Strategia rozwoju turystyki




старонка7/8
Дата канвертавання25.04.2016
Памер0.64 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8

Pomniki przyrody na terenie gminy Pełczyce

Zabytki gminy

Pełczyce

klasztor pocysterski I poł. XIV, XV, XVIII, XX w. kościół pocysterski XIII, XV, XVIII w. plebania XIX w. szkoła podstawowa pocz. XX w. ratusz z 1791 roku

Będargowo

kościół filialny z XV/XVI - XVII/XIXw

Boguszyny

kościół filialny z XV/XVI, XIX w.

Bolewice

kościół filialny XIX w.; brama w ogrodzeniu kościoła XIX w.; dwór mur. pocz. XX w.

Chrapowo

kościół filialny XIII, XV/XVI, XIX w.

Jagów

kościół filialny XVIII w.; pałac mur. XIX w.; ruiny wieży z zespołem pałacowym XIX w.; gołębnik podworski k. XIX w.; obora podworska k. XIX w.

Jarosławsko

kościół filialny 1853r.; kaplica cmentarna p. XX w.; szkoła mur. p. XX w.; stodoła mur. k. XIX w.

Krzynki

kościół filialny XVIII/XIX w.; dwór mur. (szt.2) XIX w.

Lubiana

pałac mur. XIX w.Nadarzyn - kościół filialny XVIII, XIX w.; pałac ok. 1910t.; spichlerz podworski mur. 1928r.

Niesporowice

kościół filialny XVIII w.; dwór mur. p. XX w.; brama kam. (mur. p. XX w.); stodoła podworska mur. (szt. 2) p. XX w

Płotno

kościół filialny XIII, XVII w. pałac k. XIX w.; stodoła podworska kam./mur. (szt. 2) 1855-1861r.; budynek gospodarczy podworski kam./mur. k. XIX w.

Przekolno

kościół XIII, XVIII, XIX w.; kaplica cmentarna p. XIX w.; pałac mur. p. XIX w.; spichlerz podworski p. XIX w.; obora podworska mur. p. XIX w.; pałac mur. p. XIX w.

Sarnik

kościół filialny XVIII/XIX w.; pałac mur. Ruiny XIX w.; brama wjazdowa mur. XIX w.; oficyna pałacowa XIX w.

Wierzchno

dwór mur. p. XIX w.Często występujące budynki mieszkalne.

Wykaz zabytków
Gmina Recz
Położenie i ogólna charakterystyka gminy.

Gmina położona jest na Pojezierzu Ińskim, w południowej części województwa zachodniopomorskiego, w powiecie choszczeńskim, wśród wzgórz nad rzeką Iną


i Reczanką. Na jej terenie krzyżują się ważne szlaki komunikacyjne: drogi krajowej nr 10 (Szczecin – Bydgoszcz) oraz drogi wojewódzkiej nr 151 (Gorzów Wlkp.– Świdwin). Przez gminę przebiega linia kolejowa Stargard Szczeciński – Piła. Najbliższymi większymi ośrodkami miejskimi są: Stargard Szczeciński i Choszczno.

Gmina Recz zajmuje powierzchnię 180,35 km2, z czego powierzchnia miasta Recz to ok. 12 km2 Zamieszkuje ją 5 850 osób (stan na dzień 31.12.2010.r.), co daje średnią gęstość zaludnienia 33,4 osoby/ km2. Gmina podzielona jest administracyjnie na 15 sołectw, w których znajdują się


23 miejscowości.

Dominującą formę ukształtowania powierzchni gminy stanowi wysoczyzna morenowa wyniesiona


do wysokości 120 m n.p.m. W środkowej części obszaru gminy występuje rynna polodowcowa rzeki ”Iny” wypełniona utworami organicznymi i piaskami.

Ukształtowanie terenu nie stwarza problemów w zagospodarowaniu obszarów gminy


i sprzyja rozwojowi rolnictwa i osadnictwa.

Sieć hydrograficzną wód powierzchniowych tworzą dopływy Drawy, rzeka Ina, Stobnica (na granicy gminy z gminą Choszczno) oraz niewielkie jeziora, cieki podstawowe i rowy.

Podstawowym ciekiem na terenie gminy jest rzeka Ina stanowiąca największy dopływ rzeki Odry
w granicach województwa zachodniopomorskiego. Jej źródła znajdują się na Pojezierzu Ińskim
w rejonie miejscowości Ciemnik. Odcinek o długości 18 km znajduje się w obrębie Gminy Recz,
co stanowi 14% całkowitej długości tej rzeki.

Drugą, co do wielkości rzeką Gminy Recz jest Stobnica, której 36,6% (9 km) wód przepływa przez obszar gminy.

Poza wymienionymi głównymi ciekami na terenie gminy znajdują się kilka mniejszych cieków
i kanałów. Większe z pośród nich to: Kanał Słutowo (Reczanka), Kanał Sicko, Kanał Żeliszewo,
Bagnica I oraz Kanał Recz. Na terenie gminy nie występują jeziora o powierzchni większej niż 50 ha. Największym z istniejących na terenie gminy zbiorników wodnych jest Kraśnik Duży (17,38 ha),

a najgłębszym Cedynia (Żeliszewo) o średniej głębokości 24 m. o powierzchni 11,69 ha. Od strony wsi Żeliszewo znajduje się małe, wąskie kąpielisko. Poza tym miejscem brzegi z jeziora są bardzo zabagnione i mało dostępne.



Kraśnik Duży to jezioro o powierzchni 17,38 ha. Zbiornik ten nie nadaje się do użytkowania rekreacyjnego, jednak niedostępne, podmokłe tereny obrośnięte roślinnością bagienną stwarzają wspaniałą ostoje dla zwierząt i stanowią swoisty rezerwat rzadkich gatunków zarówno flory jak
i fauny.

Kraśnik Mały – jezioro o powierzchni 7,77 ha, w znacznej części zarośnięte roślinnością zanurzoną, brzegi mało dostępne. Należy do obszaru, który jest cenny przyrodniczo.

Rajsko Duże – połączone jest wąskim kanałem z jeziorem Rajsko Małe. Jest to zbiornik śródpolny
o powierzchni 6,02 ha, znajdujący się w tej samej rynnie, co Rajsko Małe. Dzierżawcą obiektu jest PZW. W północno – wschodniej części tego zbiornika znajduje się trawiasta plaża i kąpielisko.

Rajsko Małe – wąskie, rynnowe jezioro zorientowane na północ – południe o powierzchni 4,10 ha. Dzierżawcą obiektu jest PZW. Brzegi jeziora są bardzo zakrzaczone i strome. Występują tu liczne źródliska. Jezioro nadaje się w zasadzie do wędkarstwa i w ten właśnie sposób jest użytkowane.
Na terenie gminy znajdują się jeszcze jeziora Sulibórz i Lubieniów. Oprócz naturalnych zbiorników wodnych na terenie gminy znajdują się także sztuczne zbiorniki wodne – stawy rybne będące jednocześnie zbiornikami retencyjnymi wód.

Historia Miasta i Gminy

Najstarszą wzmiankę o Reczu zawiera dokument z 1269 r., w którym pada nazwa „Rez”, natomiast


za datę założenia miasta przyjmuje się 1284 -5 r. Późniejsza nazwa Recz pochodzi prawdopodobnie od słowiańskiego słowa oznaczającego miejsce nad rzeką. Przez stulecia miasto nosiło nazwę „Reetz”. W latach 1945/46 obowiązywała nazwa „Rzeczyca”, zmieniona następnie na „Recz Pomorski”.
Z czasem określenie „pomorski” wyszło z użycia.

We wczesnym średniowieczu był tu słowiański ogród i osada targowa na podgrodziu. W 1657 r. podczas wojny polsko – szwedzkiej Recz zdobyli Polacy pod wodzą Stefana Czarnieckiego. W połowie XIX wieku miasto było lokalnym ośrodkiem handlowym dla rolniczego zaplecza, a także niewielkim ośrodkiem sukiennictwa. W 1939 r. liczyło 3600 mieszkańców. W 1945 roku miała tu miejsce bitwa czołgów w wyniku, której miasto zostało zniszczone w około 70%.

Miasto Recz zachowało układ średniowiecznego miasta o owalnym zarysie i jest do dzisiaj
w większości opasany murem obronnym z kamieni polnych, zbudowanym w XIV – XV wieku, którego grubość wynosi 1,10 -1,20 m. Najwyższa zachowana jego wysokość to 5 m.

Recz leży na historycznym szlaku zwanym „Szlakiem cysterskim”. W 1294 r. osiadły tutaj cysterki


na wzgórzu zwanym dzisiaj „Wzgórzem Klasztornym”. Do tego międzynarodowego „Szlaku Cysterskiego” należą także: Bierzwnik, Pełczyce, Marianowo, Kołbacz oraz Koszalin.
Obiekty zabytkowe

W zakresie problematyki związanej z ochroną zabytków Recz posiada szczegółowe opracowanie pt. „Studium Krajobrazu Kulturowego Miasta i Gminy Recz“ sporządzonego w 2003 roku.

Najcenniejszymi elementami historycznego krajobrazu kulturowego Gminy Recz są: średniowieczne układy przestrzenne (placowe – owalnice, wielodrożnice, ulicówki); zabytkowe kościoły – murowane (kamienne i ceglane), wznoszone w okresie koniec XIII – druga połowa XIV w., reprezentujące różne style (od gotyku, po neogotyk i formy neostylowe), otoczone cmentarzami; założenia rezydencjonalno – parkowe i XIX-wieczne, ale z licznymi ubytkami obiektów dworskich lub pałacowych; zespoły pofolwarczne, stanowiące integralny element założeń dworsko-parkowych,
a także samodzielne folwarki, typowe dla miejscowego krajobrazu historycznego; przemysł i technika – młyny (ob. nieczynne), zespoły kolejowe i gorzelnie.

Obiekty wpisane do rejestru zabytków: Grodzisko w Reczu, teren Starego Miasta, kamieniczka przy Rynku, organistówka, obwarowania miejskie oraz kościół p.w. Chrystusa Króla, grodzisko na terenie Grabowca, kościół filialny p.w. Św. Józefa w Lubieniowie, kościół filialny p.w. Niepokalanego Serca NMP w Pomieniu, pałac w Pomieniu, grodzisko w Rybakach, kościół filialny p.w. Przemienienia Pańskiego w Słutowie, kościół filialny p.w. Jana Kantego w Sokolińcu, kościół filialny p.w. Najświętszej Maryi Panny w Żeliszewie, ruiny kościoła w Łętkowie, pałac w Sokolińcu, park dworski, dziedziniec wschodni –przedpałacowy z zabudową folwarczną (budynki: d. gorzelnia, obora) oraz dziedziniec zachodni i ogrody użytkowe, ruina kościoła poewangelickiego w Suliborku, cmentarz przykościelny


w Suliborzu oraz kościół filialny p.w. św. Wojciecha.

Przyroda i ochrona środowiska

Krajobraz Gminy Recz jest zróżnicowany. Teren gminy poprzecinany jest licznymi wzniesieniami


i pagórkami, co znacznie urozmaica krajobraz. Sieć rzeczna jest słabo rozbudowana, jednak występują na terenie gminy drobne cieki wodne i źródełka, które urozmaicają ekosystemy leśne.

W krajobrazie gminy szczególnie wokół miasta Recza występują liczne stawy do chowu ryb, których głównym przeznaczeniem jest hodowla ryb. Jednak pomimo tej podstawowej funkcji stawy hodowlane stanowią ostoje zwierząt oraz stają się elementem urozmaicającym krajobraz gminy.

Gmina ma charakter rolniczy, jednak ponad 34,9% powierzchni gminy ma charakter leśny,
co znacznie zwiększa jej atrakcyjność pod względem ekologicznym i turystycznym.

Niekwestionowanym bogactwem krajobrazowym gminy jest istniejący na jej obszarze rezerwat „Grądowe Zbocze”, objęty prawną ochroną przyrody. Doskonałym uzupełnieniem walorów przyrodniczych gminy Recz jest występowanie licznych zabytków kultury materialnej.

Walory przyrodnicze i kulturalne gminy wraz z właściwą promocją regionu mogą zapewnić istotny rozwój turystyki na tym obszarze.

Obszar gminy charakteryzuje się dużą różnorodnością siedlisk, których rozmaitość roślinną tworzą: nasadzenia drzew, szczególnie aleje lipowe w Pomieniu, Lubieniowie, Grabowcu, jesionowa


w Lubieniowie, kasztanowe w Lubieniowie, Nętkowie, Grabowcu i Sokolińcu, klonowa i klonowo – lipowa w miejscowości Nętkowo oraz dębowa w Wielgoszczy i Suliborzu (szpaler).

Parki, aleje oraz inne formy zadrzewienia stanowią wartościowy element krajobrazu gminy zarówno jako składnik szaty roślinnej jak i część zasobów kulturowych. Na terenie gminy Recz znajduje się


8 zespołów parkowych w Suliborzu, Lubieniowie, Rybakach, Sokolińcu, Wielgoszczy, Pamięcinie, Pomieniu i Słutowie. Parki te zostały założone na przełomie XVIII i XIX wieku. Ponadto cztery parki w Rybakach, Słutowie, Pamięcinie i Wielgoszczy posiadają dokumentację obiektu zabytkowego.

Na terenie gminy praktycznie nie występują siedliska naturalne. Około 3700 ha użytków rolnych gminy objęte jest melioracjami, a w wielu miejscach powstały sztuczne zbiorniki – stawy hodowlane. Pomimo tego omawiany obszar jest przyjazny faunie, a przede wszystkim kręgowcom, które wykorzystują siedliska powstałe w dobrze zharmonizowanym krajobrazie rolniczym – stawy rybne


i kompleksy łąk. Lasy i zadrzewienia rozproszone kępowo w dolinach rzecznych tworzą korzystny układ lokalnych korytarzy ekologicznych. Wartości faunistyczne gminy związane są z siedliskami przekształconymi gdzie prowadzona jest gospodarka rybacka, takimi jednak metodami, które umożliwiają funkcjonowanie wielu dzikim gatunkom zwierząt. Bogaty skład herpetofauny i awifauny gmina Recz zawdzięcza stawom rybnym i kompleksom łąkarskim.

Na podstawie wykonanej w 2003 roku waloryzacji przyrodniczej gminy Recz stwierdzono bytowanie co najmniej 1 gatunku bezkręgowca i 10 gatunków kręgowców z Europejskiej Czerwonej Listy Zwierząt oraz 24 kręgowców z Polskiej Czerwonej Listy Zwierząt. Świadczy to o średnich walorach biocenotycznych tego obszaru. Ogółem stwierdzono występowanie na obszarze Gminy Recz następujące ilości gatunków kręgowców: kręgouste (1), ryby (19), płazy (12), gady (6), ptaki (233), ssaki (40). Ponadto na terenie gminy stwierdza się występowanie wydr oraz bobrów.

Wyniki inwentaryzacji przyrodniczej pozwalają na stwierdzenie, że na obszarze gminy Recz istnieją
4 strefy ważne dla fauny jako miejsca rozrodu i stałego przebywania, a także jako szlaki migracji (korytarze ekologiczne). Są to strefy faunistyczne mające istotne znacznie dla bytowania ryb, płazów, gadów, ptaków i ssaków: lasy leśnictwa Błotno (nadleśnictwo Dobrzany) wraz z przyległymi polami
i kępami zadrzewień, które stanowią ostoje lęgowe: orła bielika, orlika krzykliwego, bociana czarnego. Lęgowiska ptaków wodno – błotnych na Stawach Bytowskich i jez. Kurhany, zwierzyna łowna.Lasy pomiędzy Słutowem, Głębokim a Suliborzem w nadleśnictwie Drawno – ostoja zwierzyny łownej, teren żerowiskowy bielików i rybołowów. Fragment Puszczy Drawskiej
w granicy gminy – ostoja zwierzyny. Obszar lęgowy orlika krzykliwego, bociana czarnego i innych ptaków drapieżnych, zwierzyna łowna.

Dolina Iny – ostoja i korytarz ekologiczny – derkacza, orła bielika, orlik krzykliwy, herpetofauny, wydry.



Obszary i obiekty chronione

Na terenie gminy Recz znajdują się cztery przestrzenne i dziewięć punktowych obiektów prawnie chronionych, którymi zgodnie z ustawą o ochronie przyrody są: obszary Natury 2000, obszary chronionego krajobrazu, rezerwaty przyrody, użytki ekologiczne i pomniki przyrody.

Do granic administracyjnych miasta przylega ustanowiony w 1996 rezerwat „Grądowe Zbocze”
o powierzchni 33,28 ha. Rodzaj rezerwatu przyrody –florystyczny z zakresem ochrony obejmującym runo wraz z podrostem, podszytem i drzewostanem głównie dębowo-grabowym. Jest to teren szczególnie atrakcyjny od strony krajobrazowej i botanicznej posiadający rzadkie w regionie i kraju rośliny: czosnek niedźwiedzi, obrazki plamiste, trzy gatunki kokoroczy: pusta, wątła i pełna, kopytnik pospolity, fiołek przedziwny, fiołek biały, rzadki na zachodzie Polski bniec czerwony oraz jeden
z największych grzybów świata purchawica olbrzymia.

Na terenie gminy istnieje 8 pomników przyrody, obecnie posiadają status prawny wg zarządzenia Wojewody Zachodniopomorskiego. Pomniki przyrody funkcjonujące na terenie gminy Recz to pojedyncze drzewa oraz grupy drzew.




Lp.

Lokalizacja

Opis

Obwód (cm)

Ilość

1

Wielgoszcz/N-ctwo Drawno, obręb Kiełpino,oddz.1 h

buk pospolity

455

poj

2

Lubieniów/park przy szkole

buk pospolity

273-465

grupa 11 szt.

3

Lubieniów/ park przy szkole

dąb szypułkowy

290-480

grupa 11 szt.

4

Lubieniów / park przy szkole

Klon jawor

240,352

grupa 2 szt.

5

Lubieniów / park przy szkole

lipa drobnolistna

300,368

grupa 2 szt.

6

Lubieniów / park przy szkole

lipa drobnolistna

510

poj.

7

Lubieniów / park przy szkole

modrzew polski

317,330

grupa 2 szt.

8

Lubieniów/ park przy szkole

świerk pospolity

300

poj.

Pomniki przyrody na terenie gminy Recz
Obszary chronionego krajobrazu obejmują ponad 65 % powierzchni gminy,
ale w projektach założono wyłączenia z obszarów chronionego krajobrazu fragmentów terenów zabudowanych i przewidzianych do przekształcenia w rejonie Recza, drogi krajowej
nr 10 oraz powiększenia na fragmentach ciągów korytarzy ekologicznych, oraz śródleśnego torfowiska.

Europejska Sieć Ekologiczna Natura 2000 jest wyznaczana na europejskim terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej w celu ochrony siedlisk przyrodniczych, gatunków roślin i zwierząt zagrożonych wyginięciem.

Polska, w ramach procesu integracji z Unią Europejską, została zobowiązana do wyznaczenia
na swoim terytorium sieci obszarów Natura 2000 na podstawie kryteriów określonych dla wszystkich krajów członkowskich w Dyrektywie Siedliskowej i Ptasiej.

Pierwszy etap prac nad wyznaczeniem sieci obszarów Natura 2000 został już zrealizowany. W ramach tego etapu zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska wyznaczony został obszar specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 o kodzie PLB 320008 - Ostoja Ińska, na terenie Gminy Recz


w jej północnej części obejmuje teren o powierzchni 2.252,1 ha.

Do obszaru Natura 2000 została też włączona ostoja siedliskowa „Dolina Iny koło Recza” oraz obszar specjalnej ochrony ptaków „Lasy Puszczy Nad Drawą”.

Utworzenie obszarów Natura 2000 wiąże się z pewnymi ograniczeniami inwestycyjnymi na tych obszarach.
Komunikacja

Układ komunikacyjny w gminie Recz tworzą: droga krajowa, wojewódzka oraz drogi powiatowe


i gminne. Zasadnicze znaczenie dla zewnętrznego powiązania miejscowości ma droga wojewódzka
nr 151 Gorzów – Świdwin (Ińsko), której długość w granicach miasta wynosi 3,6 km i droga krajowa
nr 10 Szczecin-Bydgoszcz. Długość drogi nr 10 w granicach miasta wynosi 4 km, a w granicach gminy 22 km.

Edukacja

Na terenie gminy funkcjonują cztery placówki oświatowe, w tym trzy w Reczu – Szkoła Podstawowa, Gimnazjum i Przedszkole Miejskie oraz Szkoła Podstawowa w Lubieniowie.

Szkoła posiada własne boisko sportowe i halę sportową oraz kompleks boisk „Orlik 2012” . Uczniowie Gimnazjum kontynuują naukę w szkołach średnich - głównie w Choszcznie i Stargardzie Szczecińskim.

Kultura
Na terenie miasta funkcjonują dwie instytucje kultury: Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury oraz Biblioteka Publiczna w Reczu. W M-GOK odbywają się lokalne imprezy. Integralną częścią wydarzeń kulturalnych jest organizacja Dni Recza, w ramach których odbywają się występy zawodowych amatorskich kabareciarzy, występy artystyczne, zespoły muzyczne, turnieje sportowe. Edukacją plastyczną oraz rękodzielnictwem osób niepełnosprawnych zajmuje się Środowiskowy Dom Samopomocy przy Miejsko-Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej.

Sport
Cykliczne imprezy sportowe odbywające się na terenie gminy to: Majowe Biegi Uliczne, Turniej Piłkarski im. Krzysztofa Hołuba i zawody wędkarskie

Turystyka
Gmina Recz leży w sąsiedztwie gmin o dużych walorach turystycznych, sama zaś jest słabo zagospodarowana pod względem turystycznym. Pewien potencjał turystyczny związany jest z przebiegiem drogi krajowej nr 10, przy której w Reczu zlokalizowane są bary obsługujące podróżnych. Recz leży na Szlaku Cysterskim, a do najcenniejszych zabytków należy Kościół gotycki, Baszta Choszczeńska i Drawska, mury obronne, Czatownia, Organistówka.

Recz dysponuje trzema punktami noclegowymi. Są nimi pensjonat „U Zosi”


z 6 miejscami noclegowymi, agroturystyka „Żeliszewo” nad jeziorem, gdzie jest 12 miejsc noclegowych oraz „ Czardasz” z 4 miejscami. Na odcinku Pomień - Żeliszewo utworzono odcinek ścieżki rowerowej „Drogą Wedlów” o znaczeniu lokalnym. Biegnie ona przez lasy i obok jezior.


ANALIZA SWOT POWIATU CHOSZCZEŃSKIEGO

Analiza SWOT stanowi podsumowanie diagnozy potencjału turystycznego Powiatu Choszczeńskiego. Prezentuje mocne i słabe strony obszaru w aspekcie możliwości stworzenia produktów turystycznych, jak również szanse i zagrożenia, które mają lub mogą mieć wpływ na rynek turystyczny i na rozwój produktów turystycznych. Określone mocne strony powiatu pozwolą wykorzystać istniejące szanse na rozwój turystyki . Słabe strony ukazują czynniki ograniczające dalszy rozwój i w założeniach pozwalają określenie kierunków działań, które doprowadzą do ich niwelowania.





MOCNE STRONY

SŁABE STRONY




  • Korzystne położenie komunikacyjne

  • Bogata infrastruktura sportowa

  • Duża liczba obiektów zabytkowych(Szlak Cysterski, Szlak Kupiecki ) i sakralnych

  • Liczne walory przyrodnicze do uprawiania turystyki

  • Duża powierzchnia obszarów prawnie chronionych (Drawieński Park Narodowy, Obszary Natura 2000, rezerwaty, OCHK)

  • Duży potencjał do rozwoju aktywnej turystyki pieszej, rowerowej, konnej, nordic walking, wodnej(liczne akweny w tym rzeki słynne ze spływów kajakowych- Drawa)

  • Rozbudowana sieć szlaków turystycznych

  • Duże możliwości do uprawiania wędkarstwa, łowiectwa, grzybobrania

  • Działające organizacje turystyczne (LGD, LGR, LOT, i inne)

  • Istnienie stanowisk odpowiedzialnych za sektor turystyki w ramach innych komórek/wydziałów jednostek samorządu terytorialnego

  • Dość dobrze rozwinięty system promocji i turystyki (foldery, mapy) w niektórych gminach

  • Możliwość uprawianie golfa – pole golfowe, paint-ball

  • Dobrze rozwinięta baza rehabilitacyjna
    w powiecie

  • Usytuowanie Ośrodka Sportów Wodnych





  • Duża sezonowość ruchu i usług turystycznych

  • Brak imprez promujących powiat
    o zasięgu ogólnopolskim

  • Niedostateczna infrastruktura hotelowa i gastronomiczna

  • Niewystarczająca baza rekreacyjna

  • Zły stan techniczny zabytków

  • Brak odpowiedniego oznakowania atrakcji turystycznych

  • Brak systemu informacji turystycznej

  • Brak zintegrowanego produktu turystycznego łączącego poszczególne gminy powiatu choszczeńskiego

  • Zły stan infrastruktury komunalnej i małej infrastruktury turystycznej (parkingi, oznakowanie atrakcji turystycznej, publicznych WC, itp.)

  • Brak kadr obsługi turystyki

  • Brak odrębnych komórek w strukturze jednostek samorządu terytorialnego specjalizujących się w turystyce

  • Niewielki zasięg działań promocyjnych

  • Niewystarczający system informacji przestrzennej

  • Brak wspólnego przewodnika (folderu)

  • Mała liczba obiektów gastronomicznych

  • Niewykorzystane możliwości rozwoju turystyki kwalifikowanej

  • Krótki sezon turystyczno – wypoczynkowy, prawie wyłącznie letni

  • Zbyt silne postrzeganie powiatu jako obszaru typowo rolniczego

  • Brak dostatecznie rozbudowanej bazy sportowej i rekreacyjnej

  • Ograniczone środki finansowe na rozwój bazy sportowej

  • Brak współpracy pomiędzy gminami
    i powiatem w zakresie rozwoju sportu, kultury, turystyki, promocji

SZANSE

ZAGROŻENIA

  • Utworzenie zintegrowanego produktu turystycznego łączącego atrakcje poszczególnych gmin na terenie powiatu

  • Wykorzystanie funduszy do promocji turystyki

  • Rozwój turystyki daje możliwość utworzenia nowych miejsc pracy
    i nabycie nowych kwalifikacji

  • Wzrost poziomu dochodów mieszkańców

  • Wzrost zainteresowania wypoczynkiem w bezpośrednim kontakcie z przyrodą

  • Wzrost zainteresowania aktywnym wypoczynkiem

  • Wzmożone zainteresowanie wyjazdami poza sezonem turystycznym

  • Stworzenie kompleksowej oferty turystycznej

  • Wykorzystanie technologii informacyjno- komunikacyjnych do promocji i rozwoju turystyki

  • Utworzenie zintegrowanego systemu informacji turystycznej i oznakowania turystycznego

  • Wzrost rozwoju gospodarczego
    w powiecie ( rozwój firm oraz wzrost dochodu gmin i powiatu)

  • Współpraca gmin i powiatu w zakresie rozwoju turystyki

  • Promocja powiatu na targach międzynarodowych w celu nawiązania współpracy trans granicznej

  • Przedłużenie sezonu turystycznego poprzez wykorzystanie akwenów dla celów szkoleniowych i rozwoju sportów zimowych,

  • Tańsza od nadmorskiej oferta turystyczna,

  • Rozwój turystyki rowerowej,

  • Rozbudowa ośrodka sportów wodnych
    w Choszcznie

  • Niewykorzystanie funduszy unijnych które dają szanse na rozwój turystyki

  • Ograniczenia w rozwoju turystyki spowodowane rygorami środowiskowymi wynikającymi
    z odpowiednich przepisów

  • Niedocenianie roli turystyki przez mieszkańców powiatu

  • Brak koordynacji działań w sferze turystyki pomiędzy poszczególnymi podmiotami, które zajmują się obsługą ruchu turystycznego w powiecie

  • Brak regulacji prawnych w zakresie integracji J.S.T w rozwoju turystyki

  • Ograniczone środki finansowe na realizację potrzeb

  • Odpływ turystów do innych miejsc

  • Koncentracja władz wojewódzkich w kierunku rozwoju terenów nadmorskich



Podsumowując. Niewątpliwie najmocniejszą stroną powiatu są jego walory przyrodnicze. Wytypowanie tych cech w odniesieniu do turystyki stanowi bardzo dobry punkt wyjścia


do określenia głównych założeń strategicznych. Na bazie założeń powstała koncepcja rozwoju turystyki ukierunkowanej na zasoby naturalne powiatu. Niezbędnym elementem wspierającym turystykę jest stan infrastruktury, który obecnie jest niedostateczny i z różnym poziomem świadczenia usług. Najgorzej wypada promocja i system oznakowania atrakcji turystycznych, który powinien być skorelowany z infrastrukturą, oraz rozwój tzw. malej infrastruktury.

Walory środowiska przyrodniczego stanowią silną przesłankę dla rozwoju turystyki na obszarze realizacji strategii. Potencjał w tym zakresie opisany został w poprzednim rozdziale. Składają
się na niego zróżnicowane formy krajobrazu, wypełnione ciekawymi obiektami lub zespołami obiektów przyrodniczych. Istotna jest bogata różnorodność form, co urozmaica ofertę turystyczną.

Walory środowiska kulturowego są niemniej silne, lecz wyraźnie słabo dotąd wykorzystywane jako stymulator rozwoju. Obszar realizacji strategii jest wielokulturowy, jego zasoby powstały na styku kilku narodowości, a następnie w wyniku przemieszania ludności wypełniany nowymi, specyficznymi elementami. Poszczególne elementy dziedzictwa kulturowego nie są w pełni rozpoznane. Silne
są tradycje regionalne i lokalne, które mają nadal walor ciągłości i autentyczności. Pamiątki historyczne przyciągają jednak turystów głównie w ramach „turystyki sentymentalnej” – dla poznania korzeni swych ojców.
1   2   3   4   5   6   7   8


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка