Mazurek Dąbrowskiego




Дата канвертавання22.04.2016
Памер8.88 Kb.
Rota

     Wiersz Marii Konopnickiej w pierwotnym zamierzeniu autorki był protestacyjną odpowiedzią na ustawę rządu pruskiego o przymusowym wywłaszczeniu Polaków z ziemi i stanowił punkt kulminacyjny poetyckiej i publicystycznej kampanii Konopnickiej przeciwko germanizacyjnej polityce niemieckiej. Pierwodruk ukazał się w krakowskim piśmie "Przodownicy" w 1908 r., pierwsze osobne wydanie w Oświęcimiu w 1918 r. Przeznaczony początkowo dla Wielkopolski, został wkrótce potem opublikowany w "Gwiazdce Cieszyńskiej" i "Gazecie Polskiej" w Chicago.

     Uroczyste obchody Roku Grunwaldzkiego w 500-lecie bitwy ugruntowały popularność pieśni (muzyka: F. Nowowiejski). Wykonana po raz pierwszy 15 VII 1910 przez chóry z całej Polski w dniu odsłonięcia Pomnika Grunwaldzkiego w Krakowie. Okres największej żywotności "Rota" przeżywała przed odzyskaniem niepodległości w 1918 r. oraz w czasie stanu wojennego. Miarą jej popularności były liczne jej przeróbki, trawestacje i naśladownictwa.

Mazurek Dąbrowskiego


Józef Wybicki

"Pieśń legionów polskich we Włoszech" została ułożona przez Józefa Wybickiego w Reggio miedzy 16 a 19 VII 1797 dla uświetnienia uroczystości pożegnania odchodzących z miasta legionistów. Została także wówczas po raz pierwszy odśpiewana (prawdopodobnie przez autora) na przyjęta odtąd podlaska melodie ludowa, zbliżona do mazurka (autorstwo muzyki długo mylnie przypisywano Michałowi Kleofasowi Oginskiemu).

Tekst ogłoszono po raz pierwszy w Mantui w lutym 1799 r. w gazetce pisanej "Dekada Legionowa". Tekst pierwotny nie doczekał się współcześnie druku; oba autografy - z archiwów Wybickiego i legionowego - zaginęły w II wojnie światowej. Tekst znany z autografu Wybickiego rożni się od obecnie przyjętego ("Jeszcze Polska nie zginęła") drobnymi zmianami i dodatkowymi zwrotkami: czwarta - o "Niemcu, Moskalu", i ostatnia, szósta - o Kościuszce, a także odwrotna kolejnością zwrotek drugiej i trzeciej.

Swoja karierę - od okolicznościowej piosenki żołnierskiej do hymnu narodowego - zawdzięcza Mazurek Dąbrowskiego przede wszystkim zawartej w celnej formule wstępnego dwuwiersza myśli o trwaniu narodu mimo utrat bytu państwowego. Myśl ta stała się fundamentem świadomości narodowej czasu niewoli. Pieśń Legionów szybko przeniknęła do kraju, gdzie "stała za istne wici do mieszkańców zaborów wszystkich". Jej popularność wzrosła po wkroczeniu armii napoleońskiej; w 1806 r. ukazał się w Warszawie pierwodruk. Za czasów Księstwa Warszawskiego melodia Mazurka była często utrwalana na walcach modnych wówczas pozytywek. Kolejny okres popularności Mazurka Dąbrowskiego to Powstanie Listopadowe. Pieśń została zakazana w zaborze rosyjskim i pruskim. Mazurek współzawodniczył w kilkoma innymi pieśniami pretendującymi do miana hymnu narodowego: "Boże, cos Polskę" Antoniego Felinskiego (zwłaszcza w latach 1860-62), "Chorałem" Kornela Ujejskiego (od 1848 r.) i z "Rota" Marii Konopnickiej (po 1910 r.). Zyskał jednocześnie popularność międzynarodowa.

W pierwszych latach po odzyskaniu niepodległości żadna z pieśni patriotycznych nie została oficjalnie uznana za hymn państwowy. Po dojściu do władzy eks-legionistow, uważających się za spadkobierców idei i czynów żołnierzy Dąbrowskiego, "Mazurek Dąbrowskiego" został zatwierdzony urzędowo jako narodowy hymn państwowy w 1926-27. Po II wojnie światowej Mazurek Dąbrowskiego uznano za hymn państwowy w 1948 r. W 1978 r. otwarto w Be dominie, miejscu urodzenia Józefa Wybickiego, Muzeum Hymnu Narodowego.

Obowiązujący tekst hymnu i jego zapis nutowy zawiera Ustawa sejmowa z 31 stycznia 1980 r. (Ustawa z dnia 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach i hymnie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej).



Hymn (Boże, coś nam Polskę)

Alojzy Feliński

Pieśń Antoniego Felińskiego powstała i została ogłoszona drukiem w "Pamiętniku Warszawskim" w 1816 r. pod tytułem "Hymn na rocznice ogłoszenia Królestwa Polskiego, z woli Naczelnego Wodza wojsku polskiemu do śpiewu podany". W 1818 r. ukazało się wydanie osobne pt. "pieśń narodowa za pomyślność króla", z muzyka J. Kraszewskiego. Pieśń Felińskiego była inspirowana hymnem angielskim "God Save the King", a treściowo wyrażała nadzieje wiązane w początkach istnienia Królestwa Polskiego z osoba cara Aleksandra I. Początkowo składała się z 4 zwrotek 4-wersowych i refrenu: "Przed Twe oblicze zanosi błaganie, Naszego króla zachowaj nam, Panie". Charakter lojalistyczna- monarchistyczny pieśń ta utrąciła w okresie powstania listopadowego, kiedy to "króla" zamieniono na "Ojczyznę". Pieśń Felińskiego parafrazowano wielokrotnie, zachowując w dalszym ciągu wymowę patriotyczna. Rangę hymnu narodowego zyskała w latach 1860-62, w szczególności zaś podczas i po pogrzebie ofiar manifestacji warszawskiej, stłumionej przez szarże Czerkiesów w lutym 1861 r. Śpiewana od 1860 r. z melodia pieśni maryjnej ("Bądź pozdrowiona, Panienko Maryjo").


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка