Шлях да яснай свядомасці Раздзел 02 – Думкі Глава 02-1 “Свабода ад ілжывых канцэпцый”




старонка5/6
Дата канвертавання15.03.2016
Памер1.48 Mb.
1   2   3   4   5   6

*) «К-паразіты» («камунікатыўныя паразіты»)фанетычныя, рухальныя дакучлівыя даважкі да маўлення:

1) лёгкае падваенне пачатковай зычнай першага слова ў фразе: «вввось што я скажу…»

2) мацнейшае, чым звычайна, прыкрыццё вачэй павекамі ў пачатку вымаўлення фразы

3) шырэйшае, чым звычайна, прыадкрыццё (вытарэшчванне) вока

4) зацягванне апошняй галоснай паміж часткамі фразы: «я думаю, чтааа...»

5) розныя «э…», «м…».

6) бясконцы пералік розных дакучлівых рухаў падчас размовы – скажэнні твара, чуханні, пацягванні і многае іншае.
*) "Паэтызм" - разнавіднасць вірусных паразітаў: словы-паразіты, якія выкарыстоўваюцца як трыгеры для зведвання ПЭ і НЭ.
*) «Самападман з двукоссямі» - вельмі частая форма самападману, пры якой слова-паразіт бярэцца ў двукоссі і ў такім выглядзе выкарыстоўваецца сапраўды гэтак жа, як выкарыстоўвалася раней! Пры гэтым чалавек думае: «ну я ж ўзяў гэтае слова ў двукоссі, значыць разумею, што яно нічога не абазначае». А навошта тады пісаць тое, што нічога не абазначае? Чаму б тады замест фразы «ён мне «дапамог»» не напісаць «ён мне «фбшщзг»»? Гэтае пытанне ён сабе не задае і душыць разумовую яснасць у тым, што працягвае выкарыстоўваць слова-паразіт.
*) «Праявы [чалавека]» - сукупнасць дзеянняў чалавека.

(Каб не ўскладняць фармулёўкі, я па змаўчанні буду казаць аб праявах іншага чалавека і здагадках у дачыненні да іншага чалавека, хоць тое ж самае можна сказаць і аб самім сабе, калі ўспамінаеш сябе, г.зн. калі ёсць сукупнасць успрыманняў, якія абазначаюцца табою як «гэта са мной было»).


*) «Паводзіны [чалавека]» - сукупнасць дзеянняў [чалавека], якія распазнаюцца як моцна-звязаны комплекс.
*) «Знешнія фактары» (ці «умовы» ці «абставіны») - сукупнасць успрыманняў, што не ўваходзяць у склад моцна-звязаных комплексаў, якія я даследую. Напрыклад, калі я жадаю інтэрпрэтаваць паводзіны дзяўчыны, якая змрочна паглядзела на мяне, то неабходна прыняць да ведама ўплыў такіх знешніх фактараў, як прысутнасць яе раўнівага мужа, які тузае яе за руку дзіцяці, і іншае і іншае. У выніку першасная інтэрпрэтацыя «я ёй не падабаюся» можа змяніцца дыяметральна процілеглай: «яна думае – якая яна дурніца, што замест таго, каб пацешыцца з такой класнай дзяўчынкай, як я, гуляе ролю добрапрыстойнай замужняй дамы».
*) «Падставы [для інтэрпрэтацый, здагадак]» - праявы, якія ты раней ужо неаднаразова назірала (у самой сабе і ў іншых), і выявіла, што яны больш-менш часта (у тым ліку ў залежнасці ад наяўнасці тых ці іншых знешніх фактараў) суправаджаюцца альбо тымі ўспрыманнямі, наяўнасць якіх ты і дапускаеш, альбо іншымі ўспрыманнямі, якія ўжо ў сваю чаргу часта суправаджаюцца тымі ўспрыманнямі, наяўнасць якіх ты дапускаеш.
*) «Здагадка» - вывад, выснова аб высокай верагоднасці чаго-небудзь, пабудаваная на падставах [у выглядзе шэрагу наяўных назіранняў і пераліку вядомых заканамернасцяў].
*) «Інтэрпрэтацыя [праяў іншага чалавека]» - прыватны выпадак здагадак – гэтая здагадка аб тым, якія ўспрыманні [у іншым чалавеку] ідуць разам з нейкімі [яго] праявамі.

Паведамляючы аб наяўнасці падстаў дапускаць нейкія ўспрыманні ў іншым чалавеку, неабходна:

а) паказаць на пэўныя яго праявы

б) у адпаведнасці з наяўным вопытам назірання гэтых праяў і успрыманняў, якія ідуць разам з імі, ва ўмовах, блізкіх да тых, якія назіраюцца, пералічыць магчымыя інтэрпрэтацыі.

(Кажучы аб «успрыманнях у іншым чалавеку» неабходна не губляць яснасці ў тым, што само паняцце «іншы чалавек» з'яўляецца ні чым іншым, як абазначэннем МАІХ успрыманняў. Усе ўспрыманні – гэта толькі «мае» успрыманні,г.зн. толькі тое, што распазнаецца і фіксуецца ў гэтым месцы, і «іншы чалавек», «праявы іншага чалавека» - гэта абазначэнне «маіх» жа ўспрыманняў, якія з'яўляюцца моцна-звязанымі комплексамі. Памылкова было б, адштурхоўваючыся ад вышэйпрыведзеных разважанняў, будаваць модныя канцэпцыі аб «рэальнасці», «ілюзіі», «адзіноце», бо гэтыя словы з'яўляюцца словамі-паразітамі, г.зн тымі, што не маюць вызначанага значэння і выкарыстоўваюцца ў якасці элементаў [ілжывых, беспадстаўных] канцэпцый.)

*) «Адэкватны» - які адпавядае наяўным здагадкам, назіранням.


*) «Аналіз паражэння» - фіксацыя здзейсненых намаганняў, змен складу ўспрыманняў падчас намаганняў, наступстваў. Пошук заканамернасцяў, фарміраванне здагадак аб прычынах паражэння, правядзенне даследаванняў. Аналіз паражэння – спосаб дасягнуць яснасці, зрабіць намаганні больш эфектыўнымі, павялічыць верагоднасць дасягнення рэзультатаў.
*) «Неабходны [для дасягнення рэзультату - такі, без якога, паводле здагадак, немагчыма дасягнуць рэзультату.
*) «Хлусня» - рэалізацыя механічнага жадання сказіць інфармацыю аб сваіх успрыманнях (незалежна ад метада - зрушэнне акцэнтаў, занясенне расплывістасці, падмена і інш.).
*) «Дэзінфармацыя» - рэалізацыя радаснага жадання сказіць інфармацыю аб сваіх успрыманнях (незалежна ад метада - зрушванне акцэнтаў, занясенне расплывістасці, падмена і інш.). Тыповыя мэты дэзінфармацыі:

1) стварэнне для іншага практыкуючага трэніровачнай сітуацыі, калі ёсць падставы меркаваць, што ў яго ёсць радаснае жаданне такіх сітуацый,

2) стварэнне для сябе трэніровачнай сітуацыі,

3) абарона ад агрэсіўных дзеянняў іншых людзей.

(Тыповае азмрочванне: прымаць сваю хлусню за дэзінфармацыю.

Рашэнне – дбайна даследаваць свае ўспрыманні, спараджаць жаданне ўзмацніць шчырасць (ВЖУ і інш.), заняць пазіцыю «я цяпер няшчыры», звярнуцца за садзейнічаннем да іншага практыкуючага, каб ён цябе даследаваў)


*) «Калючкі» - праявы, якія з'яўляюцца падставамі выказаць здагадку ў чалавеку аб ўспрыманнях, якія не адпавядаюць твайму ўяўленню аб ім.
*) «Ягадкі» - праявы, якія з'яўляюцца падставамі выказаць здагадку ў чалавеку аб ўспрыманнях, якія адпавядаюць твайму ўяўленню аб ім.
*) «Выцясненне» - гэта рэалізацыя механічных жаданняў:

а) не распазнаваць «калючкі» у чалавеку.

б) душыць успаміны аб праявах чалавека, калі ёсць здагадкі ці нават упэўненасць у тым, што ў выніку выявяцца «калючкі».

в) душыць разумовую дзейнасць па аналізе праяў чалавека, калі ёсць здагадкі ці ўпэўненасць у тым, што ў выніку гэтага аналізу выявяцца «калючкі».

г) пры інтэрпрэтацыях паводзін чалавека душыць думкі, якія вядуць да непажаданых варыянтаў, якімі б відавочнымі яны ні былі.
*) «Дамалёўка», гэта рэалізацыя механічных жаданняў:

а) ствараць ілжывую ўпэўненасць у тым, што ты распазнаеш у чалавеку «ягадкі».

б) ствараць ілжывую ўпэўненасць у тым, што ёсць успаміны аб распазнаванні «ягадак» у ім.

в) ініцыіраваць разумовую дзейнасць з парушэннем (нават вельмі відавочным) лагічных сувязяў, калі ў выніку будзе «зроблена выснова» аб наяўнасці «ягадак» у чалавеку.

г) пры інтэрпрэтацыях паводзін чалавека падтрымліваць толькі тыя думкі, якія вядуць да жаданых варыянтаў.
*) «Даследаванне» - вызначаная ніжэй сукупнасць дзеянняў, накіраваных на дасягненне разумовай яснасці аб «аб'екце даследавання» - моцна-звязаным комплексе.

Каб называцца «даследаваннем», сукупнасць дзеянняў павінна ўключаць у сябе як мінімум:

а) Выяўленне аб'екта даследавання

б) Выяўленне «спосабу даследавання» - відавочны пералік дзеянняў, выкананне якіх, паводле наяўных здагадак і меркаванняў, можа прывесці да такіх змен аб'екта даследавання, што іх аналіз дазволіць дасягнуць разумовай яснасці аб аб'екце даследавання

в) фіксацыю «прамежкавых вынікаў даследавання»:

*) дасканалыя дзеянні,

*) змены аб'екта даследавання,

*) здагадкі, якія ўзнікаюць,

г) фіксацыю «рэзультата даследавання» - пералік дасягнутых яснасцяў.

*) Яшчэ спосаб вызначыць «даследаванне» - фармуляванне пытання, якое мяне цікавіць, і пошук адказу на яго з дапамогай назіранняў і доследаў


*) «Аргументы» - фразы, якія:

1) пабудаваныя ясна і несупярэчліва,

2) апісваюць назіранні і рэзультаты іх аналізу, якія маюць дачыненне да тэмы, якая абмяркоўваецца,

3) выяўляюць вызначаную пазіцыю - згода, нязгода, частковая згода, дапаўненне, новы пункт гледжання, папраўку і г.д.


*) «Вычэрпванне [механічных жаданняў]»:

1) шматразовая рэалізацыя механічных жаданняў (часам да перасычэння і моцнага перасычэння),

2) даследаванне працэсу рэалізацыі

3) фіксацыя наступстваў

4) пошук у наступствах моцна-звязаных комплексаў і даследаванне іх.
*) «Селекцыя жаданняў»:

а) фіксацыя жаданняў

б) Адрозніванне іх на радасныя і механічныя

в) здзяйсненне намагання ўстаранення мж і ўзмацнення рж.


*) «Паўраспад [механічных жаданняў]» - аслабленне (у сярэднім) інтэнсіўнасці механічнага жадання (у рэзультаце сукупнага ўплыву практыкі вычэрпвання і селекцыі, устаранення азмрочванняў і спараджэння АЗУ) да такой стадыі, калі радаснае жаданне ўстараніць гэтае механічнае жаданне становіцца вызначаным, устойлівым, і перасільвае прывычку зведваць гэтае механічнае жаданне ў значнай колькасці выпадкаў.
*) «Мэтазгодны» - такі, у дачыненні да якога ёсць падставы меркаваць, што яго ўжыванне павялічыць верагоднасць атрымання выніку.
*) «Аптымальны» - такі, у дачыненні да якога ёсць падставы меркаваць, што яго ўжыванне ці ўплыў прывядзе да найбольш жаданага характару дасягнення рэзультату - напрыклад скарэйшым ці паўнейшым чынам. Іншымі словамі «аптымальны» - гэта самы мэтазгодны.
*) «Рэзультатыўны», «эфектыўны» - ужыванне якога прывяло да рэзультату.

*) «Памылка» - ілжывая выснова, прычынай якой з'яўляецца адсутнасць належнай трэніроўкі ў разважаннях, пошуку дастатковых падстаў і аналізе іх і да т.п., а не як наступства азмрочванняў, такіх як НЭ, механічныя жаданні, канцэпцыі.


*) «Тупасць» - адсутнасць (пад уплывам азмрочванняў) радаснага жадання распазнаваць успрыманні, і, як следства, страта разумовай яснасці, радасных жаданняў.
*) «Звышнамаганне» - намаганне выключна высокай інтэнсіўнасці (9-10 па тваёй бягучай шкале інтэнсіўнасці і тое, што зашкальвае), калі робіш нешта (г.зн. змяняеш успрыманні) насуперак упэўненасці ў тым, што ты не можаш гэтага зрабіць.
*) «Негатыўная дамінанта» - такая НЭ ці НФ, з якімі чалавек настолькі звыкнуўся, што не можа нават уявіць сябе па-за імі, перастае фіксаваць тое, што ўвесь час зведвае іх, і нават пры наяўнасці жадання выявіць праяўленыя НЭ і НФ ён не можа іх вылучыць без працяглых даследаванняў сябе і намаганняў па ўстараненні азмрочванняў.

(Такая ўласцівасць негатыўных дамінантаў не з'яўляецца перашкодай для практыкі, бо заўсёды ёсць вялікая колькасць азмрочванняў, якія фіксуюцца, падчас устаранення якіх і ўмацоўваюцца навыкі распазнавання, узнікае магчымасць вылучыць і ўстараніць негатыўную дамінанту).


*) «Бездакорнае ўстараненне НЭ» - устараненне, здзейсненае за 0.5 секунды і хутчэй.
*) «Выцясненне НЭ» - замена адной НЭ на іншую НЭ ці ПЭ. Напрыклад замест сораму пачынаеш зведваць агрэсію ці сарказм. Не вядзе да вызвалення ад азмрочванняў.
*) «[Знешнія] праявы НЭ» ці «прыкметы НЭ» - элементы паводзін, якія з'яўляюцца падставай (для іншых і для цябе самога) дапусціць ў табе НЭ (міміка, інтанацыя, жэсты, утрыманне слоў і г.д.).
*) «Збіванне НЭ» - хуткае (менш за 2-3 сек) аслабленне інтэнсіўнасці НЭ у рэзультаце прыкладання намаганняў па яе устараненню.
*) «Прыгнечанне НЭ» - вынік наступнага набору жаданняў:

1) ёсць жаданне зведваць НЭ, і яно мацнейшае за жаданне ўстараняць НЭ (ці жадання ўстараняць НЭ зусім няма)

2) ёсць жаданне схаваць прыкметы НЭ

3) шчырасць вельмі слабая (ці зусім адсутнічае)

4) часам ёсць збіванне НЭ (калі ёсць слабое жаданне ўстараніць НЭ)

Прыгнечанне НЭ узмацняе інтэнсіўнасць НФ і НЭС, частату НС.


*) «Прыгнечанне жадання» - рэалізацыя механічнага жадання прыслабіць інтэнсіўнасць жадання ці адмовіцца ад яго рэалізацыі.
*) «Замоўчванне» - прыгнечанне жадання (як радаснага, так і механічнага) выказаць сваю пазіцыю (сваё стаўленне), паведаміць аб сваіх успрыманнях.
*) «Бездакорнае дзеянне» - любы этап працэсу рэалізацыі радаснага жадання ці любы працэс, які складаецца толькі з бездакорных этапаў.
*) «Уцёкі ў атупенне» - замест устаранення НЭ ты выцясняеш думкі аб тым, што зведваеш НЭ, душыш іх фіксацыю, спрабуеш выціснуць НЭ з дапамогай ПЭ.
*) «Спад [у практыцы]» - стан, пры якім жаданне азмрочванняў нашмат мацнейшае за жаданне АзУ.
*) «Заліпанне [у НЭ - ёсць думка «цяпер ёсць НЭ», ёсць слабое жаданне перастаць зведваць НЭ, але сіла яго недастатковая, каб пераважыць сілу прывычкі зведваць НЭ і сілу механічнага жадання працягваць зведваць НЭ.
*) «Вялікая чырвоная кнопка» («ВЧК») – уяўнае дзеянне, з дапамогай якога чалавек, які заліпнуў у НЭ, марыць без намаганняў па ўстараненні НЭ вызваліцца ад іх і зведаць АзУ. Напрыклад, сесці ў позу, прачытаць мантру, купіць індульгенцыю і г.д. Але паколькі ўсе гэтыя дзеянні не з'яўляюцца намаганнямі ўстаранення НЭ і спараджэння АзУ, то рэзультат не можа быць дасягнуты.
*) «Крызіс нічога-не-адбываецца» («крызіс нна») - стан, пры якім не фіксуюцца моцныя НЭ, але і АзУ няма. Няма радасных жаданняў, няма моцных механічных жаданняў. Незразумела – што хочацца рабіць. Няма прадчування, нішто не цікавіць.

(Каб спыніць крызіс нна, неабходна пачаць вылучаць і ўстараняць нават самыя «драбнюткія» НЭ, і спараджаць АзУ з дапамогай фармальных практык)


*) «Кансерватыўныя практыкі» - дзеянні па замене ўспрыманняў, трэніруючыся ў выкананні якіх ты ўмацоўваеш прывычку змяняць успрыманні і жадаць іх змяняць. Напрыклад, устараненне прывычкі паліць, ці змена любой дробнай бытавой прывычкі можа апынуцца даволі няпростай задачай, і ўсё ж гэта нашмат прасцей, чым асвоіць намаганне ўстаранення НЭ, бо, па-першае, велізарная сіла прывычкі зведваць НЭ, па-другое велізарная сіла механічнага жадання зведваць НЭ, па-трэцяе велізарная ступень нарказалежнасці ад НЭ.
*) «Фармальная практыка» («ФПР») - дзеянні, якія:

1) выконваюцца шматразова і шчыльна, серыямі

2) з'яўляюцца бездакорнымі

3) суправаджаюцца памятаннем аб АзУ (пажадана)

4) маюць на мэце (прамой ці ўскоснай) спараджэнне ці ўзмацненне АзУ

5) рэзаніруюць з АзУ (пажадана)

6) фіксіруюцца (пажадана пісьмова)
*) «Дасягненне памятання» - сукупнасць фармальных практык, якія спрыяючь таму, каб памятанне праяўлялася часцей, больш шчыльна і інтэнсіўна. Да іх належаць «выражэнне жадання ўслых» (як падчас дзейнасці, так і па-за ёй), што-5-хвілінная фіксацыя шчыльнасці памятання і інш.

*) «Займацца фанернай практыкай» - імітаваць занятак той ці іншай практыкай, здзяйсняючы дзеянні (напрыклад перадаючы жаданне ўслых), матываваныя не рж, а мж (напрыклад жаданне ўладання АзУ, заткнуць шэрасць, зрабіць уражанне і інш. Ці калі зыходзіць з «планаў», канцэпцый аб тым, што «трэба займацца практыкай» і г.д.)


*) «Загнаць сябе [у выкананні нейкай практыкі]» - так часта імітаваць тую ці іншую практыку, што рж яе выконваць так слабее, што не можа пераадолець мж, інэрцыю млявасці і перастае рэалізоўвацца.
*) «Выкарыстаць [чалавека]» - рэалізоўваць свае жаданні ў адносінах чалавека ці пры яго ўдзеле, карыстаючыся тым, што ён не заяўляе адчынена аб сваім нежаданні, каб ты гэта рабіў, пры гэтым

1) не цікавячыся тым - чаму чалавек табе не адмаўляе,

2) не паведамляючы таму чалавеку, што ты рэалізуеш сваё жаданне, карыстаючыся тым, што ён не адмаўляе табе, і што ў цябе няма жадання самастойна высвятляць - чаму менавіта ён не адмаўляе.
*) «Сталкінг» - практыка трэніроўкі бездакорнага ўстаранення НЭ і спараджэння АзУ у сітуацыях, калі максімальна паражаецца тваё адчуванне ўласнай важнасці (АУВ).
*) «Сацыяльны эксперымент» - здзяйсненне дзеянняў, на якія навакольныя людзі жадаюць рэагаваць негатыўна, з мэтай адпрацоўваць бездакорнае ўстараненне НЭ, першым чынам страху НС, агрэсіі, пагарды з боку людзей. Адрозненне ад сталкінга ў тым, што гэта не масіраваны ўдар па сваім АУВ, а кропкавае ўздзеянне, моцна абмежаванае па часе – не штурм АУВ, а разведка боем.
*) «Аскетызм» - практыка бездакорнага ўстаранення НЭ (першым чынам ЖДС) і спараджэння АзУ у сітуацыях, калі ёсць інтэнсіўныя непрыемныя (ці балючыя) [фізічныя] адчуванні (пры гэтым неабходна сачыць за тым, каб не прычыніць незаменнай шкоды фізічнаму целу, г.зн. каб не разбурыць той моцна-звязаны комплекс адчуванняў, які мы завем «маім целам», ды ў гэтым і няма неабходнасці – ёсць мноства магчымасцяў зведваць інтэнсіўныя непрыемныя адчуванні, правакуючы сябе на ЖДС, у цалкам бяспечных доследах).
*) «Меркаванне мордаў [аб нейкім чалавеку]». Ёсць магчымасць казаць аб «меркаванні мордаў» аб кімсці і «стаўленні мордаў» да кагосьці не як аб партыйным, абавязковым пункце гледжання, а як аб статыстычна дакладнай з'яве. Морды – істоты, якія выключна вольна думаюць і адчуваюць (у параўнанні са звычайнымі людзьмі, якія не ліквідуюць азмрочванні), бо культывуюць свабоду ад азмрочванняў, незалежнасць мыслення, радасныя жаданні, АзУ. Для мордаў «прытрымліванне лініі партыі» - неймавернае, гэта азмрочванне, несумяшчальнае з практыкай, з АзУ.

Можа здацца дзіўным ці падазроным, што ў 90-100% выпадкаў меркаванні мордаў у адносінах да нейкага пачаткоўца ці патэнцыяльнага хваста ці патэнцыяльнай морды супадаюць увогуле. Гэта значыць, што калі адной мордзе цікавы нейкі пачатковец, то ў 90-100% выпадкаў ён цікавы і 90-100% іншых мордаў, а калі хтосьці лічыць, што нейкі пачатковец – патэнцыянальная морда, то гэтак жа лічаць у 90% выпадкаў і 90-100% астатніх мордаў, і не проста «лічаць», а зведваюць рж садзейнічаць яго практыцы. Але гэта не дзіўна, бо ў рэзультаце занятка практыкай морды набываюць высокую ступень разумовай яснасці і АзУ-яснасці, свабоды ад дамалёвак. Паступова ўзмацняецца і здольнасць распазнавання ўспрыманняў у чалавеку па меры назапашвання ўласнага вопыту ў практыцы і назірання за пачаткоўцамі, хвастамі і мордамі.


*) «Пачатковец [у ППШ - той, хто высылае справаздачы аб сваёй практыцы менш за 3 месяцы (нягледзячы на каментарыі мордаў).

(Як правіла, першыя справаздачы пачаткоўцаў выяўляюць у іх жахлівую ступень няшчырасці, ілжывасці, імпатэнцыі, павучальнасці, нецярпімасці, ветлівасці і г.д. – звычайная справа для пачаткоўцаў. Таму каментарыі мордаў, калі яны выяўляюць усе гэтыя азмрочванні, звычайна выклікаюць у пачаткоўцаў буру НЭ – як тых, што раздзіраюць, так і тых, што здушваюць. Калі пачатковец пераадольвае іх, працягваючы дамагацца шчырасці, волі ад азмрочванняў, у яго ёсць шанц стаць як мінімум вечным пачаткоўцам. Зрэшты, часта бывае так, што пачатковец накшталт не праяўляе моцных НЭ, працягвае слаць справаздачы гадамі (!), а цікавасці да яго ў мордаў няма – не ўзнікае рж каменціраваць, уплываць – справаздачы «мёртвыя», фармальныя, у іх не адлюстроўваецца імкненне чалавека змяніцца. Часам каментарыі мордаў падаюць, нібы цагліна ў кісель – кісель схлопваецца над цаглінай, і нават хвалі няма).


*) «Вечны пачатковец [у ППШ - той, хто:

а) высылае справаздачы аб сваёй практыцы і/ці ўдзельнічае ў канферэнцыі пачаткоўцаў больш за 3 месяцы.

б) па меркаванні мордаў, у яго вельмі моцнае жаданне задаволенасці і вельмі слабая шчырасць (1-2) (сам ён лічыць сябе дастаткова шчырым, хоць заяўляць можа адваротнае, каб зрабіць уражанне на практыкуючых і на самога сябе сваёй «шчырасцю»). Вельмі моцнае жаданне АУВ ці АУУ, магчыма частае суперніцтва, ахоўная пазіцыя, нежаданне адмаўляцца ад дамалёвак і канцэпцый (нягледзячы на заявы ў адваротнасці), што праяўляецца ў пастаянных дамалёўках (часцяком жахлівай велічыні), і ў маніякальнай схільнасці да выкарыстання канцэпцый у маўленні і мысленні. Часта праяўляецца (і рэдка заўважаецца ім самім) агрэсія-2-5 да мордаў (як частка ахоўнай пазіцыі – г.зн. у адказ на каментарыі, пытанні). Адносіна часу, праведзенага ў адчужэнні да мордаў, да часу, праведзенага ў сімпатыі, цязе да іх, менш, чым 1.

в) упарта паведамляе, што хоча зп, і на працягу шматлікіх месяцаў ці гадоў робіць справаздачы, выконвае тыя ці іншыя практыкі.

г) хоць і вельмі павольна, але змены адбываюцца. Гэта хутчэй нагадвае ўпрыгожванне сцен сваёй турмы, чым спробы разбурыць яе. Устойлівыя, значныя змены можна зафіксаваць у вечным пачаткоўцы раз у паўгода-год. Не зведвае адчаю ад таго, што ён амаль не змяняецца.

д) у кожны дадзены момант, звычайна толькі 10-20% мордаў зведваюць радаснае жаданне садзейнічаць практыцы вечных пачаткоўцаў – каментыраваць, задаваць пытанні, прапаноўваць эксперыменты, растлумачваць, распавядаць і г.д. Але ім і гэтага больш чым дастаткова – тэмп іх змен занадта нізкі, каб змясціць большы аб'ём уплыву.

е) АзУ зведвае так рэдка (некалькі кароткіх усплёскаў у тыдзень), што не можа падбіраць рэзаніруючых апісанняў, і яго апісанні не рэзаніруюць з АзУ у мордаў. Спады доўжацца часам тыднямі, а то і месяцамі.
*) «Хвост» - той, хто:

а) высылае справаздачы аб сваёй практыцы і/ці ўдзельнічае ў канферэнцыі пачаткоўцаў і/ці асабіста мае зносіны з мордамі больш за 3 месяцы

б) па меркаванні мордаў, у яго шчырасць 3-5, усплёскамі да 8 (сам ён лічыць сябе шчырым на 3-5), перыяды (некалькі дзён, тыдзень) рашучасці і ўпартасці (на 3-6) змяняюцца зацяжнымі (на некалькі дзён, 1-2 тыдні) спадамі.

Жаданне задаволенасці ў сярэднім 5, у роўнай прапорцыі з накіраванасцю, рашучасцю спараджаць АзУ і ўстараняць азмрочванні. АУВ ці АУУ моцныя, але ў 20-50% часу вядзецца шчырая барацьба з імі.

Праца па ўстараненні дамалёвак і канцэпцый хоць і млява, але вядзецца.

Часам праяўляецца адчужэнне да мордаў (як частка ахоўнай пазіцыі – г.зн. у адказ на каментары, пытанні), але расцэньваецца хвастом як цяжкае азмрочванне, ёсць моцнае жаданне ўстараніць гэтае адчужэнне. Адносіна часу, праведзенага ў адчужэнні да мордаў, да часу, праведзенага ў сімпатыі, цязе да іх, менш, чым 0.2

в) упарта паведамляе, што жадае зп, і на працягу шматлікіх месяцаў ці гадоў робіць справаздачы, выконвае тыя ці іншыя практыкі.

г) хоць і вельмі павольна, але змены адбываюцца. Гэта хутчэй нагадвае ўпрыгожванне сцен сваёй турмы, чым спробы разбурыць яе. Устойлівыя, значныя змены можна зафіксаваць у хвасце раз у 1-2-3 месяцы. Часам хвост зведвае адчай ад таго, што амаль не змяняецца, усплёскі рашучасці і ўпартасці, і тады ён уладкоўвае штурмы, здзяйсняе звышнамаганні ў практыцы, што прыводзіць да паскарэння змен, да частковага разбурэння сцен турмы.

д) у кожны дадзены момант, звычайна 20-50% мордаў зведваюць радаснае жаданне садзейнічаць практыцы хвастоў – каментыраваць, пытаць, прапаноўваць эксперыменты, растлумачваць, распавядаць і г.д. І ім гэтага больш чым дастаткова – тэмп іх змен занадта нізкі, каб змясціць большы аб'ём уплыву, акрамя таго ёсць напор уласнага радаснага жадання займацца практыкай.

е) АзУ зведваюць нячаста (некалькі кароткіх ці сярэдняй працягласці усплёскаў у дзень), можа падбіраць рэзаніруючыя апісанні, і яго апісанні часта рэзаніруюць з АзУ у мордаў.

ж) часам зведваюць радаснае жаданне займацца фармальнымі практыкамі, асабліва практыкамі спараджэння АзУ.

*) «Морда» - той, хто:

а) з'яўляецца хвастом не менш за паўгода

б) шчырасць-5, усплёскамі да 8, перыяды (некалькі дзён, 1-2 тыдні) рашучасці і ўпартасці (на 3-6) змяняюцца спадамі (на некалькі дзён). Калі надыходзіць спад, морда не «чакае» яго, а актыўна даследуе, шукае і ўжывае метады пераадолення.

Жаданне задаволенасці ў сярэднім 2-5, істотна слабейшае за рашучасць спараджаць АзУ і ўстараняць азмрочванні. АУВ ці АУУ сярэднія, і ў 50% часу вядзецца барацьба з імі. Праца па ўстараненні дамалёвак і канцэпцый вядзецца актыўна.

Рэдка праяўляецца адчужэнне да мордаў, заклапочанасць іх меркаваннем, і расцэньваецца ёю як цяжкае азмрочванне, ёсць моцнае жаданне ўстараніць гэтае адчужэнне. Сімпатыя да мордаў часам дасягае праявы адданасці, аж да экстатычнай.

У разглядзе канцэпцый для морды няма «табу», няма забароненых тэм – любое пытанне яна гатовая разгледзець і даследаваць, не заліпаюцы ў АУУ ці адчужэнні і іншых НЭ.

в) на працягу шматлікіх месяцаў ці гадоў робіць справаздачы, выконвае тыя ці іншыя практыкі. Морда ўпэўненая, што нягледзячы ні на якія спады яна ніколі не перастане імкнуцца да свабоды ад азмрочванняў і да дасягнення АзУ (і гэта сапраўды так на дадзены момант).

г) хоць і не хутка, але змены адбываюцца. На 50% гэта нагадвае ўпрыгожванне сцен сваёй турмы, на 50% спробы разбурыць яе. Устойлівыя, значныя змены можна зафіксаваць у мордзе раз у 1-2 тыдні, месяц. Нярэдка морда зведвае адчай ад таго, што павольна змяняецца, усплёскі рашучасці і ўпартасці (аж да экстатычных), і тады яна здзяйсняе штурмы, звышнамаганні ў практыцы.

д) у кожны дадзены момант, звычайна 80% мордаў зведваюць радаснае жаданне садзейнічаць практыцы морды – каменціраваць, пытаць, прапаноўваць эксперыменты, растлумачваць, распавядаць і г.д., пры гэтым сам аб'ем такога ўплыву істотна меншы, чым аб'ём уплыва на хвастоў і пачаткоўцаў, бо морда ўжо вельмі многае сама ведае аб практыцы і аб сабе, аб тым, як працякае практыка іншых мордаў, хвастоў і пачаткоўцаў, яе вопыт вялікі і расце даволі хутка, так што рэдкага ўплыву іншых мордаў ёй больш чым дастаткова, ды і напор уласнага радаснага жадання займацца практыкай дастаткова вялікі і сталы.

е) АзУ зведваюць часта, часам інтэнсіўна і шчыльна (могуць быць множныя кароткія ці сярэдняй працягласці ўсплёскі на працягу дня, перыяды бесперапынных АзУ, якія доўжацца па некалькі хвілін, можа быць шматгадзінны азораны фон, з'яўляецца вопыт экстатычных АзУ). Морда можа без істотных намаганняў падбіраць рэзаніруючыя з АзУ апісанні, і яе апісанні часта рэзаніруюць з АзУ у мордаў. Часта зведвае радаснае жаданне садзейнічання ў практыцы іншым мордам, хвастам, пачаткоўцам.

(«Зведваць сімпатыю да кагосьці» - гэта значыць, што чыісці праявы з'яўляюцца азораным фактарам для сімпатыі ў табе, так што не дзіўна, што да хвастоў, мордаў і дракончыкаў морда зведвае часцей і інтэнсіўней сімпатыю, чым да вечных пачаткоўцаў, але радаснае жаданне садзейнічаць з'яўляецца незалежным успрыманнем, і можа інтэнсіўна праявіцца нават да таго, чые праявы вельмі слаба рэзаніруюць на дадзены момант з АзУ у мордзе.)

ж) часта зведвае радаснае жаданне займацца фармальнымі практыкамі, асабліва практыкамі спараджэння АзУ, атрымлівае ад іх істотны рэзультат. Творча ставіцца да практык, лёгка мадыфікуе іх у дачыненні да наяўных радасных жаданняў. У практыцы цвёрда нацэленая на вынік, і мае высокую ступень самакрытычнасці. Калі раптам морда апынецца ў ізаляцыі ад іншых мордаў, яна здольная не зніжаць інтэнсіўнасць занятку практыкай.
*) «Дракончык» - распазнаецца ад мордаў наступным:

а) пачынае зведваць АзУ вельмі лёгка, ці ледзь не з першага дня занятку практыкай, у тым ліку экстатычныя, у тым ліку ў стадыі «нязноснай інтэнсіўнасці»

б) лёгка і часта зведвае адданасць, адкрытасць, жаданне садзейнічання іншым практыкуючым, што даходзяць да экстатычнай формы

в) у яго ўзнікае імгненнае «пазнаванне» усіх 100% іншых дракончыкаў, г.зн. крайнея адкрытасць, адданасць, сімпатыя, самааддача, пачуццё «адсутнасці межаў» паміж дракончыкамі, нібы я і ты – адно, праяўленае ў розных асобах. 100% дракончыкаў зведваюць у сваю чаргу імгненнае «пазнаванне» дракончыка.

Таксама ў яго ўзнікае імгненнае пазнаванне практыкі – ледзь не па першых жа адвольных фразах з кнігі – нібы гэта тое, што ён шукаў усё жыццё, як быццам гэта тая іскра, якая запаліла ў ім полымя АзУ.

г) калі дракончык пазнае нешта аб практыцы, дамагаецца яснасці, ён робіць гэта так лёгка і хутка, нібы не пазнае, а ўспамінае тое, што даўно ведаў, але забыўся (гэта не вызваляе яго ад неабходнасці рашучай і ўпартай практыкі па замацаванні гэтай яснасці)

д) здольны зведваць экстатычныя рашучасць, зацятасць, прадчуванне, выконваць фармальныя практыкі гадзінамі ці днямі напралёт, што робіць яго пасоўванне выключна хуткім.

е) ніколі не зведвае адчужэння да дракончыкаў, якім бы рэзкім і бязлітасным ні быў іх уплыў на яго. Зрэдку зведвае адчужэнне да мордаў (як азмрочаная рэакцыя на іх млявыя, па яго меркаванню, намаганні, нізкую шчырасць і г.д.). Лічыць усе формы адчужэння, негатыўнага стаўлення найцяжэйшым азмрочваннем і прыкладае ўсе намаганні, каб устараніць яго, і зведваць адданасць.

ж) да барацьбы з азмрочваннем ставіцца як да выратавання з турмы, не цырымоніцца з імі, няма «каханых мазоляў», на любыя азмрочванні кідаецца як тыгр - часам пасля некаторых узважванняў, разважанняў, якія дазваляюць дамагчыся поўнай яснасці ў сваім стаўленні да іх.

з) істотныя і незваротныя змены могуць адбывацца з фантастычнай, неверагоднай хуткасцю – часам за некалькі хвілін.


*) «Маразм» - здзяйсненне дзеянняў без аналізу іх магчымых наступстваў.
*) «Ахоўная пазіцыя [нейкага чалавека]» – сукупнасць [яго] дзеянняў па перашкаджэнню дасягнення яснасці аб успрыманнях [таго чалавека].
*) «Сентыментальнасць» - ПЭ, якая ўзнікае пры хуткай змене доўгіх інтэнсіўных НЭ на інтэнсіўныя ПЭ.

(Паколькі чалавек, які не займаецца ППШ, не ведае (і часцей за ўсё не жадае ведаць і вучыцца), як устараняць НЭ у той сітуацыі, у якой ён прывык зведваць НЭ, то адзіным спосабам выклікаць сентыментальнасць з'яўляецца рэзкая змена сітуацыі з той, у якой чалавек прывык зведваць інтэнсіўныя НЭ, на тую, у якой ён прывык зведваць інтэнсіўныя ПЭ).


*) «Адчужэнне» - заліпанне ў НС.
*) «Прыгнечанасць» - заліпанне ў слабых НЭ, якія здушваюць.
*) «Навык [чагосьці]» - сфарміраваная сукупнасць прывычак, якая ў большасці выпадкаў завяршаецца вынікам.
*) «Дружалюбнасць» - жаданне разам [з кім-небудзь] зведваць ПЭ.
*) «Магу» - ёсць падставы выказаць здагадку, што здзяйсненне дзеянняў завершыцца вынікам.
*) «Азарт» - жаданне ПЭ ад выйгрышу.
*) «Спартыўны інтарэс» ці «жаданне спаборнічаць» - радаснае жаданне гуляць.

(Праверыць – што ты зведваеш – азарт ці спартыўны інтарэс, можна па прыкметах адрознення радасных жаданняў ад механічных – напрыклад уяўляеш, што прайграваеш (ці калі прайграваеш), і НЭ не ўзнікае, а калі ўяўляеш, што выйграваеш (ці калі выйграваеш), то ПЭ не ўзнікае).



*) «Апраўданне» - расказ аб сваіх успрыманнях для аслаблення пачуцця віны.
*) «піетэт [да чалавека]» - АУВ + жаданне пазітыўных дамалёвак + жаданне душыць аналіз паводзін гэтага чалавека.
*) «Пазнаванне (ідэі)» - маментальнае дасягненне АзУ-яснасці без папярэдняй дзейнасці па яе дасягненню. Рэзаніруе з упэўненасцю ў тым, што мне ўжо знаёмая гэтая яснасць.
*) «Пазнаванне (чалавека)» - праява блізкасці [рэзаніруючай з праявамі гэтага чалавека] без папярэдняга даследавання [гэтага чалавека]. Рэзаніруе ўпэўненасцю ў тым, што мне даўно ўжо блізкі гэты чалавек.
*) «Змена» – стварэнне новай прывычкі ў выніку намаганняў.
*) «Перашкода» - сукупнасць успрыманняў, у выніку праявы якой радаснае жаданне не рэалізуецца.
*) «Назіранне» - фіксацыя ўспрыманняў, выкліканая наяўнасцю радаснага жадання дамагчыся яснасці [у адносінах сукупнасці ўспрыманняў, якая даследуецца].
*) «Сачэнне» - фіксацыя ўспрыманняў, выкліканая наяўнасцю механічнага жадання пазнаць штосьці аб доследнай сукупнасці ўспрыманняў.
*) «Развіццё» - сукупнасць змен, у выніку якіх павялічваецца спектр ці інтэнсіўнасць любых якасцей АзУ.
*) «Садзейнічанне [аднаго чалавека іншаму]» - дзеянні, выкліканыя маім рж, нацэленыя на рэалізацыю рж іншага чалавека пры тым, што ён сам здзяйсняе дзеянні па рэалізацыі сваіх рж і ў яго ёсць рж гэтых тваіх дзеянняў.
*) «Уплыў [аднаго чалавека на другога]» - дзеянні, выкліканыя радасным жаданнем змен у іншым чалавеку пры перыядычнай адсутнасці ў тым чалавеку радаснага жадання гэтых тваіх дзеянняў, але і пры адсутнасці яго паведамленняў аб нежаданні, каб ты гэта рабіў.
*) «Ціск [аднаго чалавека на другога]» - дзеянні, выкліканыя радасным жаданнем змен у іншым чалавеку насуперак таму, што ён перыядычна праяўляе нежаданне, каб ты гэта рабіў, але пры гэтым не здзяйсняе дзеянняў, накіраваных на тое, каб перастаць быць аб'ектам тваіх дзеянняў.
*) «Гвалт [аднаго чалавека ў адносінах да другога]» - дзеянні, выкліканыя механічным жаданнем змяніць паводзіны ці склад успрыманняў іншага чалавека насуперак таму, што той адчынена заяўляе аб тым, што не жадае, каб ты гэта рабіў.
*) «Клопат [аднаго чалавека аб другім]» - дзеянні, выкліканыя механічным жаданнем таго, каб той другі чалавек зведаў задавальненне.
*) «Атручванне [ад азмрочванняў]» - рэзкае ўзмацненне НФ з наступным з'яўленнем негатыўных адчуванняў (амаль на 100% ідэнтычных тым, што ўзнікаюць ад харчовага атручвання), якое адбылося ў выніку праявы азмрочванняў.
*) «Сямейнасць» - стан, які ўзнікае пры прыгнечанні рж з мэтай падтрымання ўпэўненасці (у сабе і ў іншых людзях) у прыналежнасці да нейкага калектыва.
*) «Штодзённасць» - стан, які ўзнікае пры прыгнечанні рж з мэтай падтрымання ўпэўненасці (у сабе і ў іншых людзях) у тым, што ўсё вядома, прадказальна.
*) «Самабічаванне» - рэалізацыя механічнага жадання апісваць іншым людзям (у тым ліку і ўяўным) ці самому сабе тое, што чалавек лічыць сваім азмрочваннем (у тым ліку і тое, што ён не лічыў бы азмрочваннем, быўшы па-за НЭ), якая суправаджаецца як здушлівымі НЭ (г.зн безвыходнасцю, жалем да сабе і інш.), так і адчуваннем уласнай важнасці і/ці задаволенасць ад таго, што ў яго так многа такіх моцных азмрочванняў.

(Яшчэ самабічаванне выкарыстоўваецца для таго, каб выціснуць страх НС да сабе з боку іншых – працуе замацаваны ў дзяцінстве механізм: хутчэй прызнайся ў чым толькі можна, і цябе не так моцна пакараюць, бо «ляжачага не б'юць»)


*) Словазлучэнне «для таго, каб» тоеснае словазлучэнню «была думка «я раблю гэта для таго, каб...»».

(Выкарыстоўваючы тэрмін «для таго, каб» менавіта ў такім значэнні, можна спыніць велізарную колькасць дамалёвак і канцэпцый. Напрыклад ты ўжо не скажаш «дрэва пускае глыбока карані, каб добра трымацца»)


*) «Звярадасць» = звярачасть + радасць
*) «Азораная прывычка» - такое дзеянне, якое кожны раз суправаджаецца, як мінімум, намаганнем па спараджэнні пэўнага АзУ, ці, як максімум, праявай гэтага АзУ.
*) «Фронт прац» - сукупнасць задач.
*) «Дагматычнасць» - цвёрдая ўпэўненасць у безумоўнай праўдзівасці набору сваіх канцэпцый, якая суправаджаецца ўстойлівай агрэсіяй да іх аналізу.
*) «Закаханасць» - жаданне ўладання [чалавекам] (і спадарожныя гэтаму НЭ – ждс, сум, агрэсія і г.д.) + сэксуальнае жаданне [да яго] + клопат аб ім.

Такім чынам, я выкарыстоўваю тэрмін «закаханасць» у амаль зусім негатыўным значэнні (за выключэннем сэксуальнага жадання, усё ўваходныя ў закаханасць успрыманні з'яўляюцца вельмі моцнымі азмрочваннямі). Вядома, у адносіны паміж закаханымі часам прымешваюцца пяшчота, эратычная цяга, сімпатыя (у моманты, калі смага ўладання і клопат выпадкова спадаюць да мінімуму), але на 99% закаханасць – гэта менавіта смуродная каша з НЭ, якую звычайна падаюць пад падліўкай пяшчотнага запалу і чагосьці вельмі прывабнага. Калі ты зведваеш у большасці пяшчоту, сімпатыю, пачуццё прыгажосці, то для гэтага мэтазгодна абраць іншы тэрмін.


*) «Спаўзанне [у азмрочванні]» ці «засынанне» - паступовае ўзмацненне НФ, тупасці, нежадання прыкладаць намаганні, аслабленне радасных жаданняў і АзУ, спыненне разумення таго, што ўсё гэта адбываецца.
*) «Пасткі штодзённасці» - сітуацыі, у якіх як правіла адбываецца «засынанне».
*) «Супраціўленне спаўзанню» - спараджэнне рашучасці перамагчы спаўзанне, радасці барацьбы, энтузіязму, пачуцця вечнай вясны і інш.; пачынаю прыкладаць намаганні.
*) «Бязвольнае спаўзанне» ці «пакора» - разумею тое, што адбываецца спаўзанне, не перашкаджаю ўзнікненню безвыходнасці, асуджанасці, пачуцця віны і інш., намаганні не прыкладаю.
*) «Пралескі» - усплёскі АзУ, якія надыходзяць самі адразу пасля разумення таго, што я не прыкладаў намаганняў на працягу вызначанага часу, і цяпер з энтузіязмам жадаю пачаць іх прыкладаць.
*) «Чорнае растварэнне» - непрыкладанне намаганняў, нязведванне і неразуменне гэтага (напрыклад у выніку ўзнікнення ХА, мж, НЭ).

*) «Трамплін распазнавання» - эфект, пры якім распазнаванне і апісанне задачы прыводзяць да з'яўлення рж яе вырашыць, здзяйсняць намаганні. Іншымі словамі, гэта эфект рэзанансу распазнавання і рж (распазнаванне ярка рэзаніруе з рознымі АзУ, што даказвае тое, што немеханічнае распазнаванне – гэта АзУ).


*) «Таран намаганняў» ці «азарт барацьбы» ці «жаданне ўшчыльнення» - радаснае жаданне інтэнсіфікаваць практыку, якое ўзнікае падчас прыкладання намаганняў.
*) «Скавытанне» - струмень думак накшталт «жадаю, каб было рж», «чаму няма намаганняў?», «жадаю інтэнсіфікаваць практыку» і г.д., якія не прыводзяць да з'яўлення намаганняў і рж.
*) «Учэпістыя думкі» - струмень думак тыпу «жадаю, каб было рж», «чаму няма рж намаганняў?», «жадаю інтэнсіфікаваць практыку» і г.д., якія спрацоўваюць як азораныя фактары, г.зн. прыводзяць да з'яўлення рж, намаганняў ці да іх інтэнсіфікацыі.
*) «Рж-плацдарм» - жаданне, рэалізацыя якога, паводле здагадак, створыць умовы, пры якіх стане магчыма рэалізоўваць некаторыя іншыя рж.
*) «Залежныя рж» - сукупнасць рж, якія, паводле здагадак, могуць быць рэалізаваныя ў тым выпадку, калі створацца прыдатныя ўмовы ў выніку рэалізацыі рж-плацдарму.
*) «Марыва рж», «буралом рж» - эфект, які заключаецца ў тым, што за буяным параснікам радасных жаданняў пачынаюць замыльвацца, затуманьвацца «адзіныя мэты», «цыклоны», так што неабходна час ад часу вылучаць іх сярод астатніх рж, якія гарэзуюць.
*) «Адкрыццё» - любая з'ява з гэтых трох:

а) фрагмент разумовай яснасці, які апісвае невядомую раней практыкуючаму заканамернасць,

б) перажыванне новага АзУ ці новага адцення, новай якасці ўжо вядомага АзУ, у тым ліку АзУ-яснасці, у тым ліку радаснага жадання,

в) новае распазнаванне, г.зн. дасягненне новай ступені свабоды ад механічнай распазнавальнай свядомасці.


*) «Пабочнае адкрыццё» - адкрыццё, якое ўзнікае падчас даследаванняў, але не з'яўляецца этапам дасягнення яснасці ў прадмеце даследавання.
*) «Ліхаманка рж» - стан, калі ад багацця рж надыходзіць паніка ў сувязі з тым, што няма магчымасці ўсіх іх рэалізаваць прама цяпер ці ў аглядным будучыні.
*) «Пяты стражнік» ці «ліхаманка адкрыццяў» - панічны стан, які уключае ў сябе ліхаманку рж, якое ўзнікае падчас бурнага росту адкрыццяў. З'яўляецца сукупнасцю страхаў, якія суправаджаюцца думкамі «не паспею зафіксаваць», «забудуся», «заблытаюся ў адкрыццях», «не здолею іх структураваць, інтэграваць у сваю карціну свету» і механічнымі жаданнямі прытармазіць працэс адкрыццяў, назіранняў, намаганняў.
*) «Ранжыраванне адкрыццяў [па значнасці]» - указанне на некаторыя адкрыцці, як на тыя, што прыблізна маюць першарадную («о1з») ці другарадную («о2з») значнасць у дасягненні нейкай, адной з самых значных на дадзены момант мэты, па змаўчанні – у рэалізацыі «цыклона».
*) «Здаць адкрыццё ў архіў»:

а) вызначыць яго як о2з і выключыць з працоўнага спісу найбольш значных адкрыццяў

б) змясціць запіс аб ім у вызначанае месца наяўнай схемы свайго вандравання, сваёй карціны міру, усталяваўшы па магчымасці некалькі яго ўзаемасувязей з іншымі адкрыццямі.
*) «Працоўны спіс адкрыццяў» - спіс о1з. Складанне такога спісу значна павялічвае эфектыўнасць намаганняў.
*) «Дэвіяцыя даследавання» - устойлівае адцягненне ўвагі на пабочныя адкрыцці, так што даследаванне прыпыняецца.

Дэвіяцыя можа быць матываваная ці:

а) радасным жаданнем ахапіць нейкую сукупнасць звязаных з даследаваннем адкрыццяў, ці

б) механічным жаданнем, вынікаючым з пяці стражнікаў (страх паражэння, страх змен, «стомленасць» ад перанасычэння АзУ, задаволенасць, ліхаманка адкрыццяў). У гэтым выпадку асабліва мэтазгодна ранжыраваць адкрыцці, здаваць о2з у архіў, удакладняць працоўны спіс адкрыццяў.


*) «Уплыў на практыкуючага» - сукупнасць дзеянняў, матываваных рж зрабіць намаганні практыкуючага больш эфектыўнымі, а склад яго ўспрыманняў – больш азораным.
*) «Пасіўны ўплыў [на практыкуючага]» - чакаць, пакуль практыкуючы не зробіць некаторае адкрыццё самастойна, хоць і выкарыстоўваючы пры гэтым навадныя пытанні, парады, указанні на тыя ці іншыя з'явы, супярэчнасці, заканамернасці, і толькі пасля таго, як адкрыццё будзе ім самастойна здзейснена, выказаць яму нейкі масіў інфармацыі, які адносіцца да гэтага адкрыцця, каб ён хутчэй асвоіў новыя аб'ёмы ўспрыманняў.
*) «Актыўны ўплыў» - адразу выказаць практыкуючаму і фармулёўку некаторага адкрыцця, якое ён прыкладна можа здзейсніць, прыклаўшы намаганні, і нейкі масіў інфармацыі, звязаны з гэтым адкрыццём, каб той:

а) зведаў прадчуванне здзяйснення гэтага адкрыцця,

б) зведаў рж праверыць, пераканацца самастойна ў правільнасці таго, што сфармулявана,

в) раўналежна пачаў здзяйсняць дзеянні, якія зыходзяць са здагадкі ў правільнасці фармулёвак, пачаўшы атрымліваць такім чынам дадатковы вопыт, які можа пацвердзіць і пашырыць сукупнасць адкрыццяў,



г) зэканоміў тым самым шмат часу, хоць і цаной страты значнай каштоўнасці - вопыту цалкам самастойнага адкрыцця, захаплення здзяйснення адкрыццяў, радасці, пераадолення перашкод і паражэнняў, пачуцця вечнай вясны, упэўненасці ў сабе і г.д.
*) «Умераны ўплыў» - выклад пракрыкуючаму выніковай фармулёўкі адкрыцця і нейкага аб'ёму звязанай з ім інфармацыі пасля таго, як той прыкладзе значныя намаганні ў спробе самастойна дамагчыся адкрыцця, здзейсніць цэлы шэраг прамежкавых адкрыццяў.
*) «Светлякі» - сукупнасць уздзеянняў, накіраваных на тое, каб пачаць разумець тое, што непасрэдна цяпер я магу пачаць прыкладаць намаганні, ці што непасрэдна цяпер я магу спрабаваць прыкладаць больш намаганняў – больш інтэнсіўна, больш шчыльна, больш шчыра і г.д.: запіскі на сценах, перыядычныя піканні будзільніка, дзеянні іншага чалавека ў адпаведнасці з дамоўленасцямі і г.д.
1   2   3   4   5   6


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка