Lista e akronimeve




старонка18/33
Дата канвертавання24.04.2016
Памер1.42 Mb.
1   ...   14   15   16   17   18   19   20   21   ...   33

4.5.2. Objektivat e Biodiversitetit Kombëtar: Mbrojtja, konservimi dhe ruajtja biodiversitetit dhe shërbimeve të ekosistemit në Shqipëri


Vlerësimi i mijëvjeçarit identifikon biodiversitetin dhe shumë shërbime të ekosistemit që ai ofron, si një faktor kyç i instrumentave bazë dhe përcaktues për mirëqenien njerëzore. Gjetjet e vlerësimeve mbështesin idenë se humbja e biodiversitetit dhe përkeqësimi i shërbimeve të ekosistemit kontribuojnë, drejtpërdrejt ose tërthorazi, për të përkeqësuar gjendjen shëndetësore, pasigurinë e lartë të ushqimit, rritjen e varfërisë, uljen e pasurisë materiale dhe përkeqësimin e marrëdhënieve shoqërore. Pavarësisht nga programet e ndryshme të ruajtjes mjedisore të ndërmarra në vitet e fundit, zhvillimi i paqëndrueshëm në Shqipëri ka çuar në copëzimin e habitatit dhe humbjen e biodiversitetit. Kjo do të thotë se shumë shërbime që ofrojnë ekosistemet e shëndetshme për shoqërinë janë të kërcënuara.

Rëndësia e ruajtjes së mjedisit dhe shërbimeve mjedisore që ata ofrojnë është e lidhur me Objektivin 14 të Aichi për Biodiversitetin (ekosistemet dhe shërbimet thelbësore janë ruajtur), dhe objektivin 15 (ekosistemet janë restauruar dhe qëndrueshmëria e tyre është rritur). Prandaj, duhet të ndërmerren mbrojtja, menaxhimi dhe masat e restaurimit. Forcimi i politikave mjedisore, zbatimi i metodës së ekosistemit dhe promovimi i planeve të integruara kombëtare për restaurimin e ekosistemeve duhet të jenë thelbësore.

Masat do të duhet të merren në bashkëpunim me aktorë të ndryshëm të cilat përfshijnë: departamentet qeveritare, përgjegjëse për mjedisin, turizmin, planifikimin e përdorimit të tokës; agjencitë e konservimit të natyrës; OJF-të mjedisore; universitetet dhe institucionet kërkimore; pronarët e tokës; sektorë të ndryshëm (bujqësi, akuakulturë, peshkim, pylltari, hortikulturë, gjuetia, shëndeti publik, turizëm); konsumatorët dhe publiku i gjerë.

Objektivat operacionale


4.5.2.1. Të paktën 17 përqind e zonave tokësore dhe zonave të brendshme ujore, dhe zona të rëndësisë së veçantë për biodiversitetin dhe shërbimet e ekosistemit, duhet të mbrohen

Zonat e mbrojtura mund të ofrojnë përfitime të shumta për ruajtjen e biodiversitetit dhe zhvillimin e qëndrueshëm. Biodiversiteti që ata mbrojnë, ofron një gamë të mallrave dhe shërbimeve esenciale për mirëqenien njerëzore. Ato gjithashtu ndihmojnë për të mbrojtur burimet natyrore dhe zonat e rëndësisë kulturore nga të cilat varen popullsia vendase dhe jo vendase.



Deri më sot rrjeti i zonave të mbrojtura mbulon përafërsisht 15.8 % të vendit, që përfaqëson sisteme dhe objektiva të ndryshme të rëndësishme ekologjike dhe duhet të shkojë deri në 17% në linjë me angazhimet ndërkombëtare. Ky objektiv është një objektiv ambicioz, por realist për Shqipërinë. Me qëllim për të mbrojtur llojet dhe varietetet e kultivuara dhe llojet e egra të përafërta me to, do të jetë i nevojshëm krijimi i një sistemi mbrojtës jashtë zonave të mbrojtura që do të përmirësohet me në një plan të integruar të planifikimit dhe përdorimit të tokës. Edhe pse, nuk aplikohet deri më sot, kjo është shumë e rëndësishme për të promovuar mbrojtjen e biodiversitetit në territore private.

4.5.2.2. Të paktën 6 përqind e zonave bregdetare dhe detare, sidomos zonat e rëndësisë së veçantë për biodiversitetin dhe shërbimet e ekosistemit, duhet të mbrohen

Sipas raportit të UNDP-së mbi "Zonat e Mbrojtura, vlerësimi i boshllëqeve të biodiversitetit detar, dhe legjislacionit në Shqipëri" UNDP 2010, më shumë se një e treta e bregdetit Adriatik në Shqipëri është duke u gërryer - në një normë prej 1. 59 metra në vit - përshpejtuar nga largimi i zhavorrit dhe rërës nga plazhet për industrinë e ndërtimit, të ndërtimit të pakontrolluar përgjatë bregdetit, shpyllëzimi i zonave të mëdha bregdetare (madje edhe brenda zonave të mbrojtura) dhe zhvillimit të bujqësisë. Rritja e migrimit në zonat bregdetare ka rezultuar në shfrytëzim të pakontrolluar të burimeve bregdetare dhe detare. Kërcënime të tjera përfshijnë mbipeshkimin, mbledhjen e paligjshme të krustaceve, gjuetia e pakontrolluar e zogjve migratorë, nxjerrjen e rërës nga fundi i detit, plane për shpimin dhe shfrytëzimin e mundshëm të naftës përgjatë bregdetit, speciet invazive dhe ndotjen e ujërave detare dhe bregdetarë, veçanërisht në laguna. Adresimi i presioneve që rezultojnë nga këto aktivitete brenda një strukture komplekse shtetërore, është një çështje e rëndësishme gjithëpërfshirëse e menaxhimit.

Objektivi, 6 % zonave të mbrojtura bregdetare dhe detare është shumë më pak se 10 % e objektivave Aichi, por zonat e mbrojtura bregdetare dhe detare të menaxhuara realisht dhe efektivisht janë një metodë e provuar për ruajtjen e habitateve dhe popullsisë.

Përcaktimi i ZMD-ve do të mbështetet nga: (1) Përmirësimi i kuadrit ligjor dhe rregullator që mbështet themelimin dhe menaxhimin e zonave të mbrojtura; (2) Përgatitja e një plani strategjik për zonat e mbrojtura detare dhe bregdetare; (3) Do të ndihmojë administratat e zonave të mbrojtura me plane menaxhimi dhe biznesi për zonat e mbrojtura, duke përfshirë menaxhimin me kosto efektive, metodologji konservimi, pjesëmarrjen e konservuesve dhe komuniteteve lokale.



4.5.2.3. Rivendosja e të paktën 10 % të ekosistemeve të degraduara për të ruajtur dhe përmirësuar gjendjen dhe shërbimet e tyre

Ndërsa zonat e mbrojtura janë të nevojshme dhe të dobishme, të vetme ato nuk janë të mjaftueshme për rehabilitimin e biodiversitetit. Restaurimi ekologjik në zonat e degradimit të mjedisit mund të ndihmojë në të të kundërt të humbjeve të biodiversitetit si dhe nxit rimëkëmbjen e shërbimeve të ekosistemit. Rehabilitimi dhe restaurimi tani janë shpesh një parakusht për shfrytëzimin e qëndrueshëm.

Për të arritur në vitin 2020, do të jetë e nevojshme për të rritur efektivitetin në menaxhimin e tokës, restaurimin e zonave të degraduara dhe në fund kompensimin e degradimeve të reja nëse janë të pashmangshme. Vëmendje e veçantë duhet t'i kushtohet ruajtjes dhe/ ose rehabilitimin të peisazheve të vogla. Bazë për të vlerësuar objektivat 10% të restaurimit, duhet të jetë viti 2010. Në mënyrë që të sigurohet elasticiteti, faktorë në zhvillim, të tillë si ndryshimi i klimës, do të merren parasysh kur rihapet ekosistemet.

1   ...   14   15   16   17   18   19   20   21   ...   33


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка