Lista e akronimeve




старонка17/33
Дата канвертавання24.04.2016
Памер1.42 Mb.
1   ...   13   14   15   16   17   18   19   20   ...   33

Aktorët e përfshirë janë: Ministria e Mjedisit, Ministria e Bujqësisë, Agjencia Kombëtare e Mjedisit, fermerët, pylltarët, gjuetarët, organizatat e gjuetisë, OJQ-të mjedisore, pronarët e tokës dhe çdo shoqatë që punon në këtë zonë.

Objektivat specifike

4.5.1.8. Nxitja e praktikave të mira të gjuetisë

Menaxhimi dhe ruajtja e kafshëve të egra mund të ofrojë mundësi të shkëlqyera për zhvillimin rural dhe përdorimin e qëndrueshëm të kafshëve të egra, kontribuon në mënyrë të konsiderueshme në ekonominë lokale dhe kombëtare. Megjithatë, gjuetarët duhet të jenë të vetëdijshëm për kapacitetin e mbajtjes së habitateve. Me rëndësi është zhvillimi i instrumenteve ligjore për të mundësuar marrjen e masave konkrete për menaxhimin e terreneve në favor të biodiversitetit. Gjuetarët duhet të mbajnë kontakte me autoritetet dhe shoqëritë përgjegjëse për marrjen e masave të gjuetisë dhe të mbështesin masat për të luftuar gjuetinë e paligjshme në mënyrë që të arrihet në një gjueti të përgjegjshme.



4.5.1.9. Inkurajimi i kontributit të gjuetarëve si aktorë të biodiversitetit

Gjuetia e qëndrueshme do të vazhdojë të jetë një mjet i madh i ruajtjes në shekullin e XXI-të. Ajo ruan popullsinë e faunës dhe të biodiversitetit në përgjithësi, ndërsa ndalon gjuetinë që mund të përshpejtojë zhdukjen. Gjuetarët duhet të shihen si një pjesë e rëndësishme e zhvillimit të qëndrueshëm dhe nuk ka asnjë arsye që gjuetarët të ruhen apo të fshehin pasionin e tyre.

Gjuetarët duhet të pranojnë se kufizimet janë të nevojshme për menaxhimin e përgjegjshëm të gjuetisë (psh. për të siguruar se kërkesat ekologjike të llojeve, popullatave dhe habitateve të tyre janë plotësuar). Ata duhet të marrin pjesë në veprimtari të cilat nxisin ruajtjen e kafshëve të egra dhe shpendëve të tjerë migratorë dhe habitateve të tyre së bashku me komunitetet rurale, në vende të veçanta me rëndësi kombëtare dhe ndërkombëtare për shpendët shtegtarë (p.sh. shpendët e fushave, zonat Ramsar, gryka). Për më tepër, gjuetarët duhet të ndjekin në mënyrë rigoroze legjislacionin në lidhje me grabitqarët, pasi ata luajnë një rol thelbësor në kontrollin natyror të popullatave.

D. Në fushën e peshkimit detar dhe në ujërat e brendshme

Ujërat detare

Shqipëria ka një vijë bregdetare prej rreth 450 km dhe 12 milje të gjerë të ujërave territoriale. Sektori i peshkimit në Shqipëri ka një rëndësi rajonale edhe pse në shkallë kombëtare nuk është aq kritik sa bujqësia. Shqipëria ka bregdet të madh, por flota profesionale e peshkimit detar e vendit është relativisht e vogël dhe përbëhet kryesisht nga peshkarexha (168 anije peshkimi), të ndjekura nga shtrëngesa dhe rrjeta (32), grepa dhe linjat (30), si dhe çanta (15). Zotëron edhe 7 anije pelagjike shqiptare të cilat janë aktive gjatë 3 deri në 5 muaj të vitit. Flota e regjistruar e peshkimit shqiptar përbëhet nga 245 anije të vendosura në katër porte: Durrës, Vlorë, Shëngjin dhe Sarandë. Durrësi është porti më i rëndësishëm, me një flotë peshkimi të përbërë kryesisht nga peshkarexha. Të dhënat e peshkimit nuk janë të përcaktuara (përfshirë Statistikat e Peshkut FAO), por ka të ngjarë të jenë rreth 800 ton në vit. Dy kërcënime të rëndësishme janë mbishfrytëzimi i burimeve detare dhe efektet anësore të metodave të caktuara të peshkimit, të përdorura jo vetëm nga Shqipëria, por edhe të peshkimit nga anijet e peshkimit nga vendet e huaja që veprojnë në ujërat e Shqipërisë.

Strategjitë detare do të zhvillohen dhe zbatohen në mënyrë që: (a) të mbrojnë dhe të ruajnë mjedisin detar, për të parandaluar përkeqësimin e tij, dhe (b) të parandalohet dhe zvogëlohet hyrja në mjedisin detar, për të siguruar se nuk ka ndikime të rëndësishme ose rreziqe për biodiversitetin detar dhe ekosistemet detare.

Ujërat e brendshme

Në Shqipëri, në ujërat në brendësi, peshkimi mund të konsiderohet në kuadrin e ruajtjes dhe shfrytëzimit të qëndrueshëm të lagunave. Ka disa laguna bregdetare me një sipërfaqe totale prej 10.000 ha, tri liqene me një sipërfaqe totale prej 300 km2 dhe rreth 700 rezervuare me një sipërfaqe totale prej 12.000 ha.

Shqipëria është palë në Konventën e Ramsarit për mbrojtjen e ligatinave (dmth ujërat e brendshme dhe ujërat detare), themeluar në vitin 1971, i cili ofron kuadrin për ruajtjen dhe përdorimin e qëndrueshëm të lagunave.

4.5.1.10. Objektivat specifike


Në të vërtetë, shumica e Zonave të Mbrojtura Detare janë aktualisht bregdetare, (vetëm një ZM detare) dhe një numër i zonave bregdetare janë ende të pambrojtura, pavarësisht rolit të tyre themelor ekologjik dhe socio-ekonomik në nivel kombëtar apo të Mesdheut. Rreth 85% e zonave të mbrojtura aktualisht bregdetare janë përgjatë bregdetit Adriatik, gjë që tregon numrin e ulët të zonave të mbrojtura në brigjet e detit Jon. ZMD-të ekzistuese në Shqipëri nuk mund të përkufizohen si pjesë e një rrjeti ekologjik, por janë sisteme fillestare nga të cilat duhet të krijohet një rrjet i qëndrueshëm dhe koherent, në veçanti integrimi i disa ZMD-ve në det të hapur. Zbatimi i këtij objektivi duhet të jetë në përputhje me menaxhimin e zonave të mbrojtura detare dhe strategjin e Menaxhimit të Integruar të Zonës Bregdetare. Objektivat e secilës ZMD duhet të jenë në funksion të shëndetit dhe qëndrueshmërisë së biodiversitetit dhe ekosistemeve të zonave të caktuara, për të kontribuar në biodiversitetin dhe shëndetin e ekosistemit në nivel kombëtar dhe ndërkombëtar.

4.5.1.11. Promovimi i mbushjes së hendekut në shpërndarjen, statusin e llojeve, habitateve detare dhe ujërave të ëmbla


Megjithëse peshqit e detërave dhe të ujërave të ëmbël mund të gjenden në pjesë të shumta të ujrave në të gjithë territorin shqiptar, komunitetet e peshqve në lokalitete të ndryshme ndoshta janë të ndara nga njëri-tjetri fizikisht për një kohë të gjatë, e cila mund të çojë në ndryshim gjenetik midis popullatave të ndryshme të peshkut të të njëjtit lloj. Pak ose aspak informacion ekziston në lidhje me gamën e shpërndarjes dhe statusin e llojeve në interes të komunitetit. Analizat e zonave detare duhet të përfshijnë vlerësimin e biodiversitetit dhe vlerave natyrore në përgjithësi, si dhe vlerësimin e vlerave historike, kulturore, sociale dhe ekonomike që synojnë identifikimin e zonës detare për statusin e mbrojtjes. Kjo analizë krijon mundësi për krijimin e një rrjeti të zonave detare dhe përfshirjen e tyre në rrjetin përfaqësues të zonave të mbrojtura të vendit. Një listë e plotë e studimeve dhe hulumtimeve të tjera është e nevojshme për të përcaktuar statusin e specieve kryesore të mëposhtme të cilat varen nga rrjetet ZMD dhe/ose që varen nga korridore dhe/ose zona të ndërhyrjes në mënyrë që të informojë mbi plane veprimi për specie të mundshme, ndërkaq rekomandohet një studim i plotë mbi shpërndarjen dhe statusin e llojeve të ndryshme të habitateve të rëndësishme në interes të komunitetit (shpërndarja dhe statusi në Shqipëri, duke përfshirë hartën e shpërndarjes dhe praninë/ mungesën e treguesve kryesorë, dhe identifikimi i fushave prioritare për ruajtjen).

4.5.1.12. Nxitja e përdorimit të qëndrueshëm të lagunave përmes zbatimit të udhëzimeve

Sipas Konventës së Ramsarit për ligatinat , është përcaktuar si më poshtë:

 Neni 1.1: "... lagunat janë fushat ose kënetat, tokat torfe ose ujore, qoftë natyrale ose artificiale, të përhershme apo të përkohshme, me ujë të ndenjur apo që rrjedh, të freskëta, të ëmbla ose të kripura, duke përfshirë edhe zonat e ujërave detare në thellësi e cila në baticë të ulët nuk i kalon gjashtë metra. "

 Neni 2.1: " Lagunat mund të përfshijnë zonat bregdetare dhe ato ngjitur me lagunat , ishuj apo pjesë të tjera të ujrave detare me thellësi më të madhe se gjashtë metra në baticë të ulët të shtrira brenda lagunave"

Lagunat janë komponentët thelbësore të biodiversitetit në Shqipëri të cilat janë nën kërcënim të rëndë. Ata ofrojnë shërbime të ekosistemit të dobishme të tilla si ruajtja e ujit, pastrimi i ujit, zonat rekreative, habitatet e shpezëve dhe më shumë.

Brenda kontekstit të qasjeve të ekosistemit, proceset e planifikimit për promovimin e ofrimit të përfitimeve dhe shërbimeve të ekosistemit lagunor duhet të formulohen dhe zbatohen në kontekstin e mirëmbajtjes ose rritjes, sipas rastit, të karakterit lagunor ekologjik në shkallë të përshtatshme hapësinore dhe kohore.

KeP e Konventës së Ramsarit ka publikuar udhëzime të detajuara mbi çështje të ndryshme të përdorimit të lagunave. Këto udhëzime duhet të zbatohen me anë të autoriteteve publike përkatëse kompetente për përdorimin dhe menaxhimin e lagunave ose çështjet e lidhura me to.

1   ...   13   14   15   16   17   18   19   20   ...   33


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка