Шлях да яснай свядомасці Раздзел 01 – свабода ад негатыўных эмоцый




старонка2/4
Дата канвертавання15.03.2016
Памер0.71 Mb.
1   2   3   4

Характэрныя прыкметы ПЭ:

1) яны з'яўляюцца люстранымі супрацьлегласцямі НЭ: зайздрасць - злараднасць, незадаволенасць - задаволенасць, адчуванне ўласнай ушчэрбнасці («АЎУ») - АЎЗ, турбота - млявая заспакоенасць і шэрасць, горач паражэння – «радасць» перамогі, сум адзіноты – хваравітая дружалюбнасць, паддобрыванне і гэтак далей;

2) пасля іх узнікае стома, прастрацыя, абыякавасць;

3) пасля іх узнікае атручванне, дрэннае фізічнае самаадчуванне, хоць і не так відавочна, як пасля НЭ;

4) падчас іх дзеяння ёсць страх таго, што рана ці позна яны спыняцца, і наступяць НЭ;

5) іх дзеянне амаль на 100% несумеснае з АзУ – выключэнне складаюць тыя сітуацыі, калі ПЭ ураўнаважваюць адпаведныя НЭ, і ў вызваленым прасвеце можа мільгануць водгук АзУ;

6) падчас іх праявы і пасля надыходзіць тупасць;

7) іх дзеянне несумесна з ясным мысленнем, хоць і не так відавочна, як пры НЭ;

8) усё тая ж «працаздольнасць», лёгкасць пералічэння рэакцый і ўчынкаў чалавека, які зведвае ПЭ; тая ж неэфектыўнасць дзеянняў;

9) жаданне зведваць ПЭ больш за ўсё нагадвае нарказалежнасць – «ломкі» ад неатрыманых ПЭ могуць быць выключна «хваравітыя», г.зн. могуць суправаджацца вельмі моцнымі НЭ.

Чалавеку, паглыбленаму ў НЭ, вельмі цяжка правесці выразную мяжу паміж ПЭ і АзУ менавіта таму, што АзУ ён зведвае вельмі рэдка, таму галоўны акцэнт у ППШ робіцца на ўстраненне менавіта НЭ, якія з'яўляюцца відавочна атрутнымі, пакутлівымі, нежаданымі. Па меры таго, як ступень свабоды ад НЭ будзе ўзмацняцца, сярод ПЭ пачнецца расслаенне - некаторыя стануць відавочна нежаданымі спадарожнікамі-двайнікамі НЭ, іншыя захочацца працягваць зведваць, ачышчаючы іх ад атрутных наслаенняў, і па меры гэтай ачысткі з іх выплавіцца зерне АзУ. А некаторыя ПЭ знікаюць самі сабой без намаганняў, калі люстраныя НЭ ліквідаваныя, напрыклад пры ўстраненні зайздрасці знікае і злараднасць.

АзЎ ніколі не знікаюць па меры ўстранення НЭ, а наадварот – узмацняюцца ўсе іх якасці: а) частата з'яўлення, б) інтэнсіўнасць, в) глыбіня (г.зн. колькасць адценняў), г) пранізлівасць (ступень адасобленасці ад сумежных успрыманняў, «чысціня») і д) рэзананснасць (уласцівасць, якая заключаецца ў тым, што праява аднаго АзУ прыводзіць да ўсплёску адразу цэлага «букета» іншых АзУ.

Яшчэ адно характэрнае адрозненне АзУ ад ПЭ заключаецца ў тым, што ПЭ – якой бы інтэнсіўнасці яны ні былі, - заўсёды з'яўляюцца аб'ектна-арыентаванымі. Нават моцная злараднасць – гэта злараднасць па пэўнай прычыне ў адносінах да пэўнага чалавека. Нават моцны жаль – гэта жаль кагосці пэўнага ў адносінах да пэўнай сітуацыі. АзУ валодаюць унікальнай уласцівасцю станавіцца безаб'ектнымі пры павелічэнні інтэнсіўнасці, асабліва калі яны становяцца экстатычнымі.

Рысь: «Калі ўзнікаюць ПЭ, няма жадання адрозніваць успрыманні, задаваць сабе пытанне «што я цяпер зведваю». Ёсць толькі жаданне рэалізоўваць жаданні, якія ўзнікаюць без якіх-небудзь спроб адрозніць – механічныя яны ці радасныя, суправаджаюцца яны нарастальнай стомленасцю і атручваннем ці наадварот. У выніку непазбежна ўзнікаюць сітуацыі, у якіх з'яўляюцца НЭ, бо паколькі няма адрознівання ўспрыманняў, то няма і выразнасці ў тым, якія ёсць жаданні, чаму яны такія, няма магчымасці выявіцца жаданню ўстраніць механічныя жаданні і пачаць шукаць і рэалізоўваць радасныя.

Калі АзУ выяўленыя, жаданне адрозніваць успрыманні ўзмацняецца і кожнае намаганне адрознівання пачынае асабліва моцна рэзанаваць з АзЎ.

СЭ блакуюць дзейнасць розуму, гэта значыць што яны душаць здольнасць разважаць, супастаўляць магчымыя інтэрпрэтацый, жаданне дамагацца зразумеласці ў адносінах да інтэрпрэтацый. У ПЭ чалавек выбірае адзіную са шматлікіх магчымых інтэрпрэтацый не таму, што яна больш абгрунтаваная, а таму, што яна больш за ўсё падыходзіць для працягвання зведвання СЭ. Пры гэтым могуць адбывацца нават самыя, здаецца, неверагодныя выцясненні і дамалёўкі. Гэта часам можа нават прывесці да стварэння небяспечнай сітуацыі, магчымасць узнікнення якой чалавек па-за ПЭ мог бы імгненна вылічыць і пазбегнуць.

Ёсць тэрмін «псіхічная хвароба». Ім адзначаюць усё нязвыклае. Ходзіш голая – хворая. Купаешся ў палонцы – хворая. Устраняеш НЭ – хворая. Не хочаш замуж – хворая. Не любіш бацькоў – зусім хворая! Я прапаноўваю іншае азначэнне – псіхічна хворы той, хто не жадае зведваць некаторыя думкі, эмоцыі, жаданні, але зведвае іх. Калі ты не хочаш зведваць НЭ, але зведваеш іх, значыць ты псіхічна хворая, і зразумеласць у гэтым умацоўвае жаданне шукаць шлях да ачуньвання, гэта значыць да спынення НЭ.

Адна з асноўных складанасцяў пры прамым устраненні НЭ – ілжывая інтэрпрэтацыя іх як «неад'емнай часткі сябе», як сваёй уласнасці, і чым больш чалавек схільны да прагі ўладання, тым складаней яму захацець пазбавіцца нават ад такой уласнасці, як моцныя пакуты, тым больш, што ён разлічвае пасля прыступу НЭ зведаць прыступ СЭ. Аднак, калі ты пачынаеш устраняць НЭ, то страхі і шкадаванні паступова знікаюць, іх абсурднасць робіцца відавочнай, бо ў выніку ўстранення НЭ узмацняюцца пробліскі АзУ, і кожны такі пробліск ясна высвятляе дылему: ці тое, ці іншае. На адной шалі вагаў – НЭ, на другой – захапленне ад дакранання да АзУ.

НЭ - не неад'емная састаўляючая частка асобы, гэта ўсяго толькі пухліна. Часта гавораць аб так званых «асабістых якасцях», прычым разумеецца, што гэтыя якасці - нешта ўласцівае нам незалежна ні ад чаго, нешта дадзенае з моманту нараджэння або намёртва прышчэпленае выхаваннем, якое калі і паддаецца карэкціраванню, то ў вельмі невялікіх межах. Гаворачы «я такая раздражняльная», тым самым паказваюць, што гэта менавіта «асабістая якасць», «уласцівасць характару». Пры гэтым робіцца здагадка, што раздражненне непазбежна ўзнікае пры вызначаных абставінах, г.зн. дадумваецца нейкая цвёрдая і ўстойлівая «сувязь» паміж абставінамі і НЭ. Акрамя таго дадумваецца нейкая асаблівая «прырода» гэтай «якасці», адрозная ад простай пухліны, якую можна або культываваць, або ўстраніць. Усё падобныя «якасці» - гэта прывычкі зведваць НЭ,што глыбока ўеліся. Няма ніякіх «сувязяў» - ёсць проста прывычка, якую можна змяніць.

Калі ты фіксуеш, што ўсе НЭ ўстраняюцца, або што НЭ цяпер няма, і ў той жа час непасрэдна цяпер няма і яркіх АзУ, то гэта азначае, што непасрэдна ў дадзены момант ты зведваеш негатыўны фон (НФ). НФ – гэта тыя ж самыя НЭ вельмі слабой інтэнсіўнасці, яны нібы «размазаныя» як «прыдоннй» пласт НЭ. Яны не маюць яркіх усплёскаў, а калі такі ўсплёск узнікае, то гэта і ёсць звычайная НЭ, і часцяком ты можаш не здагадвацца, што НЭ ўзнікае не на пустым месцы, а маецца пажыўны пласт у выглядзе НФ, які ты зведваеш непасрэдна цяпер. Негатыўны фон вельмі расцягнуты па часе, ён можа цягнуцца гадзінамі, днямі, месяцамі, усё жыццё. Выявіць такі НФ, які глыбока ўвайшоў у звычку, няпроста. Для гэтага мэтазгодна скарыстацца парадай партнёра па практыцы, бо чалавек, які мае вопыт устранення НЭ, НЭС і НФ, можа ўбачыць у цяб е праявы, якія сведчаць аб тым НФ, з якім ты цвёрда атаясамлены. Калі такой магчымасці няма, то неабходна ўзмацніць уважлівасць, ужываць розныя практыкі выяўлення НФ. Эфектыўная практыка эмацыйнай паліроўкі (гл. далей). Ці можна перабіраць думкі і назіраць – з якімі з іх узнікае найбольш выразны рэзананс НФ, і гэта дазволіць у выніку выявіць НФ. Гэта можа быць трывожнасць ад няўпэўненасці ў будучыні, страх за дзіця, страх перад бацькамі, боязь ацэньвання з боку іншых людзей, сарамлівасць, прывычка зведваць шэры стан - у кожнага нешта сваё.



Азораны фон («АФ») вызначаецца аналагічна НФ.

Увядзем тэрмін «негатыўная дамінанта». Часта людзі гавораць, што яны дастаткова свабодныя ад НЭ, а некаторыя нават заяўляюць, што не зведваюць НЭ і НФ цэлымі гадзінамі і нават днямі. Пры гэтым відавочна, што ён так перапоўнены НЭ і НФ, што ўвесь твар перакошаны, цела напружанае, так што толькі здзіўляешся - як жа так ён гэтага сам не бачыць? Негатыўная дамінанта – гэта такая НЭ або НФ, з якімі ты настолькі звыклася, што не толькі не можаш уявіць сабе жыццё па-за імі, але нават не заўважаеш таго, што ўвесь час іх зведваеш! Паўтараю - калі б ў дадзены момант ты была вольная ад усіх НЭ, то непасрэдна ў гэтае ж імгненне ты бы зведвала яркія, устойлівыхя АзЎ, а калі іх няма – значыць непасрэдна цяпер ёсць НЭ або НФ або НЭС, а менавіта - негатыўная дамінанта.

Не спыняйся на размовах аб практыцы, пачынай рэальную барацьбу за вызваленне непасрэдна цяпер. Барыся! Колькі можна жыць з гэтым? Так, устраніць НЭ вельмі няпроста, а жыць з імі – проста? Пачаць устраняць НЭ - гэта самы першы крок. Калі ты яго не зрабіла, ты не зрабіла наогул нічога, і ўсё перад табой зачынена. Колькі можна страціць часу на першы крок? Наперадзе грандыёзныя прасторы АзУ, а ты далікатнічаешь з гэтай атрутай... Уяві сябе альпіністкай, якая штурмуе вяршыню. Гэта няпростая вяршыня. Ёсць многа людзей, якія называюць сябе настаўнікамі, прасветленымі, майстрамі, але ці ты бачыла хоць аднаго чалавека, свабоднага ад НЭ? Гэтая вяршыня мала каму пакараецца, але не таму, што яна такая складаная, а таму, што ніхто гэтую задачу перад сабой і не ставіць. Ніхто не ўстраняе НЭ прамымі намаганнямі, усе шукаюць вакольныя шляхі, ВЧК – позы, мантры. Збяры ўсю сваю рашучасць, упартасць, любоў да жыцця – калі гэтая задача не будзе вырашаная, цябе чакае лёс усіх тых, хто цябе акружаюць. Паглядзі на старых, якія зрабіліся фізічным увасабленнем НЭ – цябе падыходзіць такое жыццё? Паглядзі на моладзь з пустымі вачамі, якія спазматычна ўцякаюць ад НЭ і тупасці ў ПЭ і ў яшчэ большую НЭ, у яшчэ большую тупасць. Паглядзі на людзей у 30-40 гадоў з бесперапыннай маскай НЭ на твары, даўно страціўшых усялякую надзею. Ты жадаеш быць такім жа? Калі не – барыся. Уяві сябе амазонкай, тэрмінатарам, альпіністкай, вядзьмаркай - табе будзе патрэбна вышэйшая напруга сіл, і не дзеля зманлівай «светлай будучыні», а дзеля адчування АзЎ, якое ты зведваеш непасрэдна цяпер, устраніўшы чарговую НЭ. За кожным крокам - новая ступень свабоды, кожны дзень - новыя ўсплёскі АзЎ, усведамленняў, жыццё ператвараецца ў бесперапынную творчасць і насалоду гэтай творчасцю.

Каля пад'езда твайго дома стаяць лавачкі. На іх - дзядкі і бабулькі. Побач - дзеткі, падлеткі. І вось гэтыя пупсики НЯЎХІЛЬНА ператворацца вось у ГЭТА, для пазначэння чаго і словы цяжка падабраць. Зазірні ў вочы старых. Ты жадаеш стаць ГЭТЫМ?

Як толькі ўстраняюцца НЭ, у тое ж імгненне ёсць пробліскі АзУ. Нават калі ачысціцца ад НЭ зусім трохі, робіцца зразумелым, што шлях да свабоды такі вар'яцкі просты! Усяго толькі ўстраніць некалькі відаў змрочванняў, і ЎСЁ! І пачынаецца дзіўнае вандраванне ў пранізлівых, глыбокіх перажываннях, якія адкрываюць новы свет прама ў цябе самой. Ты не глядзіш здалёк на штосці прывабнае, а сама робішся насалодай, адкрыццём, вандраваннем.

За заслонай НЭ зведаць АзУ немагчыма, іх не стварыць і не выдумаць – яны ці выяўленыя, ці не, але я магу жадаць іх зведваць. Жаданне зведваць АзУ тым мацней, чым больш свабодны ты ад «азмрочнанняў» (гл. далей), і яно таемным чынам набліжае праяву АзУ, а калі жаданне вельмі моцнае, яно змяняе сваю якасць, і я заву яго «намаганнем», і тады АзУ ўзнікаюць спантана. Спачатку гэта кароткія ўсплёскі, якія ўзнікаюць, здаецца, без усялякай сувязі з практыкай. Затым залежнасць глыбіні і сілы АзУ ад інтэнсіўнасці і шчырасці намаганняў выявіцца больш ясна. Калі клубы дыму робяцца больш тонкімі, за імі выглядвае сонца. АзУ - не статычныя станы. Зведваючы іх, ты сама робішся шляхам у дзівосныя міры.

Вельмі сур'ёзная перашкода да устранення НЭ і пачатку ўпартай трэніроўкі ў гэтым – рэакцыя грамадства. Негатыўная рэакцыя. Агрэсіўна-негатыўная. Людзі, якія акружаюць цябе – твае сваякі, знаёмыя, «эзатэрыкі» на канферэнцыях у інтэрнэце – з высокай верагоднасцю ўсе як адзін будуць праяўляць агрэсію да самой ідэі ўстранення НЭ, мнагаслоўна казаць, што гэта немагчыма, «ненатуральна», прывядзе да жудасных псіхічных хвароб і г.д. Выключэнні з гэтага правіла ў Расеі бываюць, але рэдка. Спачатку сваякі і прыяцелі могуць са ўсім згаджацца з дружалюбнасці ці страху страціць тваю ўвагу, але чым больш паслядоўнай будзе твая практыка ўстранення НЭ і дагматычных канцэпцый, тым больш зразумелым будзе рабіцца іх сапраўднае стаўленне да гэтага. Такое аднагалоснае агрэсіўна-негатыўнае стаўленне да ўстранення НЭ, якое часцяком суправаджаецца пагрозамі і фізічным гвалтам, можа сур'ёзна пахіснуць тваю рашучасць. Адчуўшы сябе ў вакууме, шматлікія пачаткоўцы практыкуючыя здаюцца і ўліваюцца ў шэрагі тых, хто ўсё жыццё жыве ў НЭ. Гэта твой выбар – вырашаць табе.

Калі праяўленыя звыклыя ўспрыманні, то нават калі доля НЭ у іх высокая, нават калі ёсць жаданне не зведваць іх, ты зведваеш «пачуццё камфорту». Калі ты пачынаеш займацца практыкай прамога шляху і змяняць адны ўспрыманні на іншыя, то нягледзячы на тое, што доля АзУ паступова расце, будзе ўзнікаць «адчуванне дыскамфорту». Пачынаючы з некаторага ўзроўню насычэння АзУ, дыскамфорт пры замене ўспрыманняў саступае месца прадбачанню, імкненню, захапленню і іншым АзЎ. Гадзіна па-за практыкай успамінаецца як больш-менш гладкі ланцуг уражанняў. Гадзіна намаганняў - як прасяканне скрозь джунглі, напоўненае сутыкненнем з перашкодамі, іх пераадоленнем, адкрыццямі. Такім чынам, практыкуючы на ранніх стадыях практыкі, калі АзУ праяўленыя рэдка, можа выкарыстаць наяўнасць адчування камфорту як падставу выказаць здагадку, што ён «спіць» у прывычных азмрочваннях. Камусьці такое жыццё будзе здавацца жудасным - сапраўды таксама, як жыццё вандроўніка здаецца тваёй суседцы-бабульцы жудаснай дурасцю і мазахізмам.



НЭ падобныя да ракавай пухліны. Напрыклад, чалавек, які прывык зведваць жаль да сабе (ЖДС), мэтанакіравана руйнуе сваё жыццё сваімі ж рукамі, бо для таго, каб яго шкадавалі, звярталі на яго ўвагу, суцяшалі (а менавіта гэтага ён вельмі жадае), неабходна мець падставу, вылучацца асаблівай «няшчаснасцю». Каб смакаваць сваю няшчаснасць, неабходны падрабязнасці, і як мага больш - тады ён з веданнем справы і нават з адчуваннем перавагі будзе прысвячаць іншых у «таямнічасць» сваіх «пакут». Той, хто мае поспех у гэтай чэмпіёнскай гонцы, вешае на сябе арэол пакутніка, «адзначанага лёсам», умацоўваючы адчуванне ўласнай важнасці.

У чалавеку, схільным да ЖДС («пЖДС»), узнікае сукупнасць жаданняў, падобная да ракавай пухліны: той зыход становіцца для яго больш жаданым, які прывядзе да «непрыемнасцяў», бо чым больш пакут і НЭ ён зведае, тым больш падтрымае свае ЖДС і АУВ, тым больш высокую ступеньку займе ў табелі аб рангах няшчасных людзей, якія патрабуюць (і атрымліваюць) і жаль ад іншых людзей, і дзеянні, вынікаючыя з жалю. «Няшчасці» (рэальныя і ўяўныя) становяцца яго маёмасцю, таварам, які выменьваецца на ўвагу і паслугі. У выніку пЖДС сваімі ж рукамі пачынае руйнаваць сваё жыццё, кіруючыся слаба-[мэта]накіраванымі дзеяннямі («снд») і вызначана-[мэта]накіраванымі дзеяннямі («внд»). СНД – гэта дзеянні, якія суправаджаюцца думкамі «я раблю гэта», «гэта адбываецца», але калі чалавека спытаць, або калі ён сам сябе спытае «ці раблю я гэта», «ці адбываецца гэта», то ён адкажа «не», гэта значыць выцясняе разумовую яснасць. Пры ВНД чалавек згаджаецца з тым, што робіць гэта.


01-02) Паставіць перад сабой задачу ўстаранення НЭ лягчэй, чым пачаць яе вырашаць. Неабходна прыкладаць сапраўды велізарныя намаганні, і зрабіць практыку неад'емнай часткай жыцця, у іншым выпадку мары застануцца марамі. Не «вылучаць час для практыкі», а займацца ёю непасрэдна ў самой гушчы жыцця. Тыя, хто пераходзіць ад слоў да справы і працягвае з зацятасцю і рашучасцю дамагацца мэты з прадчуваннем і адчайным імкненнем, нягледзячы на поспехі і паражэнні, сустракаюцца нячаста.

Устараняюцца НЭ пры дапамозе намагання – ты нібы «вырываеш» сябе з іх, як з балота, якое засмоктвае, «успамінаеш» сябе ў стане свабоды ад НЭ, «ускакваеш» у АзУ. Гэтае намаганне адпрацоўваецца шматлікімі практыкаваннямі. Апісанні розных варыянтаў вобразаў і думак, якія рэзануюць з намаганнем, гл. ніжэй. Устараненне НЭ – гэта, па азначэнні, такое намаганне, у выніку якога а) ад НЭ не застаецца нават нікчэмнага сляда, б) узнікае няхай і слабое, але выразнае АзУ. Вядома, адразу не атрымаецца навучыцца так чыста «выскакваць» з НЭ, каб кожны раз зведваць АзУ, і спачатку часцей будзе ўзнікаць стан «нічога не адбываецца», але можна хоць бы ўспамінаць аб імкненні да АзУ пасля кожнай спробы ўстаранення НЭ.



«Бездакорнае ўстараненне» - такое, пры якім НЭ ўстараняецца не даўжэй, чым за палову секунды. За такі час НЭ не паспявае ні моцна атруціць і спарадзіць хвост наступных НЭ, ні ўзмацніць НФ.

Каб заставацца сацыяльна адэкватнымі, людзі часта душаць НЭ, але гэта не прыводзіць да вызвалення ад іх, а нават наадварот – НЭ ператвараюцца ў цяжкі НФ, які густой атрутнай заслонай пакрывае ўсе астатнія ўспрыманні. Як адрозніць устараненне НЭ ад прыгнечання? Крытэр заключаецца менавіта ў перажыванні АзУ – хоць бы на кароткія імгненні, пакуль НЭ па прывычцы не паўстала зноў. Яшчэ можна арыентавацца на характар жадання не зведваць НЭ – калі яно суправаджаецца прадчуваннем, то верагоднасць устараніць НЭ, а не прыгнесці яе, высокая. Калі жаданне матываванае страхам, сорамам, АУВ і іншымі НЭ, устаранення не будзе.

Калі пасля спробы ўстаранення НЭ узнікае цяжар, стомленасць, незадаволенасць, няма ўсплёска АзУ, то гэта і азначае, што адбылося не ўстараненне, а прыгнечанне. Пры прыгнечанні ты выбіраеш не адмаўляцца ад НЭ, а толькі хаваць іх знешнюю праяву з страху наступстваў, ці з сораму і іншых НЭ, але пры гэтым уся кіпіш і імкнешся толькі выглядаць знешне спакойнай. Пры гэтым НЭ часцяком не толькі не слабеюць, але нават узмацняюцца, іх множныя ачагі працягваюць узнікаць, спараджаючы смуроднае кіпенне, якое абавязкова рана ці позна выплюхнецца вонкі. Адну НЭ можна выціснуць іншай (напрыклад, раздражненне можа быць выціснутае сорамам ці страхам ці жалем да сабе), але атручванне працягваецца.

Пералічу тое, што не з'яўляецца ўстараненнем НЭ, што не выводзіць цябе з іх бясконцага кругавярчэння:

1) Замяшчэнне НЭ на ПЭ. Калі ты раздражнёная мужам, тэлефануеш сяброўцы і яна цябе забаўляе.

2) Выцясненне – адна НЭ выцясняе іншую. Замест сораму пачынаеш зведваць агрэсію.

3) Самападман - НЭ па-ранейшаму зведваецца, але ты думаеш, што ніхто гэтага не бачыць, і сама сябе пераконваеш у тым, што НЭ няма, знішчаючы тым самым сваю шчырасць, пазбаўляючы сябе апошняй магчымасці змяніцца

4) Уцёкі ў атупенне - НЭ па-ранейшаму ёсць, ці ты забараняеш сабе нават думаць аб гэтым, проста выцясняеш гэтыя думкі.

5) Заліпанне - ёсць думка «цяпер я зведваю НЭ», ёсць млявае жаданне перастаць зведваць НЭ, але сіла яго недастатковая, каб пераважыць сілу прывычкі зведваць НЭ і сілу механічнага жадання працягваць зведваць НЭ.

6) Прыгнечанне – трансфармацыя НЭ у НФ.

Гэты пералік, вядома, не поўны, дапоўні яго сама, калі будзе жаданне.

Адна з галоўных перашкод ва ўстараненні НЭ – самападман, калі чалавек толькі думае, што хоча ўстараняць НЭ, а на самой справе не жадае гэтага. Менавіта гэта робіць працэс устаранення вельмі складаным – жаданне зведваць НЭ, аб наяўнасці якога ты можаш нават і не ведаць. Заўсёды, калі ёсць НЭ, ёсць і жаданне зведваць НЭ, і чым мацнейшая НЭ, тым мацнейшае і гэтае жаданне. Калі ўзнікае зразумеласць таго, што НЭ такая моцная, таму што ты жадаеш яе зведваць, а не таму, што ўстараніць яе вельмі складана – узнікае рашучасць, прадчуванне, захапленне. Таксама гэтая зразумеласць можа прывесці да таго, што выявіцца новая пара жаданняў – жаданне ўзмацніць жаданне АзУ і жаданне паслабіць жаданне зведваць НЭ. Жаданне зведваць НЭ суправаджаецца такімі думкамі-апраўданнямі, як «ён мяне справакаваў», «гэтая НЭ справядлівая» і інш.

Устараненне НЭ адбываецца ў выніку прыкладання намаганняў, спароджаных а) жаданнем спыніць гэтыя пакуты, б) усведамленнем немагчымасці жыць у гэтай атрутнай мешаніне, в) імкненнем да яснасці, да АзУ, праява якіх не сумяшчальная з НЭ. Пры ўстараненні не адбываецца замяшчэння адной НЭ на іншую, таму што цябе не задаволіць касметычны эфект, бо задача не ў тым, каб хтосьці падумаў, што ў цябе няма НЭ, а ў тым, каб не зведваць іх, а зведваць АзУ. У выніку ўстаранення НЭ заўсёды ўзнікае хоць лёгкае, але выразнае перажыванне вызвалення, ціхай радасці, супакаення, інтэнсіўнага супакою, прадчування і цікавасці да жыцця. У выпадку прыгнечання нічога такога ніколі не бывае.

Калі дэталёва разгледзець працэс устаранення НЭ, то гэта:

1) Кароткая, імгненная мысленная фіксацыя «ёсць НЭ».

2) Жаданне перастаць зведваць НЭ.

3) Намаганне (г.зн. рэзкі, канцэнтраваны ўсплёск жадання) спынення НЭ.

4) Жаданне зведаць АзУ.

5) Намаганне па спараджэнні АзУ.

6) Праява АзУ.

Толькі пасля таго, як 6-ы пункт выкананы, устараненне можна лічыць поўным. Паспяховае ўстараненне НЭ не азначае, што цераз пяць секунд яна не паўстане зноў, бо гэта наймацнейшая прывычка,алекалі штораз ты будзеш упарта ўстараняць НЭ, гэтая прывычка пачне слабець, пакуль не спыніцца.

Па меры ўдасканалення, звёны гэтага ланцужка становяцца ўсё больш звычайнымі, здзяйсняюцца як бы самі па сабе – гэтак жа аўтаматычна, як раней аўтаматычна праяўляліся НЭ, такім чынам прывычка зведваць непажаданыя табой успрыманні замяняецца на прывычку зведваць пажаданыя, і ў выніку магчыма навучыцца ўстараняць НЭ бездакорна. Пасля таго, як дастаткова доўгі час ты бездакорна ўстараняеш НЭ, яна і зусім перастае з'яўляцца, і такім чынам дасягаецца поўнае ўстараненне гэтай НЭ. Калі вучышся ездзіць на веласіпедзе, чартоўскі цяжка ўтрымаць раўнавагу, а калі навучыўся, то і не думаеш больш аб гэтым. Таксама і тут.

На ранніх стадыях трэніроўкі ва ўстараненні НЭ мэтазгодна звяртацца да падтрымкі зрокавымі вобразамі ці думкамі, якія ў цябе рэзануюць з працэсам ачышчэння ад НЭ. Кожны практыкуючы падбірае такі вобраз для сябе ў адпаведнасці са сваімі перавагамі. Гэта можа быць вобраз прамяня святла, які выпальвае ўсе НЭ, ці вобраз магутнага струменя, які змятае ўсе НЭ на сваім шляху, ці вобраз выбуху, які разносіцца ў жмуты перашкоды з НЭ – што хочаш. Прывяду прыклады вобразаў, што рэзануюць з намаганнем устаранення НЭ, якія сабрала Скво:

1. Нарошчванне інтэнсіўнасці намаганняў - як уздым цяжкага і вялікага каменя з глыбіні возера, - спачатку чысціш яго ад глею, а потым бесперапынна цягнеш уверх.

2. Кожная моцная НЭ – як ураган, і каб выжыць, неабходна бесперапынна люта ўтыкаць трывалы слуп, нясхільны ветрам. З кожным разам гэты слуп становіцца больш трывалым.

3. Сцвярджэнне ўлады ў краіне, якая бунтуе. Шалёныя натоўпы самазванцаў бесперапынна жадаюць захапіць уладу ў гэтым месцы. Толькі расслабішся хоць на секунду, і ўлада будзе страчаная. Калі ўстойлівасць улады дасягнутая, я абвяшчаю новыя законы – закон ціхамірнасці, закон накіраванасці, закон радасці.

4. Мяккі і непахісны зварот увагі ад НЭ да памятавання аб АзУ, як калі б я не ўмела пільна глядзець на нейкі прадмет у сувязі з хаатычным блуканнем погляду, і прыходзілася б увесь час узрушацца, пляскаць сябе па шчоках, фіксаваць галаву, хаваць астатнія прадметы анучамі. Але вось я навучылася аднанакіравана глядзець, мякка вяртаючы погляд, які пачынае ўцякаць.

5. Лазер – тонкі, але магутны прамень святла, які хутка і няўхільна расчышчае прастору.

6. Кіпцюры тыгра – на кожным выдыху збіраю ўсе сілы і кідаюся ў АзУ, ускакваю ў яго, і нават калі пасля 1-2 секунд зведвання АзУ мяне выцягвае назад, я працягваю ўскакваць, і неўзабаве зыходны стан змяняецца, атрымліваецца ўскакваць у АзУ ужо на 3-5 секунд.
01-03) Адзін з спосабаў расхістаць непахіснасць звычкі зведваць НЭ у вызначанай сітуацыі – практыка цыклічнай змены інтэрпрэтацый. Калі цяпер ты зведваеш сум адзіноты, паспрабуй засяродзіцца на думках: «як добра, нарэшце можна пабыць адной, не ствараць з сябе нешта, не даказваць нічога нікому, не адпавядаць чаканням, правілам і прыстойнасцям; можна спакойна падумаць, расслабіцца, аддацца пачуццям і фантазіям. Вакол заўседы столькі людзей, а цяпер я магу скарыстацца момантам і насалодзіцца адзінотай». У выніку ты заўважыш, што НЭ адзіноты паслабілася. Зараз змяні інтэрпрэтацыю і падумай: «калі б тут быў сімпотны хлопец, я магла б прыцягнуць яго ўвагу, нам было б цікава, я магла б да яго дакрануцца і зведаць захапленне эратычных пачуццяў. Цяпер камусьці так добра ўдваіх, а я адна, і няма з кім пагаварыць, няма да каго адчуць закаханасць». У выніку - абвастрэнне хваравітай адзіноты, узмацненне іншых НЭ. «Пахістаўшыся» паміж двума тыпамі інтэрпрэтацый, ты атрымаеш цікавы вопыт таго, што наяўнасць НЭ залежыць не ад сітуацыі, а ад яе інтэрпрэтацыі. Змена інтэрпрэтацый – не шлях да вызвалення ад НЭ, а толькі першы крок, паколькі, па-першае, сіла прывычкі зведваць НЭ, паўторанай стотысячаразова, мацнейшая за любыя інтэрпрэтацыі, а па-другое, увесь той час, пакуль ты змяняеш інтэрпрэтацыі, НЭ жыве, развіваецца, атручвае, спараджае новыя НЭ. Цыклічная змена інтэрпрэтацый дае толькі мінімальны вопыт паслаблення НЭ,але ўсё ж ўмацоўвае разуменне таго, што на НЭ можна ўплываць незалежна ад сітуацыі. Ілжывая канцэпцыя аб тым, што эмоцыі цалкам вызначаюцца самой сітуацыяй, робіць цябе бездапаможнай, паколькі ты толькі зрэдку можаш змяніць абставіны; у выніку ўзнікае безвыходнасць. У адным выпадку атрымліваецца песімістка, якая пагразла цалкам у НЭ, а ў іншым - рэвалюцыянерка, якая спрабуе змяніць абставіны так, каб НЭ не ўзнікалі, што, вядома, немагчыма, проста адны НЭ замяняюцца іншымі.

Калі абедзве інтэрпрэтацыі аднолькава магчымыя, то чаму б тады не абраць і не ўмацоўваць тую, якая паслабляе НЭ і дазваляе знаходзіцца ў больш прывабным стане? Замена непажаданых інтэрпрэтацый на пажаданыя – задача-мінімум, якая дазволіць злёгку расхістаць прывычку неадкладна ўскакваць ў інтэнсіўныя НЭ.

Вельмі істотным з’яўляецца тое, што па меры тваёй практыкі адбываецца назапашванне вопыту перажывання АзУ – імгненні, пражытыя табой у АзУ, назапашваюцца не ў нейкім «пераносным» сэнсе, а ў сапраўды рэальным, і рана (ці, нажаль, позна) адбываецца прарыў, і ты зведваеш спантанае палягчэнне ад ўстаранення НЭ, вядомыя табе АзУ пачынаюць праяўляцца больш устойліва і выразна, праяўляюцца новыя АзУ.

Калі ёсць такія НЭ, з якімі табе шкада расставацца (звычайна гэта сум, жаль да сабе, жаль да іншых, рэўнасць, але бывае і агрэсія, негатыўнае стаўленне), то ты можаш вызваліцца ад тых, якія лічыш відавочна хваравітымі, непажаданымі. Првычка зведваць НЭ умацавана сотнямі тысяч паўтораў, таму ўжо праз некалькі секунд пасля іх устаранення яны могуць зноў паўстаць. Умацоўвай непахісную рашучасць і накіраванасць што б ні здарылася дамагчыся свайго, пераламаць прывычку, якая забівае цябе. Для поўнага ўстаранення НЭ запатрабуецца мноства намаганняў, але вынікі ў выглядзе пробліскаў АзУ ты атрымліваеш неадкладна пасля кожнага паспяховага намагання, і вопыт гэтых перажыванняў назапашваецца і павялічвае эфектыўнасць практыкі і поўнасць жыцця.


1   2   3   4


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка