Тлумачальная запіска




старонка8/14
Дата канвертавання13.03.2016
Памер2.43 Mb.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   14

Баявыя дзеянні на тэрыторыі БССР летам 1941 г.Першыя дні вайны на савецка-германскім фронце былі адначаны буйнымі поспехамі вермахта. Асабліва неспыряльна для Чырвона Арміі складвалася абстаноўка ў Беларусі. Нямецкая група армій "Цэнтр" пад камандаваннем фельдмаршала фон Бока нанесла скрушальны ўдар па войсках Заходняга фронту, у выніку чаго спачатку ў раёне Беластока, а потым Мінска ў акружэнне патрапіла вялікая кольксць часцей Чырвонай Арміі. Як паведамлялася ў зводцы германскага камандавання, у выніку ліквідаыі гэтых двух акружаных груповак ў палон патрапіла 328 898 чалавек, захоплена 3332 танкі, 1809 гармат і інш.

Наступленне супраць параўнальна нешматлікіх савецкіх войск на тэрыторыі Прыбалтыкі вялі група армій "Поўнач" пад камандаваннем фельдмаршала фон Лееба. 30 чэрвеня была захоплена Рыга і германскія войскі ўварваліся на тэрыторыю Эстоніі. Аднак акружыць і ліквідаваць часці Чырвона Арміі ў Прыбалтыцы немцы не ўдалося.

Групе армій "Поўдзень" (камандуючы — фельдмаршал фон Рунштэдт) супрацьстаяла найболып моцная групоўка савецкіх войск, паколькі Сталін, у выпадку вайны, чакаў менавіта на поўдні галоўны ўдар. Упартыя абарончыя баі разгарнуліся ў раёне Перамышля, Равы-Рускай, Дубно, Луцка і Роўна. Між тым злучэнні Чырвонай Арміі пад націскам праціўніка вымушаны былі адыходзіць на ўсход, прапрымаючы адчайныя контратакі.

3 першых гадзін рэалізацыі плана "маланкавай вайны" нямецкая група армій "Цэнтр" пад камандаваненм фельдмаршала фон Бока ненесла скрышальны ўдар па войсках ЗахАВА. На Маскоўскім стратэгічным напрамку толькі ў першым эшалоне наступала 28 дывізій вермахта. Часці Чырвонай Арміі мужна і гераічна вялі кровапралітныя няспынныя баі з захопнікамі на беларускай зямлі. Савецкае камандаванне рабіла дзейсныя захады для ўмацавання фронту абароны на Заходняй Дзвіне і Дняпры.

Жорсткія баі ў канцы чэрвеня разгарнуліся ў Мінскім умацаваным раёне. Стойка ўтрымлівалі свае пазіцыі войскі 64, 100, 108, 161-й стралковых дывізій. На блізкіх подступах да горада абарону супраць значна большых сіл ворага трымала 100-я ордэна Леніна дывізія пад камандаваннем генерал-маёра І.Н. Русіянава.

Выключна напружанамі былі баі на рубяжы ракі Бярэзіна — у раёне Барысава і Бабруйска. Каля Барысава савецкія войскі нанеслі моцны ўдар па ворагу: за тры дні баёў вораг страціў каля 70 танкаў і звыш 2 тыс. салдат і афіцэраў. Але 1 ліпеня танкавыя і матарызаваныя часці праціўніка прарваліся на ўсходні бераг Бярэзіны. На працягу 11 сутак няспынных баёў савецкія воіны 1-й Маскоўскай мотасралковай дывізіі на рубяжах рэк Нача, Бобр, Адраў, у баях за гарады Барысаў, Крупкі, Талачын і іншыя населеныя пункты знясільвалі праціўніка на Аршанскім напрамку. Былі сарваны планы праціўніка сходу фарсіраваць раку Бярэзіна ў раёне Бабруйска. Тут толькі ў адным з баёў было падбіта 20 варожых танкаў.

Надзвычай упартымі былі баі на рабяжы Дняпра, асабліва ў раёне Магілёва. 27 чэрвеня камандаванне 61-га стралковага корпуса разам з партыйнымі і савецкімі органамі распрацавалі план абароны Магілёва: быў намечаны шэраг спецыяльных мерапрыемстваў па ўмацаванні абароны горада і пераўтварэнні яго ў моцны абарончы рубеж. На абарончых работах вакол горада з 26 чэрвеня да 10 ліпеня штодзённа працавала ад 30 да 40 тыс. гараджан і жыхароў навакольных вёсак. За кароткі тэрмін быў выкапаны процітанкавы роў больш як на 25 км, пабудаваны бліндажы, дзоты, траншэі і эскарпы, пастаўлены мінныя проціпяхотныя і процітанкавыя палі, на некаторых вуліцах — барыкады, у асобных дамах абсталяваны артылерыйскія і кулямётныя агнявыя кропкі, у сценах прабіты байніцы. На прадпрыемствах, ва ўстановах і навучальных установах фарміраваліся атрады Магілёўскага народнага апалчэння. У адпаведнасці з планам непасрэдная абаона горада ўскладалася на 172-ю старлковую дывізію (камандзір — генерал-маёр М.Ц.Раманаў) з прыдадзенымі ёй часцямі і асобнымі падраздзяленнямі. На заходнім беразе Дняпра, перактыўшы шашу Магілёў—Бабруйск і Магілёў— Мінск, абарону ажжыццяўлялі 388-ы (палкоўнік С.Ф.Куцепаў) і 514-ы (падпалкоўнік С.А.Боніч), на ўсходнім беразе Дняпра, прыкрываючы левы фланг і тыл дывізііі, — 747-ы (падпалкоўнік А.В.Шчаглоў) стралковыя палкі.

Гераічная абарона Магілёва — адна з самых яскравых старонак гісторыі Вялікай Айчыннай вайны 1941 г. Савецкія войскі на працягу 23 дзён бязлітаснымі баямі скавалі буйныя сілы ворага ў перыяд Смаленскай бітвы 1941 г., сталі магутнай перашкодай на шляху правага крыла групы армій "Цэнтр" і нанаслі вялікія страты ўдарным сілам праціўніка.

Прыклады мужнасці барацьбы паказвалі многія савецкія лётчыкі. Ужо ў 4.15 агрэсары пазнаёміліся з магчымымі метадамі вядзення паветранага бою. Малодшы лейтэнант Д.В.Кокараў з 124-га знішчальнага авіяцыйнага палка пасля таго як скончыліся боепрыпасы. тараніў на МіГ-3 германскі двухматорны М88. Лётчыкі А.С.Данілаў, С.М.Гудзімаў, П.С.Рабцаў таранілі варожыя самалёты. За 8 гадзін з пачатку вайны шляхам таранаў было знішчана 15 нямецкіх самалётаў. У першыя гады вайны таран нярэдка выкарыстоўваўся савецкімі лётчыкамі ў якасці апошняга сродку боя і яго роля ў баях на Усходнім фронце, у першую чаргу як маральнага фактара, была даволі высокай. Як сведчаць крыніцы, страх загінуць у сутыкненні з

савецкім самалётам дастаўляў шмат непрыемнасцей нават германскім паветраным асам, якія імкнуліся не збліжацца ў паветраным баі з рускімі. Нярэдка савецкія знішчальнікі, застаўшыся без боепрыпасаў, правадзілі ілжывыя таранныя атакі і рассейвалі баявыя парадкі варожых бамбардыроўшчыкаў.

Трагізм абарончых аперацый вынікаў з велізарных людскіх страт, якія несла Чырвоная Армія ў абарончых аперацыях у 1941 г. Сярэднесутачныя страты на беларускай зямлі ў перыяд з 22 чэрвеня да 9 ліпеня 1941 г. складалі 23 210 чалавек. Так, за 18 сутак абарончай аперацыі ў Беларусі войскі Заходняга фронта панеслі страты агульнай колькасцю 417 790 чалавек. Усяго за 6 месяцаў 1941 г. страты савецкіх войск склалі 4 473 800 чалавек.

Акрамя таго вялікая колькасць савецкіх салдат і афіцэраў патрапілі ў германскі палон: у "катлах" пад Беластокам, Гродна і Мінскам — 300 тыс. чалавек, пад Віцебскам, Оршай, Магілёвам і Гомелем — 450 тыс. чалавек, пад Смаленскам — 180 тыс.чалавек, пад Чарнігавам — 100 тыс.чалавек, Бранскам і Вязьмай — 663 тыс. чалавек. Па нямецкіх звестках, па стану на лістапад 1941 г. было ўзята у палон 3725 тыс. савецкіх ваеннаслужачых.

Нягледзячы на мужнасць і гераізм, з якімі вялі абарончыя баі часці Чырвонай Арміі, тэрыторыя Беларусі да канца лета была захоплена германскімі войскамі. Толькі за першыя месяцы вайны на савецка-германскім фронце Чырвоная Арміі страціла да 1,5 млн. забітымі, параненымі і палоннымі. За гэты час толькі ў Беларусі група армій "Цэнтр" згубіла забітымі і параненымі 150 тыс. чалавек.

Да ліку непасрэдных прычын, якія прывялі да адступлення часцей Чырвонай Арміі ў першыя тыдні вайны, неабходна аднесці: знешнія — Германія раней за СССР перайшла на вытворчасць баявой тэхнікі; трэці рэйх захапіў узбраенні больш за 200 дзівізій, разгромленых ці капіталяваўшых армій краін Еўропы; вермахт меў двухгадовы вопыт вайны і пераўзыходзіў Чырвоную Армію ў прафесійнай падрыхтоўцы; і ўнутраныя —неаб-грунтаваныя рэпрэсіі супраць кіруючых кадраў Чырвонай Арміі, і народнай гаспадаркі і ваеннай эканомікі СССР; грубыя пралікі вышэйшага ваенна-палітычнага кіраўніцтва СССР у тэрмінах верагоднага пачатку вайны і вызначэнні стратэгічнага напрамку галоўнага ўдара праціўніка; адсутнасць у каманднага і радавого састава Чырвонай Арміі неабходнага баявога вопыту, іх слабая ваенна-тактычная падрыхтоўка з арыентацірам выключна на вядзенне войскамі Чырвонай Арміі наступальных, уліку аб'ектыўных фактараў вайны, баявых аперацый

3 першых дзён вайны разгарнулася дзейнасць першых партызанскіх атрадаў. Адным з першых партызанскіх фарміраванняў, створаных 24—26 чэрвеня 1941 г. на акупаванай тэрыторыі Беларусі, быў партызанскі атрад пад камандаваннем В.З.Каржа, які налічваў каля 60 чалавек і дзейнічаў у раёне Пінска. 26 чэрвеня на тэрыторыі Кастрычніцкага раёна Палескай вобласці быў створаны атрад "Чырвоны Кастрычнік", кіраўнікі якога — Ц.П.Бумажкоў і Ф.ІПаўлоўскі сталі першымі партызанамі — Героямі Савецкага Саюза. У ліпені 1941 г. у Суражскім раёне пад кіраўніцтвам М.П.Шмырова быў створаны партызанскі атрад, які ўвайшоў у склад 1-й Беларускай партызанскай брыгады. За ліпень — верасень 1941 г. у цэнтралізаваным параддку было сфарміравана звыш 430 партызанскіх атрадаў і арганізацыйных груп, у якіх налічвалася больш за 8300 чалавек. Апрача таго ў ддругой палове года самастойна ўзнікла каля 60 атрадаў і груп.

У другой палове 1941 г. сваёй актыўнасцю вызначыліся таксама атрады і групы, на чале яякіх стаялі: М. П. Ганчароў (Беласточчына), М. М. Бяляўскі (Тураўскі раён), I. С. Федасеенка (Гомельскі раён), I. А. Яраш (Барысаўскі раён), I. 3. Ізох (Клічаўскі раён), У. I. Нічыпаровіч, В. Т. Варанянскі, Р. М. Сталяроў — на Міншчыне і інш.



Маскоўская бітва. У кастрычніку і лістападзе 1941 г. складваецца крайне напружаная сітуацыя на маскоўскім напрамку, дзе група армій "Цэнтр" 2 кастрычніка пачынае аперацыю "Тайфун". У гэты дзень А. Гітлер аддае загад германскім войскам на Усходнім фронце: *'Полный велнчайшего

беспокойства о суіцествованнн н будуіцем нашего народа, я решнл 22 нюня обратнться к вам, чтобы в последннй момент предотвратнть угрозу агресснн, нсходяшую от протнвннка. Кремлёвскне властн — сейчас мы это знаем — намеревалнсь уннчтожшпь не то.іько Германшо, но п всю Европу. Товартну. за это время вы узналн две веіцн. Первое, этот протнвннк вооружплся бо такон степены, что это превзоінло саліые серьёзчые опа-сення. Второе. Бог бы.і мылосерден к нашему народу ы ко всему евро-пейскому мііру — еслн бы этот варварскгій ераг двннул десяткы тысяч сво-ых танков до того, как мы двішулы своіА'. Вся Европа была бы потеряна..."

Праз тыдзень германскае вярхоўнае камандаванне паведамляла аб паспяховым развіцці наступлення: подступе 4-й танкавай арміі Клюге да Мажайска, арміі Гудэрыяна — да Тулы, танкавай арміі Гота — да Калініна (зараз Цвер), а таксама аб ліквідацыі Вяземскага катла , узяцці ў палон 663 тыс. часавек, захопе 1242 танкаў і 5412 гармат.

10 кастрычніка з рэшткаў Заходняга і Рэзервнага франтоў быў створаны новы Заходні фронт, задачай якога з'яўлялася абарона бліжэйшых подступаў да Масквы. Камандуючым фронтаў быў прызначаны генерал арміі Г.К.Жукаў. Калі праціўнік у другой палове кастрычніка ўзнаўляе наступленне на гэтым участку, яму зноў трэба было прарываць суцэльную лінію абароны. Немцы настойліва рваліся да Масквы. 3 20 кастрычніка Масква была аб'яўлена на асадным становішчы. Горад быў умацаваны супрацьтанкавымі "яжамі", надалбамі, барыкадамі. Сотні тысяч масквічоў бралі ўдзел ва ўзвядзенні умацаванняў. Большасць маскоўскіх заводаў не спынялі работу, а цалкам перайшла на выпуск ваеннай прадукцыі. Тэрмінова фарміраваліся новыя дывізіі апалчэнцаў, якія адразу ішлі на фронт.

Ужо ў канцы кастрычніка ў аперацыі "Тайфун" адбыўся збой. Сярод прычын такога становішча, паводле слоў генерала вермахта Г.Блюментрыта, была "руская ваенная сіла". "На працягу апошніх тыдняў супраціўлене праціўніка ўзмацнілася, — адзначаў генерал, — і напружанне баёў з кожным днём узрастала". У канцы кастрычніка — пачатку лістапада наступленне немцаў на Маскву захлынулася на ўсіх напрамках. 7 лістапада на Чырвонай плошчы прайшоў парад часцей Чырвонай Арміі, якія адразу з парада ішлі на фронт. У сваім выступленні на парадзе І.Сталін звярнуўся да яго ўдзельнікаў з наступнымі словамі: '"...На вас смотрнт весь мнр, как на снлу, способную уннчтожнть грабнтельскне полчнода немецкнх захватчнков. На вас смотрят порабошённые народы Европы, подпавшне под іп'о немецкйх захватчмков, как на свонх освободптелей. Велнкая освободнтельная мнссня выпала на вашу долю. Вудьте же достойнымн этой мнссіш! Война, которую вы ведёте, есть война освободнтельная, война справедлнвая. Пусть вдохновляет вас в этон войне мужественный образ наіннх велнкнх предков — Александра Невского, Дш'пітрня Донского, Кузьмы Мынпна, Дш-штрня Пожарского, Александра Суворова, Мцхаііла Кутузова' Пусть осеннт вас победоносное знамя велнкого Леннна!"

15 лістапада германскае камандаванне пачынае другое наступленне на Маскву. Надзвычай жорсткае супраціўленне сустрэў праціўнік у раёне Валакаламска. 16 лістапада было адзначана подзвігам 28 герояў-панфілаўцаў 316-й стралкован дывізіі пад камандваннем генерал-маёра І.В.Панфілава. У час танкавай атакі праціўніка каля раз'езда Дубасекава (на ўсход ад Валакаламска) прагучалі словы малодшага палітрука 4-й роты В.Г.Клачкова, які звярнуўся да байцоў са словамі: "Вялікая Расія, але адступаць няма куды. За намі — Масква!"

Апошняя спроба захапіць Маскву была зроблена германскім камандаваннем у пачатку снежня 1941 г. Аднак і гэта наступленне, як і два папярдніх, праваліся. Сапраўдным сюрпырзам для германскага камандавання стало тое, што Чырвоная Армія сама перайшла ў наступленне. Гэта азначала, што гітлераўская стратэгія бліцкрыга пацярпела пад Масквой поўны крах. Толькі з 16 лістапада да 5 снежня германскія вермахт страціў пад Масквой звыш 155 тыс.чалавек забітымі і параненымі, каял 800 танкаў, 300 гармат і да 1500 самалётаў. Узніклі ўмовы для пераходу савецкіх войск у контрнаступленне і разгрома ворага пад Масквой.

5—6 снежня 1941 г. пачалося контрнаступленне савецкіх войск пад Масквой. Да пачатку студзеня 1942 г. савецекія войскі прасунуліся на захад на 100—250 км. Былі вызвалены ад захопнікаў Маскоўская і Тульская вобласці Такім чынам, контрнаступленне савецкіх войск, пачатак якому быў пакладзены пад Масквой у снежні 1941 г., перайшло ў агульнае наступленне і працягвалася да красавіка 1942 г. па ўсім фронце. Яно паклала пачатак вызваленню савецкай зямлі ад германскіх захопнікаў. За гэты час вораг быў дакінуты на захад ад Масквы на 350—400 км, было вызвалена 11 тыс. невеленых пунктаў, у тым ліку звыш 60 гарадоў; разгромлена да 50 дывізій ворага. Пад Масквой Узброеныя Сілы СССР нанеслі буйнейшае паражэнне германскаму вермахту. Гэта бітва паклала пачатак павароту ў баявых дзеяннях і аказала вялікі ўплыў на ўвесь далейшы ход вайны. Разгром войск гермаснкага верахта пад Масквой развеяў легеду аб непераможнасці германскай арміі, прывёў да краху ваенную дактрыну "маланкавай вайны" і гітлераўскага плана "Барабароса"

У час Маскоўскай бітвы адбылася падзея, якая аказала велізарнае ўздзеянне на ход другой сусветнай вайны. 7 снежня 1941 г. Японія нанесла скрышальны ўдар па амерыканскай ваенна-марской базе Пёрл-Харбор на Гавайскіх астравах. 3 паслання, з якім на наступны дзень да Кангрэса звярнуўся прэзідэнт ЗША Ф.Рузвельта, вынікала: "з нядзелі 7 снежня 1941 г., г.зн. з моманту нічым не справакаванага і злачыннага нападзення Японіі, Злучаныя Штаты і Японская імперыя знаходзяцца ў стане вайны". Гэта азначала, што Злучаныя Штаты Амерыкі станавіліся прамым удзельнікам узброенай барацьбы ў другой сусветанй вайне. 8 снежня Англія таксама аб'явіла вайну Японіі. 11 снежня Германія і Італія аб'явілі вайну ЗША.
Пачатак стварэння антыгітлераўскай кааліцыі. Першыя прапановы аб ваенна-эканамічнай падтрымцы Савецкай краіны ў барацьбе супраць

гітлераўскага фашысцкага рэжыма прагучалі 22 і 23 чэрвеня 1941 г., калі ў Вялікабрытаніі і ЗША ад імя ўрадаў былі зроблены заявы аб аказанні СССР і савецкаму народу ваенна-эканамічнай дапамогіі.

Аснова для ўтварэння антыгітлераўскай кааліцыі была закладзена 14 жніўня 1941 г., калі прэзідэнт ЗША Ф.Рузвельт і брытанскі прэм''ер-міністр У.Чэрчыль на борце ваеннага карабля ў Паўночнай Атлантыцы падпісалі міжнародна-прававую дэкларацыю, вядомую як '''Атлантычная хартыя". 24 верасня да яе далучылася 10 краін, у тым ліку СССР.

Пытанне аб адкрыцці другога фронта і пачатку сумеснай антыгітлераўскай барацьбы ў Еўропе ставілася савецкім кіраўніцтвам з першых дзён вайны. Напрыканцы верасня — пачатку кастрычніка ў Маскве адкрылася канферэнцыя з удзелам СССР, Англіі і ЗША. На ёй абмяркоўваліся праблемы практычнага супрацоўніцтва краін у барацьбе супраць Германіі. У выніку быў падпісаны пратакол аб пастаўках у СССР узбраенняў і ваенных матэрыялаў у абмен на савецкую сыравіну. Дапамога праводзілася ў рамках праграмы "ленд-лізу" — амерыканскай дапамогі краінам, якія ваююць супраць "нацысцкай тыраніі''. "Ленд-ліз" (англ. Іепгі-Іеазе — даваць у заём, здаваць у арэнду) — праграма перадачы ўрадам ЗША у форме заёму ці арэнды ваеннай тэхнікі, зброі, амуніцыі, стратэгічнай сыравіны, харчавання, розных тавараў і паслуг краінам — сатознікам па антыгітлераўскай кааліцыі ў гады другой сусветнай вайны.

У перыяд Маскоўскай бітвы адбыліся важныя міжнародныя падзеі. якія аказалі велізарнае ўздзеянне на ход другой сусветнай вайны. 7 снежня 1941 г. Японія нанесла скрашальны ўдар па амерыканскай ваенна-марской базе Перл-Харбар на Гавайскіх астравах. На наступны дзень ЗША і Англія аб'явілі вайну Японіі. 11 снежня Германя і Італія абявілі вайну ЗША. Такім чынам, Злучаныя Штатаы Амерынкі сталі прамым удзельнікам узброенай барацьбы з Германіяй і прыхільнікі баявога супрацоўніцтва з СССР.

1 студзеня 1942 г. прадстаўнікі 26 дзяржаў падпісалі ў Вашынгтоне дэ-кларацыю аб сумеснай барацьбе супраць агрэсара. Гэта азначала, што Гер-манія, Італія, Японія і іх сатэліты атрымалі супраць сябе кааліцыю дзяржаў, якія ўзялі на сябе абавязацельствы па супрацоўніцтву ў вайне да перамогі.

Шлях да перамогі ыад нацысцкай Германіяй асноўныя ўдзелі^нікі кааліцыі бачылі па-рознаму. Англійскі ваенныя будавалі свае планы ў адпаведнасці са "стратэгіяй непрамых дзеянняў". г.зн. спачатку неабходна знясіліць праціўніка на пабочыных напрамках, блакадай, бамбардзііроўкай і толькі пасля гэтага нанесці рашаючыя ўдары. Іншую пазіцыю. занялі амерыканскія ваенныя стратэгі, якіх падтрымліваў амерыканскі прэзідэнт Рузвельт. Яны лічылі, што дасягнуць перамогі над Германіяй можна толькі шляхам адкрыцця другога фронта і ўварвання англа-амерыканскіх войск на Еўрапейскі кантынент з Брытанскіх астравоў.

Працуем з гістарычнай інфармацыяй 1. Якія пачуцці перажывалі савецкія грамадзяне, пачуўшы па радыё 22 чэрвеня 1941 г. выступленне В.М.Молатава? 2. Вызначце, ці з'яўляюцца пытанні. зададзеныя Сталіным у выступленні па радыё 3 ліпеня 1941 года, рытарычнымі. Адкажыце на гэтыя пытанні. 3. Растлумачце зварот Сталіна на парадзе часцей Чырвонай Арміі 7 лістапада .1941 г.на Чырвонай плошчы да вобразаў вялікіх продкаў. 4. Ці з'яўляецца крывадушным змес'г загада А. Птлера германскім войскам на Усходнім фронце ад 2 кастрычніка 1941 г.? Свій адказ растлумачце.

Працуем з гістарычнымі дакументамі

Вытрымкі са звароту мітрапаліта Маскоўскага і Каломенскага, главы Праваслаўнай Царквы ў Расііі Сері ія к "Пастырям і пасомым Хрыстовой Праваслаўнай Царквы"22 нюня 1941 года.

"'...не первый раз прнходнтся русскому народу выдержмвать такне нспытання. С Божею помовдью н на сей раз он развеет в прах 4)ашнстскую вражескую снлу. Наі.іін гіредкн не падалн духом н прн худшем положеннн, потому что помннлн не о лнчных опасностях н выгодах. а о священном своем долге пред роднной н верой н выходнлм победнтелямн. і

...Православная наша Церковь всегда разделяла судьбу народа. Вместе с ннм она н нспытання несла, н утешалась его успехамн. Не оставнт она народа своего н теперь. Благословляет она небесным благословенйем н предстояіцнй всенародный подвнг.

Еслн кому, то нменно нам нужно помннть заповедь Хрнстову: "Большн сея любве нйктоже ймать, да кто душу свою положмт за друг'н' своя". Душу свою полагает не только тот, кто будет убйт на поле сраженмя за свой народ н его благо, но н всякнй, кто жертвует собой, свонм здоровьем нлн выгодой радн роднны ...Путем самоотверженмя ш:лн немсчйслнмые тысячн нашмх православных воннов, полагавшнх жмзнью свою за роднну н веру во все времена нашествнй врагов на нашу роднну. Онн умйралн, не думая о славе, онн думалн только о том, что роднне нужна жертва с нх стороны, м смнренно жертвовалн всем н самой жнзнью своей. Церковь Хрнстова благословляет всех православных на зашнту свяшенных граннц нашей роднны. Господь нам дарует победу."

Ахарактарызуйце пазіцыю і ролю праваслаўнай царквы барацьбе з ворагам.

Вытрымкі з мемарандума Бормана "Аб нацыянал-сацыялістычнай акупацыйнай палітыцы ў Расіі" ад 16 ліпеня 1941 г.

"...Важнее всего, чтобы мы не выдавалн нашу цель всему мнру. В этом нет ннкакой необходнмостн. Главное чтобы мы самн зналн, чего мы хотнм. Нн в коем случае не осложнять себе собственный путь нзлншнен болтовней.

Такнм образом, нашн шагн должны мотнвнроваться перед всем мнром тактнческнмн соображеннямн. В данном вопросе мы должны действовать точно так же, как действовалн в отношеннн Норвегнн, Даннн. Голланднн й Бельгнн. Тогда мы тоже ннчего не говорнлн о нашнх намереннях. Мы поступнм разумно, еслн не будем делать этого н впредь.

Нтак, мы будем снова подчеркнвать, что былн вынуждены захватнть ту нлн нную область, чтобы навестн там порядок н обеспечнть нашу ііі

безопасность. Мол, в мнтересах населення этой страны мы должны позаботнться о сгюкойствмн, продовольственном снабженнн, транспорте н 'г.п., а отсюда н предпрннятое намн урегулнрованне. Нн в коем случае не надо пока'зывать, что это сделано навсегда. Тем не менее все необходнмые меры расстрел, переселенне н т.п. — мы все равно сможем н будем осушествлять й дальше.

Однако мы не хотнм без необходнмостн н раньше временн нажнвать себе врагов. Поэтому надо делать внд, будто мы осувдествляем какой-то мандат. Но нам самнм должно быть ясно, что нз этнх областей мы уже не уйдем нмкогда".

Вызначце мэты акупацыйнай палітыкі фашысцкай Германіі.

Вытрымкі і рапараджэння камандавання 6-й германскай арміі "Аб паводзінах войск ва Усходняй прасторы" ад 10 кастрычніка 1941 г

"...Важнейшей целью похода протнв еврейско-большевнстской снстемы является полный разгром ее средств властн й уннчтоженне азнатского влмяння на культурный круг европейскнх народов.

Отсюда для войск вытекают такне задачн, которые выходят за рамкн траднцнонного солдатского поведення. Солдат в Восточном пространстве не только вонн 110 всем правнлам военного нскусства, но н носй'гель неумолнмой германской нден н мстнтель за все те злодеяння, которые прнчннялнсь германскому народу й родственным с ннм по кровн народам.

...Самое время для начальннков ожнвнть у подчнненных смысл нынешней борьбы. Обеспеченне пнтанмем сельскнх жнтелей н военнопленных, не находяшнхся в услуженнн вермахту, есть такая же ложно понятая человечность, как' н раздача снгарет н хлеба. Немецкнй солдат не нмеет права раздарнвать то, что тыл дает 4>ронту с болыіінмп лншеннямн н что командованне с огромнейшнмн трудностямн доставляет на фронт, даже еслн это тро(].)ейные продукты. являюшнеся необходнмой частью нашего продовольственного снабження.

Прй своем отступленнн Советы зачастую поджнгаіот здаішя. Войска заннтересованы в тушенйн такнх пожаров только в случае необходнмостн для собственного расквартаровання. В остальном же нсчезновенйе снмволов бывшей большевнстской днктатуры также н в внде зданнй вполне в рамках борьбы на уннчтоженне. Прн этом в Восточном пространстве не нграют ннкакон ролн нн нсторнческне, нн художественные соображення.

...Еслн в тылу армнй будут обнаружены вооруженные партнзаны, к ннм надо прнменять драконовскне меры. ...Далекнй от всех полнтнческнх соображеннй насчет будувдего солдат должен выполнять две следуюідне задачн:

1. Полное уннчтоженне лжнвого большевнстского учення Советского Союза й его вооруженных снл.

2. Безжалостное уннчтоженме расово чуждых нам коварства н жес-гокостн, а тем самым обеспеченне жнзнй германского вермахта в Росснн. "

Вызначце, наколькі спалучаюцца ў свядомасці нямецкага салдата па-няцці воінскага абавязку і м.ара.чьн.ых паводзін на акупіраванай тэрыторыі.



Вытрымкі з выступлення прамьер-міністра Уінстана Чэрчыля v школе Хэрроу 29 кастрычніка 1941 юда

"'Давайте не будем говорй'гь о тёмных днях; давайте говорнть лучше о суровых днях. Днн — не тёмные, онн — велнкне днн, самые велнкне днн, какне только пережнвала наша страна, й мы все должны благодарнть Бога, что нам дозволено — каждому на своём посту — быть частью народа, творяіцего этн днн, незабываемые днн в нсторнн нашей расы."

Вызначце, у чым заключаецца гістарычнае значэнне дзён, аб якіх гаварыў англійскі прамьер-міністр.

1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   14


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка