Ірына Іванова Вожыкі




Дата канвертавання18.05.2016
Памер8.13 Kb.
Ірына Іванова

Вожыкі
Аднойчы сонечным летнім ранкам сям’я вожыкаў пайшла на прагулку. Праходзячы па лесе, самы маленькі вожык убачыў матылька, які сядзеў на травінцы. “Хто гэта такі? Я такіх яшчэ ніколі не бачыў”, - падумаў вожык і спыніўся. Матылёк быў чырвонага колеру, а на крыльцах – маленькія чорныя кропачкі. Незвычайная для вожыка істота раптам узмахнула крыльцамі і паляцела. Вожык яшчэ больш здзівіўся і, не задумваючыся, паспяшаўся за матыльком. Канечне ж, вожык не мог паспець за матыльком і хуткім часе ўжо не бачыў яго. Спыніўшыся, вожык агледзеўся вакол і спужаўся: нікога з яго родных няма.

А тым часам астатнія вожыкі заўважылі, што самага маленькага члена сям’і няма. Пачаліся пошукі. Сонца ўжо пачало хавацца за высокія дрэвы. У лесе стала цямнець, аднак маленькага вожыка нідзе не было. І раптам здарыўся цуд. Прапажа знайшлася. Стомлены вожык спакойна спаў пад елачкай. Ён нават не пачуў, як да яго падышлі бацька з маці. Яны не сталі будзіць яго. Бацька ўзяў сына на дужыя плечы і панёс дадому.



Пасля гэтага здарэння вожык ні на крок не адставаў ад сваёй дружнай сямейкі.


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка