Janusz Pawlikowski kalendarium życia doktora władysława biegańskiego 1857




Дата канвертавання24.04.2016
Памер107.27 Kb.

Janusz Pawlikowski

KALENDARIUM ŻYCIA DOKTORA WŁADYSŁAWA BIEGAŃSKIEGO
1857

28 kwietnia 1857 – w miejscowości Grabów nad Prosną, pow. ostrzeszowski (Poznańskie) w rodzinie Tomasza Biegańskiego, włościanina, ślusarza pochodzącego z Jankowa Przygodzkiego k. Ostrowa Wlkp. i Bibianny Danielewicz, córki rządcy z Pogrzybowa Jacka Danielewicza w domu przy ul. Gołębiej 5 przychodzi na świat Władysław Biegański, jako najstarszy z ośmiorga rodzeństwa – poza nim w rodzinie było jeszcze dwóch synów i pięć córek


10 maja 1857 – Władysław Biegański zostaje ochrzczony w kościele pw. Niepokalanego Serca Marii i św. Mikołaja w Grabowie, rodzicami chrzestnymi są Franciszek Maciejewski i Antonina Szpereczyńska, chrztu dokonuje proboszcz parafii, ks. Feliks Strybel
ok. 1862

ok. 1862 – Władysław Biegański przebywa z rodziną u stryja Franciszka w Siemianicach (pow. kępiński)


1862

1862 – rodzina Biegańskich przenosi się do Piotrkowa


1867

1867 – po okresie edukacji w elementarnej szkole miejskiej w Piotrkowie, a następnie w prywatnej szkole Jaworskiego Władysław Biegański rozpoczyna naukę w gimnazjum w Piotrkowie, od VII klasy staje się twórcą i organizatorem uczniowskich kółek samokształceniowych, głównym ich referentem i mówcą


ok. 1870

ok. 1870 – rodzina Biegańskich osiedla się we wsi Janów pod Piotrkowem, gdzie Tomasz Biegański zajmuje się piwowarstwem


1875

26 czerwca 1875 – Władysław Biegański kończy naukę w gimnazjum piotrkowskim, otrzymując patent dojrzałości z kl. VII z oddziału II


1875 – mimo namów ojca, by wybrał studia politechniczne, Władysław Biegański zapisuje się na wydział lekarski Uniwersytetu Warszawskiego; na studiach udziela korepetycji, przyjaźni się z Czechami, uczy się języków: niemieckiego, angielskiego, logiki i psychologii, przypuszczalnie uczestniczy w zebraniach kółka bibliotecznego; na drugim kursie otrzymuje nagrodę w konkursie wydziału filozoficzno-historycznego, prawdopodobnie na temat porównania Platona i Kanta
ok. 1876-1877

ok. 1876-1877 – na drugim roku studiów Władysław Biegański przebywa zapalenie płuc, wywołuje ono u niego w przyszłości obawy przed gruźlicą


1880

1880 – Władysław Biegański bierze udział w konkursie ogłoszonym przez wydział filozoficzny Uniwersytetu Warszawskiego pt. Porównanie nauki o ideach Locke'a i Leibnitza, redakcja „Ateneum” odrzuca jednak jego pracę jako twór niedojrzały, przedwczesny


listopad 1880 – Władysław Biegański uzyskuje dyplom lekarza; egzaminy zdaje dostatecznie. Po studiach planuje pozostać w Warszawie i specjalizować się w neurologii, trudna sytuacja materialna zmusza go jednak do podjęcia pracy zarobkowej
1881

początek 1881 – Władysław Biegański obejmuje posadę lekarza okręgowego w pow. żyzdryńskim gubernii kałuskiej (Rosja), z pensją roczną 1500 rubli, mieszka w Kcyni, przebywa tu do grudnia 1882


1882

koniec grudnia 1882 – za zaoszczędzone w pracy pieniądze (1000 rubli) Władysław Biegański wyjeżdża do Berlina na pół roku na zagraniczne studia lekarskie; uczęszcza tu na wykłady Frerichsa, Henocha, Westphala, pisze dwa artykuły dla warszawskiej „Gazety Lekarskiej” pt. Listy z Berlina, jeden z nich to opis wystawy higienicznej


1883

1883 – „Gazeta Lekarska” (T. 3 nr 25) publikuje Przypadek hemiathetoseos post monoplegian – jest to pierwsza ogłoszona drukiem praca naukowa Władysława Biegańskiego


czerwiec 1883 – w obawie przed suchotami Władysław Biegański na 2 miesiące udaje się do Goerbersdorfu (Sokołowska), do sanatorium dra H. Brehmera dla podreperowania zdrowia
ok. sierpnia 1883 – Władysław Biegański wyjeżdża do Pragi na parotygodniowy staż w klinice położniczej
początek października 1883 – Władysław Biegański wraca do kraju i osiada w Częstochowie, rozpoczyna pracę jako lekarz w miejscowym Szpitalu Najświętszej Maryi Panny; 1 listopada 1883 podpisuje sprawozdanie miesięczne Szpitala Miejskiego w Częstochowie za październik
grudzień 1883 – po śmierci dr Józefa Buszyńskiego, kierownika Szpitala Najświętszej Maryi Panny, Władysław Biegański otrzymuje posadę lekarza szpitalnego, prowadzi szpital i jest jego jedynym lekarzem przez 12 lat
koniec grudnia 1883 – Władysław Biegański rozpoczyna pracę jako lekarz kolejowy na Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej; pracuje tu do 1910
ok. 1884

ok. 1884 – Władysław Biegański bierze na siebie utrzymanie i naukę najmłodszego brata; bierze również na wysoki procent pożyczkę na potrzeby ojca


1884

18 lutego 1884 – Władysław Biegański figuruje w dokumentach jako członek Komitetu Dobroczynności przy Szpitalu Miejskim


1885

10 stycznia 1885 – Władysław Biegański żeni się z Mieczysławą Rozenfeld, córką miejscowego urzędnika kolejowego, młodszą o 8 lat nauczycielką języka polskiego i literatury w jednej z częstochowskich pensji


1885 – Władysław Biegański bierze udział w Zjeździe Lekarzy i Przyrodników w Poznaniu
1885 – Władysław Biegański przyjmuje posadę lekarza fabrycznego
1886

3 lipca 1886 – Władysław Biegański zgłasza, że 20 listopada 1885 urodziła się jego córka Halina Bolesława


ok. 1888

ok. 1888 – Władysław Biegański wprowadza się wraz z żoną i dziećmi do rodzinnego budynku przy ul. Teatralnej 16 (dziś al. Wolności)


1889

22 stycznia 1889 – rodzi się córka Władysława Biegańskiego Ludomira Wanda [tę datę wskazano dopiero w sądowym dokumencie z 31 stycznia 1905, jako omyłkową uznając podawaną w innych dokumentach datę 7 stycznia 1889 (26 grudnia 1888)]


1889 – Władysław Biegański sporządza artykuł Opis sanitarny fabryki worków jutowych w Błesznie i publikuje go w 48. i 49. numerze pisma „Zdrowie”
1890

1890 – Władysław Biegański kończy podręcznik Diagnostyka różniczkowa chorób wewnętrznych


1891

1891 – Władysław Biegański zwraca się do redakcji „Gazety Lekarskiej” z rękopisem Diagnostyki różniczkowej chorób wewnętrznych; książka ukazuje się w tym samym roku jako wydawnictwo „Gazety Lekarskiej”; Biegański dedykuje ją Ignacemu Baranowskiemu, swemu profesorowi diagnostyki internistycznej w Szkole Głównej, późniejszym Uniwersytecie Warszawskim. Kolejne wydania dzieła ukazują się w 1896 i 1903


1891 – Władysław Biegański nawiązuje współpracę z organem Towarzystwa Przyjaciół nauk Poznańskiego – „Nowinami Lekarskimi”, należy do komitetu redakcyjnego pisma; współpraca ta trwa do 1905 roku
1891 – Władysław Biegański publikuje w Krakowie rozprawę ujętą w formę odczytu klinicznego O stwardnieniu tętnic dającą całokształt ówczesnych poglądów na powstawanie, przyczyny, objawy i leczenie tej choroby
1892

1892 – w „Ateneum” Władysław Biegański publikuje artykuł Stan współczesnego polskiego piśmiennictwa lekarskiego


1893

1893 – Władysław Biegański podejmuje pomysł napisania dzieła Logika medycyny


1894

1894 – Władysław Biegański publikuje Uwagi nad dusznicą bolesną; z tą chorobą przyjdzie mu się w przyszłości zmierzyć


1894 – Władysław Biegański wydaje Logikę medycyny czyli zasady ogólnej metodologii nauk lekarskich
1894 – Władysław Biegański publikuje pracę Porażenie połowiczne postępowe nerwów czaszkowych; opisuje w niej dwa przypadki rzadkiego i mało znanego schorzenia
1895

1895 – Władysław Biegański spędza parę tygodni wakacyjnych w Nałęczowie wraz z żoną, cztery tygodnie przebywa tam też z nimi jej brat Karol Rozenfeld


1895 – Władysław Biegański zwraca się do prof. Juliana Kosińskiego w Warszawie z prośbą o zarekomendowanie chirurga na stanowisko młodszego ordynatora w Szpitalu Najświętszej Maryi Panny; propozycję tę przyjmuje dr Władysław Wrześniowski
1895 – powstaje w Częstochowie z inicjatywy lekarzy Władysława Biegańskiego i Gracjana Pisarzewskiego tzw. kółko prywatne lekarzy i farmaceutów; raz w miesiącu prywatnie lekarze zbierają się dla omawiania spraw naukowych
1896

23 lipca 1896 – Władysław Biegański pisze w liście z Nałęczowa do żony, że rozpoczyna pracę nad Myślami i aforyzmami o etyce lekarskiej; podczas pobytu w uzdrowiskowej miejscowości powstaje pierwszy szkic dzieła


1896 – Władysław Biegański rezygnuje z pracy w Szpitalu Miejskim, po jego rezygnacji ordynatorem zostaje dr Władysław Wrześniowski; ze wskazówkami neurologicznymi pozostawionymi przez Biegańskiego dr Wrześniowski wykonuje jedną z pierwszych w Polsce operacji usunięcia guza mózgu
1897

1897 – ukazuje się dzieło Władysława Biegańskiego Zagadnienia ogólne z teorii nauk lekarskich


1897 – na łamach „Gazety Lekarskiej” Władysław Biegański polemizuje ostro (jedyny raz) z uwagami Zygmunta Kramsztyka o Logice medycyny
1897 – na łamach „Przeglądu Filozoficznego” Władysław Biegański ogłasza rozprawę Myślenie logiczne a kojarzenie wyobrażeń
1897 – Władysław Biegański ogłasza dwie pierwsze części Myśli i aforyzmów o etyce lekarskiej
1897 – Władysław Biegański przekazuje kierownictwo szpitala ordynatorowi oddziału chirurgii ogólnej drowi Władysławowi Wrześniowskiemu
1897 – po osiedleniu się w Częstochowie Karola Rozenfelda, brata żony, Władysław Biegański czyni go swoim współpracownikiem
1898

1898 – Władysław Biegański ogłasza III i IV część Myśli i aforyzmów o etyce lekarskiej, odcinki są publikowane w „Krytyce Lekarskiej”


1899

1899 – Władysław Biegański wchodzi do założycielskiego grona Towarzystwa Dobroczynności dla Chrześcijan


1899 – ukazuje się całość Myśli i aforyzmów o etyce lekarskiej
1899 – ukazuje się po rosyjsku dzieło Bogoliepowa Obszczaja wraczebnaja metodologia, napisana wg pracy Władysława Biegańskiego, gdzie częstochowski lekarz licznie jest cytowany
1900

18 lutego 1900 – na pierwszym zebraniu Towarzystwa Dobroczynności dla Chrześcijan Władysław Biegański zostaje wybrany do zarządu organizacji jako prezes; pozostaje nim przez dwa lata


1901

styczeń 1901 – w piśmie „Krytyka Lekarska” Władysław Biegański publikuje tekst Główne prądy w medycynie XIX w.


14 września 1901 – na pierwszym uroczystym posiedzeniu w sali Resursy Miejskiej (Dom Wolberga – Al. NMP 9) Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański zostaje wybrany do zarządu organizacji jako prezes; wygłasza odczyt poświęcony zadaniom prowincjonalnych Towarzystw Lekarskich — głosi w nim, że głównym zadaniem jest wzajemne nauczanie się, dostarczanie członkom środków i pomocy do dalszego kształcenia się; że wygłaszane wykłady powinny wyrażać poglądy prelegenta, a dyskusja nie może być czcza; podkreśla konieczność tworzenia bibliotek i czytelni dla lekarzy. Stwierdza, że obowiązkiem towarzystw lekarskich jest tworzenie odpowiednich pracowni dla badań mikroskopowych i chemicznych w celach diagnostycznych oraz podtrzymywanie w stosunków prawdziwie koleżeńskich i usuwanie nieporozumień, wreszcie krzewienie ideałów etycznych. Mówi też o sądach koleżeńskich, które wyrównywałyby nieporozumienia i zapobiegały wykroczeniom w dziedzinie etyki lekarskiej; proponuje wybór spośród siebie w środowisku superarbitra, który godziłby zwaśnionych i tworzenie Złotej księgi do pomieszczania czynów szlachetnych i godnych uznania. Referat ten zostaje wydrukowany następnie w „Czasopiśmie Lekarskim”
16 listopada 1901 – na złożony w imieniu członków z Zagłębia Dąbrowskiego wniosek Jakuba Putermana, by posiedzenia Częstochowskiego Towarzystwa Lekarskiego odbywały się kilka razy w roku w jednej z miejscowości Zagłębia, Władysław Biegański odpowiada, że ustawa (statut) nie przewiduje tego, że mówi o posiedzeniach tylko w Częstochowie, gdyż zaleca zawiadamiać policmajstra częstochowskiego. Posiedzenia w innym powiecie zmuszałyby do powiadamiania o nich odpowiednich naczelników powiatu, a ci, nie mając rozporządzenia władz wyższych, mogliby nie zezwolić na to. W przyszłości Biegański dokłada jednak starań, by rozwiązać tę sprawę
1901 – w Towarzystwie Lekarskim Częstochowskim Władysław Biegański wygłasza referat O tegorocznej epidemii gośćca stawowego
1901 – z okazji 80. rocznicy urodzin lekarza Rudolfa Virchowa, niemieckiego patologa i antropologa Władysław Biegański wygłasza w Towarzystwie Lekarskim Częstochowskim referat Stanowisko Virchowa w historii medycyny; twierdzi w nim, że Virchow epoki w nauce nie stworzył, usystematyzował tylko dorobek poprzedników
1901 – ukazują się się Wykłady o chorobach zakaźnych – ostatnia większa praca Władysława Biegańskiego z zakresu medycyny
1901-1902

1901-1902 – na nadzwyczajnym posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański wygłasza odczyt Palące potrzeby higieniczne miasta Częstochowy


1902

marzec 1902 – na zebraniu ogólnym Towarzystwa Dobroczynności dla Chrześcijan Władysław Biegański zrzeka się obowiązków prezesa organizacji


połowa czerwca 1902 – Władysław Biegański spotyka się z planującym osiedlić się w Częstochowie doktorem Stanisławem Nowakiem; jego nazwisko i osoba stają się magnesem, z którego powodu Nowak – późniejszy znany lokalny działacz samorządowy – decyduje się na stałe osiąść w Częstochowie
początek sierpnia 1902 – Władysław Biegański wyjeżdża na parotygodniowy wypoczynek, obowiązki lekarza fabrycznego Częstochowianki powierzając w zastępstwie doktorowi Stanisławowi Nowakowi
1902 – Władysław Biegański wygłasza wykład poświęcony pracy naukowej lekarzy prowincjonalnych dla Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego, twierdzi, że praca naukowa jest możliwa, a prowadzone badania nad takimi cechami jak dziedziczność, rasa, klimat, rodzaj zajęcia, jakość pożywienia pomagają wyjaśnić tło wielu chorób i sposoby ich szerzenia się
1903

7 lutego 1903 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański wysuwa wniosek, by na comiesięcznych posiedzeniach odbywały się odczyty o treści lekarskiej, naukowej i demonstrowanie ciekawych przypadków chorobowych. Postuluje jednak, by nie zamykać się w granicach naukowych i teoretycznych, lecz prowadzić działalność oświatowo-zdrowotną: zająć się popularyzacją wiedzy lekarskiej na zasadzie odczytów ludowych, aby wykorzeniać szkodliwe przesądy, opracować statystykę chorób i badań stanu sanitarnego miasta i okolicy, zająć się sprawami bytu lekarzy i praktyki lekarskiej ludowej i fabrycznej


14 marca 1903 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański wygłasza pogląd: Względy ekonomiczne nakazują przypuszczać, że rozwiązaniem kwestii nie tylko u nas, ale w całej Europie, będzie upaństwowienie pomocy lekarskiej
4 kwietnia 1903 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański podaje statystykę chorób zakaźnych w mieście za ostatnie trzy tygodnie, robi to w celu aktywnej informacji o szerzeniu chorób zakaźnych w mieście
4 lipca 1903 – dyplom honorowego członka wystawia Władysławowi Biegańskiemu Towarzystwo Medyczne Lubelskie
1903 – ukazują się w Warszawie Zasady logiki ogólnej opublikowane z zapomogi Kasy pomocy dla osób pracujących na polu naukowym im. dra med. Józefa Mianowskiego, której Biegański został członkiem rzeczywistym; autor poświęca je żonie
1903 – Władysław Biegański angażuje się w powołanie częstochowskiego oddziału Warszawskiego Towarzystwa Higienicznego, uczestnicząc w posiedzeniach zarządu, zebraniach ogólnych, organizując odczyty, pomagając w urządzaniu wystawy higienicznej; na jednym z posiedzeń ostro reaguje na niefortunne wystąpienie kolegi, spór kończy się obradami delegacji rozjemczej
1904

12 lutego 1904 – od chwili powstania Polskiego Towarzystwa Filozoficznego we Lwowie Władysław Biegański zostaje jego członkiem


20 lutego 1904 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego, ze względu na to, że niemal połowa członków zamieszkuje powiat będziński i dojeżdżają na posiedzenia naukowe do Częstochowy, Władysław Biegański proponuje, by wystąpić do władz o zmianę nazwy Towarzystwa Lekarzy m. Częstochowy na Towarzystwo Lekarzy powiatu będzińskiego i częstochowskiego oraz wnieść do statutu artykuł, który pozwalałby odbywać posiedzenia w Sosnowcu, Częstochowie i Będzinie. Zgodę na odbywanie posiedzeń w Sosnowcu otrzymano, pierwsze z nich odbyło się 11 czerwca 1904
12 listopada 1904 – w czasie zamachu na policmajstra Nerlicha będący świadkiem zdarzenia Władysław Biegański udziela konającemu pomocy
11 grudnia 1904 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego w Sosnowcu wiceprezes dr Józef Czajkowski, przewodniczący posiedzenia składa prezesowi Władysławowi Biegańskiemu podziękowanie za wyjednanie u władz zmiany ustawy umożliwiającej odbywanie posiedzeń w tym mieście
1904 – Władysław Biegański ogłasza pracę Gruźlica u Żydów na podstawie danych zebranych w Częstochowskim Towarzystwie Lekarskim przez 17 lekarzy internistów
1904 – Władysław Biegański ustępuje z posady lekarza fabrycznego w fabryce włókienniczej La Czenstochovienne, po nim posadę obejmuje Kazimierz Łokczewski; wkrótce odchodzi także z posady w fabryce Motte
1904-1905

1904-1905 – umierają ojciec i 30-letni brat Władysława Biegańskiego, obaj chorują na gruźlicę


1905

18 marca 1905 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański wygłasza odczyt W sprawie groźby epidemii cholery; domaga się w niej wystąpienia do władz z odezwą w sprawie utworzenia obywatelskich komitetów sanitarnych dotyczących higieny studzien, sklepów spożywczych, piekarń, mleczarń, domaga się też od władz pozwolenia na wygłoszenie odczytów popularnych o chorobie i wydanie bezpłatnej broszury. Redaguje odpowiednią odezwę. Gdy otrzymuje pozwolenie, sam redaguje broszurę i tekst odczytów. Osobiście wygłasza je w częstochowskich fabrykach


1 kwietnia 1905 – z poręki dr Władysława Biegańskiego, lekarza Oddziałowego Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej dr Stanisław Nowak obejmuje stanowisko drugiego lekarza kolejowego
12 sierpnia 1905 – dyplom honorowy wystawia Władysławowi Biegańskiemu Towarzystwo Medyczne Wileńskie

\

16 września 1905 – Towarzystwo Lekarskie Radomskie, w uznaniu 25-letniej działalności naukowej zalicza Władysława Biegańskiego w poczet członków honorowych, dyplom wystawia 1 listopada 1905


listopad 1905 – Towarzystwo Lekarskie Częstochowskie obchodzi 25-lecie pracy lekarskiej Władysława Biegańskiego, mianuje go pierwszym członkiem honorowym; dla uczczenia lekarza ukazuje się tom „Czasopisma Lekarskiego” wypełniony pracami jego kolegów po fachu; w ankiecie prasowej na najznakomitszego i najbardziej zasłużonego z lekarzy polskich, Biegański jest jednym z najczęściej wymienianych
1905 – Władysław Biegański publikuje w Nowinach Lekarskich pracę Medycyna wewnętrzna u nas na schyłku XIX w.
1905 – podczas egzaminów na stopień doktora medycyny w Uniwersytecie Warszawskim uraża B nietaktowne zachowanie, w związku z czym rezygnuje ubiegania się o doktorat
1906

2 stycznia 1906 – Towarzystwo Lekarskie Warszawskie mianuje Władysława Biegańskiego członkiem honorowym


31 stycznia 1906 – na swym posiedzeniu Towarzystwo Lekarskie Krakowskie nadaje Władysławowi Biegańskiemu członkostwo honorowe, dyplom wystawia 6 lutego 1906
4 lutego 1906 – na posiedzeniu nadzwyczajnym Towarzystwo Lekarskie Częstochowskie zalicza w poczet swych członków honorowych Władysława Biegańskiego
6 maja 1906 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego w Sosnowcu wiceprezes Czajkowski wręcza Władysławowi Biegańskiemu dyplom nadający godność sekretarza honorowego (sekretarz był najwyższym rangą reprezentantem towarzystwa na terenie Zagłębia)
23 czerwca 1906 – kaliskie Towarzystwo Lekarskie na sesji uznaje Biegańskiego za współtowarzysza – członka honorowego. Przygotowany z tej okazji dyplom wystawia na 12 marca 1907
23 lipca 1906 – lekarze z Towarzystwa Lekarzy Czeskich piszą do Władysława Biegańskiego prośbę o przysłanie egzemplarza Diagnostyki różniczkowej chorób wewnętrznych
wrzesień 1906 – Władysław Biegański wchodzi do rady pedagogicznej częstochowskiego Gimnazjum Waleriana Kuropatwińskiego i obejmuje na rok bezinteresownie wykłady logiki w tej pierwszej męskiej szkole średniej polskiej w mieście
29 października 1906 – Władysław Biegański i jego żona zostają członkami Towarzystwa Szerzenia Wiedzy
1906 – Władysław Biegański ogłasza rozprawę Pojęcie przyczynowości w biologii
1906 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański wygłasza referat Profilaktyka przy tyfusie wysypkowym; w czasie, kiedy epidemiologia duru plamistego nie była jeszcze znana, wskazuje w nim na czynniki zakażeń takie jak ubranie, pościel, zetknięcie z chorym, pchły
1907

styczeń/luty 1907 – 20 członków Towarzystwa Szerzenia Wiedzy – a wśród nich Władysław Biegański wraz z małżonką prosi w zredagowanej ogólnej odezwie o wykreślenie z szeregów organizacji, przyczyną jest sprawa przyjęcia kilkuset książek żargonowych żydowskich do biblioteki towarzystwa, na co część członków nie chciała się zgodzić, uznając, że biblioteka straciłaby polski charakter. List ten jest opublikowany zostaje w Gońcu Częstochowskim z 10 lutego 1907. W tekście listu, powstałego w reakcji na uchwałę Towarzystwa Szerzenia Wiedzy z 27 grudnia 1906, padają stwierdzenia, że proszący o wykreślenie z Towarzystwa nie uznają żargonu (jidisz) za język równy innym cudzoziemskim, że żargon nie zasługuje na poparcie i krzewienie i że w pracach organizacji powinien jednoczyć członków język polski


8 lutego 1907 – w sali „Lutni” (al. NMP 13) o 19.30 dr Władysław Biegański występuje z odczytem Filozofia Mickiewicza. Zysk z tego odczytu ma zasilić kasę oddziału Towarzystwa Higienicznego i Towarzystwa Dobroczynności dla Chrześcijan; rozprawę O filozofii Mickiewicza publikuje w tym samym roku w „Przeglądzie Filozoficznym”
16 marca 1907 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański wspomina zmarłego chirurga, dr. Władysława Krajewskiego, który zarzucał chirurgom warszawskim nieprzestrzeganie zasad czystości (higieny), a internistom – zbyt lekkomyślne traktowanie chorych
18 maja 1907 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański przedstawia przypadek 54-letniego chorego dotkniętego chromaniem przestankowym, prowadzącym do gangreny kończyny
22-25 lipca 1907 – Władysław Biegański bierze udział w X Zjeździe Lekarzy i Przyrodników Polskich we Lwowie (uznanym później za I Zjazd Towarzystwa Internistów Polskich); 23 lipca 1907 na pierwszym posiedzeniu ogólnym wygłasza tu prelekcję O współczesnej filozofii przyrody oraz w ramach sekcji filozoficznej dwa referaty z zakresu logiki O wnioskowaniu indukcyjnym oraz O analogii i jej znaczeniu w badaniu naukowym; dwa ostatnie ze wspomnianych tekstów są później punktem wyjścia do monografii O wnioskowaniu z analogii i do Traktatu o poznaniu i prawdzie
24 września 1907 – umiera w wieku 68 lat Henryk Rozenfeld, inżynier kolejowy, ojciec Mieczysławy Biegańskiej, żony Władysława; by uczcić jego pamięć, w redakcji „Gońca Częstochowskiego” oboje składają na wpisy dla niezamożnych uczniów gimnazjum polskiego w Częstochowie 25 rubli, o czym gazeta donosi 28 września
12 października 1907 – na nadzwyczajnym posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego poświęconym sposobowi uczczenia zmarłego Gracjana Pisarzewskiego Władysław Biegański odczytuje notatkę sporządzoną do „Gońca Częstochowskiego” o lekarzu i proponuje, by uczcić jego pamięć instytucją „Kropla mleka im. dra Gracjana Pisarzewskiego”; projekt ten zostaje przyjęty jednogłośnie; 13 października 1907 „Goniec...” odnotowuje, że Władysław Biegański ofiarowuje na ten cel 15 rubli
19 października 1907 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański wygłasza wspomnienie poświęcone Gracjanowi Pisarzewskiemu jako zdolnemu lekarzowi, ginekologowi, założycielowi przytułku położniczego i szkoły akuszerek. Na tym samym spotkaniu odczytuje rozdział o spostrzeganiu z przygotowywanego do druku II wydania Logiki medycyny
30 października 1907 – Biegański udziela w ambulatorium pomocy robotnikowi VI odcinka Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej, 42-letniemu Franciszkowi Jabłońskiemu, który przy przesuwaniu podkładów uległ silnemu przygnieceniu lewej stopy
2 listopada 1907 – Biegański udziela pomocy w ambulatorium kolejowym robotnikowi Władysławowi Słomczyńskiemu, który przy wyładowywaniu kamieni na wagon dostał się między bufory wekslujących wagonów i uległ niebezpiecznemu stłuczeniu klatki piersiowej
16 listopada 1907 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański odczytuje rzecz o opsoninach (przysposabiaczach) – substancjach zmieniających żywotność bakterii i umożliwiających fagocytozę
6 grudnia 1907 – Towarzystwo Lekarskie Lwowskie informuje pisemnie Władysława Biegańskiego, że mianuje go członkiem honorowym z okazji jubileuszu 30-lecia swego istnienia
14 grudnia 1907 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański wygłasza słowo o lekarzach obchodzących jubileusze: Julianie Kulskim z Radomska i Józefie Czajkowskim z Sosnowca. Na jego wniosek obu uchwalono uczynić członkami honorowymi Towarzystwa. Na tym samym spotkaniu Biegański zabiera głos w sprawie bojkotu towarów niemieckich: apeluje o zastępowanie wód mineralnych, środków lekarskich, narzędzi chirurgicznych krajowymi odpowiednikami; w dyskusji negatywnie wypowiada się także o wysyłaniu chorych do Wrocławia ze względu na panujące mniemanie o wyższości nauki niemieckiej. Odczytuje ponadto początek swej pracy o diagnostyce funkcjonalnej
1907 – Władysław Biegański ogłasza Podręcznik logiki i metodologii ogólnej dla szkół średnich i samouków, w którym zbiera swe szkolne wykłady logiki; dzieło zostaje zatwierdzone przez Radę szkolną krajową we Lwowie jako podręcznik dla szkół średnich w Galicji
1908

1 stycznia 1908 – „Goniec Częstochowski” podaje, że małżonkowie Biegańscy wpłacili 3 rb na Towarzystwo Dobroczynności dla Chrześcijan, zamiast powinszowań noworocznych


18 stycznia 1908 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański zabiera głos w bieżących sprawach – pogorszenia stanu funduszów wskutek spadku liczby członków rzeczywistych i niepłacenia składek, zdaje sprawę z funduszów wsparć przy Towarzystwie Lekarskim. Ponownie – jak co roku aż do śmierci zostaje wybrany na prezesa
25 stycznia 1908 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański przedstawia przypadek chorego ze stwardnieniem wieloogniskowym. Referuje też dalszy ciąg pracy o diagnostyce funkcjonalnej
1 lutego 1908 –„ Goniec Częstochowski” podaje, że kilka dni wcześniej Władysław Biegański wraz z lekarzami Nowakiem i Kohnem był zaproszony z głosem doradczym przez komisję do obioru miejsca pod nowy szpital, która dokonała oględzin terytorium należącego do majątku Zacisze
15 lutego 1908 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański mówi o diagnostyce funkcjonalnej serca
15 marca 1908 – na ogólnym rocznym zebraniu koła 21 Towarzystwa „Jedność” Pracowników Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej Władysław Biegański zostaje wybrany do komisji rewizyjnej, obok Ludwika Lebelta i Antoniego Freja
21 marca 1908 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański mówi o diagnostyce funkcjonalnej żołądka i kiszek
3 kwietnia 1908 – „Goniec Częstochowski” informuje, że w wizji lokalnej placu pod budowę nowego szpitala przy ul. Ciemnej w pobliżu koszar dla strzelców obok lekarzy Marczewskiego i Rejmana brał udział Biegański. Komisji nie podobała się bliskość koszar, brak wody i wysoka cena. Sprawę budowy nowego szpitala odłożono. Wizja odbywała się prawdopodobnie 1 kwietnia 1908
11 kwietnia 1908 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego powraca sprawa przedstawianego w styczniu 1908 chorego ze stycznia - u którego lekarze wrocławscy rozpoznali guza mózgu, zdaniem Władysława Biegańskiego – błędnie
25 kwietnia 1908 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański przedstawia przypadek 6-letniego dziecka z gruźliczym zajęciem otrzewnej
maj 1908 – Władysław Biegański zostaje wiceprezesem i przewodniczącym działu ogólnego Komitetu Organizacyjnego Wystawy Przemysłu i Rolnictwa 1909
21 lipca 1908 – za pośrednictwem gazety Władysław Biegański apeluje do uczonych i amatorów Zagłębia i Częstochowy zajmujących się zbieraniem okazów dawnej i dzisiejszej fauny i flory okolic o udostępnienie swych kolekcji na wystawę
18 września 1908 – jako reprezentant środowiska częstochowskiego Władysław Biegański prowadzi rozmowy z zarządem Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego: prezesem Zygmuntem Glogerem i wiceprezesem Kazimierzem Kulwieciem, ich efektem jest decyzja o utworzeniu oddziału PTK w Częstochowie
3 października 1908 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański odczytuje tekst Co i jak lekarz czytać powinien i zapowiada jego druk w czasopiśmie
21 października 1908 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański wygłasza odczyt Najnowsze postępy w zakresie medycyny klinicznej – o etiologii tyfusu brzusznego, diagnozowaniu raka żołądka, zastosowaniu promieni Roentgena w medycynie w diagnostyce i leczeniu
21 listopada 1908 – gazeta „Goniec Częstochowski”, podając, że to właśnie w tym dniu przypada 25-lecie pracy lekarskiej Władysława Biegańskiego na Drodze Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej, publikuje jego sylwetkę; dzień później informując o obchodach jubileuszu, podaje, że do dra udała się delegacja pracowników, ofiarowała upominki i serdecznie przemówiła. Doktor wzruszony do łez dziękował kolejarzom, a w ciągu dnia otrzymał mnóstwo życzeń i powinszowań z miasta
12 grudnia 1908 – z inicjatywy Władysława Biegańskiego, w lokalu Towarzystwa Lekarskiego przy Al. NMP 31 dochodzi do założycielskiego zebrania Oddziału Częstochowskiego Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego; Biegański wchodzi do zarządu organizacji jako przewodniczący, sprawuje tę funkcję do 1914
19 grudnia 1908 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego odbywa się dyskusja nad odczytem Władysława Biegańskiego o najnowszych postępach w zakresie medycyny klinicznej
1908 – ukazuje się II wydanie Logiki medycyny
1909

16 stycznia 1909 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański ponownie zostaje wybrany na prezesa


30 stycznia 1909 – na posiedzeniu Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego, podczas omawiania sprawy przygotowania Przewodnika po Częstochowie i okolicy odczytano plan wydawnictwa, podano, że Władysław Biegański i jego żona znaleźli się w gronie autorów dzieła; opracowana pod kierunkiem Biegańskiego publikacja ukazuje się z okazji Wystawy Przemysłu i Rolnictwa w 1909
20 lutego 1909 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański wygłasza odczyt o Karolu Darwinie i wpływie jego teorii na medycynę, z okazji 100-lecia urodzin Darwina. Na tym samym spotkaniu jest wprowadzającym (obok Lesińskiego) farmaceuty Franciszka Nowaka na członka rzeczywistego. Nowak zostaje przyjęty do Towarzystwa na następnym spotkaniu 20 marca
20 marca 1909 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański wygłasza wspomnienie o doktorze Teodorze Duninie – i na jego wniosek zostaje zebrane 25 rb dla sanatorium w Rudce
7 kwietnia 1909 – prof. Max Neuburger, Austriak, sygnalizuje w liście do Władysława Biegańskiego pragnienie przedstawienia jego kierunku filozoficzno-lekarskiego za pośrednictwem katedry uniwersyteckiej i czasopisma „Wiener Klinische Wochenschrift”
19 czerwca 1909 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański poświęca wspomnienie Leopoldowi Auenbruggerowi, austriackiemu lekarzowi, twórcy pracy o diagnostyce fizykalnej, w 100-lecie śmierci
14 lipca 1909 – na posiedzeniu Komitetu Głównego Wystawy Przemysłu i Rolnictwa 1909 z udziałem Karola Beniniego i posła Romana Dmowskiego, pod przewodnictwem Władysława Małkowskiego, dr Władysław Biegański składa wniosek, by zaprosić prof. Wierzchlejskiego z Krakowa (zoologa)
9 sierpnia 1909 – Władysław Biegański udziela pomocy inspicjentowi sceny teatralnej na Wystawie Przemysłu i Rolnictwa, Wieruszowi, którego uderzył, oderwawszy się ze sceny, żyrandol
12 września 1909 – podczas zebrania delegatów Oddziałów PTK Biegański wygłasza odczyt O założeniu czasopisma krajoznawczego – to pierwszy wypowiedziany publicznie projekt wydawania „Ziemi”, rocznika PTK, później PTTK
19 i 20 września 1909 – w Muzeum Higienicznym odbywa się zjazd higieniczny, na którym Władysław Biegański przedstawia projekt wybudowania dla pielgrzymów domu noclegowego i tzw. kąpieli ludowych
27 września 1909 – prasa podaje, że Władysław Biegański był sędzią w grupie ogólno-kulturalnej na Wystawie Przemysłu i Rolnictwa
30 września 1909 – prasa podaje, że wśród gospodarzy odbywającego się w tym dniu balu na korzyść sali zajęć dla chłopców są doktorostwo Biegańscy
11-13 października 1909 – podczas I zjazdu neurologów, psychiatrów i psychologów w Warszawie Biegański bierze w obronę referat dr. fil. Juliana Ochorowicza, który był wygwizdywany. Swym autorytetem i zgłoszeniem pragnienia wypowiedzenia się uciszył salę; Biegański był uczestnikiem zjazdu, znalazł się w sesji psychologicznej, wygłaszał referat 11 października
20 października 1909 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański wygłasza odczyt „O znaczeniu soli mineralnych w ustrojach żywych”, którym wywołuje długą dyskusję
20 listopada 1909 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański wypowiada Kilka słów o przedmiesiączkowym podniesieniu ciepłoty u gruźliczych
18 grudnia 1909 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego w dyskusji nad Echami zjazdu higienistów w Częstochowie dra Łokczewskiego Władysław Biegański uważa, że: bezpłatna pomoc lekarska prowadzi zawsze do nadużyć, że lekarz w tych warunkach traci swój wpływ na psyche chorego
7 listopada 1909 – w lokalu Towarzystwa Śpiewaczego „Lutnia” odbywa się zebranie Towarzystwa Opieki Szkolnej guberni piotrkowskiej. Na tym zebraniu Władysława Biegańskiego wybrano do Komitetu nadzorczego, zaś do zarządu jego żonę
1909 – ukazuje się niemieckie tłumaczenie wydania Logiki medycyny Władysława Biegańskiego w przekładzie dra Aleksandra Fabiana
1909 – ukazuje się nakładem Polskiego Towarzystwa Filozoficznego we Lwowie praca Wnioskowanie z analogii Władysława Biegańskiego

1910

15 stycznia 1910 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański wygłasza wystąpienie Z nowszej literatury lekarskiej. Streszcza nowsze badania w sprawie diagnostyki funkcjonalnej chorób wątroby i nerek. Ponownie zostaje wybrany na prezesa Towarzystwa


19 lutego 1910 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański omawia przypadek rocznego dziecka z tężyczką. Odczytuje pracę Michałowicza O mylnym rozpoznaniu dławca u dzieci z gruźlicą gruczołów płucnych i kręgosłupa z „Przeglądu Pediatrycznego”
19 marca 1910 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański przedstawia przypadek 28-letniej chorej z rozpoznaniem twardzieli nosa (Protokoły...)
23 kwietnia 1910 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański opisuje 4 przypadki tężca, w tym jeden przewlekły
18 czerwca 1910 – podczas zebrania Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański przedstawia naukową działalność zmarłego prof. Roberta Kocha; poświęca też słowo Henrykowi Dobrzyckiemu – który wyjaśnił przyczyny kołtunu i zwracał uwagę na konieczność zakładania sanatoriów ludowych dla chorych na gruźlicę, a także – z okazji 35-lecia pracy na stanowisku kierownika oddziału szpitalnego – prof. Stanisławowi Pareńskiemu z Krakowa. Bierze udział w dyskusji nt. chorego, co do którego jest zdania o włóknistej gruźlicy lewego płuca
4 lipca 1910 – dziennik „Goniec Częstochowski” podaje, że Władysław Biegański przekazał trzy ruble na ubezpieczenie straży, zamiast wieńca na trumnę tragicznie zmarłego strażaka Snawadzkiego
24 września 1910 – z powodu epidemii dżumy w Odessie Władysław Biegański wygłasza na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego uwagi o rozpoznaniu tej choroby
17 grudnia 1910 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego w dyskusji o aptekarstwie, gdzie mówiono, że prawo otwierania aptek powinno być przyznane jednostkom przedstawiającym pewne gwarancje umysłowe i należałoby znieść sukcesyjność aptek, a wolna konkurencja prędzej doprowadzi do sumiennej pracy, ponadto że swoboda farmaceutów nie powinna być krępowana więzami monopolu — Władysław Biegański przyznaje, że monopol jest przeżytkiem, ale uważa że zniesienie go jest trudne wobec warunków ekonomicznych i zniesienie przywilejów zrujnuje tysiące ludzi (z protokołu daje się zrozumieć, że ma na myśli aptekarzy). i że w takim razie należałoby wynagrodzić odpowiednio aptekarzy, którzy prawnie nabyli apteki za wygórowane ceny
1910 – Władysław Biegański odchodzi ze stanowiska lekarza oddziałowego Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej
1910 – Władysław Biegański publikuje rozprawy Neo-technologia i Metodyka teleologii, zaś na łamach pisma „Medycyna” pracę O nowych podręcznikach historii medycyny. Ukazuje się również jego Traktat o poznaniu i prawdzie
1911

21 stycznia 1911 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański ponownie zostaje wybrany na prezesa. Poświęca słowa pamięci zmarłemu koledze Wasserthalowi. Wysuwa wniosek o zaprenumerowanie przez Towarzystwo pięciu specjalistycznych pism: „Przeglądu Psychiatrycznego”, „Przeglądu Neurologicznego”, „Postępu Okulistycznego”, „Przeglądu Chirurgicznego”, „Przeglądu Chorób Skórnych i Wenerycznych”


18 lutego 1911 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański ma wykład o działaniu adrenaliny
18 marca 1911 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański mówi o środkach nasercowych i o funkcji przysadki mózgowej
20 maja 1911 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański stwierdza słabe ożywienie pracy naukowej i zachęca kolegów do pracy nad odczytami. Wygłasza odczyt o roli tętnic w obiegu krwi
4-5 czerwca 1911 – na pierwszym Zjeździe Lekarzy Prowincjonalnych Królestwa Polskiego w Łodzi Władysław Biegański – który jest jego honorowym przewodniczącym – wygłasza wykład O pracy naukowej lekarza prowincjonalnego, opublikowany następnie w „Przeglądzie Lekarskim”
17 czerwca 1911 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański popiera inicjatywę Nowaka utworzenia przez aptekarzy Domu Handlowego na zasadach akcyjnych, choć uważa, że to projekt na zbyt wielką skalę. Mówi o konieczności zniesienia przyjmowania chorych we własnych mieszkaniach lekarzy ze względu na niebezpieczeństwo dla rodziny lekarza, ze względu na to, że poczekalnie są nośnikami zarazków
30 września 1911 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański wygłasza odczyt „10-lecie Częstochowskiego Towarzystwa Lekarskiego; wspomina historię, sylwetki zmarłych członków
1912

10 stycznia 1912 – na spotkaniu Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego w lokalu Towarzystwa Higienicznego Władysław Biegański wyrzuca zgromadzonym słabe zainteresowanie działalnością, brak rozwoju, stanięcia organizacji przed widmem upadku, radzi wybrać nowe władze; odczytuje też sprawozdanie z rocznej działalności i sprawozdanie komisji rewizyjnej, zabiera głos w dyskusji nt. budżetu oddziału; zasiada za stołem prezydialnym i ponownie zostaje wybrany do władz zarządu


20 stycznia 1912 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański zabiera głos z powodu śmierci dra Stanisława Markiewicza, naczelnego lekarza Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej i prof. Edmunda Biernackiego – ordynatora Szpitala na Woli i lekarza we Lwowie. Ponownie zostaje wybrany na prezesa Towarzystwa
17 lutego 1912 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański w kilku słowach opisuje sanatorium dla dzieci w Nordenay i Kołobrzegu
16 marca 1912 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański poświęca wzmiankę pamięci Josepha Listera, chirurga, inicjatora antyseptyki, twórcy opatrunku listerowskiego Wygłasza też referat o teorii hormonów i organoterapii
20 kwietnia 1912 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański oraz Edward i Wacław Kohn zostają wydelegowani do zajęcia się, wraz z delegatami Towarzystwa Pracy Społecznej i Towarzystwa Higienicznego sprawą uzdrowotnienia miasta. Biegański przedstawia wówczas również przypadek 14-letniego chłopca nadmiernego wzrostu (170 cm) i 7-letniego z tikiem kołującym głowy. Na tymże zebraniu grupa lekarzy wysuwa wobec Biegańskiego zarzut, że jako prezes Towarzystwa Lekarskiego zachowywał się obojętnie wobec rozpatrywania przez Stowarzyszenie Lekarzy sprawy pogwałcenia przez dra Pietrasiewicza wymagań etyki lekarskiej. W efekcie 8 osób prosi o wykreślenie z listy członków. Biegański odpowiada na zarzuty, że ferowanie wyroków na pewno nie poprawia etyki koleżeńskiej, a w stosunkach koleżeńskich trzeba być wyrozumiałym; wyraża też żal, że lekarze wybrali odejście z Towarzystwa, bo gdyby wyrażono wobec niego wotum nieufności, złożyłby mandat prezesa. Zdarzenie to ma spory wpływ na kolejne zebrania Towarzystwa
27 kwietnia 1912 – na nadzwyczajnym posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański wnosi pod obrady, czy organizacja ma istnieć dalej po wystąpieniu 8 członków i wobec jednoznacznej odpowiedzi zachęca do udziału w posiedzeniach i pracy naukowej. Podczas wyborów uzupełniających oświadcza, że w związku z wotum nieufności otrzymanym od 8 osób, które odeszły z Towarzystwa, wybory uzupełniające powinny dotyczyć i jego. Uczestnicy zebrania składają oświadczenie, że solidaryzują się z Biegańskim i proszą o zachowanie mandatu prezesa
6 lipca 1912 – w kościele św. Zygmunta, córka Władysława Biegańskiego Halina bierze ślub z Wacławem Cyprianem Płodowskim, nauczycielem, późniejszym dyrektorem Gimnazjum im. H. Sienkiewicza w Częstochowie
21 września 1912 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański poświęca wspomnienie zmarłemu w Tomaszowie dr. Sękowskiemu – podczas pobytu w Częstochowie I sekretarzowi Towarzystwa Lekarskiego i współzałożycielowi oddziału częstochowskiego Towarzystwa Higienicznego Warszawskiego i przewodniczącemu sekcji kolonii letnich Towarzystwa Dobroczynności dla Chrześcijan
19 października 1912 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański przedstawia chorego z objawami porażenia opuszkowego oraz przedstawia najnowsze badania nad ruchem robaczkowym jelit
30 listopada 1912 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański jest wprowadzającym (drugi to Wacław Kohn) Natalii Neufeld na członka rzeczywistego
1912 – Władysław Biegański wygłasza odczyt O teorii hormonów i organoterapii, tej ostatniej wróży dużą rolę w medycynie; twierdzi, że ta ostatnia w przyszłości odegra dużą rolę w medycynie

1912 – Władysław Biegański ogłasza swą Teorię logiki


1913

19 stycznia 1913 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego wybrany ponownie na prezesa Władysław Biegański wysuwa wniosek, że Towarzystwo, będąc instytucją naukową, nie może rozpatrywać na swych posiedzeniach spraw osobistych między kolegami, tym bardziej, że wchodzi to w zakres Stowarzyszenia Lekarzy; w efekcie uchwalono, że sprawy osobiste będą wyłączane z posiedzeń ogólnych


9 lutego 1913 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański mówi o stosowaniu w leczeniu padaczki pastylek (serbrol) będących połączeniem bromu soli kuchennej i przypraw
16 marca 1913 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański opisuje przypadek nawrotu raka w gruczołach szyjnych wyleczonego naświetlaniem promieniami Roentgena
25 maja 1913 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański przedstawia wzmiankę o działalności sosnowieckiego lekarza Józefa Czajkowskiego. Przybliża także przypadki 2 dzieci: pierwszego z porażeniem rdzeniowym na tle choroby Heine-Medina, drugiego – z porażeniem mózgowym na tle przebytego w pierwszym roku życia zapalenia mózgu
15 czerwca 1913 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański wygłasza krótką wzmiankę o działalności naukowej zmarłego prof. Adama Bochenka oraz referat O stosowaniu soli wapiennych w lecznictwie współczesnym
1 lipca 1913 – Akademia Umiejętności w Krakowie informuje o przyznaniu Władysławowi Biegańskiemu nagrody z funduszu śp. Włodzimierza Spasowicza za Teorię logiki
1913 – podczas pobytu w Ciechocinku Władysław Biegański z żoną zapada na włośnicę; choroba żony przebiega niezwykle ciężko: przez dwa tygodnie walczy o życie. Biegański leczy tam współlokatorów, obserwuje i opisuje 40 przypadków zachorowania
5 października 1913 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański wygłasza wspomnienie o zmarłym w Będzinie lekarzu Królikowskim
25 października 1913 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański zachęca do udziału podczas Zielonych Świątek (31 maja) 1914 w Zjeździe Lekarzy Prowincjonalnych w Lublinie. Wygłasza opublikowany później odczyt Kilka uwag nad rozpoznaniem i przebiegiem klinicznym włośnicy, w oparciu o własne sierpniowe obserwacje z Ciechocinka
16 listopada 1913 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański przedstawia przypadek 20-letniego mężczyzny z wrodzoną wadą serca; jest – obok Rozenfelda – wprowadzającym Hipolita Zwolińskiego i Eliasza Mitelmana z Radomska (przyjęto ich na nadzwyczajnym posiedzeniu 29 listopada 1913, na którym wróciło do Towarzystwa Lekarskiego 6 lekarzy spośród tych, którzy odeszli w 1912)
9 grudnia 1913 – Komitet Zarządzający Kasą Pomocy im. dra J. Mianowskiego informuje Władysława Biegańskiego o nagrodzie za Teorię logiki, uznając ją za najlepszą pracę ogłoszoną w latach 1909-12 w języku polskim w dziedzinie nauk humanistycznych
1913 – Władysław Biegański pracuje nad Teorią poznania ze stanowiska celowości, prace nad dziełem trwają jeszcze na początku 1914
1914

18 stycznia 1914 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański ponownie zostaje prezesem Zarządu. Podczas dyskusji zwraca m.in. uwagę na ubogi stan biblioteki i słaby rozwój czytelnictwa w Towarzystwie. Proponuje, by zgromadzenie ogólne dało możliwość zarządowi nabywania dzieł i w razie potrzeby pozwoliło przekroczyć budżet. Biegański przypomina pracę Stanisława Pareńskiego o wrzodach trawiennych kiszek


marzec 1914 – na posiedzeniu wydziału nauk społecznych, historycznych i filozoficznych Warszawskiego Towarzystwa Naukowego Władysław Biegański przedstawia zasadniczą treść Teorii poznania
22 marca 1914 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański poświęca wspomnienie zmarłemu w Radomsku kol. Julianowi Kulskiemu, lekarzowi i społecznikowi, który przed śmiercią bibliotekę oraz przyrządy lekarskie zapisał Towarzystwu Lekarskiemu Częstochowskiemu
26 kwietnia 1914 – w czasie zebrania Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański wygłasza Kilka uwag w sprawie etyki lekarskiej które następnie publikuje w „Medycynie i Kronice Lekarskiej”
wiosna 1914 – Władysław Biegański uskarża się Karolowi Rozenfeldowi-Rożkowskiemu na dusznicę bolesną dającą się coraz bardziej we znaki
10 maja 1914 – podczas dyskusji w czasie zebrania Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego wraz z Edwardem Kohnem Władysław Biegański opisuje przypadki operacji guzów
maj 1914 – z powodu dusznicy Władysław Biegański rezygnuje z udziału w II Zjeździe Lekarzy Prowincjonalnych w Lublinie, odbywającym się w dniach 31 V – 1 VI 1914
24 maja 1914 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański odczytuje list Zarządu Towarzystwa Lekarskiego w Zagłębiu z wnioskiem, by wspólne posiedzenia odbywać w Zawierciu. Uznaje tę myśl za bardzo dobrą, jednak trudną do wykonania, bo musiałby się zmienić statut, który mówi, że posiedzenia mogą być w Częstochowie, Sosnowcu, Będzinie; uchwalono jednak, że raz na kwartał posiedzenia będą się odbywać w Zawierciu. Biegański sugeruje, że miejscem zjazdu lekarzy prowincjonalnych w 1917 może być Częstochowa; zostaje podjęta uchwała, by to miasto wybrać na miejsce spotkania. Na tymże posiedzeniu Biegański opisuje przypadek powiększenia gruczołów
1914 – na posiedzeniu naukowym Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański odczytuje list Stowarzyszenia Równouprawnienia Kobiet z prośbą o zajęcie stanowiska w sprawie reglamentacji prostytucji; na jego wniosek odbywa się odrębne posiedzenie w tej sprawie, w efekcie Towarzystwo przyłącza się do żądań związku o zamknięcie domów publicznych w każdej formie, zniesienie reglamentacji prostytucji, a wprowadzenie walki z chorobami wenerycznymi
1914 – Uniwersytet Jagielloński proponuje Władysławowi Biegańskiemu objęcie katedry logiki, na co jednak nie pozwala wybuch wojny i zły stan zdrowia lekarza
1914 – w końcu lipca kończy się druk Teorii poznania ze stanowiska zasady celowości, ukazuje się ono w 1915
1914 – przed samą wojną Władysław Biegański zostaje zaszczycony godnością członka-korespondenta Akademii Umiejętności w Krakowie
noc 30/31 lipca 1914 – Władysław Biegański otrzymuje wezwanie na 7 rano do koszar na przedmieściu do komisji poborowej, przez trzy dni i trzy noce – jak podaje żona – ogląda poborowych
październik 1914 – Władysław Biegański niepokoi się o los młodszej córki, która pozostaje poza Częstochową
grudzień 1914 – podczas ofensywy niemieckiej zniszczeniu ulega wieś Janów w Piotrkowskiem, gdzie mieszkała rodzina Biegańskiego
1915

koniec stycznia 1915 – Władysławowi Biegańskiemu wraca uspokojenie; uniezależnia się od bieżących wydarzeń wojennych


sierpień 1915 – na pierwszym posiedzeniu Zarządu Towarzystwa Opieki Szkolnej w Częstochowie, któremu przewodniczy Władysław Biegański, postanowiono utworzyć ośmioletnie gimnazjum filologiczne męskie z oddziałami realnymi (późniejsze Gimnazjum im. H. Sienkiewicza). Na tymże posiedzeniu wyłoniono Radę Opieki Szkolnej, a Biegański wszedł w jej skład; figuruje w składzie Rady jako członek w dokumentach z 25 sierpnia 1915
3 października 1915 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański odczytuje pracę dra Chełchowskiego o puchlinie głodowej obserwowanej w Sosnowcu podczas wojny
7 listopada 1915 – na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański wspomina kol. Konstantego Rejmana i wygłasza odczyt o moczeniu fosforanowym
1915 – Władysław Biegański rozpoczyna prace nad Etyką ogólną
1915/1916

1915/1916 – Władysław Biegański w roku szkolnym bezinteresownie uczy logiki w męskiej szkole średniej


1916

10 lutego 1916 – z powodu bezustannych przestanków w tętnie Władysław Biegański kładzie się do łóżka, choruje do 29 lutego


27 lutego 1916 – na zebraniu Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego Władysław Biegański przedstawia przypadki dwóch chorych kobiet
19 marca 1916 – Władysław Biegański przywołuje szczegółową diagnostykę różniczkową w konkretnym przypadku – nadymającego się guza u chorej
1916 – Władysław Biegański wykłada logikę i etykę na kursach samokształcenia dla inteligencji, zorganizowanych przez nauczycieli. Ukazuje się III wydanie Podręcznika logiki dla szkół średnich i samouków ze zmianami wprowadzonymi przez Biegańskiego
listopad 1916 – B. finiszuje prace nad Etyką ogólną
2 grudnia 1916 – na zebraniu organizacyjnym Towarzystwa Biblioteki Publicznej Władysław Biegański wchodzi do zarządu; wcześniej był w komisji opracowującej statut Towarzystwa
7 grudnia 1916 – Władysław Biegański ponownie ze względu na bezsenność i ucisk w piersiach decyduje się pozostawać w łóżku, trwa ten stan do Bożego Narodzenia
1917

ostatni tydzień stycznia 1917 – ze względu na bezsenność Biegański decyduje się używać weronal


ostatnie dni stycznia 1917 – Władysław Biegański kończy Etykę ogólną i rozpoczyna przepisywanie jej, dzieło to ukazuje się rok później w opracowaniu Władysława Tatarkiewicza
29 stycznia 1917 – o godz. 2.30 po południu w domu przy ul. Teatralnej 16 (al. Wolności) Władysław Biegański umiera na dusznicę bolesną, po podaniu morfiny przez krewnego dr Edwarda Kohna
30 stycznia 1917 – na wniosek Zarządu Kursów Samokształcenia stowarzyszenia oświatowe i społeczne postanawiają nadać nazwę tworzonej bibliotece Biblioteka Publiczna im. dr Władysława Biegańskiego w Częstochowie
1 lutego 1917 – Władysław Biegański zostaje pochowany na cmentarzu Kule w Częstochowie, w kwaterze 20, rząd I, grób 2



База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка