Сявалка, ёмістасць для ручной сяўбы. Лакальныя назвы сяўня, каробка. Сявалкі рабілі з саломы, лазы, лубу (кары ліпы, вяза), тонкай хваёвай дранкі і іншага, дно з тонкай дошкі




Дата канвертавання21.05.2016
Памер6.71 Kb.
Сявенька
Сявалка, ёмістасць для ручной сяўбы. Лакальныя назвы сяўня, каробка. Сявалкі рабілі з саломы, лазы, лубу (кары ліпы, вяза), тонкай хваёвай дранкі і іншага, дно – з тонкай дошкі. Сустракаліся сявалкі палатняные (каркас з тонкіх дубцоў, расчэпленыех папалам, дно дашчанае з тонкіх драўляных клёпак). Мелі разнастайную форму: круглую, авальную, прамавугольную, пяцівугольную, звачайнага крыху расшыраныя уверсе. Памеры сявалкі: вышыня 17-26, даўжыня 36-60, шырыня 33-36см. Для пераносу сявалкі служылі вушкі (з сырамятнай скуры, пянькі. дроту), да якіх прывязвалі рэмень, вяроўку, зрэдку ручнік, што надзяваліся праз плячо. Падстаўкай у саламяных сявалках часам служыў прут, які адпавядаў перыметру дна. Найбольш пашыраны былі сявалкі саламяныя (пайд,- зах., зах., цэнтр, і пайн. Раёны рэспублікі) і лубяныя (Магілёўшчына, усх. Частка Міншчыны); палатняныя бытавалі у Клімавіцкім і суседніх раёнах.


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка