Белорусская государственная сельскохозяйственная академия




Дата канвертавання27.03.2016
Памер71.98 Kb.
БЕЛОРУССКАЯ ГОСУДАРСТВЕННАЯ СЕЛЬСКОХОЗЯЙСТВЕННАЯ АКАДЕМИЯ

ФАКУЛЬТЕТ БИЗНЕСА И ПРАВА

командный зачет

Команда AURA ACADEMICA

ТЭОРЫЯ І ГІСТОРЫЯ ДЗЯРЖАВЫ І ПРАВА



ДОВИДОВИЧ АЛЕСЯ ЛЕОНИДОВНА, 4 курс дневное отделение, капитан

8 029 241 87 08

СЫЧЕВИЧ ВЛАДИМИР НИКОЛАЕВИЧ, 5 курс дневное отделение, 8 029 794 51 62

ШПАКОВ АЛЕКСЕЙ НИКОЛАЕВИЧ, 5 курс дневное отделение, 8 029 247 83 91

ИВКИНА СВЕТЛАНА ВАСИЛЬЕВНА, 3 курс дневное отделение, 8 029 241 29 10

РЯБЦЕВА МАРИНА СЕРГЕЕВНА, 3 курс дневное отделение, 8 029 549 13 54

ЗАПАСНЫЕ


ШУМАНСКАЯ ЮЛИЯ СЕРГЕЕВНА, 4 курс дневное отделение, 8 029 239 61 94

ТЕРЕХОВА НАДЕЖДА ВЛАДИМИРОВНА, 3 курс дневное отделение, 8 033 629 57 24

ГОРКИ, 2008



Інфармацыйна-прававыя рэсурсы ў Рэспубліцы Беларусь: сучасны стан і далягляды развіцця

Другая палова мінулага стагоддзя і наступіўшы XXI век былі адзначаны сапраўдным прарывам у вобласці высокіх тэхналогій. У апошнія дзесяцігоддзі ХХ стагоддзя інфармацыйна-камунікацыйныя тэхналогіі (далей - ІКТ) сталі адным з найважнейшых фактараў, якія ўплываюць на развіццё грамадства. З дапамогай ІКТ дзяржава мае магчымасць значна пашырыць сферу паслугаў, якія аказваюцца ў прававой сферы грамадзянам. Шырокае ўжыванне інфармацыйных тэхналогій ва ўсіх абласцях жыццядзейнасці чалавека істотна ўплывае на сусветнае развіццё, стварае важныя перадумовы для буйных эканамічных і сацыяльных пераўтварэнняў, вядзе да фармавання перадавога грамадства[3].

На любым этапе інфарматызацыі адмысловае значэнне набываюць працэсы прававой інфармаванасці грамадзян, што з'яўляецца адным з прыярытэтных фактараў дынамічнага развіцця цывілізаванай дзяржавы. Рэспубліка Беларусь замацавала права чалавека на свабоду шукаць, атрымліваць і распаўсюджваць інфармацыю, першым чынам, на ўзроўні Асноўнага закона. Для таго каб прававая інфармацыя была даступнай для ўсіх зацікаўленых асоб, дзяржава і грамадства перыядычна выпрацоўваюць акрэслены механізм давядзення яе да іх ведама. У сувязі з гэтым адной з прыярытэтных задач дзяржаўнага будаўніцтва на сучасным этапе развіцця беларускага грамадства з'яўляецца стварэнне інфармацыйнага асяроддзя, а таксама ўстойлівае зваротнае сувязі паміж дзяржаваю, яго афіцыйнымі органамі і грамадствам. У гэтых умовах інфармацыйна-прававая палітыка дзяржавы павінна быць паслядоўна накіравана на стварэнне ўмоваў для эфектыўнага і якаснага забеспячэння прававой інфармацыяй зацікаўленых асобаў на самых розных узроўнях - ад дзяржаўных органаў да кожнага грамадзяніна. Зыходзячы з гэтага, Главой дзяржавы канцэптуальна вызначаны адзін з цэнтральных накірункаў у развіцці прававой сферы - фармаванне адзінай інфармацыйна-прававой прасторы, укараненне дасягненняў прававой інфарматызацыі. Адметнай асаблівасцю прававой інфарматызацыі ў адрозненні ад працэсаў укаранення сучасных ІКТ у іншыя сферы жыццядзейнасці грамадства з'яўляецца тое, што фармаванне і выкарыстоўванне прававой інфармацыі ажыццяўляюцца на ўсіх стадыях працэсу прававога рэгулявання і ахапляюць увесь спектр грамадскіх адносін [4].

Упершыню ў Рэспубліцы Беларусь навукова-практычная праблема "Прававая інфарматызацыя" была азначана ў Канцэпцыі судова-прававой рэформы ў 1992 годзе. Аднак новы і істотны імпульс развіццю працэсаў прававой інфарматызацыі надало стварэнне Ўказам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 30 чэрвеня 1997 г. № 338 Нацыянальнага цэнтра прававой інфармацыі Рэспублікі Беларусь (далей НЦПІ)[2]. На НЦПІ былі ўскладзены функцыі каардынацыі працэсаў прававой інфарматызацыі, стварэнне дзяржаўнай сістэмы прававой інфармацыі, а таксама сістэмы міждзяржаўнага абмену прававой інфармацыяй.

У цяперашні час шматлікія прыярытэтныя кірункі ў галіне прававой інфарматызацыі, першапачаткова прадугледжаныя Канцэпцыяй, знайшлі сваю практычную рэалізацыю. Так, НЦПІ створана і развіваецца дзяржаўная сістэма прававой інфармацыі (ДСПІ), прызначаная, галоўным чынам для інфармацыйна-прававога забеспячэння прыняцця рашэнняў на аснове працэсаў збору, уліку, сістэматызацыі і распаўсюджвання прававой інфармацыі. ДСПІ нацэлена на стварэнне і забеспячэнне доступу да дзяржаўных інфармацыйна-прававых рэсурсаў, і ўключае ў сябе, першым чынам Нацыянальны рэестар прававых актаў Рэспублікі Беларусь як электронную сістэму ўліку прававых актаў і іх афіцыйнае поўнае выданне, а таксама эталонны банк дадзеных прававой інфармацыі, які з'яўляецца на самой справе і Зборам заканадаўства Рэспублікі Беларусь у электронным выглядзе і мае статус інфармацыйна-прававога рэсурсу дзяржаўнага значэння. У сферы нарматворчай дзейнасці дзяржаўных органаў НЦПІ ў адпаведнасці з Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 24 ліпеня 1998 г. № 376 "Аб стварэнні кампутарнага банка дадзеных праектаў законаў Рэспублікі Беларусь" [1] распрацаваў і ўкараніў у дзейнасць нарматворчых дзяржаўных органаў КБДПЗ. Паказаны банк дадзеных створаны з мэтаю інфармавання суб'ектаў права заканадаўчай ініцыятывы (і іншых зацікаўленых асоб) аб законатворчай дзейнасці і ўдасканаленні працэсу законатворчай дзейнасці. Акрамя гэтага Нацыянальным цэнтрам законапраектнай дзейнасці пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь распрацавана і распаўсюджваецца сярод дзяржаўных органаў кампутарная праграма "Аўтаматызаваная сістэма падрыхтоўкі праектаў нарматыўных прававых актаў Рэспублікі Беларусь". У рамках інфарматызацыі праваўжывальнае дзейнасці судовых органаў НЦПІ была створана і функцыяніруе аўтаматызаваная інфармацыйна-тэлекамунікацыйная сістэма прававой інфармацыі для Канстытуцыйнага Суда Рэспублікі Беларусь, агульных і гаспадарчых судоў. Свой шлях у інфармацыйнае грамадства Рэспубліка Беларусь вызначыла, прыняўшы ў снежні 2002 г. комплексную нацыянальную праграму “Электронная Беларусь”. У 2003 годзе НЦПІ быў створаны і ўкаранёны ў дзейнасць Канстытуцыйнага Суда Рэспублікі Беларусь, Міністэрствы юстыцыі Рэспублікі Беларусь, сістэмаў агульных і гаспадарчых судоў інтэграваны банк дадзеных прававоей інфармацыі "Судовая практыка", прызваны забяспечыць азначаныя органы актуальнай і пэўнай інфармацыяй аб праваўжывальнай практыцы органаў судовай ўлады ў Рэспубліцы Беларусь. У цяперашні час таксама распрацоўваюцца і ўжо пачынаюць выкарыстоўвацца ў судах Рэспублікі Беларусь сістэмы, якія дазваляюць аўтаматызаваць праваўжывальную дзейнасць судоў.

Характэрнай асаблівасцю беларускай мадэлі дзяржаўнай сістэмы прававой інфармацыі з'яўляецца тое, што дзяржава практычна ўзяла на сябе адказнасць за стварэнне сістэмы самага шырокага доступу насельніцтва да прававой інфармацыі, усклаўшы гэтыя функцыі, у першую чаргу на Нацыянальны цэнтр прававой інфармацыі Рэспублікі Беларусь. Такім чынам, у краіне створана дзяржаўная сістэма кіравання прававым рэсурсам, якая дазволіла сфармаваць і стала падтрымліваць у актуальным стане адзіны афіцыйны і поўны дзяржаўны нарматыўна-прававы інфармацыйны рэсурс. Асноўнай мэтаю наступнага паступальнага развіцця прававой інфарматызацыі з'яўляецца стварэнне адзінай сістэмы інфармацыйна-прававых рэсурсаў дзяржаўных органаў, навуковых установаў, іншых суб'ектаў праваадносінаў, заснаванай на адзінай тэхналогіі стварэння, падання, апрацоўкі, арганізацыі і доступу да адчыненай прававой інфармацыі на ўсіх стадыях працэсу прававога рэгулявання грамадскіх адносінаў. У цяперашні час у краіне дзейнічае шэраг нарматыўных прававых актаў, нацэленых на эфектыўнае выкарыстоўванне інфармацыйных тэхналогій. Безупынку вядзецца праца па ўдасканаленні прававой базы і інфармацыйных тэхналогій.

Прыняцце комплекснай нацыянальнай праграмы "Электронная Беларусь"- гэта сведчанне ўсведамлення таго, што дасягненні інфарматызацыі будуць значна вышэй, калі стварыць інтэгральную праграму развіцця інфарматызацыі ў Беларусі, якая будзе аб’ядноўваць намаганні міністэрстваў і іншых рэспубліканскіх органаў дзяржаўнага кіравання, недзяржаўнага сектара эканомікі, навуковых і адукацыйных арганізацый.

Недастатковае развіццё выкарыстоўвання ІКТ пагаршаецца шэрагам негатыўных фактараў, да якіх адносяцца: адсутнасць цэласнай інфармацыйнай інфраструктуры і эфектыўнай інфармацыйнай падтрымкі рынка тавараў і паслуг; непадрыхтаванасць шэрага дзяржаўных органаў да ўжывання эфектыўных тэхналогій кіравання на базе ІКТ; высокі ўзровень манапалізацыі сетак сувязей, які стварае бар'еры на шляху іх выкарыстоўвання і прыводзіць да перакосаў у тарыфнай палітыцы; недастатковы ўзровень падрыхтоўкі кадраў у галіне стварэння і выкарыстання ІКТ[3]. Выкарыстоўванне ІКТ пры ажыццяўленні працы дзяржаўных органаў дазволіць скараціць выдаткі на кіраванне, у тым ліку за рахунак вызвалення часткі тэхнічнага персанала гэтых органаў. Развіццё і ўдасканаленне заканадаўчай базы істотна павысіць стымулы для дакладнага і поўнага захавання ўсіх прававых нормаў, рэгламентуючых дзейнасць у сферы ІКТ, у выніку чаго скароціцца значная частка ценявога рынку праграмнага забеспячэння, што дазволіць павысіць прыбыткі ў гэтай вобласці і павялічыць падатковыя паступленні ў бюджэт. Выкарыстанне інфармацыйных тэхналогій здольна значна паўплываць на адносіны дзяржавы і чалавека, садзейнічаць пашырэнню праў і свабод. У палітычнай сферы выкарыстоўванне ІКТ для галасавання, абмеркавання праектаў нарматыўных актаў, разгляду зваротаў грамадзянаў, іх кансультавання.

Падводзячы вынік сказанаму, можна адзначыць, што новыя тэхналогіі, якія прыйшлі ў наша жыццё, значна мяняюць уяўленні людзёй аб шматлікіх рэчах і тым самым вымушаюць юрыстаў-практыкаў і, як следства, судовыя органы змяняць падыходы да вырашэння новых прававых праблем з улікам рэаліяў сучаснасці і перадавых навуковых распрацовак.

Пералік выкарыстаных крыніц
Пералік выкарыстаных нарматыўна-прававых актаў:

1. Указ Президента Республики Беларусь от 24.06.1998 г. № 376 «О создании компьютерного банка данных проектов законов Республики Беларусь»: с изм. и доп. по состоянию на 13.12.2007г. // Эталон-Беларусь [Электронный ресурс] / Национальный центр правовой информации Республики Беларусь. – Минск, 2008 г.

2. Указ Президента Республики Беларусь от 30.06.1997г. №338 «О создании Национального центра правовой информации Республики Беларусь»: с изм. и доп. По состоянию на 20.07.1998г. // Эталон-Беларусь [Электронный ресурс] / Национальный центр правовой информации Республики Беларусь. – Минск, 2008 г.

Пералік выкарыстанай літаратуры:

3. Василевич Г.А. Информационные технологии в Республике Беларусь: правовые реалии и перспективы. / Г.А. Василевич //Консультант Плюс: Беларусь. Технология 3000[Электронный ресурс] / ООО «ЮрСпектр», Нац. центр правовой информ. Респ. Беларусь.-Минск 2008.



4. Савульченко З. Процессы правовой информатизации – на международный уровень. / Юстыція Беларусі. 2002. № 6.


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка