Учебная программа учреждения высшего образования по дисциплине для специальности: 1-21 05 04 славянская филология




Дата канвертавання01.05.2016
Памер297.87 Kb.
Белорусский государственный университет
УТВЕРЖДАЮ

Проректор по учебной работе БГУ

________________ __А.В. Данильченко

(подпись) (И.О.Фамилия)

______26.06.2013______________

(дата утверждения)

Регистрационный № УД-382/р.
История зарубежной литературы XVII-XVIII, XIX веков
Учебная программа учреждения высшего образования по дисциплине

для специальности:

1-21 05 04 – славянская филология
Факультет _________________филологический

Кафедра _________________зарубежной литературы ______________

Курс (курсы) ____________5______________

Семестр (семестры) ______9

Лекции ___32 Экзамен ______III________

(количество часов) (семестр)

Практические (семинарские)

занятия _____10____

__(количество часов) Зачет

(семестр)

Управляемая самостоятельная работа

_________ 8 Курсовой проект (работа) ___–___

(количество часов) (семестр) Всего аудиторных

часов по дисциплине __28__

Внеаудиторная cамостоятельная работа 78

Всего часов Форма получения

по дисциплине ____128___ высшего образования __очная_

(количество часов)


Составила: В.Н. Простаков, старший преподаватель

2013 г.


Дадзеная рабочая праграма складзена на аснове навучальнай праграмы ‘Гісторыя замежнай літаратуры’ кафедры замежнай літаратуры філалагічнага ф-ту БДУ, зацверджанай вучэбна-метадычным аб’яднаннем ВНУ РБ па гуманітарнай адукацыі 09 снежня 2004 г. (рэгістрацыйны № ТД-ДГ 004/тып.).

Разгледжана і рэкамендавана да зацверждання на паседжанні кафедры ________________ замежнай літаратуры__________________

___ Пр. №9 ад 21.05.2013 г.___ (дата, нумар пратаколу)
Загадчык кафедры

________________ Г.М. Бутырчык

(подпіс)

Адобрана і рэкамендавана да зацверджання Вучэбна-метадычнай камісіяй філалагічнага факультэту _____Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэту _____

(назва вышэйшай навучальнай установы)
__Пр. №_7 ад 30.05.2013 г.__

(дата, нумар пратаколу)


Старшыня

________________ М.М. Хмяльніцкі

(подпіс)

ТЛУМАЧАЛЬНАЯ ЗАПІСКА
Навучальная праграма курсу ‘Гісторыя замежнай літаратуры (XVII-XIX ст.)’ прызначана для студэнтаў філалагічнага факультэту БДУ, вывучаючых славянскую філалогію, і ўяўляее сабой цэльны курс, інтэграваны з праграмай сусветнай замежнай літаратуры. Дадзеная праграма прапаноўвае найбольш агульную панараму літаратурнага працэсу XVII-XIX ст.. У кантэксце курсу увага размяркоўваецца паміж 3-ма адпаведнымі перыядамі: XVII ст. (з разглядам асноўных літаратурных з’яваў у рэчышчы 2-х магістральных мастацкіх сістэмаў гэтага перыяду – барока і класіцызму); XVIII ст. (з разглядам асноўныў прадстаўнікоў у рэчышчы ідэялогіі Асветніцву і яго найбольш яскравых літаратурных праяў – асветніцкі класіцызм, ракако, сентыменталізм і перадрамантызм) і ХІХ ст. (з разглядам найбольш істотных з’яў рамантызму і рэалізму, як цэнтральных творчых метадаў гэтага перыяду). Канкрэтны тэкставы матэр’ял разглядаецца пераважна ў дачыненні да асноўных еўрапескіх літаратураў.

Асноўнай задачай курсу ‘Гісторыя замежнай літаратуры (XVII-XIX ст.)’ з’яўляецца фармаванне ў студэнтаў агульнага ўяўлення пра літаратурны працэс на працягу дадзенага перыяду і забеспячэнне іх мінімальным тэарэтычным апаратам для аналізу мастацкіх твораў у кантэксце асноўных ідэалагічных і мастацкіх сістэмаў таго ці іншага літаратурнага перыяду.

Праграма курсу ‘Гісторыя замежнай літаратуры (XVII-XIX ст.)’ прызначана для студэнтаў філалагічнага факультэту БДУ; яна была распрацавана ў адпаведнасці з патрабаваннямі агульнаадукацыйнага стандарту (52 а/ч – па спецыяльнасці 1-21 05 04 – славянская філалогія.

ЗМЕСТ НАВУЧАЛЬНАГА МАТЭРЫЯЛУ
ЛІТАРАТУРА XVII СТАГОДДЗЯ (УВОДНАЯ, МАН’ЕРЫЗМ)
→ Асноўныя характарыстыкі XVII ст.:


  • ­­­­­­Панарама асноўныых мастацкіх сістэм стагоддзя;

  • Драматызм гістарычнага фону;

  • Каласальнае развіццё навукаў;

  • Змены палітычнай мапы свету;

  • Зрухі менталітэту.

→ Асноўныя мастацкія сыстэмы XVII ст.


→ Ман’ерызм:

  • Асноўныя рысы:

  • Філасофская база;

  • Запатрабаванасьць транзытыўных канструктаў;

  • Складанасьць творчасьці, інтэлектуальная перагружанасьць;

  • Сьхільнасьць да крыстальна чыстых, дасканалых формаў;

  • Абвостраная суб’ектыўнасьць;

  • Важкая роля фантазіі;

  • Асноўныя прадстаўнікі: рысы М. магчыма газіраць у творчасці Агрыпы д’Авін’е, Джона Дона, Луіса дэ Гонгара, позняга Шэйкспіра.

ЛІТАРАТУРА XVII СТАГОДДЗЯ (БАРОКА, ч. 1)


→ Пераемнасць Б.;
→ Асноўныя рысы

  1. Сьветапоглядныя:

  • Vanitas (mundi);

  • Discordia concors;

  • Constantia;

  1. Стылёвыя:

  • Дынамізм,

  • Кантраснасьць;

  1. Асноўная стратэгія.

→ Б. як мастацкая сыстэма: жывапіс, архітэктура, музыка, літаратура;


→ Б. у літаратуры (асноўныя школы):

  • Гішпанія: кульцізм, кансэптызм;

  • Італія: марынізм;

  • Брытанія: метафізічная і каралінгская школы;

  • Францыя: літаратура лібэртынажу, прэцыёзная л-ра;

  • Германія: 1-я і 2-я сілезскія школы;

→ Асноўныя прадстаўнікі (Вялікая Брытанія):



  • Творчасць Джона Дона;

  • Творчасць Джона Мілтана.

ЛІТАРАТУРА XVII СТАГОДДЗЯ (БАРОКА, ч. 2)


→ Асноўныя прадстаўнікі (Гішпанія):

  • Луіс дэ Гонгара:

  • Спадчына;

  • Асаблівасьці творчасьці;

  • Францыска Кеведа-і-Вільегас:




  • Спадчына;

  • Раман ‘Гісторыя жыцьця прайдзісьвету, якога звалі дон Паблас’ як цэнтральны твор аўтару і першы плутаўскі раман;

  • Драматургія Лопэ дэ Вега:

  • Спадчына;

  • Асноўныя тэматычныя вузлы драмаў:

  • камедыі плашчу і шпагі;

  • драмы гонару;

  • народна-гераічная драма.

→ Асноўныя прадстаўнікі (Францыя):



  • Творчасць Тэадора Агрыпы д’Абін’е;

  • Творчасць Тэафіля дэ Віё;

  • Творчасць Поля Скарона;

  • Творчасць Сірано дэ Бержэрака;

  • Творчасць Венсана Вуацюра.

ЛІТАРАТУРА XVII СТАГОДДЗЯ (КЛАСІЦЫЗМ)


→ Асновы эстэтыцы К.
→ Ідэялагічныя прынцыпы К.
→ Асноўныя рысы К. як творчага метаду:

  • Чалавек як асноўны аб’ект творчасьці (але прэмат розуму);

  • Дзейныя героі;

  • Асаблівасці тыпізацыі;

  • Правілы трох адзінстваў:

  • Адзінства часу;

  • Адзінства месца;

  • Адзінства дзеяньня;

  • Жорсцкая іерархія жанараў:

  • Высокія;

  • Нізкія;

  • Імітаваньне прыроды;

  • Праўдзівасьць чалавечых перажываньняў;

  • Закон гармоніі.

→ К. як мастацкая сістэма: жывапіс, скульптура, архітэктура, музыка, літаратура.


→ Тэарэтыкі і практыкі К.:

  • Франсуа Малерб:

  • Рэформа вершаскладаньня;

  • Спадчына і уплыў;

  • Нікаля Буало-Дэпрэо:

  • Спадчына і уплыў на свій час і наступную традыцыю;

  • ‘Паэтычнае мастацтва’ як крысталізацыя мастацкіх прынцыпаў К.;

  • Жан дэ Лафантэн:

  • Спадчына (байкая як цжнтральны жанар);

  • Адметныя рысы творчасці.

→ Асноўныя прадстаўнікі французскага тэатру К.:



  • П’ер Карнэль:

  • Асаблівасці творчасьці:

  • Новы герой;

  • Своеасаблівасьць трактоўкі катэгорыі трагічнасьці;

  • Своеасаблівасьць катарсічнай функцыі;

  • Аснова канфлікту – сутыкненне, барацьба пачуцця і абавязку;

  • Пластычнасць выразнасць мовы;

  • Спадчына.

  • Жан Батыст Расін:

  • Асаблівасці творчай манеры:

  • Прыярытэт розуму;

  • Спецыфічнасць герою герой;

  • Пафас абавязку;

  • Глыбокае пранікненне ў свет пачуццяў;

  • Спадчына.

ЛІТАРАТУРА ЭПОХІ АСВЕТНІЦТВА (ч. 1)


→ Асноўныя рысы эпохі XVIII ст.:

  • Час канчатковага заняпаду абсалютызму і апошніх рэшткаў феадальных стасункаў;

  • Час крызісу еўрапейскай свядомасці;

  • Час аптымізму;

  • Час кампрамісу;

  • Час касмапалітызму;

  • Час філосафаў;

  • Час веры ў тое , што чалавека можна змяніць да лепшага;

  • Час ‘асвечаных розумаў і чуллівых душаў’;

  • Час крытыкі.

→ Тыпалагічныя прынцыпы.


→ Асноўныя мастацкія сістэмы эпохі А.
→ Асветніцкі К.:

  • Рысы паэтыкі:

  • Асноўныя прадстаўнікі:

→ Ракако:



  • Асноўныя жанры:

  • Анакрэатычная паэзія;

  • Галантна-эратычная паэма;

  • Празаічныя і вершаваныя казкі й фантастычныя аповесці/апавяданні;

  • Камедыі масак;

  • Сацыяльна-псіхалагічны раман;

  • Асноўныя прадстаўнікі:

  • Брытанія: Уільяма Конгрыў;

  • Італія: Паола Антоніа Ролі, П’етра Метатазіа;

  • Германія: Хрысьціян Вайзэ, Фрыдрых Хагедорн, Ёхан Вільгельм Людвіх Гляйм, Ёхан Мікалай Гёц, Хрысьціян Фюрхтэгот Гелерт, Хрыстаф Марцін Віланд

  • Францыя: Ален Рэнэ Лесаж, абат Прэво, Мантэск’ё, П’ера Карле дэ Шамблен дэ Марыво, Крэбіён-сын, Жан-Батыст Луі Грэсэ, Вальтэр, Эварыст Парні, Шадэрло дэ Лакло, Лувэ дэ Куврэ.

ЛІТАРАТУРА ЭПОХІ АСВЕТНІЦТВА (ч. 2)


→ Сентыменталізм:

  • Філасофская база;

  • Асновы светапогляду;

  • Асаблівасці стылю;

  • Асноўныя прадстаўнікі:

  • Брытанія: Джэймс Томсан, ‘паэзія могілкаў’ Томаса Грэя і Эдварда Юнга, Лоўрэнс Стэрн;

  • Францыя: абат Прэво і Марыво; Жан-Жак Русо; Жак-Анры Бернардэн дэ Сэн-П’ер;

  • Германія: Альбрэхт фон Галер, Фрыдрых Готліб Клопшток, Хрысьціян Гелерт, ‘Бура і націск’ (Ёхан Готфрыд Гердэр, Готфрыд Аўгуст Бюргер, Фрыдрых Максіміліян фон Клінгер, Хрыстоф Фрыдрых фон Шылер).

→ Перадрамантызм:



  • Пераемнасць перадрамантызму;

  • Асноўныя тэндэнцыі;

  • Брытанская літаратура як цэнтр перадрамантызму:

  • Стылізацыі пад народную паэзію: Томас Чаттэртан, Томас Персі, Джэймс Макферсан;

  • Гатычны раман: Хорас Волпал, Ганна Радкліф, Мэцьцю Грэгары Льюіс, Чарльз Мэцюрын;

  • Творчасць Роберта Бёрнса;

ЛІТАРАТУРА ЭПОХІ АСВЕТНІЦТВА (ч. 3)


→ Англійскі асветніцкі раман у рэчышчы літаратуры А.:

  • Творчасць С. Рычарсана;

  • Творчасць Д. Дэфо;

  • Творчасць Д. Свіфта;

  • Палеміка мастацкіх і філасофска-грамацкіх поглядаў Дэфо і Свіфта;

  • Творчасць Г. Філдынга.

РАМАНТЫЗМ У КАНТЭКСЦЕ ЛІТАРАТУРЫ ХІХ СТ.


→ Агульная характарыстыка літаратурнага працэсу ХІХ ст.
→ Гісторыка-палітычны кантэкст ХІХ ст.
→ Асноўныя творчыя метады літаратуры ХІХ ст.
→ Рамантызм:

  • Перыядызацыя;

  • Асноўныя рысы рамантычнага светабачання;

  • Філасофская база Р.;

  • Рысы Р. як творчага метаду:

  • суб’ектыўнасць, што імкнулася да аб’ектыўнасці:

  • часты ўжытак фантастыкі і фантастычнага элементу як сродку рамантызацыі, стварэння рамантычнага другаснага свету,

  • гратэск, які паўстае як прынцып рамантычнай тыпізацыі,

  • рамантычная экспрэсія, якая палягае ў прыярытэце выразнасці па-над адлюстраваннем,

  • рамантычная тыпізацыя:

  • новы тып герою:

  • індывідуалізм, што вынікае ў выніку абсалютызацыі асобы,

  • палымянае, нястрымнае памкненьне да свабоды,

  • цяга Р. да ‘сынтэзу мастацтваў’.

→ Асноўныя прадстаўнікі і з’явы літаратуры Р.:



  • Германія:

  • Ф. Гёльдэрлін як першы нямецкі рамантык:

  • Асноўныя этапы нямецкага Р.:

  • йенскі: браты А.В. і Ф. Шлегелі, Наваліс, Л. Цік;

  • Гейдэльбергскі: К. Брэнтана, А. фон Арнім, браты Я. і В. Грым, Г. Кляйст;

  • Трэці перыяд: Э.Т.А. Гофман, А. Шамісо.

  • Вялікая Брытанія:

  • У. Блэйк як першы брытанскі рамантык:

  • Спадчына;

  • Асаблівасці творчасці;

  • Асноўныя этапы Р. у Брытаніі:

  • Лэйкісцкі: У. Уордсварт, С.Т. Колрыдж;

  • перыяд ‘малодшых рамантыкаў’: Дж.Н.Г. Байран, П.Б. Шэлі, Дж. Кітц, В. Скот.

  • Францыя:

  • нацыянальныя асаблівасці французскага Р.:

  • больш сучасны і больш псыхалягічна ‘звычайны’ рамантычны герой;

  • увага больш на чыста чалавечыя пакуты вытанчана-чуйнай душы, якой наканаванае штохвіліннае сутыкненьне з фонам, з асяродкам;

  • асноўныя этапы французскага Р.:

  • першы: Ф. Шатобрыян, Б. Канстант, А. дэ Ламарцін, А. дэ Віньі, А. дэ Мюсэ;

  • другі перыяд: В. Гюго, Ж. Санд;

  • ЗША:

  • нацыянальныя асаблівасці амерыканскага Р.:

  • адсутнасць традыцыі і асновы нацыянальнай літаратуры;

  • вайна за незалежнасць;

  • грамадзянская вайна паміж поўначчу і поўднем;

  • вельмі хуткае разьвіццё капіталізму і абвастрэнне сацыяльных супярэчнасцяў;

  • апора не толькі на еўрапейскую традыцыю, але і на аўтахтонна-фолькавую;

  • асноўныя прастаўнікі: В. Ірвінг, Д.Ф. Купер, Г. Мелвіл, Э. По.

РЭАЛІЗМ У КАНТЭКСЦЕ ЛІТАРАТУРЫ ХІХ СТ.


→ Храналагічныя межы Р. ХІХ ст.
→ Перадумовы ўзнікнення.
→ Філасофская база.
→ Рысы Р. як творчага метаду:

  • праўдзівасць,

  • дэталізацыя,

  • тыпізацыя,

  • псыхалагізм як асноўны прыём аналізу чалавека; асноўныя формы П.:

  • аўтарскія апісанні,

  • унутраны маналог,

  • паралелізм са знешнім светам;

  • героіка чалавека,

  • прынцып адказнасці за мінулае,

  • дамінаванне крытычнага пафасу над катэгорыяй ідэальнага: прысутнасць дакладна вытаясамляемай аўтарскай пазіцыі.

Асноўныя прадстаўнікі і з’явы літаратуры Р.:


→ Францыя:

• творчасць Стэндаля:



  • ідэйны цэнтар творчасці – тэма чалавечага шчасця;

  • асноўныя прынцыпы эстэтычнай праграмы:

  • праўдзівасць,

  • патрабаванне дакладнасці і навуковай абаснаванасці,

  • эпахальнасць твораў.

• Творчасць А. дэ Бальзака:

  • ‘Чалавечая камедыя’ як велічная эпапея, што была прызваная адлюстраваць розныя бакі жыцця французскага грамацтва,

  • фармальная структура ‘ЧК’:

  • эцюды,

  • сцэны,

  • натуралізм ‘ЧК’ у параўнанні чалавечага грамацтву з жывёльным светам;

  • творчасць Бальзака як класічны ўзор рэалістычнай літаратуры.

• Творчасць П. Мэрымэ:

  • жанаравыя асаблівасці творчасці пісьменніка:

  • драматычная спадчына,

  • навелістыка,

  • містыфікацыя як сродак прыцягнення ўвагі,

  • гуманізм і псіхалагізм Мэрымэ ў кантэксце рэалістычнай парадыгмы.

• Творчасць Г. Флабэра:

  • творчасць пісьменніка як узор рэалістычнай літаратуры 2-й паловы ХІХ ст.

  • сінкрэтычны характар творчага метаду:

  • рысы рэалізму,

  • рысы натуралізму;

  • асноўны аб’ект крытыкі пісьменніка – свет нажывы і гвалту,

  • тэорыя аб’ектыўнага рэалізму Флабэра:

  • мастак павінны толькі аб’ектыўна выкладаць матэрыял, не даючы яму сваёй ацэнкі,

  • ‘навукі маральныя’ павінныя дзейнічаць тым жа самым чынам, што і ‘навукі фізіялагічныя’ – бязлітасна.

→ Вялікая Брытанія:

• Творчасць У. Тэкерэя:


  • увага да ‘моцных гэтага свету’,

  • суровая сатыра, як асноўны крытычны інструмант Тэкерэя.

  • асноўным аб’ектам крытыкі з’яўляўся англійскі снабізм, уласцівы ўсім пластам грамацтву,

  • адсутнасць станоўчых герояў у творах пісьменніка,

  • жанаравая разнастайнасць раманаў Тэкерэя.

• Творчасць сёстраў Бронтэ:

  • праваднікі жаночай тэмы ў брытанскай літаратуры,

  • глыбокі псіхалагічны аналіз герояў,

  • тонкі псіхалагізм,

  • рамантызаваны дыскурс,

  • сацыяльная крытыка мае сваім аспектам цяжкае сацыяльнае становішча жанчыны ў сучасным пісьменніцам брытанскім грамацтве.

→ Германія:

• творчасць Г. Гейнэ:


  • творчасць Гейнэ як адбітак яго сацыяльнага жыцця;

  • апалагетыка свабоды,

  • жорсцкая крытыка феадальма-манархічных парадкаў;

  • адна з асноўных тэм – сацыяльны пратэст, які ёсць вынікам асэнсавання гісторыі,

  • сінтэз рамантычнага і рэалістычнага светаадчуванняў:

  • прысутнасць фантастычных і казачных момантаў,

  • нязменная сацыяльна-палітычная пазіцыя, увасабляемая з дапамогай рэалістычных сродкаў.

ВУЧЭБНА-МЕТАДЫЧНАЯ КАРТА ДЫСЦЫПЛІНЫ


Нумар раздзелу, тэмы, заняткаў

Назва раздзелу, тэмы, заняткаў


Пытанні для вывучэння



Колькасць аўдыторных гадзін

Матэрыяльнае забеспячэнне (наглядныя і метадычныя дапаможнікі)

Літаратура


Формы кантролю ведаў



лекцыі

Практычныя (семінарскія)

заняткі


УСР

ВНЕАЎДЫТОРНАЯ Самастойная праца студэнтаў

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

  1. Літаратура XVII ст.




8

4

2













1.1

ЛІТАРАТУРА XVII СТАГОДДЗЯ (УВОДНАЯ, МАН’ЕРЫЗМ)

Асноўныя характарыстыкі XVII ст.

Асноўныя мастацкія сыстэмы XVII ст.

Ман’ерызм

Асноўныя рысы

Асноўныя прадстаўнікі (Агрыпа д’Авін’е, ранні Джон Дон, Луіс дэ Гонгара, позні Шэйкспір)


2







Згодна спісу прапанаванай літаратуры

Падручнікі, курс лекцыяў

1,2,3,4,7,8,9




1.2

ЛІТАРАТУРА XVII СТАГОДДЗЯ (БАРОКА, ч. 1)

Пераемнасць Б.

Асноўныя рысы

Б. як мастацкая сыстэма

Б. у літаратуры (асноўныя нацыянальныя школы)

Асноўныя прадстаўнікі (Вялікая Брытанія: Д. Дон, Д. Мілтан)


2







Згодна спісу прапанаванай літаратуры

Падручнікі, курс лекцыяў

1,2,3,4,7,8,9




1.3

ЛІТАРАТУРА XVII СТАГОДДЗЯ (БАРОКА, ч. 2)

Асноўныя прадстаўнікі:

Гішпанія: Луіс дэ Гонгара, Францыска Кеведа, Лопэ дэ Вега

Францыя: Агрыпа д’Абін’е, Тэафіль дэ Віё, Поль Скарон, Сірано дэ Бержэрак, Венсан Вуацюр)


2







Згодна спісу прапанаванай літаратуры

Падручнікі, курс лекцыяў

1,2,3,4,7,8,9




1.4

‘ЖЫЦЦЁ ЁСЦЬ СОН’ ПЭДРА КАЛЬДЭРОНА ЯК УЗОР БАРОЧНАЙ ДРАМАТУРГІІ

Жыццёвы і творчы шлях драматурга;

Асноўныя творы спадчыны:

свецкія п’есы 1-га перыяду творчасці;

рэлігійныя пьесы (auto) позняга перыяду;

Асноўныя рысы творчай манеры;

‘Жыццё – гэта сон’ як цэнтральны твор аўтару і выразнік яго светапогляду;

Пьеса К. ў кантэксце барочнай эстэтыкі (рысы Б. у творы);

Філасофскія падмуркі заглаўнай ідэі твору







2




Тэкст твору

Падручнікі, курс лекцыяў

1,2,3

Праца ў межах практычнага занятку

1.5

ЛІТАРАТУРА XVII СТАГОДДЗЯ (КЛАСІЦЫЗМ, ч. 1)

Асновы эстэтыцы К.

Ідэялагічныя прынцыпы К.

Асноўныя рысы К. як творчага метаду

К. як мастацкая сістэма




2







Згодна спісу прапанаванай літаратуры

Падручнікі, курс лекцыяў

22,23, 24,25, 29,30




1.6

ЛІТАРАТУРА XVII СТАГОДДЗЯ (КЛАСІЦЫЗМ, ч. 2)

Тэарэтыкі і практыкі К. (Франсуа Малерб, Нікаля Буало, Жан дэ Лафантэн)

Асноўныя прадстаўнікі французскага тэатру К. (П’ер Карнэль, Жан Батыст Расін)




2







Згодна спісу прапанаванай

Падручнікі, курс лекцыяў

22,23, 24,25, 29,30




1.7

‘ТАРЦЮФ’ МАЛЬЕРА ЯК УЗОР ДРАМАТУРГІІ КЛАСІЦЫЗМУ

Жыццёвы і творчы шлях Жана-Батыста Паклена (Мальера);

Асноўныя творы спадчыны:

Фарсавыя камедыі;

Камедыі выхавання;

Камедыі-балеты;

Сталыя камедыі;

Асноўныя рысы творчай манеры

Пьеса ‘Тарцюф’ як вяршыня творчасьці (гісторыя стварэння, лёс твору);

Твор Мальера як узор класіцысцкай камедыі (рысы эстэтыкі К. у пьесе);

Сістэма вобразаў і асноўны тэматычны накал твору;

Уплыў Мальера на далейшую традыцыю.





2




Тэкст твору

Падручнікі, курс лекцыяў

1,2,3

Праца ў межах практычнага занятку

1.8

‘ЗГУБЛЕНЫ РАЙ’ Д. МІЛТАНА ЯК СЫНТЭЗ БАРОЧНАЙ І КЛАСІЦЫСТЫЧНАЙ ТРАДЫЦЫІ

Гісторыя стварэння твору

Білейская гісторыя як сюжэтная аснова і наватарства падачы матэрыялу

Рысы барока ў творы

Рысы Класіцызму ў творы










2

Тэкст твору

Падручнікі, курс лекцыяў

1,2,3

Самастойная праца

  1. Літаратура XVIII ст.




12

4

4

26










2.1

ЛІТАРАТУРА ЭПОХІ АСВЕТНІЦТВА (ч. 1)

Асноўныя рысы эпохі XVIII ст.

Тыпалагічныя прынцыпы

Асноўныя мастацкія сістэмы эпохі А.

Асветніцкі К.

Рысы паэтыкі

Асноўныя прадстаўнікі (Карл Вільгельм Рамлер, позні Гётэ, Аляксандар Поўп, Сэмюэл Джонсан)




2







Згодна спісу прапанаванай літаратуры

Падручнікі, курс лекцыяў

3,4,5,6




2.2

ЛІТАРАТУРА ЭПОХІ АСВЕТНІЦТВА (ч. 2)

Ракако

Філасофская база

Асновы светапогляду

Асаблівасці стылю

Ракако як мастацкая сістэма

Асноўныя жанры




2







Згодна спісу прапанаванай літаратуры

Падручнікі, курс лекцыяў

3,4,5,6




2.3

ЛІТАРАТУРА ЭПОХІ АСВЕТНІЦТВА (ч. 3)

Ракако

Асноўныя жанры

Асноўныя прадстаўнікі (Уільяма Конгрыў, Хрысьціян Вайзэ, Фрыдрых Хагедорн, Ёхан Гляйм, Ёхан Гёц, Хрыстаф Марцін Віланд, Ален Рэнэ Лесаж, абат Прэво, Мантэск’ё, Крэбіён-сын, Вальтэр, Эварыст Парні, Шадэрло дэ Лакло)


2







Згодна спісу прапанаванай літаратуры

Падручнікі, курс лекцыяў

3,4,5,6




2.4

РАКАЙНАЯ ПАЭЗІЯ ЯК АДЗІН З ВЫРАЗНІКАЎ ДУХУ XVIII СТ.

Акрэсліць рысы Ракако на прыкладзе асобных паэтычных твораў на выбар са спісу літаратуры для прачытання







2

Тэксты твораў

Падручнікі, курс лекцыяў

3,4,5,6

Самастойная праца

2.5

ЛІТАРАТУРА ЭПОХІ АСВЕТНІЦТВА (ч. 4)

Сентыменталізм

Філасофская база

Асновы светапогляду

Асаблівасці стылю

Асноўныя прадстаўнікі (Джэймс Томсан, Томас Грэй,

Эдвард Юнг, Лоўрэнс Стэрн, Жан-Жак Русо, Альбрэхт фон Галер, Фрыдрых Клопшток, Ёхан Гердэр, Готфрыд Бюргер, Шылер)




2







Згодна спісу прапанаванай літаратуры

Падручнікі, курс лекцыяў

3,4,5,6




2.6

ЛІТАРАТУРА ЭПОХІ АСВЕТНІЦТВА (ч. 5)

Перадрамантызм

Пераемнасць перадрамантызму

Асноўныя тэндэнцыі

Брытанская літаратура як цэнтр перадрамантызму (Томас Чаттэртан, Томас Персі, Джэймс Макферсан, Хорас Волпал, Ганна Радкліф, Роберт Бёрнс)




2







Згодна спісу прапанаванай літаратуры

Падручнікі, курс лекцыяў

3,4,5,6




2.7

ЛІТАРАТУРА ЭПОХІ АСВЕТНІЦТВА (ч. 6)

Англійскі асветніцкі раман у рэчышчы літаратуры А.:

Творчасць С. Рычарсана;

Творчасць Д. Дэфо;

Творчасць Д. Свіфта;

Палеміка мастацкіх і філасофска-грамацкіх поглядаў Дэфо і Свіфта;

Творчасць Г. Філдынга




2







Згодна спісу прапанаванай літаратуры

Падручнікі, курс лекцыяў

3,4,5,6




2.8

‘ФАЎСТ’ ГЁТЭ Ў КАНТЭКСЦЕ ЛІТАРАТУРЫ ЭПОХІ АСВЕТНІЦТВА

  1. Жыццёвы і творчы шлях Гётэ. ‘Фаўст’ як твор жыцця мастака;

  2. Сюжэтная аснова твору і яе мастацкае пераасэнсаванне. Супрацьстаянне 1-й і 2-й часткаў;

  3. Сістэма вобразаў у творы. Дыхатамія вобразаў Фаўста і Мефістофеля;

  4. ‘Фаўст’ як твор, які падводзіць вынікі эпохі А.;

  • ‘Фаўст’ як філасофскі твор;

Фаўст як сымбаль чалавека і чалавецтва





2




Тэкст твору

Падручнікі, курс лекцыяў

3,5

Праца ў межах практычнага занятку

2.9

‘КАНДЫД’ ВАЛЬТЭРА ЯК УЗОР ФІЛАСОФСКАГА ТВОРУ ЭПОХІ АСВЕТНІЦТВА

Жыццёвы і творчы шлях Вальтэра;

Сінтэтычны характар твору:

філасофская аповесць;

мастацкі твор;

Мастацкія асаблівасці твору:

своеасаблівасць кампазіцыі;

гратэск як асноўны мастацкі прыем (узроўні гратэску);

іранічны характар твору;

Галоўная думка твору і яе мастацкае ўвасабленне;





2




Тэкст твору

Падручнікі, курс лекцыяў

3,5

Праца ў межах практычнага занятку

2.10

‘ПАДАРОЖЖЫ ГУЛІВЕРА’ СВІФТА ЯК УЗОР АСВЕТНІЦКАГА РАМАНУ

Рысы асветніцкага раману,

Гісторыя стварэння твору

Асаблівасці кампазіцыі

Аўтарская задума і яе мастацкае ўвасабленне










2

Тэкст твору

Падручнікі, курс лекцыяў

3,5

Самастойная праца

  1. Літаратура ХІХ ст.




10

2

2

26










3.1

ЛІТАРАТУРА ХІХ СТ.

Агульная характарыстыка літаратурнага працэсу ХІХ ст.

Гісторыка-палітычны кантэкст ХІХ ст.

Асноўныя творчыя метады літаратуры ХІХ ст.


2







Згодна спісу прапанаванай літаратуры

Падручнікі, курс лекцыяў

10,11,12,13




3.2

РАМАНТЫЗМ У КАНТЭКСЦЕ ЛІТАРАТУРЫ ХІХ СТ. (ч. 1)

Перыядызацыя

Асноўныя рысы рамантычнага светабачання

Філасофская база

Р. як мастацкая сістэма

Рысы Р. як творчага метаду

Асноўныя прадстаўнікі і з’явы літаратуры Р. (Ф. Гёльдэрлін, браты А.В. і Ф. Шлегелі, Наваліс, Л. Цік, К. Брэнтана, А. фон Арнім, браты Я. і В. Грым, Г. Кляйст, Э.Т.А. Гофман, А. Шамісо)




2







Згодна спісу прапанаванай літаратуры

Падручнікі, курс лекцыяў

10,11,12,13,15,16,17,18,19,20,21,22




3.3

РАМАНТЫЗМ У КАНТЭКСЦЕ ЛІТАРАТУРЫ ХІХ СТ. (ч. 2)

Асноўныя прадстаўнікі і з’явы літаратуры Р. (У. Блэйк, У. Уордсварт, С.Т. Колрыдж, Дж.Н.Г. Байран, П.Б. Шэлі, Дж. Кітц, В. Скот, Ф. Шатобрыян, Б. Канстант, А. дэ Ламарцін, А. дэ Віньі, А. дэ Мюсэ, В. Гюго, Ж. Санд, В. Ірвінг, Д.Ф. Купер, Г. Мелвіл, Э. По)

2







Згодна спісу прапанаванай літаратуры

Падручнікі, курс лекцыяў

10,11,12,13,15,16,17,18,19,20,21,22




3.4

РЭАЛІЗМ У КАНТЭКСЦЕ ЛІТАРАТУРЫ ХІХ СТ. (ч. 1)

Храналагічныя межы Р. ХІХ ст.

Перадумовы ўзнікнення

Філасофская база

Рэалізм як мастацкая сістэма

Рысы Р. як творчага метаду


2







Згодна спісу прапанаванай літаратуры

Падручнікі, курс лекцыяў

10,11,12,13,14




3.5

РЭАЛІЗМ У КАНТЭКСЦЕ ЛІТАРАТУРЫ ХІХ СТ. (ч. 2)

Асноўныя прадстаўнікі і з’явы літаратуры Р. (Стэндаль, А. дэ Бальзак, П. Мэрымэ, Г. Флабэр, Ч. Дзікенс, У. Тэкерэй, сёстры Бронтэ, Г. Гейнэ)


2







Згодна спісу прапанаванай літаратуры

Падручнікі, курс лекцыяў

10,11,12,13,14




3.6

‘САБОР ПАРЫЖСКАЙ МАЦІ БОСКАЙ’ В. ГЮГО ЯК УЗОР РАМАНУ РАМАНТЫЗМУ

Асноўныя рысы Р. як творчага метаду

Рысы Р. у рамане

Камазіцыя раману

Канцэпцыя галоўнага герою твору

Рэцэпцыі ў наступнай традыцыі





2




Тэкст твору

Падручнікі, курс лекцыяў

10,11,12,13,15,

Праца ў межах практычнага занятку

3.7

‘ПАСМЯРОТНЫЯ ЗАНАТОЎКІ ПІКВІКСКАГА КЛУБУ’ Ч. ДЗІКЕНСА ЯК УЗОР РЭАЛІСТЫЧНАГА РАМАНУ ХІХ СТ.

Асноўныя рысы Р. як творчага метаду

Рысы Р. у рамане

Аўтарская задума і яе мастацкае ўвасабленне ў рамане

Псіхалагізм твору

Гуманістычны пафас раману








2

Тэкст твору

Падручнікі, курс лекцыяў

10,11,12,13,14

Самастойная праца


ІНФАРМАЦЫЙНА-МЕТАДЫЧНАЯ ЧАСТКА

ЛІТАРАТУРА


  1. История зарубежной литературы ХVII в. / под ред. З. И. Плавскина. М., 1987.

  2. История зарубежной литературы ХVII в. / А. Н. Горбунов и др.; под ред. Н. Т. Пахсарьян. М., 2005.

  3. Разумовская М. В. Литература ХVII–ХVIII вв. / М. В. Разумовская, Г. В. Синило, С. В. Солодовников. Мн., 1989.

  4. Зарубежная литература ХVII–ХVIII вв.: хрестоматия. М., 1982.

  5. История зарубежной литературы ХVIII в. / под ред. З. И. Плавскина, Н. М. Жирмунской. М., 1991.

  6. Хрестоматия по зарубежной литературе ХVIII в.: в 2 т. / сост. Б. И. Пуришева и Б. И. Колесникова; под общ. ред. Б. И. Пуришева. М., 1988.

  7. Английская лирика первой половины XVII века / сост., вступ. ст. и общ. ред. А. Н. Горбунова. М., 1989.

  8. Европейская поэзия XVII века / вступ. ст. Ю. Виппера; сост. И. Бочкаревой и др. М., 1977.

  9. Колесо фортуны: Из европейской поэзии XVII века / сост. и подг. текста А. В. Парина, А. Г. Мурик; предисл. А. Н. Горбунова; коммент. О. В. Смолицкой и А. В. Парина. М., 1989.

  10. История зарубежной литературы ХІХ века / под ред. Н.А. Соловьевой. М., 1991; 2-е изд. – М., 1999.

  11. История зарубежной литературы XIX в. / под ред. Т. В. Соколовой. М., 2003.

  12. Лапидус, Н. И. Литература ХІХ века / Н. И. Лапидус, С. Д. Малюкович. Мн., 1992.

  13. Елизарова, М. Е. История зарубежной литературы XIX в. / М. Е. Елизарова. М., 1964

  14. Зарубежная литература ХІХ века: Реализм: хрестоматия историко-литературных материалов. М., 1990.

  15. Зарубежная литература ХІХ века. Романтизм: хрестоматия историко-литературных материалов. М., 1990.

  16. Европейская поэзия ХІХ века / вступ. ст. С. Небольсина. М., 1977.

  17. Избранная проза немецких романтиков. Т. 1–2. М., 1979.

  18. Немецкая поэзия XIX века: на нем. и русск. яз. М., 1984.

  19. Прекрасное пленяет навсегда: Из английской поэзии XVІІІ–ХІХ веков. М., 1988.

  20. Поэзия Франции ХІХ века. М., 1985.

  21. Поэзия английского романтизма XIX века / вступ. ст. Д. Урнова; примеч. Е. Витковского. М., 1975.

  22. Поэзия немецких романтиков. М., 1985.

ПРАТАКОЛ УЗГАДНЕННЯ НАВУЧАЛЬНАЙ ПРАГРАМЫ

ПА ВУЧЭБНАЙ ДЫСЦЫПЛІНЕ

З ІНШЫМІ ДЫСЦЫПЛІНАМІ СПЕЦЫЯЛЬНАСЦІ


Назва дысцыпліны, з якой патрабуецца ўзгадненне

Назва кафедры

Прапановы па зменах зместу навучальнай праграмы па вучэбнай дысцыпліне

Рашэнне, прынятае кафедрай, што распрацавала навучальную праграму (з пазначэннем даты і нумару пратаколу)

Гісторыя замежнай літаратуры



Кафедра замежнай літаратуры




Пр. №9 ад 21 05. 2013г.

2.











ЗМЕНЫ І ДАДАТКІ ДА НАВУЧАЛЬНАЙ ПРАГРАМЫ

ПА ВУЧЭБНАЙ ДЫСЦЫПЛІНЕ

на _____/_____ навучальны год




№№

п/п


Змены і дадаткі

Падстава








Навучальная праграма перагледжана і зацверджана на паседжанні кафедры (пратакол №­____ ад _______ 201_ г.)

Загадчык кафедры

_____________________ _______________ __________________

(ступень, пасада) (подпіс) (Ініцыялы, прозвішча)

ЗАЦВЯРДЖАЮ

Дэкан факультэту

_____________________ _______________ __________________



(ступень, пасада) (подпіс) (Ініцыялы, прозвішча)


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка