Шлях да яснай свядомасці Раздзел 01 – свабода ад негатыўных эмоцый




старонка3/4
Дата канвертавання15.03.2016
Памер0.71 Mb.
1   2   3   4

Штурм асобна ўзятай НЭ – гэта эфектыўнае практыкаванне. Выбіраеш НЭ, якая часта праяўляецца, напрыклад незадаволенасць, і прымаеш рашэнне - у бліжэйшыя трое сутак (тры гадзіны, гадзіну) ты не дазволіш яму праяўляцца больш за на секунду-дзве. Упярэмешку з іншымі НЭ незадаволенасць праяўляецца на кожным кроку, і адрозніць іх часам няпроста, не кажучы ўжо пра тое, каб зрабіць гэта за секунду, таму неабходна штосекундна (!) сачыць за сабой, і ўстараненне пэўнай НЭ ператвараецца ў масіраваны штурм многіх іншых. Нават адна гадзіна такой практыкі - гэта вельмі складана, нібы бяжыш марафон, а калі такога эфекту не ўзнікае, то гэта значыць, што ты займаешся самападманам, прымаеш жаданае за сапраўднае, і татальнага ўстаранення незадаволенасці на самой справе не адбываецца (сачы таксама за абавязковым атрыбутам паспяховага ўстаранення НЭ – ўсплёскамі АзУ). Па меры правядзення такіх штурмаў пачне фарміравацца і дужэць прывычка неадкладнага ўстаранення НЭ, адбудзецца істотны прагрэс у хуткасці і чысціні ўстаранення. Устараненне наступнай НЭ будзе ўжо трохі лягчэйшым у параўнанні з першым вопытам.

Дбайны маніторынг успрыманняў з мэтай выяўлення і ўстаранення ўсіх праяў НЭ, прысуджанай да ўстаранення, прыводзіць да яшчэ аднаго значнага выніку. Такі маніторынг магчымы толькі ў тым выпадку, калі я разумею (г.зн. фіксую ва УД) ўсё, што са мной адбываецца, так што фарміруецца прывычка быць уважлівым да ўспрыманняў, узнікае вопыт перажывання радасці ад уважлівасці. Проста жыць і рабіць нешта, і жыць, разумеючы ўспрыманні, якія праяўляюцца - гэта велізарная розніца. Дбайны маніторынг прыводзіць да пачатку бурнага працэсу расслаення ўспрыманняў, узнікае творчы стан - з'яўляюцца ідэі, якія захапляюць, адкрыцці, нечаканыя аспекты АзУ, узнікае пачуццё асаблівай глыбіні жыцця - нібы рассоўваецца засланка, і ўліваецца адчуванне поўнасці. Ды і пісьмовая фіксацыя становіцца радаснай.

НЭ заўсёды маюць знешнюю праяву (ярка выяўленую але амаль непрыкметную неспакушанаму чалавеку) – слабы ўздых, лёгкая грымаса, ледзь прыкметны жэст, спецыфічная змена інтанацыі - назавем гэта «цялеснымі прыкметамі НЭ» («цпНЭ»). Амаль 100% усёй мімікі, жэстаў, інтанацый людзей непадзельна зрасліся з цпНЭ. Кантроль за сваімі цпНЭ дазваляе больш якасна ўлоўліваць праскочыўшыя НЭ, перапражыць сітуацыю, устараняючы НЭ, ачысціцца ад спадарожных НЭ. Кантраляваць міміку, голас, жэсты нашмат прасцей, чым НЭ, таму выяўленне і ўстараненне тпНЭ спрыяе практыцы. Калі ты прапусціла НЭ і «прачнулася», калі тая разраслася, абрасла іншымі НЭ, то перш за ўсё неадкладна спыні цпНЭ, а затым і НЭ. «Зачышчай тэрыторыю», не спыняючыся на паўдарогі, устараняючы драбнюткія ўсплёскі НЭ, пакуль не дасягнеш як мінімум стану «нічога-не-адбываецца», а як максімум - АзУ.
Свабода ад НЭ прыводзіць да яснасці, вызвалення ад [ілжывых] канцэпцый. Калі цябе згвалтавалі, то гэта можа быць балюча і непрыемна (але зусім не абавязкова, бо калі ты дасі гвалтаўніку прэзік і ўспомніш, што не так проста знайсці самарушны член, які якасна стаіць, каб ён проста патрахаў цябе без «адносін», то можна атрымаць задавальненне, вельмі інтэнсіўнае), ў гэтым НЯМА нічога такога, што «псіхічна травмуе», бо толькі ад цябе залежыць – зведваць НЭ ці не. Калі ты ламаеш руку, то боль непараўнальна мацнейшы, чым непрыемныя адчуванні пры згвалтаванні. Чаму ж тады ад зламанай рукі не канчаюць жыццё самагубствам? Чаму не ствараюцца клубы псіхалагічнай дапамогі тым, хто зламаў руку? Таму што не прынята зведваць моцныя НЭ пры пераломах, гэта не лічыцца «жудасным», «ганебным», а пры згвалтаваннях – прынята. Член сілком змясцілі ў похву – вось і ўсё, што адбылося, але гэтаму надаецца значэнне касмічнай важнасці – гэта элементарнае ханжаства і дурасць. Пасля зламанай рукі табе прыйдзецца два месяцы хадзіць у гіпсе, потым распрацоўваць суставы, рабіць уколы ад слупняка і г.д., а пасля нават грубіянскага згвалтавання неабходна толькі добранька вышмаравацца мірамісцінам ці калоідным срэбрам для дэзінфекцыі, прыняць меры супраць цяжарнасці, а сінякі хутка зарастуць – у 10 раз хутчэй, чым зарасце зламаны палец. Акрамя таго, без НЭ, што паралізуюць, можна і зусім пазбегнуць згвалтавання, ці звесці яго непажаданы эфект да мінімуму (гл. «пытанні і адказы» – 0059).

Усвядоміўшыся, што НЭ раз'ядаюць цябе з трыбухамі ў прамым сэнсе гэтага слова, можна выкарыстаць практыку «памятавання аб тым, што НЭ – гэта яд»: у той момант, калі ўзнікае НЭ, ты гучна прагаворваеш услых ці самому сабе - «Атрута!», «Я не хачу гэта зведваць!». Гэта дазваляе здрыгануцца і мабілізавацца, успомніць аб сваім стаўленне да НЭ, прыслабіць механічнае жаданне зведваць НЭ. Гэта заадно прытармажвае паразітычны ўнутраны дыялог, які абслугоўвае НЭ і які з'яўляецца ачагом іх множных ўсплёскаў.

Ва ўстараненні НЭ няма дробязяў! Нават самая «нікчэмная» НЭ – моцны яд, і калі зведваеш АзУ, выразна гэта разумееш, а калі АзУ няма, тады і яснасці няма. Нават слабы цень НЭ неадкладна і рэзка паслабляе АзУ. Акрамя таго, слабая НЭ – напрыклад мімалётнае негатыўнае стаўленне («НС») ці негатыўны энергетычны стан («НЭС») (іншымі словамі – «дрэннае фізічнае самаадчуванне», млявасць, апатыя, «нічога-не-адбываецца») - можа быць надводнай часткай гіганцкага айсберга НФ. Устарані яе, і падводная частка паднімецца, зробіцца даступнай для даследавання і ўстаранення..

«Негатыўнае стаўленне» з'яўляецца слабымі НЭ, часам вельмі слабымі, доўжыцца нядоўга і не заўсёды за ім вынікаюць вызначана выяўленыя НЭ. Напрыклад, дастаткова мімалётнага погляду на непрыемную асобу, а то і папросту на любую асобу, і імгненна на секунду ці долю секунды ўспыхвае цень непрыязнасці, асуджэння ці непрыемнасці. Па меры трэніроўкі ўважлівасці ты выявіш, што кожны твой дзень працяты тысячамі НС. Найбольш эфектыўны спосаб устараняць гэтую зграю, якая мітусіцца – эмацыйная паліроўка, засяроджванне на АзУ.

Усю гэтую кампанію - НЭ, НЭС, НФ і НС у далейшым буду пазначаць як «чатыры Н» ці «», але ўсё гэта ні што іншае, як разнавіднасці НЭ, таму часцей я іх буду пазначаць зборным тэрмінам «НЭ».

Людзям звычайна нават у галаву не прыходзіць, што НЭС можна ўстараніць. Гэтая ідэя ўспрымаецца як рэвалюцыйная. Лічыцца, што гэтая шэрасць, млявасць - неад'емная частка «мяне», што яна выкліканая «аб'ектыўнымі» прычынамі, і ўсё, што мы можам, гэта перабіваць яе забаўкамі, аргазмамі, ежай, сном. Але НЭС сапраўды гэтак жа паддаецца ўстараненню, як і любы іншы непажаданы стан. Першы крок – гэта вылучыць НЭС як асобнае ўспрыманне, зафіксаваць: «ёсць млявасць», ці «ёсць нічога-не-адбываецца». А тады ўжо становіцца магчымым і даследаваць яго, і зведаць сапраўды накіраванае жаданне «не зведваць гэты стан», і, стала быць, прыкладаць намаганні да яго ўстаранення і ўстараняць.

Увядзем тэрмін «азмрочванне» - пазначым ім любую сукупнасць НЭ, НФ, НЭС, НС, ілжывых канцэпцый і механічных жаданняў (гл. ў адпаведных раздзелах).

Пазіцыя бесстаронняга суддзі: уяві, што судзіш канфлікт двух людзей (адна з якіх ты сама) і кажаш: «неадкладна замаўчаць, зрабіць нейтральныя твары, а ўжо потым разбярэмся - што да чаму». Адхілі ўпэўненасць у «справядлівасці» НЭ, спыні саманакручванне, бо вельмі часта свае НЭ ты ацэньваеш як «справядлівыя», а ўстараненне НЭ – як дамова з «несправядлівасцю». Таму скажы сабе – «я разбяру сітуацыю і прыму рашэнне, але думаць і вырашаць я жадаю ў цвярозым стане, а не ў стане атручанасці НЭ, якія блакіруюць здольнасць разважаць». Памятай аб тым, што любыя НЭ незалежна ні ад чаго з'яўляюцца ядам, які атручвае цела, не дае магчымасці эфектыўна рэагаваць, лагічна разважаць, тонка адчуваць, зведваць радасныя жаданні, таму перш за ўсё яны павінны быць безумоўна ўстароненыя.

Каб узмацніць жаданне вызваліцца ад НЭ, мэтазгодна пералічыць усе непажаданыя наступствы іх зведвання, г.зн. такія наступствы, якія ты не жадаеш мець. Таксама мэтазгодна пералічыць дзеянні, якія прыводзяць да паслаблення жадання ўстараняць НЭ. Да іх адносяцца:

*) прыгнечанне радасных жаданняў,

*) прытрымліванне механічна канцэпцыям - усякім «трэба», «варта», «важна»…

*) пераяданне,

*) перасыпанне і хранічнае недасыпанне,

*) частыя аргазмы (у сярэднім гэта часцей за адну серыю аргазмаў раз у 2-3 тыдні),

*) Задаволенасць і самазадаволенасць


Перыяды ўпартых і рашучых намаганняў устаранення НЭ змяняюцца перыядамі апатыі і імпатэнцыі, але калі зноў вяртаешся да практыкі, то выяўляеш, што штосці атрымліваецца лягчэй – гэта вынік прыкладзеных раней намаганняў. Што рабіць у перыяды «адкату», спаду? («Спад» вызначым як стан, пры якім жаданне зведваць азмрочванні нашмат мацнейшае за жаданне зведваць АзУ).

1) Мінімум з таго, што ты можаш рабіць – даследаваць свой адкат: назіраць, пісьмова фіксаваць, аналізаваць, ставіць эксперыменты, шукаць заканамернасці. Даследаванне ўрываецца ў працэс адкату і змяняе яго афарбоўку, ты ўжо не проста тая, хто здалася, а тая, хто даследуе і назірае. Розніца ў тым, як гэта перажываецца, вельмі значная.

2) Можна змяніць іншыя прывычкі. Я заву гэта «кансерватыўнымі практыкамі». Прывычка паліць, піць алкаголь, выкарыстоўваць словы-паразіты, боўтаць нагой, хмурыцца, рэзаць хлеб, трымаючы яго ў левай руцэ… прывычак незлічонае мноства, як непажаданых табой, так і абыякавых. Паспяховая іх змена хоць і не патрабуе высокай засяроджанасці, непахіснай рашучасці, як пры ўстараненні НЭ, але павялічвае эфектыўнасць намаганняў устаранення НЭ.

Вытрымка з запісаў Скво аб спыненні палення: «значэнне спынення палення заключаецца не ў тым, каб пачаць здаровы лад жыцця, - аб гэтым «бонусе» я пакуль не думаю. Паленне выступае толькі ў якасці моцнай механічнай прывычкі. Нерэалізаванае жаданне паліць выклікае кучу НЭ, і ступень гэтага азмрочвання такая моцная, што дазваляе з максімальнай эфектыўнасцю трэніраваць само намаганне па ўстараненні НЭ. Умовы практыкі немэтазгодна рабіць літаснымі, інакш вынік будзе сумніўны і не атрымаецца адпрацаваць прыкладанне намагання ў «баявых» умовах. Вядома, я магу пайсці ў лес, бегаць там, чытаць, займацца сэксам і «кінуць» паліць, але пры выглядзе тытунёвага ларка ці сяброўкі, якая смачна паліць духмяныя цыгарэты, я ізноў зламаюся, што і будзе азначаць, што намаганне ўстаранення прывычкі не выпрацаванае. Мая задача заключаецца ў тым, каб не ўцякаць ва ўмовы, у якіх прывычка «спіць», а бясстрашна сустрэць яе твар у твар і ўстараняць кожны раз, калі яна праяўляецца. У гэтай барацьбе я змагу «выплавіць» сваё намаганне, «вывастрыць» яго да бездакорнасці для таго, каб скарыстацца ім у бітве з НЭ.

Каб устараніць НЭ, неабходна прыкласці магутнае намаганне. Адпрацаваць яго, пережыць – няпростая, але вельмі цікавая задача, бо я ўстараняю тое, што не жадаю зведваць і спараджаю тое, што жадаю! Гэта змяняе мяне самым непасрэдным, прамым чынам».
01-04) Выключна эфектыўнай з'яўляецца практыка «цыклічнага ўспрымання» («ЦУ») - шматразовае перапражыванне і ўстараненне НЭ. Ты можаш штораз (напрыклад, з дапамогай думкі, якая выконвае ролю спускавога кручка) ствараць (ці ўспамінаць) сітуацыю, у якой звычайна зведваеш НЭ, і як толькі НЭ ўзнікае, ты неадкладна яе ўстараняеш, пасля чаго зноў спараджаеш НЭ, зноў устараняеш яе, і так да той пары, пакуль будзе хапаць сіл, а калі сілы скончацца - вучыся рабіць звышнамаганні і зведваць пры гэтым энтузіязм, накіраванасць, прадчуванне. Калі, напрыклад, пасля 50 цыклаў ужо ніякіх НЭ не ўзнікае, значыць гэтую сітуацыю ты выкарыстала на 100%. Наступнага разу аўтаматызм узнікнення НЭ будзе слабейшы, і ўстараняць іх будзе лягчэй. Прывычка зведваць НЭ паскорана перагарае пры такой практыцы, і ўзмацняецца яснасць у тым, што зведваць іх ці не – гэта цалкам пытанне твайго жадання, тваёй настойлівасці.

Цыклічнае ўспрыманне НЭ, якія ўзнікаюць пры некаторых успамінах – выдатны спосаб устараніць глухі і густы НФ, бо шматлікія складаючыя негатыўнага фону бяруць свой пачатак у падзеях даўняга ці нядаўняга мінулага. Напрыклад, цябе згвалтавалі ці спрабавалі згвалтаваць; ці білі і лаялі бацькі, што «пяшчотна любяць і клапацяцца», як гэта часта бывае; ці ты зведала вельмі моцную віну, сорам і г.д. Падушаныя тады НЭ сфарміравалі густы НФ, які існуе і цяпер. Для ўстаранення НФ ёсць практыка эмацыйнай паліроўкі (гл. далей), але і цыклічнае ўспрыманне тых успамінаў здольнае вельмі многа змяніць і выправіць. Падобныя ўспаміны могуць быць урывачнымі, невыразнымі, бо ты імкнулася забыць іх, таму спачатку неабходна аднавіць усе дэталі. Запішы кожную дробязь, якую толькі можаш успомніць. Калі па меры перапражывання будуць усплываць новыя падрабязнасці – дадавай іх у апісанне. З пачатку і да канца прайграй у памяці гэтую падзею, імкніся максімальна інтэнсіўна перажыць усё тое, што тады адчувала, што б гэта ні было: страх, жах, ганьба, сорам - што было, то і адчувай. Усе гэтыя гады ты душыла ўспаміны аб гэтай падзеі, імкнулася абгарадзіцца ад НЭ, але цяпер задача адваротная - максімальна поўна зведаць іх, пасля чаго бездакорна ўстараняць. Уяві, што ты цяперашняя ўсё гэта зведваеш, што ты сама абрала атрымаць гэты вопыт, каб дамагчыся вышэйшага майстэрства ва ўстараненні НЭ. Калі ты дамагаешся таго, што ўспамін той сітуацыі ці не выклікае больш НЭ, ці ў цябе атрымліваецца бездакорна іх устараніць, то ты атрымліваеш вопыт таго, што сама сітуацыя не з'яўляецца «прычынай» НЭ, а прычынай з'яўляецца прывычка, а часам і жаданне іх зведваць. Зведваць НЭ ці не – твой выбар.

Калі непасрэдна цяпер у цябе ёсць радаснае жаданне патрэніравацца ва ўстараненні НЭ, а сітуацыя такая, што моцных НЭ цяпер няма, то можна скарыстацца ўяўленнем, бо не толькі рэальная, але і ўяўная сітуацыя (ці тая, якую ўспамінаеш) аднолькава здольныя запусціць механізм праявы НЭ. Напрыклад, для работы з рэўнасцю ўяві свайго хлопца ў абдымках іншай дзяўчыны, падтрымаўшы гэтую фантазію думкай: «невядома – з кім і дзе ён цяпер. Я вядома думаю, што ён на працы, ці калі ён захоча заняцца сэксам з іншай жанчынай, то можа зрабіць так, каб я думала, што ён на працы». Няма ніякай розніцы паміж НЭ, якія ўзніклі ў выніку рэальнай ці ўяўнай сітуацыі, што і дазваляе выкарыстаць уяўленне для практыкі цыклічнага ўспрымання.
01-05) Практыка абмежаванага татальнага кантролюАТК»): 5 ці 10 хвілін штосекундна (!) сочыш за тым, каб нават цень НЭ не праслізнуў, не быўшы неадкладна ўстароненым. АТК дае вопыт:

1) прыкладання намаганняў да татальнага ўстаранення ўсіх НЭ без разбору;

2) выяўлення і ўстаранення нават самых слабых НЭ;

3) знаходжання ў стане больш высокай свабоды ад НЭ, чым звычайна;

4) ушчыльнення, расцягвання часу, больш інтэнсіўнага і цікавага жыцця; АТК - гэта засяроджванне ўсіх сіл, пераўзбуджэнне, поўная мабілізацыя. Пачні з малога – з адной хвіліны. Калі я запланую цэлую гадзіну пражыць без НЭ, але буду штораз зведваць іх, не ўстараняючы імгненна, то пацярплю паражэнне, будзе рабіцца слабейшай накіраванасць, узмацніцца скепсіс. Калі я бяруся толькі за адну хвіліну і дасягаю ў гэтым поспеху - то гэта перамога, узнікае вопыт больш высокай, чым звычайна, свабоды ад НЭ, жаданне працягваць практыку.

Падчас АТК ўстараняй НЭ, як быццам гэта твая апошняя бітва, якую прайграць нельга. Хочаш – крычы сама сабе што-небудзь, хочаш – напружвай усе мышцы, хочаш – пракусі палец – што хочаш рабі, але не здавайся, не пераставай устараняць НЭ. Выварочвайся навыварат, як толькі адчуеш, што НЭ на падыходзе. Прывычка павінна быць зламаная любой цаной, а ўжо потым ты навучышся ўстараняць НЭ без пабочных жэстаў, крыкаў і іншага.

Практыка сітуацыйнага кантролю («СтК») заключаецца ў тым, што ты разбіваеш свой дзень на тыпавыя сітуацыі, у якіх праяўляюцца ўласцівыя гэтай сітуацыі НЭ і НФ. Уваходзячы ў пад'езд, ты зведваеш агіду да пахаў пацукоў, а збіраючыся на працу – заклапочанасць поглядамі начальства і г.д. Дасягні хоць бы аднаго, але пэўнага, вызначанага поспеху, займі хоць бы адзін плацдарм, які ўжо не аддасі, вырві яго з-пад улады НЭ. Будуць падзенні і ўзлёты, расчараванні і адкрыцці, але чыстка наступных сітуацый ад НЭ будзе давацца ўжо трохі лягчэй. Цябе-мінулай больш няма, ёсць ты-іншая, паколькі «ты» - гэта ні што іншае, як сукупнасць успрыманняў у гэтым месцы. Ты ўжо не жывеш ранейшым жыццём, паколькі здзейсніла замену ўспрыманняў, і калі захочаш, можаш змяняцца далей. Гэтая змена – вынік радаснага жадання, ўпартасці і рашучасці ў яго рэалізацыі.

У тваіх руках – просты і дзейны метад дасягнення пажаданых табою ўспрыманняў і ўстаранення непажаданых, пад'езд, які смярдзеў пацукамі, ператворыцца ў «азораны фактар» («АзФ»), гэта значыць успрыманне пад'езда будзе рэзанаваць з АзУ. І чым большай будзе доля АзУ сярод іншых успрыманняў, тым больш яна пачне ператварацца ў АзФ.

АзФ - гэта ўспрыманне-пераключальнік, трыгер, які прыводзіць да АзУ (асабліва пры наяўнасці РЖ зведваць АзУ). Ім можа быць што хочаш - від бурнага мора, высокіх гор, жывёл, раслін; фразы, людзі, мелодыя і г.д. Напрыклад, ты глядзіш на акіян, зведваеш АзУ. Падлятае вялікі жук і кружыць над табой, тыкаецца ў рукі, жывот, і раптам гэта не проста накладваецца на АзУ, але нібы раздзіраецца заслона тупасці, адбываецца прарыў плаціны, узнікае пранізлівы рэзананс двух успрыманняў, і ты зведваеш выразную пяшчоту да жука нягледзячы на тое, што заўсёды была ці абыякавая да жукоў, ці нават адчувала да іх непрыязнасць. З гэтага моманту від гэтага жука становіцца для цябе АзФ.

Існуе механізм пераносу АзФ - АзФ для аднаго АзУ становіцца АзФ для іншага.

Я рэкамендую скласці спіс усіх АзФ – падобная фіксацыя ўмацоўвае яго сілу.

У апісанні АзФ вялікае значэнне маюць дэталі, якія ўзмацняюць яго рэзанансную ўласцівасць, і паколькі загадзя іх аддзяліць ад масы іншых успамінаў не заўсёды проста, я раю апісаць усё цалкам, а затым адсартаваць тое, што з'яўляецца значным. Напрыклад, ёсць АзФ - успамін аб тым, што ты сядзела на канапе з мордамі і зведала яркае АзУ. Апісваючы гэтую сітуацыю, ты нечакана выяўляеш, што вельмі значнай з'яўляецца адна дэталь: малюнак з карычневых слонікаў на покрыве. Разумова растлумачыць гэта ты не можаш, таму спачатку нават хацела выключыць гэты элемент з апісання, як неістотны.

АзФ можа быць усё - тупы агрэсіўны чалавек, бруд на вуліцы, цесная электрычка, рэкламны плакат, недакурак ва ўнітазе - што хочаш. Чым больш бездакорна ўстараняюцца азмрочванні, чым больш ёсць АзУ, тым больш успрыманняў становіцца для цябе АзФ. Раней ты ў электрычцы пакутавала ад гультайства, а зараз робіш штохвілінную фіксацыю, эмацыйную паліроўку, выяўленне жаданняў, даследуеш канцэпцыі, устараняеш НЭ і г.д., і праз месяц раптам выяўляеш, што ўспрыманне невыгоднай і цеснай электрычкі так цесна пераплялося з намаганнямі, з АзУ, што ператварылася ў АзФ. Калі раней, гледзячы на тупыя і шэрыя твары, ты зведвала НС, то пасля таго, як стала бездакорна яго ўстараняць, тупыя людзі сталі для цябе АзФ.

Ты заўсёды «ведаеш» аб тым, што адбываецца за сцяной хаты ці офіса - там сядзяць маркотныя калегі ці суседзі і займаюцца маркотнымі справамі. Паміж тым ты ведаеш, што дзесьці далёка за сцяной ёсць і Ежаціна, Бодхі, Ф'ёрд, іншыя практыкуючыя, і акіян з гладкай скуркай, і ззяючыя вяршыні гор. Але па прывычцы ты падтрымліваеш ва ўяўленні не тое, што з'яўляецца АзФ, а тое, што прывыкла ўяўляць. Гэтую прывычку можна змяніць.

Я рэкамендую весці падрабязныя даследаванні-справаздачы аб рабоце па замене ўспрыманняў, якую ты выконваеш, найпадрабязнейшы дзённік з апісаннямі тваёй барацьбы. Неабходна толькі зрасціся з блакнотам і ручкай. Што рабіла, што атрымалася, што не атрымалася, якія былі адкрыцці, цікавыя назіранні, якая інтэнсіўнасць НЭ і АзУ была падчас здзяйснення намаганняў і г.д. – падрабязна гл. у раздзеле «Апісанні і фіксацыі». Напрыклад ты можаш рознымі значкамі адзначаць НЭ, устароненыя неадкладна, устароненыя за 2-5 секунд, і не ўстароненыя (калі НЭ доўжылася больш 5 за секунд). Пісьмовая фіксацыя вопыту стане процівагай думкам-скептыкам, будзе з'яўляцца неабвяргальным сведчаннем таго, што вырашаць такія задачы – у тваіх сілах. Паколькі ў такім дзённіку ты будзеш весці запісы аб тым, пра што непажадана ведаць навакольным (паколькі яны могуць пачаць адчуваць да цябе агрэсію), то для таго, каб дамагчыся максімальнай шчырасці, трымай свае запісы ў файлах пад паролем – напрыклад у праграме Word. Пры гэтым пароль павінен адпавядаць наступным параметрам: у ім павінна быць не меньш за 10 знакаў; нельга каб ён складаўся з кавалкаў простых слоў; ужыванне загалоўных літар, лічбаў і такіх спецзнакаў, як @#$%^&*.



Даследаванне пэўных НЭ, іх класіфікацыя спрыяе больш эфектыўнаму іх адрозніванню і ўстараненню.

Разгледзім, напрыклад, раздражненне. Раздражненне і незадаволенасць вельмі зручныя ў якасці палігона для выпрацоўкі намагання, бо праяўляюцца часта, ясна выяўленыя, не маюць такой магутнай канцэптуальнай апоры, як, напрыклад, рэўнасць ці жаль. (Негатыўнае стаўленне, незадаволенасць, раздражненне, агрэсія, нянавісць – розныя ступені інтэнсіўнасці адной і той жа НЭ, менавіта таму той, хто зведвае «усяго толькі» негатыўнае стаўленне, з'яўляецца чалавекам, які ў любы момант можа праявіць нянавісць).

Кожнае пэўнае раздражненне, якое ўзнікла, можна суадносіць з пэўнай катэгорыяй, пасля чаго ўжо ўстараняць. Зразумела, пры гэтым будзе немагчыма дасягнуць бездакорнага ўстаранення (г.зн. за паўсекунды-секунду), таму мэтазгодна займацца класіфікаваннем НЭ толькі на пачатковым этапе, калі няма поўнай яснасці ў характары яе праявы. Калі хуткасць устаранення пэўнай НЭ павялічыцца, і ад узнікнення да ўстаранення будзе праходзіць толькі дзве-тры секунды, суаднясенне эмоцыі з катэгорыяй перастане быць эфектыўным, і гэтае звяно можна будзе без шкоды выкінуць, ці спачатку разбіванне па катэгорыях мае такую перавагу, што для таго, каб вызначыць гэтую катэгорыю і яе якасныя адрозненні, ты будзеш вымушана дастаткова ўважліва разгледзець усе аспекты праявы НЭ, і такім чынам ты вучышся добра заўважаць яе ў паўсядзённым жыцці, без чаго ўстараненне немагчымае.

Напрыклад, можна адсартаваць усе акты раздражнення па тыпе сітуацый, у якіх яно выявілася:

а) непажаданыя паводзіны іншых людзей

б) непажаданыя паводзіны самога сябе

в) непажаданы збег абставін

г) непажаданыя «паводзіны» прадметаў

д) агульная раздражнёнасць «на ўвесь свет».
Не так істотна дакладна апісаць усе сітуацыі, у якіх па прывычцы ўзнікае раздражненне, бо яго ўстараненне ў адной сітуацыі прыводзіць да агульнага росту здольнасці заўважаць і ўстараняць яго ва ўсіх іншых.

Акт устаранення НЭ мэтазгодна завяршаць спараджэннем рашучасці давесці справу ўстаранення НЭ да поўнай перамогі, упэўненасцю ў тым, што рана ці позна АзУ прыйдуць і напоўняць сабой усё.

Яшчэ адзін спосаб разбіць эмоцыі на два класы абапіраецца на адрозненне ў тым, як змяняецца характар іх праявы ў выніку назірання, фіксацыі, даследавання. Адна пачынае слабець і растварацца, іншая - узмацняцца, распластоўвацца і паглыбляцца. У адпаведнасці з першым ці другім тыпам паводзін мы можам умоўна назваць іх «негатыўнымі» і «станоўчымі». Цікава, што эмоцыі, якія я раней вызначыў як «негатыўныя», паводле гэтага падзелу таксама апыняюцца негатыўнымі. ПЭ паводзяць сябе дваяка. Некаторыя з іх таксама рассейваюцца, асабліва дакладныя супрацьлегласці НЭ (напрыклад, «гарката страты - радасць валодання»). Іншыя пачынаюць распластоўвацца, гэта значыць там, дзе раней ты адрознівала адну СЭ, ты пачынаеш адрозніваць некалькі. Некаторыя з іх рассейваюцца ці ўзнікае жаданне іх устараніць, а іншыя, наадварот, узмацняюцца, узнікае жаданне іх часцей зведваць, і паступова ў выніку такой ачысткі пачынаюць праяўляцца АзУ. Хачу звярнуць увагу на тое, што гэтую ўласцівасць эмоцый немагчыма выкарыстаць для ўстаранення НЭ, паколькі за час, які НЭ будзе табою назірацца, яна паспее спарадзіць масу іншых НЭ, узмацніць НФ, і ў выніку не ўстараніцца, а зменіцца іншым успрыманнем, але пастаянная змена ўспрыманняў адбываецца ў любым выпадку, і, як мы бачым, гэта не прыводзіць да спынення НЭ. Звычайна да такой «практыкі» звяртаюцца тыя, хто займаецца самападманам, і на самой справе не жадае адмаўляцца ад НЭ.

Вельмі эфектыўным з'ўляецца сумяшчэнне розных кірункаў у практыцы – не па графіку, які выдумалі з галавы, а адпаведна таму, да чаго цяпер ёсць цікавасць, радаснае жаданне. Памылкова думаць: «вось спачатку ўстараню НЭ, а потым вазьмуся за канцэпцыі і жаданні». Азмрочванні цесна пераплеценыя паміж сабой, і ніколі не ведаеш загадзя – дзе адбудзецца прарыў, а калі прарыў адбываецца, то нібы нітку за кончык выцягваюць з палатна – матэрыя становіцца разрэджанай не толькі ў тым месцы, дзе ты ўхапілася за нітку, а па ўсёй сваёй шырыні. Дасягненне свабоды ў чымсьці адным адгукаецца па ўсім спектры ўспрыманняў, і часта бывае так, што прагрэс ва ўстараненні НЭ прыводзіць да таго, што шэраг канцэпцый раптам становіцца відавочна ілжывым, і наадварот. Кніга была напісана паслядоўна – параграф за параграфам, інакш ніяк, але ў практыцы заўсёды кіруйся радаснымі жаданнямі.

Паводле майго вопыту даследавання практыкуючых, людзі, схільныя да агрэсіі, маюць значна менш шанцаў чым тыя, хто прывык да жалю да сабе (ЖДС). Нахабны, запальчывы, агрэсіўны чалавек значна менш здольны даследаваць свае ўспрыманні, чым той, хто зведвае ЖДС. Сапраўдная барацьба з агрэсіяй пачынаецца толькі тады, калі ты падвяргаеш устараненню нават самыя слабыя яе формы – лёгкую незадаволенасць, слабое раздражненне. Татальны кантроль і ўстараненне нават слабога ценю незадаволенасці ці негатыўнага стаўлення, штохвілінная фіксацыя свайго стану (штохвілінная адзнака па шкале ад 1 да 10 інтэнсіўнасці незадаволенасці) - толькі такім чынам ты атрымліваеш шанц пазбавіцца ад агрэсіі. Агрэсія ў любой форме - страшная зараза, найцяжэйшая форма захворвання негатыўнымі эмоцыямі, і табе запатрабуецца адчайная барацьба за кожную хвіліну твайго жыцця, калі ты жадаеш перамагчы яе. Ніякі шлях, ніякая практыка, ніякі духоўны пошук - наогул нічога немагчыма да той пары, пакуль агрэсія не ўстароненая.

Дастаткова проста дамагчыся бездакорнага ўстаранення НЭ пры «канапавай практыцы», г.зн. у параўнальна цяплічных умовах, калі няма моцных раздражняльнікаў, калі побач сімпотныя табе людзі, але калі ты жывеш на прыродзе і амаль не ўзаемадзейнічаеш з азмрочанымі людзьмі і да т.п. але часцей за ўсё пры доўгай канапавай практыцы надыходзіць крызіс – асабліва гэта верагодна ў пачатку практыкі, калі прывычка да зведвання АзУ яшчэ вельмі малая. Тэрмінам «крызіс» я заву такі стан, пры якім накшталт бы і прыкметных азмрочванняў няма, а з іншага боку і яркіх АзУ няма. Незразумела – за што брацца, куды рухацца. Узмацняецца «нічога-не-адбываецца», зніжаецца да крытычна малога ўзроўню энтузіязм, прадчуванне. У гэтай сітуацыі неабходна звярнуцца да «актыўнага пошуку» - гэта дазваляе выявіць таўшчэзныя пласты НЭ і НФ, якія не праяўляліся толькі таму, што не было адпаведных раздражняльнікаў. Гэта дазваляе трэніраваць бездакорнасць устаранення НЭ у складаных і вельмі складаных сітуацыях, калі аўтаматызм негатыўнага рэагавання асабліва складана ўстараніць.

Для ажыццяўлення актыўнага пошуку найбольш мэтазгодна звяртацца да «сацыяльных эксперыментаў» («СЭ»), якія заключаюцца ў тым, што ты ставіш сябе пад удар негатыўнага стаўлення з боку іншых людзей. Пры гэтым мэтазгодна дбайна прадумваць шляхі адступлення, варыянты самаабароны, спосабы маніпулявання ўсімі механізмамі, што акружаюць цябе (у тым ліку і механізмамі паводзін людзей), каб негатыўнае стаўленне з боку людзей не прывяло да непажаданых наступстваў. Таму, у прыватнасці, пажадана выконваць закон, каб мець магчымасць задзейнічаць механізмы сістэмы аховы праў у складаных выпадках.

Прыклады простых СЭ:

*) прыйсці ў краму і адплаціцца за тавар самай дробнай дробяззю. Па законе прадавец абавязаны прыняць любыя грошы, бо гэта законны сродак плацяжу. НЭ, якія ўзнікаюць у практыкуючага – страх агрэсіі з боку прадаўца і іншых пакупнікоў.

*) у транспарце не саступаць месца. НЭ, якія ўзнікаюць у практыкуючага: сорам, страх агрэсіі

*) прайсціся па вагоне метро ў брудным адзенні і прасіць міласці. НЭ, якія ўзнікаюць – сорам.

*) у кампаніі невядомых табе людзей выконваць ролю дурня. НЭ, якія ўзнікаюць – адчуванне ўласнай недасканаласці, крыўда, абурэнне.

Многія чытачы маёй кнігі негатыўна рэагуюць на ідэю правядзення СЭ, лічачы, што такім чынам практыкуючыя не толькі трэніруюцца ва ўстараненні сваіх НЭ, але яшчэ і адначасова «выклікаюць» у навакольных людзей дадатковыя НЭ. Але я зыходжу з наступнага:

а) немагчыма «выклікаць» у кімсці НЭ – НЭ чалавек сам выбірае зведваць, і зусім не жадае ад іх вызваляцца. У гэтым вельмі лёгка пераканацца, і я настойліва раю зрабіць гэта: раскажы любому чалавеку (першаму, каго сустрэнеш, ці твайму добраму знаёмаму) аб тым, што ёсць спосаб не зведваць НЭ, і спытай - ці жадае ён дамагчыся гэтага? У 90% ты пачуеш адмову і сентэнцыю аб тым, што маўляў «без НЭ чалавек становіцца трупам». Астатнія 10% часткова згадзяцца з тым, што яны хацелі б не зведваць НЭ. Раскажы ім пра тэхналогію ППШ, і праз пару дзён спытай – што яны зрабілі для таго, каб дамагчыся выніку. Няхай раскажуць у дэталях – што яны рабілі, што атрымалася, што не атрымалася, якія былі адкрыцці, назіранні, якія паўсталі ў сувязі з гэтым радасныя жаданні і да т.п. Адказам будзе поўнае маўчанне – ніхто і пальцам не паварушыць. Гэта і даказвае, што за найрадчайшым выключэннем ніхто не жадае вызваляцца ад НЭ.

б) практыкуючы, што праводзіць СЭ, не зведвае жадання, каб у іншых людзей паўсталі НЭ. Ён карыстаецца веданнем механізмаў, якія культывуюць у сабе людзі, і ведае, што ў выніку пэўных паводзін будзе вядомая негатыўная рэакцыя, і карыстаецца гэтым. Але калі раптам замест стэрэатыпнага раздражнення нейкі чалавек усміхнецца і зведае хоць дружалюбнасць, то практыкуючы несумнеўна зведае сімпатыю да гэтага чалавека і цікавасць да яго (нягледзячы на тое, што дадзены СЭ не атрымаецца правесці).


1   2   3   4


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка