конституции Республики Беларусь в

следующей редакции: «Президент избирается на пять лет непосред-

ственно народом Республики Беларусь на основе всеобщего, сво-

бодного, равного и прямого избирательного права при тайном голо-

совании»?


2


 Маецца на ўвазе Палата прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэс-

публікі Беларусь, выбары ў якую адбыліся 17 кастрычніка 2004 г.



3


 Мікалай Адамавіч Яцкоў – паэт і кампазітар (не толькі мясцова-

га маштабу), дырэктар Брылеўскага сельскага Дома культуры Магі-

лёўскага раёна.


4


 Рыгор Андрэевіч Кастусёў – старшыня Магілёўскай абласной Рады Партыі Беларускі Народны Фронт, кандыдат у дэпутаты Па-

латы прадстаўнікоў па Шклоўскай выбарчай акрузе № 72. У гэтай

бітве праявіў ваяцкія здольнасці і быў вельмі здзіўлены тым, што

перамога трапіла ў рукі Уладзіміра Канаплёва.



5


 Вёска ў Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласці, дзе з 1981 года працуе Мікола Яцкоў. Вядома па рукапісных крыніцах з

XVI стагоддзя. У 1560 г. сяло, 45 “дымоў”, у Магілёўскай воласці,

дзяржаўная ўласнасць. У 1580 г. аддадзена ў пажыццёвае вало-

данне памешчыку. У 1592 г. цэнтр войтаўства Магілёўскай волас-

ці Аршанскага павета. У 1635 г. 48 двароў, меўся млын. У 1785 г.

49 двароў, 327 жыхароў, у складзе маёнтка Любуж Магілёўскага павета; уласнасць памешчыка, які меў у 1866 г. ў вёсках Брылі і

Любуж 2765 дзесяцін зямлі, 2 млыны, пастаялы двор. Частка вяс-

коўцаў займалася сталярным промыслам. Па перапісу 1897 г. сяло

(35 двароў, 201 жыхар, школа граматы, піцейны дом) і фальварак

(1 двор, 11 жыхароў) у Палыкавіцкай воласці Магілёўскага павета.

У 1909 г. 43 двары, 258 жыхароў, дзейнічала школа (народнае ву-

чылішча). У 1926 г. вёска (23 двары, 153 жыхары) і хутары (72

двары, 436 жыхароў). У 1929 г. арганізаваны калгас “Змагар”.

На пачатку 1930-х гадоў 4-гадовая школа ператворана ў 7-гадо-

вую (273 вучні). У Вялікую Айчыную вайну з ліпеня 1941 г. да

27 чэрвеня 1944 года акупіравана нямецка-фашісцкімі захопнікамі.

пасля вайны з’яўлялася цэнтрам калгаса імя Ільіча (зараз СПК

“Качурына”) і сельскага Савета.



6


 Уладзімір Аляксандравіч Таборка – адзін з кіраўнікоў Магілёў-

скага грамадскага аб’яднання “Кола сяброў” і “хросны бацька”

“брылеўскага прарыву” ў Нямеччыну: паспрыяў таму, што некаль-

кі пакаленняў нашых дзетак пабывалі “за кардонам” і шмат чаго

зразумелі ў гэтым жыцці.


7


 Віталь Рыгоравіч Васількоў – кіраўнік Магілёўскага грамадскага

аб’яднання “Кола сяброў”, яшчэ адзін Рыгоравіч у навейшай гісторыі нашай шматпакутнай Бацькаўшчыны.



8


 Рудэя – рака, што цячэ каля вёскі Брылі.

9


 Гаворка ідзе пра канферэнцыю дэмакратычных арганізацыяў Ма-

гілёўскай вобласці “Беларусь – позірк у будучыню”, якая і дала

назву гэтаму апавяданню.


10


 Маецца на ўвазе, што Мікола Яцкоў з’яўляецца аўтарам і выка-

наўцам каля 800 песен на вершы больш чым 120 беларускіх і ін-

шаземных паэтаў.


11


 Скарочаная назва Магілёўскага грамадскага аб’яднання “Кола

сяброў”.


12


 14 лістапада 2004 г.

13


 Ала Міхайлаўна Яцкова – жонка, паплечніца, сааўтар, самы пер-

шы рэдактар і крытык усяго таго, што робіць Мікола Яцкоў.



14


 Шлях з Мсціслава на Магілёў, які пралягае праз суседнюю вёску Сухары, а таксама і каля вёскі Брылі.

15


 Вуліца Чкалава, дом № 16 – адрас у Магілёве, па якому месціцца

офіс Магілёўскага грамадскага аб’яднання “Кола сяброў”.



16


 Абрэвіятура назвы “Партыя “Беларускі Народны Фронт”.

17


 Сакрат (Ѕōkrátēs, 470 (469) – 399 да н.э.), старажытнагрэчаскі

філосаф. Вусна распаўсюджваў свае погляды ў Афінах, дзе меў

многа вучняў і паслядоўнікаў (Платон, Антысфен, Арыстып, Эў-

клід з Мегар і інш.). Абвінавачаны ў тым, што ўвёў новых ба-

гоў і дрэнна ўплываў на моладзь. Пакараны смерцю (прыняў атруту). Паводле Сакрата, задача філасофіі не пазнанне прыроды і сутнасці рэчаў, а пошук адказу на пытанне, як трэба жыць: “Па-

знаць самога сябе”. Мудрасць – аснова высокамаральных учынкаў;

чалавек, які ведае дабро, будзе дзейнічаць па-добраму, і наадварот.

Веды – думка, паняцце пра агульнае. Чалавек усведамляе і ацэнь-

вае канкрэтныя ўчынкі толькі з дапамогай нейкіх апрыёрных агульных ведаў (паняццяў). Ісціна дасягаецца праз раскрыццё су-

пярэчнасцей ў суджэннях праціўніка. Вучэнне Сакрата з’явілася

адным з тэарэтычных вытокаў аб’ектыўнага ідэалізму і ідэаліс-

тычнага метаду – “дыялектыкі” Платона.



18


 Аляксей Колчын – адзін з кіраўнікоў Магілёўскай філіі права-

абарончай арганізацыі “Вясна”.



19


 Сябры праваабарончай арганізацыі “Вясна”, якія пайшлі цяжкім

шляхам назірання на Рэферэндуме і выбарах 17 кастрычніка 2004

года.


20 Магілёўская-Кастрычніцкая выбарчая акруга № 73 па выбарах

дэпутата Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі

Беларусь, дзе балатаваліся такія вядомыя ўсім людзі, як Васіль Аў-

раменка (вынікі галасавання: “за” 10516, “супраць” 51177), Ула-

дзімір Падалян (“за” 5473, “супраць” 56220), Сяргей Фамін (“за”

5567, “супраць” 56126).



21


 “Венецыянская камісія” – па чутках, сур’ёзны інстытут еўрапей-

скіх юрыдычных і праваабарончых структураў, прадстаўнікі якога

ўважліва назіралі за ходам Рэферэндума і выбараў 17 кастрычніка

2004 года.



22


 Віталь Макаранка – адзін з кіраўнікоў магілёўскай абласной Ра-

ды партыі Беларускі Народны Фронт.



23


 Маецца на ўвазе пункт 4 праекта “Праграмы агульных дзеянняў

дэмакратычных сілаў Магілёўскай вобласці на перыяд 2004-2006

г.г.” “Дэлегітымізацыя рэжыму”:

• распаўсюд інфармацыі аб сапраўдных выніках рэферэндуму і

выбараў, у тым ліку з мэтай ціску на фальсіфікатараў (парушаль-

никаў закону);

• стварэнне “чорнага спісу” фальсіфікатараў, у тым ліку ў Інтэрне-

це, з мэтай будучага прыцягнення іх да адказнасці. Не павінна быць

учынкаў без наступстваў;

• звароты да еўрапейскіх структураў з мэтай забароны імі ўезду ў

краіны Еўрапейскага Саюзу кіраўніцтву выбарчых камісій;

• стварэнне атмасферы асуджэння вакол пэўных асобаў.



24


 Васіль Аляксеевіч Аўраменка – урач 2-га неўралагічнага аддзя-

лення Магілёўскай гарадской бальніцы хуткай медыцынскай дапа-

могі, сябра Магілёўскага грамадскага аб’яднання “Кола сяброў”,

вядомы аўтар і выканаўца шчырых і шчымлівых беларускіх пе-

сен. А таксама і талковы публіцыст, чые матэрыялы лічаць за

гонар друкаваць вядомыя і паважаныя беларускія выданні. Спра-

баваў перамагчы ў барацьбе за дэпутацкі мандат па Магілёўскай-

Кастрычніцкай выбарцай акрузе № 73, але, на жаль, не атрымала-

ся.


25


 Генадзь Вітольдавіч Суднік – аксакал дэмакратычнага руху на Магілёўшчыне. Да 1994 года ўзначальваў Магілёўскае абласное

тэлебачанне і радыё. Потым рэдагаваў магілёўскую абласную

дэмакратычную газету “Тыднёвік магілёўскі”, стаяў ля вытокаў

стварэння грамадскага аб’яднання “Кола сяброў”.



26


 Уладзімір Фядотавіч Падалян – першы сакратар Магілёўскага

абласнога камітэта Партыі Камуністаў Беларускай, кандыдат у

дэпутаты па Магілёўскай-Кастрычніцкай выбарчай акрузе № 73.


27


 Маецца на ўвазе тое, што У.Падаляна вымусілі пакінуць пасаду

намесніка дырэктара аднаго з магілёўскіх ліцэяў, калі ён вырашыў

ісці ў дэпутаты, насуперак афіцыйным “устаноўкам”.


28


 Аляксандр Маісеевіч Шчарбак – вельмі імпульсіўны і гала-

сісты прадстаўнік шклоўскіх дэмакратычных плыняў.



29


 Маюцца на ўвазе прадстаўнікі “Пяцёркі плюс” – народнай

кааліцыі, аснову якой склалі Партыя Беларускі Народны Фронт,

Беларуская партыя працы, Беларуская сацыял-дэмакратычная

Грамада, Аб’яднаная Грамадзянская партыя, Партыя Камуністаў

Беларуская. Распрацавала канкрэтныя прапановы і заканапраекты,

каб палепшыць эканамічную сітуацыю ў краіне, падвысіць узро-

вень жыцця ўсіх людзей. Праграма мае назву – “Пяць крокаў да лепшага жыцця”:

1. Дастойнае жыццё – кожнаму!

2. Даць людзям працаваць.

3. Улада для народа.

4. Дзяржаўныя грошы – на службу народу.

5. Павага ў свеце.




30 Мікола Яцкоў быў старшынёю Брылеўскай участковай выбарчай

камісіі па выбарах дэпутатаў і правядзенню Рэферэндума 17 каст-

рычніка 2004 года. Дарэчы, у выбарчых кампаніях у якасці сябра, а потым і кіраўніка участковай выбарчай камісіі Мікола Яцкоў удзельнічае з 14 студзеня 1984 года.


31


 Валерый Беразіенка – адзін з кіраўнікоў Магілёўскага абласнога

камітэта Партыі камуністаў Беларускай. Прафесар, доктар тэхніч-

ных навук – гэтыя абставіны заўсёды надаюць яго выступленням

лекцыйны характар, дзе логіка і назідальнасць – галоўныя рысы.



32


 Барыс Васільевіч Батура – старшыня Магілёўскага абласнога

выканаўчага камітэта, наш “губернатар”.



33


 Абрэвіятура назвы “Камітэт дзяржаўнай бяспекі”.

34


 Ігар Хоцька з Бабруйску пакінуў уражанне непрымірымага і

бескампраміснага барацьбіта, што, як здаецца, не вельмі добра для

чалавека, які імкнецца сказаць нешта сваё ў палітыцы.


35


 Уладзімір Алейнікаў – прафсаюзны лідэр са знакамітага саўгаса

“Гарадзец” Шклоўскага раёна (адкуль у палітыку пасунуўся і

А.Лукашэнка), чалавек просты і без “выпяндрожу”. Здаецца,

радня вядомаму артысту савецкага кіно Пятру Алейнікаву.



36


 Гаворка ідзе пра вядомую улетку “Долларовые миллионеры

Беларуси” (аўтары Уладзімір Мацікевіч і Сцяпан Сухавенка),

якая нелегальна шырока распаўсюджвалася на час правядзення

Рэферэндуму і выбараў 17 кастрычніка 2004 г. Там надрукавана

хто і колькі з беларускага кіраўніцтва накраў грошай. Зроблена

па прынцыпу АБК (адна баба казала), бо няма ніякай магчымасці

праверыць гэтую “фактуру”.


37


 Барыс Бухель – актыўны удзельнік магілёўскіх дэмакратычных

і праваабарончых плыняў. З аднаго боку, гэта не вельмі стасуецца

з прыроднай асцярожнасцю дадзенай этнічнай ментальнасці. Але,

з другога боку, разумееш, што ў складаныя моманты гісторыі

абавязкова з’яўляецца хтось рацыянальны і мэтанакіраваны, які

запальвае сэрцы і вядзе за сабой. Мы памятаем, хто з’явіўся

галоўным “рухавіком” Кастрычніцкага перавароту ў 1917 годзе.


38


 Жаргоннае слова ад green – зялёны (колер долара – грашовай

адзінкі Злучаных Штатаў Амерыкі).



39


 Алесь Чыгір – хоць і малады, але ўжо шмат чаго зрабіў карысна-

га ў дэмакратычным жыцці Бабруйска. Прозвішча абавязвае яго

не толькі ўладкоўваць сваю асабістую пасеку, але і пра народ думаць.


40


 Сяргей Аляксандравіч Фамін – актыўны ўдзельнік незалежнага

прафсаюзнага руху на Магілёўшчыне. Быў кандыдатам у дэпута-

ты па Магілёўскай-Кастрычніцкай выбарчай акрузе № 73. Вельмі

спадзяваўся на дапамогу сваёй барадата-прасцецкай знешнасці і

ўменню весці “каліграфічныя” размовы аб усім і ні аб чым. Але…


41


 Аляксандр Мілінкевіч – кіраўнік гарадзенскага грамадскага аб’-

яднання “Ратуша” (накшталт нашага “Кола сяброў”), адзін з кі-

раўнікоў руху “Рэгіянальная Беларусь”.


42


 “Крэсы Ўсходне” (ад польскага kres - вобласць. мяжа. кардон),

назва, якую ўжывалі афіцыйныя польскія ўлады ў дачыненні да

Заходняй Беларусі і Заходняй Украіны, калі яны ўваходзілі ў

склад Польшчы (1921 – 1939 г.г.).



43


 Валерый Арцішэўскі – прадстаўнік з Мінску ад партыі Беларус-

кая сацыял-дэмакратычная Грамада. Негледзячы на сталы ўзрост

і сівыя валасы, па-юнацку захоплены калізіямі палітычнай бараць-бы.


44


 Партыя Беларуская сацыял-дэмакратычная Грамада. Кіраўнік –

Станіслаў Станіславіч Шушкевіч. Паводле ідэялогіі бліжэйшая

да Беларускага Народнага Фронту. Сацыялагічныя апытанні паказ-

ваюць досыць высокі ў параўнанні з іншымі партыямі рэйтынг

БСДГ – да 6%; гэта можна патлумачыць вядомасцю і аўтарытэтам

С.Шушкевіча.



45


 Сумнавядомы горад у Паўночнай Асеціі (Расія), дзе 1 верасня

2004 года тэрарыстамі былі захоплены ў заложнікі больш за

1000 вучняў і настаўнікаў школы № 1, амаль палова з якіх загі-

нулі.


46


 Аляксей Янукевіч – адзін з кіраўнікоў партыі Беларускі Народ-

ны Фронт. Малады, хваткі, па-еўрапейску прагматычны. Можа, з

гэтай нагоды ягоная беларускасць мае размытыя і не вельмі

акрэсленыя рысы.



47


 Віктар Юшчанка – кандыдат у Прэзыдэнты Украіны на выбарах

2004 года, лідэр так званай “аранжавай рэвалюцыі”.



48


 Павел Севярынец – старшыня “Маладога Фронту” (з 1999 г.) –

маладзёвага крыла Беларускага Народнага Фронту. Намеснік стар-

шыні БНФ. У 1998 г. правёў два месяцы ў турэмным зняволенні

пасля буйной акцыі пратэсту, наладжанай беларускай апазіцыяй.

Здольны прымаць камандзірскія рашэнні. Адчуваецца, што ягоным

крылам цесна ў сёняшняй апазіцыйнай прасторы.



49


 Уладзімір Лабковіч – адзін з лідэраў Беларускага Народнага

Фронта. Мае здзіўляюча малады ўзрост, але калі паслухаць ягоныя

палымяныя прамовы, то з’яўляецца неадольнае жаданне звяртацца

да яго не “Уладзімір”, а “Валадар”.



50


 Юрый Новікаў – старшыня Магілёўскай абласной арганізацыі

Беларускай сацыял-дэмакратычнай Грамады. Здаецца, упэўнены

ў тым, што да ўсіх трэба ставіцца па прынцыпу: “Калі не паважа-

юць, то няхай баяцца!”



51


 Мясцовая магілёўская тапанімічна-фальклорная мянушка будын-

ка Адміністрацыі Кастрычніцкага раёна г.Магілёва, дзе раней мес-

ціўся Цэнтральны раённы камітэт Камуністычнай партыі Белару-

сі г.Магілёва, першым сакратаром якога была Тамара Рыгораўна

Кот.


52


 Яўген Аляксандравіч Лебедзеў – кіраўнік Адміністрацыі Каст-

рычніцкага раёна г.Магілёва. Дзядзька даволі сур’ёзны, і не вель-

мі зразумела, чаму ён бегаў “на цырлах” перад прадстаўнікамі

апазіцыі, - можа, з вялікай павагі да гэтых мужных людзей, а, маг-

чыма, адчуў, што палітычнае надвор’е можа і памяняцца.


53 Аўтарскае абазначэнне прадстаўнікоў уладнай “вертыкалі”.

54


 Гаворка ідзе пра сонечны гадзіннік у выглядзе скульптурнай

кампазіцыі на Плошчы Зорак (каля кінатэатра “Радзіма”) у г.Ма-

гілёве. І няхай адліты там у бронзе дэвіз Магілёва (“Зломіш, але

не сагнеш!”) гістарычна не вельмі дакладны, - гэтыя словы ўжо не

дадуць Магілёву і магілёўцам спыніць сваю рашучую хаду ў бок

еўрапейскіх каштоўнасцяў, якая пачалася аж у 1577 годзе – з на-

даннем гораду Магдэбургскага права.


55


 Сяргей Калякін – першы сакратар Цэнтральнага Камітэта Партыі

камуністаў Беларускай. Разумны, лагічны, але больш нагадвае нем-

ца, чым рэвалюцыянера з палымянымі вачамі, за якім, забыўшы

пра ўсё, пойдуць людзі.



56


 Маецца на ўвазе тое, што перад Магілёвам С.Калякін у складзе

дэлегацыі быў на падобнай канферэнцыі ў Гомеле.



57


 Аляксандр Дабравольскі – намеснік старшыні Нацыянальнага

камітэту Аб’яднанай Грамадзянскай Партыі. Быў дэпутатам не

толькі Вярхоўнага Савета Рэспублікі беларусь 13-га склікання,

але яшчэ раней нават уваходзіў у склад Вярхоўнага Савета СССР

(у 1989-1991 г.г.). Сапраўдны палітычны зубр (ці мамант?). Па

знешнему выгляду і сібарыцкіх манерах не скажаш, што ён дзеля

ідэі здолее перабрацца на нейкі час у шалаш – як у свой час гэта

зрабіў вядомы У.Ульянаў (Ленін).



58


 Пасіянарнасць (ад грэчаскага passio пачуццё, пакута), неа-

дольная цяга людзей да ажыццяўлення сваіх ідэалаў. З’ява пасія-

нарнасці ўведзена Л.М.Гумілёвым. Паводле Гумілёва, пасіянар-

насць ляжыць у аснове ўсякіх дзеянняў, якія пакідаюць след у

гісторыі. Яна фарміруецца ў выніку моцных усплёскаў біяхіміч-

най энергіі космасу і канцэнтруецца ў параўнальна невялікіх

абласцях зямной паверхні. На падставе гэтай ідэі Гумілёў стварыў

пасіянарную тэорыю этнагенезу, у цэнтры якой уяўленне пра

этнас, як біясферны, несацыяльны феномен чалавечых паводзін.

Пасіянарныя “штуршкі” нараджаюць павышаную сацыяльную

актыўнасць, якая ў пэўных гісторыка-геаграфічных умовах са-

дзейнічае ўтварэнню новых этнасаў і этнічных сістэм (супер-

этнасаў). Энергія пасіянарнасці забяспечвае стварэнне і існаван-

не ў біясферы Зямлі усёй разнастайнасці этнічных сістэм – пры-

родных калектываў людзей з агульнымі стэрэатыпамі паводзін,

на якія накладвае адбітак геаграфічнае асяроддзе, культурная тра-

дыцыя і этнічнае акружэнне.


59


 Віктар Шалкевіч – вядомы на Беларусі і далёка за яе межамі

гарадзенскі паэт і спявак. Мае вострае вока і аглушальнае пачуццё

гумару. Калі прыгледзецца да яго ўважліва, то за знешняй адчыне-

насцю можна ўбачыць вялікі сум і пэўную адзіноту.



60


 Маецца на ўвазе песня Віктара Шалкевіча “Гарадоцкі раманс”,

навеяная знаёмствам у Крынках (Польшча) з Сакратам Яновічам -

пісьменнікам, самым вядомым беларусам на Беласточчыне. Пасля

знаёмства з гэтым творам С.Яновіч яшчэ доўга бурчэў, што Шал-

кевіч абы што наплёў пра ягоны вельмі дабротны плот.

Гарадоцкі раманс”


Калі на захадзе забліскаюць зарніцы,

І сон паморыць і жывёлу, і людзей,

Прыходзь тады, мая Марыська, да крыніцы,

Як мае быць, нам заспявае салавей.
Закрэхчуць жабы гэтак млосна у балоце,

Як быццам заўтра не крахтаць ім і не жыць.

І пры паваленым Яновічавым плоце

Мы станем ціхенька і будзем гаварыць.
Быў я ў Гайнаўцы ў мінулым панядзелку.

Вазілі з бацькам на продаж воз гаршкоў,

І даў стары мне трохі грошай на гарэлку,

А я замест карчмы у краму – шасць цішком.
Забег у надта у пажондную я краму,

Дзе мае гэшэфт сам пан Валовіц Абрам.

І, сталкаваўшыся з Валовіцам Абрамам,

Купіў пярсцёнак. Прыдзеш, то табе аддам.
Во, певень заспяваў. За ім другі і трэці.

На лямпы фукнуў працай здушаны народ.

Цябе ж, Марыся, пэўна дзецьці носяць чэрці.

Хай лепш прынеслі б пад Яновічавы плот.
Пара ісці, напэўна трэцяя гадзіна,

Бо месяц ссунуўся за Крынкаўскі бальшак.

І з плота я цягну здаровую тыніну

Каб мне было чым адбівацца ад сабак.


61


 Віктар Шалкевіч спяваў свае песні на фоне прымацаваных да

сцяны памяшкання сцягоў дэмакратычных арганізацыяў і партый,

прадстаўнікі якіх удзельнічалі ў канферэнцыі.


62


 Аляксандр Рыгоравіч (!) Агееў – навуковец-гісторык, дацэнт,

дэпутат Магілёўскага гарадскога Савета (ці не адзіны там прад-

стаўнік мясцовых дэмакратычных плыняў).


63


 Сяргей Мурзін – прадпрымальнік з г.п.Дрыбін і актывіст

тамашняга местачковага дэмакратычнага жыцця. Добра, што ў

такіх мядведжых кутах заварушылася нешта новае, маладое і

моцнае.


64


 Тамара Міхайлаўна Маскалёва – актывістка магілёўскага дэма-

кратычнага руху. Негледзячы на паважаны ўзрост, сапраўдная пія-

нерка – у першапачатковым значэнні гэтага слова: французскае

pionnier – першапраходзец, пачынальнік, той,хто пракладвае

новыя шляхі ў якой-небудзь вобласці дзейнасці.


65


 У выкананні Міколы Яцкова прагучалі песні на вершы беларус-

кіх паэтаў Генадзя Бураўкіна, Сяргея Законнікава і Эдуарда Аку-



ліна.





База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка