Агульнае паняцце пра Халакост. “Яўрэйскае пытанне ў Еўропе” (Дадатак №2)




Дата канвертавання15.03.2016
Памер22.72 Kb.




Агульнае паняцце пра Халакост. “Яўрэйскае пытанне ў Еўропе” (Дадатак №2)

Халакост (ангельскае Holocaust, з грэчаскай мовы “holokaustos” – “ахвярапрынашэнне з дапамогай агню”) – гэта найбольш распаўсюджаны тэрмін, які азначае пераслед і знішчэнне яўрэяў нацыстамі і іх саюзнікамі пасля прыходу да ўлады ў Германіі Гітлера і да заканчэння Другой сусветнай вайны ў Еўропе (1933 – 1945 гг.). Ужываецца ў беларускай мове разам з тэрмінамі Шоа і Катастрофа.

Упершыню выкарыстаны ў амерыканскай публіцыстыцы 1960-х гг. XX стагоддзя як сімвал крэматорыяў лагера смерці Асвенцім. Атрымаў сусветную вядомасць з сярэдзіны 1970-х гг. XX стагоддзя пасля выхаду галівудскага мастацкага фільма “Holocaust”.

Антыяўрэйская палітыка нацысцкай Германіі (1933-39 гг.)

Антысеміцкая ідэалогія была пакладзеная ў аснову праграмы Нацыянал-сацыялістычнай партыі Германіі (NSDAP), прынятай у 1920, і абгрунтаваная ў кнізе Гітлера “Мая барацьба”. Пасля прыходу да ўлады ў студзені 1933 года Гітлер праводзіць паслядоўную палітыку дзяржаўнага антысемітызму. Яе першай ахвярай стала яўрэйская суполка Нямеччыны, якая налічвала больш 500 тысяч чалавек. “Канчатковае вырашэнне” (“Endlosung”) “яўрэйскага пытання” ў Германіі, а пазней – на акупіраваных нацыстамі дзяржавах меркавала некалькі этапаў. Першы з іх (1933 – 1939 гг.) складаўся ў прымусе яўрэяў да эміграцыі пад сродкам мер заканадаўчага характару, а таксама прапагандысцкіх, эканамічных і фізічных акцый супраць яўрэйскага насельніцтва Германіі.

1 красавіка 1933 нацысты арганізавалі па ўсёй краіне “байкот яўрэйскіх крам і тавараў”. Праз 10 дзён быў прыняты Дэкрэт, які вызначыў статут “неарыйца”, які быў прысвоены яўрэям. Яны выганяліся з дзяржаўнай службы, са школ і універсітэтаў, медыцынскіх устаноў, сродкаў масавай інфармацыі, войск і судовых устаноў. Нацысцкая прапаганда хутка стварала з яўрэяў “унутранага і знешняга ворага”, вінаватага ва ўсіх бедах краіны. 10 траўня 1933 у Берліне адбылося масавае спаленне кніг, напісаных “неарыйцамі”.

Прынятыя ў верасні 1935 на з’ездзе нацысцкай партыі ў Нюрнберзе законы “Аб грамадзянах рэйха” і “Абароне нямецкага гонару і нямецкай крыві”, а таксама прынятыя два месяцы пасля папраўкі да іх юрыдычна аформілі пазбаўленне яўрэяў Германіі ўсіх палітычных і грамадзянскіх правоў. Наступныя заканадаўчыя акты прымусова абавязвалі яўрэяў-уладальнікаў прадпрыемстваў і фірм перадаць іх “арыйцам”. Мужчынам і жанчынам з яўрэйскімі імёнамі загадвалася ўпісаць у пашпарты “Ізраіль” або “Сара” (пасля таксама літару “J”, што з ням. Jude – “габрэй”). Пасля аншлюсу Аўстрыі ствараецца адмысловае бюро для “добраахвотнай эміграцыі яўрэяў” на чале з начальнікам “яўрэйскага аддзела” Кіравання Імперскай бяспекі Рэйха (РСХА) К. Эйхманам.



У лістападзе 1938 года свет быў узрушаны падзеямі “Крыштальнай ночы”, арганізаванай гестапа ў адказ на забойства ў Парыжы нямецкага дыпламата, які займаўся гвалтоўнай дэпартацый у Польшчу 15 тыс. яўрэяў. У ноч з 9 на 10 лістапада былі спаленыя або разбураныя 1400 сінагог Германіі, разрабаваныя яўрэйскія хаты, крамы, школы. 91 яўрэяў былі забіты, некалькі тысяч параненыя, дзесяткі тысяч адпраўленыя ў канцэнтрацыйныя лагеры. На яўрэйскую суполку Германіі была накладзеная кантрыбуцыя ў 1 млрд. марак “за прычыненыя шкоды”. 24 студзеня 1939 Герынг выдаў распараджэнне “Аб неадкладных мерах па паскарэнні яўрэйскай эміграцыі з Германіі”. У цэлым напярэдадні Другой сусветнай вайны Нямеччыну пакінула звыш 300 тысяч яўрэяў.


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка