Планы- канспекты творчых урокаў і прадметных тыдняў Гісторыя Беларусі




старонка2/8
Дата канвертавання15.03.2016
Памер1.73 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8

IV Тэст па гісторыі старажытнага Полацка:

1. Вызначце адпаведнасць

1) агіяграфія

а) Эймунд

2) летапіс

б) Ефрасіння Полацкая

3) сага

в) Нестар

4) хроніка

г) Георгій Амартол


2. Вызначце адпаведнасць

1) 1129

а) Ноўгарад

І. з’езд князёў

2) 1097

б) Кіеў

ІІ. высылка князёў

3) 1068

в) Канстантынопаль

ІІІ. Ваенны паход

4) 1021

г) Любеч

ІY. Сядзенне у порубе


3. Назавіце імёны сыноў, з якімі знаходзіўся ў кіеўскім порубе Усяслаў Чарадзей у 1068 годзе:

а) Расціслаў і Рагвалод’

б) Святаслаў і Давыд

в) Глеб і Давыд

г) Раман і Глеб
4. Полацкія князі, якія былі высланы ў Візантыю ў 1129 годдзе:

а) Ізяслаў, Яраслаў, Мсціслаў, Усевалад

б) Расціслаў, Святаслаў, Васіль, Іван, Давыд

в) Ізяслаў, Брачыслаў, Усяслаў

г) Рагвалод, Расціслаў, Святалаў, Давыд, Глеб, Раман
5. Яшчэ падлеткам разам з бацькам і братам ён сядзеў у порубе, потым стаў заснавальнікам дынастыі, а жыццё скончыў таксама ў порубе:

а) Святаполк Акаянны

б) Усяслаў Брачыслававіч

в) Глеб Усяслававіч;

г) Давыд Усяслававіч;
6. Мінск упершыню ўспамiнаецца ў сувязi:

а) паходам кiеўскiх князеў на полацкае княства

б) паходам полацкiх князеў на кiеўскае княства

в) гандлевым пагадненнем

г) удзел мінчукоў у паходзе на Канстантынопаль;
7. Назавіце з прапанаваных асоб дзядзьку і пляменніка, якія то ваявалі паміж сабой, то мірыліся:

а) Уладзімір Святаслававіч і Ізяслаў Уладзіміравіч

б) Усяслаў Брачыславаіч і Уладзімр Манамах

в) Яраслаў Мудры і Брачыслаў Ізяслававіч


8. У паданнях распавядаецца аб замураванні волата ў цямніцу, адкуль яго вызваліў народ. Якія рэальныя падзеі адлюстраваны ў гэтым:

а) у Кіеве 1068 г.

б) у Полацку 988 г.

в) у Тураве 1054 г.

г) у Менску 1019 г.

д) у Смаленску 1054 г.


9. У сяр ХІ ст. у Полацку пабудаваны:

а) Спаса-Ефрасіньеўская царква

в) Барысаглебская царква

б) Сафійскі сабор

г) Каложская царква
10. Сучасны беларускі мастак, які аднавіў у 1997 г. вобраз крыжа Ефрасінні Полацкай:

а) А.Марачкін

б) М.Кузьміч

в) М.Савіцкі


11. Пісьменасць у Полацкім княстве развівалася на аснове:

а) кірыліцы

б) глаголіцы

в) лацінкі

г) рунічнага пісьма
12. Першыя святыя сярод усходніх славян:

а) Барыс і Глеб

б) Кірыл і Мефодзій

в) Ефрасіння Полацкая і Кірыла Тураўскі;


13. Што аб’ядноўвае гэтыя назвы, імёны, даты:

а) Іаан; какошнікі, фрэскі

б) Барысавы і Рагвалодавы камяні

в) Гарыслава, Анастасія

г) “Сага аб хрышчэнні”, Торвальд Вандроўнік

д) дырхемы, дынарыі, міліарысіі

е) Ізяслаў, Мсціслаў, Яраслаў, Усевалад
14) Працягніце прозвішчы, якія атрымалі гэтыя людзі:

а) Святаполк ...

б) Усяслаў ...

в) Уладзімір ...

г) Яраслаў ...

д) Торвальд ...


Ключы да заданняў тэста:

1) Адпаведнасць 1б, 2в, 3а.

2) Адпаведнасць: 1вІІ, 2гІ, 3бIY, 4аІІІ

3) Правільны варыянт адказу: в

4) Правільны варыянт адказу: б

5) Правільны варыянт адказу: в

6) Правільны варыянт адказу: а

7) Правільны варыянт адказу: в

8) Правільны варыянт адказу: а

9) Правільны варыянт адказу: б

10) Правільны варыянт адказу: б

11) Правільны варыянт адказу: а

12) Правільны варыянт адказу: а

13) Гэтыя назвы, імёны, даты аб’ядноўвае: а) Спаса-Ефрасіннеўская царква; б) помнікі эпіграфікі; в) імёны Рагнеды; г) распаўсюджанне хрысціянства на Полаччыне да хрышчэння Русі ў 988; д) манеты(арабскія, еўрапейскія, візантыйскія) з полацкіх скарбаў; е) сыны Рагнеды;

14) Прозвішчы, якія атрымалі гэтыя асобы: а) Святаполк Акаянны; б) Усяслаў Чарадзей; в) Уладзімір Чырвонае Сонейка; г) Яраслаў Мудры.
V Рашыце гістарычную задачу:

Умовы: У маі 1791 года ў левабярэжнай частцы Полацка гарэла ілюмінацыя, за агнямі якой вельмі насцярожана сачылі з правага берага Дзвіны.

Пытанні:


  1. Чаму Полацк быў падзелены на дзве часткі? Каму яны належалі.

  2. Што святкавалі ў маі 1791 года ў левабярэжнай частцы Полацка?

  3. Хто і чаму пазіраў на святочную ілюмінацыю падазрона і насцярожана?

Адказы:

1. У 1772 годзе Расія, Аўстрыя і Прусія падпісалі Пецярбургскую канвенцыю аб першым падзеле Рэчы Паспалітай, па умовах якой у склад Расійскай імперыі ўвайшла Усходняя Беларусь з той часткай Полацкага ваяводства, што ляжала па правы бок Дзвіны. “Рака больш чым на дваццаць гадоў падзяліла Полацк паміж дзвума дзяржавамі.За Дзвіною – іншая краіна.” – піша У.Арлоў (1 У.Арлоў. Ад Полацка пачаўся свет.Мінск, 2005. С. 79

2. Святочнай ілюмінацыяй адзначалі прыняцце Канстытуцыі 3 мая, якая была накіравана на правядзенне прагрэсіўных рэформаў для захавання Рэчы Паспалітай як дзяржавы.

3. Падазрона і насцярожана за святочнай ілюмінацыяй назіралі чыноўнікі расійскай адміністрацыі і вайскоўцы. “Тут канстытуцыю бачылі толькі ў страшных снах”- рэзюміруе У.Арлоў (У.Арлоў. Ад Полацка пачаўся свет.Мінск, 2005. С.81)



1.2.4. Матэрыялы для падрыхтоўкі да конкурсу інсцэніраванага пытання

Д

З

Е

Я

Ч

Рэквізіт

Што адбываецца на сцэне

Фармулёўка пытання

Р

А

Г

В

А

Л

О

Д

Меч, гарлач, хусцінка з зямлёй, хлеб,

чорная скрынка, касцюм Х ст.



На стол пад словы задаючага пытанне выносяцца: вада ў гарлачыку, зямля ў хусцінцы, меч, а потым чорная скрынка.

На думку доктара гістарычных навук П.Чыгрынава ў час да прыняцця хрысціянства і ўзнікнення клятвы крыжацалавання, полацкія князі пад час цырымоніі урачыстай інаўгурацыі кляліся: вадой, зямлёй, зброяй і гэтым. Так, магчыма, кляўся і князь Рагвалод. Назавіце недастаючы элемент клятвы князя, ён знаходзіцца ў чорнай скрынцы.

Адказ: Князь кляўся вадой, зямлёй, зброяй і хлебам. У скрынцы хлеб.

У

С

Я

С

Л

А

Ў
Ч

А

Р

А

Д

З

Е

Й

Званочкі

Тры дзяўчыны стаяць на сцэне і ўсміхаюцца, выходзіць хлопец з мячом і забірае у адной званочкі і перадае другой


Словы задаючага пытанне: ў тыя далёкія часы было на Русі тры мудрыя дзевы, слава аб іх грымела на ўсе землі рускія. Але тут прыйшоў да адной з іх госць няпрошаны з мячом, адабраў голас яе звонкі і падараваў другой дзеве. Аб якіх мудрых дзевах ідзе размова і хто гэты няпрошаны госць?

Адказ: Князь полацкі Усеслаў Чарадзей у час пахода на Ноўгарад зняў званы з Наўгародскай Сафіі і прывёз іх у Полацк.

Е

Ў

Ф

Р

А

С

І

Н

Н

Я

Стол,

два стула



За сталом сядзяць два хлопцы і нешта разглядаюць на стале, перакладаючы паперы, адзін аднаго будуць называць па імені па бацьку.

Задаючы пытанне гаворыць: недзе ў канцы ХХ стагоддзя ў нетрах інстытута гісторыі Акадэміі навук Беларусі паміж дзвума навукоўцамі адбываецца наступная размова.

Першы: Ведаеце, паважаны калега., вывучаючы ХІІ ст. на Полаччыне, я зрабіў вялікае адкрыццё. Мне здаецца, што ў гэты час там наступіў сапраўдны матрыярхат.

Другі: На якой жа падставе, паважаны калега, вы робіце такія сенсацыйныя вывады?

Першы: А вось паглядзіце, ні ў які другі перыяд гісторыі Полаччыны мы не сустрэнем столькі жаночых пячатак за кароткі час: тут і пячатка княгіні Сафіі і дачкі яе Еўфрасінні Полацкай...

Другі: Сапраўды. Што ж з мужчынамі здарылася, куды яны падзеліся? Вось напішыце аб гэтым дысертацыю.

Пытанне: чым можна патлумачыць павялічэнне ролі жанчын княжаскага роду ў ХІІ ст. і што здарылася з мужчынамі?

Адказ: з’яўленне большай колькасці “жаночых” княжаскіх пячатак тлумачыцца павялічэннем ролі жанчын у час т.зв. візантыйскага выгнання полацкіх князёў.

Я

К

А

Ў
П

А

Л

А

Ч

А

Н

І

Н

меч

Адзін вучань з мячом і вучань, задаючы пытанне, стаяць на сцэне

Задаючы пытанне: Як вядома, каталіцкая царква стварыла дактрыну “дзвух мячоў”: фізічнага, які знішчае ўсіх ворагаў як зброя, і духоўнага, які разіць ворагаў як слова божае, для абаснавання крыжацкіх паходаў. Прапануйце, якую дактрыну сфармулявалі ўсходнія славяне ў адказ, успомніўшы словы аднаго знакамітага дзеяча і падзею падчас якой яны былі сказаны, а так сама нашага славутага земляка, удзельніка гэтай падзеі.

Адказ: Словы Аляксандра Неўскага: “Хто да нас з мячом прыйдзе, ад мяча і загіне” пад час бітвы з нямецкімі рыцарамі на Няве, дзе вызначыўся і наш зямляк Якаў Палачанін.

Ф

Р

А

Н

Ц

Ы

С

К
С
К
А
Р
Ы
Н
А




Дзве кнігі, свечка, бярозавыя пруты, гаршчок, стол

Адзін чалавек задае пытанне, другі клапатліва расклаўшы рэквізіт на стале чакае настаўніка з астатнімі хлопцамі на падлозе

Задаючы пытанне: Вы бачыце школу часоў Францыска Скарыны: вось стол настаўніка, кнігі, вядома ж рукапісныя яшчэ, тут і вельмі моцны педагагічны сродак тых часоў – бярозавыя розгі. А вось гаршчок, які прыносіў у школку вучань. У ім залітая мёдам прасяная каша, а зверху ў мёд паложаны манеты. Усе, і настаўнік і вучні з нецярпеннем чакалі, калі можна будзе з’есці кашу.

Наша пытанне: Адкажыце, якую важную падзею ў тагачасным навучальным працэсе святкавалі такім чынам і кім пасля яе рабіліся вучні і настаўнік?



Адказ: такім чынам, у школцы часоў Скарыны, на думку Анатоля Клышкі (Клышка А. Францыск Скарына, альбо Як да нас прыйшла кніга. Мінск, 1995), святкавалі заканчэнне вывучэння адной царкоўнай кнігі і пераход да другой, а з’еўшыя кашу станавіліся – аднакашнікамі.

Па гэтай схеме можна прыдумаць інсцэніраваныя пытанні на любыя тэмы.



1.3. Рэкамендацыі па правядзенні літаратурнай гасцёўні

Ад старажытнай да сучаснай сталіцы: Полацк і Мінск”.



Мэты правядзення літаратурнай гасцёўні: стымуляванне пазнавальнай і творчай актыўнасці вучняў, прапаганда твораў беларускай літаратуры і паэзіі, дэманстрацыя ведаў вучняў па гісторыі Беларусі.

Арганізацыя гасцёўні: кабінет літаратуры ці гісторыі афармляецца як гасцёўня ці кафэ. Замест парт - столікі для гарбаты і печыва. Ствараецца ўтульная, нават хатняя атмасфера. Сходзяцца госці: запрошаныя настаўнікі і ўдзельнікі конкурсу з вучняў, якія адгукнуліся на абвестку. Змест абвесткі, якая вывешваецца за месяц да правядзення гасцёўні, прыкладна наступны: усе жадаючыя могуць прыняць удзел у конкурсе на лепшае выкананне свайго любімага празаічнага ці вершаванага твора аб Полацку ці Мінску. Асабліва вітаюцца тыя ўдзельнікі, якія прапануюць на суд журы і публікі ўласныя творы. Трэба стварыць журы з настаўнікаў літаратуры і гісторыі, а яшчэ лепш запрасіць кагосьці з літаратараў. Мэтазгодна скласці праграму, у адпаведнасці з якой і павінны адбывацца выступы ўдзельнікаў. Над праграмай трэба добра папрацаваць настаўнікам літаратуры і гісторыі, каб размясціць выступы вучняў у пэўнай паслядоўнасці, звязанасці тэмай ці нейкай ідэяй. У памяшканні неабходна павесіць гербы Полацка і Мінска, фота з выявамі гэтых гарадоў. Напачатку выступаў вучняў трэба стварыць сапраўдную атмасферу літаратурнага кафэ (не толькі выпіць гарбаты с пячэннем), але і трошкі пажартаваць. Праз пэўны час неабходна настроіцца на паэтычную хвалю.

Ход мерапрыемства:

Вядучы: Сёння мы будзем гаварыць аб нашай старажытнай і сучаснай сталіцах – аб Полацку і Мінску.

Вядучая: “Ад Полацка пачаўся свет”... – напісаў аднойчы наш выдатны паэт Рыгор Барадулін. Сапраўды, у гэтых радках няма ніякага перабольшвання. Як адзначае пісьменнік Уладзімір Арлоў: ”не знойдзецца ў краіне іншага горада, які даў бы Беларусі столькі выдатных гістарычных асобаў: дзяржаўных мужоў і асветнікаў, ваяроў і вучоных, дойлідаў і мастакоў..”

Вядучы: Полацку далёка за тысячу гадоў. Хоць і згадваюць яго упершыню летапісы пад 862 годам, але на самай справе “бацька гарадоў беларускіх” значна старэйшы.Аб гэтым нам гавораць вынікі археалагічных раскопаў.

Вядучая: Мінск – наша сённяшняя сталіца не намнога маладзейшы за Полацк і ўпершыню ўспамінаецца ў сувязі з трагічнымі падзеямі:

На Нямізе снапы сцелюць На таку жыццё кладзецца

Галавамі, Неспадзейна,

А малоцяць жа стальнымі І душу ад цела веюць

Іх цапамі. Безнадзейна.

Вядучы: Так гучыць рэха крававай бітвы з “Слова аб палку Ігаравым” у перакладзе Янкі Купалы. І, сапраўды, так пачаўшыся, гісторыя Мінска перавярнула яшчэ шмат крывавых старонак.

Вядучая: Самай разбуральнай і жахлівай стала для Мінска другая сусветная вайна. Пасля выгнання гітлераўцаў ад горада засталіся страшэнныя руіны, нават былі думкі аб пераносе сталіцы. Але Мінск узняўся, адбудаваўся, паўстаўшы нібыта, сапраўдны Фенікс з попелу.

Вядучы: І на пачатку дваццаць першага стагоддзя красуюць, адлюстроўваючыся ў водах Дзвіны і Свіслачы, старажытная і сучасная сталіцы.

Вядучая: І сёння мы зробім пераклічку мінулых стагоддзяў і старонак сучаснага жыцця нашых славутых гарадоў!

Вучні пачынаюць чытаць вершаваныя і празаічныя радкі, прысвечаныя Полацку і Мінску ў той паслядоўнасці, як гэта надрукавана ў праграме.

Пасля выступаў вучняў, журы выдаляецца для падвядзення вынікаў конкурсу. Вучні ўзнагароджваюцца па пэўных намінацыях, якія вылучыць журы. У якасці прызоў лепш за ўсё уручыць дыпломы і зборнікі вершаў беларускіх паэтаў.

1.4. Сцэнарый правядзення “Вясковых танцаў”

Месца дзеяння:

Актавая зала

Дэкарацыі:

Элементы народнай традыцыйнай культуры беларусаў (рушнікі, верацяно, посцілкі, выцінанкі і інш.). Звычайна упрыгожваецца сцэна.

Пляцоўка перад сцэнай звычайна вызваляецца ад крэслаў, каб людзі маглі таньчыць і іграць у гульні.



Удзельнікі:

Вучні і настаўнікі

Музычнае афармленне:

Жывая музыка (баян, бубен, скрыпка), запісы традыцыйнай народнай музыкі, спеваў на кампакт дыске

Вядучыя мерапрыемства:

Выкладчык гісторыі.

Две пары (хлопчык-дзяўчынка) вучняў, загадзя навучаныя беларускім танцам і гульням.



Выкарыстаныя традыцыйныя танцы

Кракавяк Падыспань Полька бабачка

Полька трасуха Лявоніха ў двойках

Лявоніха ў тройках Лысы


Традыцыйныя гульні

“Юрачка” “Царэўна і баяры” “Цяцерка”

“Ліса ганяць” “Шыла”



Літаратура

Гульні, забавы, ігрышчы. Беларуская народная творчасць. Мн. “Беларуская навука”. 2000.

Котаў М. Народныя гульні. Мн. 2004.

Матэрыялы этнаграфічных экспедыцый.



Мэта мерапрыемства:

Далучэнне вучняў і настаўнікаў да каштоўнацей традыцыйнай беларускай культуры праз навучанне беларускім танцам і гульням.


Сродкі:

- Пагружэнне людзей у традыцыйнае асяроддзе беларускай вясковай вечарыны XVIII-XX стст.

- Дэманстрацыя традыцыйных танцаў і гульняў з наступным развучваннем.

- Уцягванне вучняў і настаўнікаў у працэс танца.


Ход вечарыны.

Іграе традыцыйная народная мелодыя, на пляцоўку выходзіць вядучы, разам з партнерамі.



Вядучы:

Добры дзень, паважаныя вучні і настаўнікі. Сення мы з вамі сабраліся на не зусім традыцыйнае мерапрыемства. Усе мы вельмі любім і добра ведаем сучасныя танцы. Некаторыя з вас аддаюць перавагу класічным бальным танцам, некаторыя моладзевым, дыскатэчным. Магчыма многія з вас ведаюць этнічныя танцы іншых народаў: ірладскія, іспанскую фламенку, венскі вальс, аднак мала хто з нас можа прыгадаць традыцыйныя беларускія танцы.

Здаецца, што ўсе вы чулі такія словы як “полька”, ці “кракавяк”. Аднак мала хто з вас можа прадэманстраваць іх на людзях, бо некаторыя проста саромяюцца танчыць тое, што зараз не моднае, а некаторыя проста не ведаюць як гэта робіцца, бо сцэнічны варыянт – гэта не зусім тое, як гэта рабілася на самой справе.

І вось сення мы з вамі паспрабуем не толькі даведацца, як можна выконваць вядомыя вам танцы, не толькі пачуць зусім незнаемыя назвы, а нават самім прыняць удзел і самім паспрабаваць патаньчыць так, як гэта рабілі нашыя продкі, вашы бабулі і дзядулі. А танцаў беларусы ведалі шмат. Асаблівасць нашай вечарыны ў тым, што вы не толькі зможаце на ўласныя вочы ўбачыць гэта, але і самім прыняць непасрэдны удзел. Не хвалюйцеся, нічога складанага тут няма.

У старажытнасці танец – гэта, бадай адзіная магчымасць для дзеўкі і хлопца пазнаеміцца адзін з адным. Таму, адпаведна, амаль усе беларускія танцы – парныя. А паколькі мне было б цяжка аднаму паказваць, то сення мне будуць дапамагаць мае памочнікі: вучні (вядучы прадстаўляе сваіх памочнікаў – аптымальна 2 пары+пара вядучага).

Мы начынаем нашу вечарыну з бадай што самага папулярнага і простага беларускага танца “Кракавяк”.



Тэхналогія навучання і ўцягвання ў танцавальны працэс:

Спачатку вядучыя ў парах пад музыку паказваюць танец на працягу некалькіх тактаў. Затым музыка прыпыняецца, пасля чаго вядучы разам з памочнікамі разыходзяцца па залу і запрашаюць на танец гледачоў. Некалькі тактаў музыка грае ў замедленым тэмпе, каб гледачы маглі паўтарыць і вывучыць усе элементы танцу. Затым музыка грае ў прывычным тэмпе. Такім чынам на пляцоўцы аказваецца ў два разы больш танцуючых. Праз некаторы час вядучыя могуць зноў ісці ў залу і выводзіць танцаваць новых гледачоў, а тыя гледачы, што навучыліся могуць запрашаць сваіх сяброў. Такім чынам колькасць танцуючых можа пастаянна павялічвацца. Усе залежыць ад жадання і раскованасці саміх гледачоў. Практыка паказвае, што няшмат людзей астаюцца абыякавымі да танцавальнага працэсу.

Па такой тэхналогіі працягваецца абучэнне танцам на працягу ўсей вечарыны.

Каб вечарына была больш разнастайнай, яе рэкамендуецца разбаўляць падвіжнымі традыцыйнымі беларускімі гульнямі. Звычайна гульні можна ўстаўляць пасля таго, як гледачы вывучылы два танца, бо пасля гэтага яны становяцца больш раскованнымі і лепш уцягваюцца ў працэс гульні.

Набор гульняў можа быць стандартны (як у нашым прыкладзе), ці гульні могуць залежыць ад сезона, у які праводзяцца падобныя вечарыны (восеньскія, зімовыя, вясновыя, летнія гульні). Тэхналогія навучання гульням таксама вельмі простая. Вядучы разам з памочнікамі запрашаюць гледачоў прыняць удзел, а затым разам з імі паказваюць увесь працэс гульні.
Апісанне некаторых гульняў, выкарыстаных пры правядзенні вечарыны

1. “Ручаек”, ці “Юрачка”. Гульня праводзіцца пад музыку (жывая – баян, бубен, ці пад аудыезапіс мелодыі). Хлопцы і дзеўкі становяцца парамі адзін за адным, трымаючыся адной рукой угары. Паміж парамі ўтвараецца праход, жывы калідор. У яго, прагнуўшыся з пераду, заходзіць адзін гулец, бярэ за руку любую дзяўчыну і новая пара становіцца у канцы . той, хто аказваецца адзін, ідзе праз калідор і выбірае сабе напарніка. Гэта – сумесная гульня хлопцаў і дзяўчат, якім адкрыта трэба было рабіць выбар сябра ці сяброўкі.

2. “Царэўна і баяры” (танцавальная). Хлопцы, ўзяўшыся за рукі, становяцца ў лінію насупраць дзяўчат, якія таксама бяруцца за рукі. Спяваюць (пры гэтым, калі словы хлопцаў, то яны ідуць лініяй да дзяўчат, а калі словы дзяўчат – яны ідуць да хлопцаў):


  • Царэўна, добры вечар!

  • Баяры, на здароўе!

  • Царэўна, пусці ў горад!

  • Баяры, нашто ў горад?

  • Царэўна, дзевак сватаць!

  • Баяры, дзеўкі малыя!

  • Тады бярэм…

  • Якую?

Са словамі: “А мне тая спадабалася, што Хадоскаю называлася”, - хлопец падыходзіць да выбранай дзяўчыны, і для іх аб’яўляюць танец. Пры гэтым кожны можа па-рознаму казаць свае словы пры выбары, фантазіруючы, каб было цікавей і весялей.

3.“Цяцерка”. Хлопцы і дзяўчаты становяцца ў два шыхты побач, адзін за адным. Спяваецца песня:

Я цяцерку пасу да ух, я,

На зяленым дубу ды ух, я,

Я цяцерку за хвост ды ух, я,

А цяцерка пад мост ды ух, я.

Было ў маці тры сыны ды ух, я,,

Ды усе ж яны Васілы ды ух, я,

Адзін коней пасе ды ух, я,

Другі лапці пляце ды ух, я,

Трэці сядзе на камені ух, я,

Держа дуду на рамені ух, я.

Пад словы песні хлопец бярэ дзяўчыну за руку, праводзіць над шыхтом хлопцаў, затым над шыхтом дзевак. Калі ен даводзіць яе да апошняй дзяўчыны сперадзі, то тая вырываецца і бяжыць валол абодвух шыхтоў, каб аказацца з боку першага хлопца ў шыхце. Хлопец жа павінен бегчы за ей і лавіць. Калі ён зловіць яе, то дяўчына становіцца ў канец свайго шыхта, а хлопец бярэ наступную ў шэрагу дзяўчыну. Калі дзяўчына здолее збегчы, то сітуацыя паўтараецца наадварот.


1   2   3   4   5   6   7   8


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка