М. І. Крукоўскі Бляск і трагедыя ідэалу




старонка26/30
Дата канвертавання14.03.2016
Памер7.26 Mb.
1   ...   22   23   24   25   26   27   28   29   30

Заключэнне.



Дэкларацыяй аб незалежнасці Рэспублікі Беларусь быў распачаты новы, сучасны этап у гісторыі беларускай, цяпер ужо суверэннай дзяржавы і адкрыты далейшыя перспектывы ў нялёгкай і пакутлівай справе рэалізацыі беларускай ідэі ў якасці грамадскага ідэалу Рэспублікі Беларусь. Ідэалу, угрунтаванага на ісціне і дабры як самых высокіх катэгорыях духоўнасці і скіраванага не столькі ўперад уздоўж гарызанталі так званага прагрэсу, колькі ўверх, на паняцце Бога як увасабленне праўды і дабра і як абсалютны, вечны арыенцір у нашым загразлым у сумяціцы матэрыяльнага абсурду няшчасным свеце. Сёння зноў у каторы ўжо раз з-за адкрыта подлай здрады ўлад (усе памятаюць, што прысягалі і кляліся яны ў вернасці беларускаму народу пад белчырвонабелым нацыянальным сцягам і на беларускай жа мове!) і палітычнай нявопытнасці апазіцыі беларуская незалежнасць аказваецца пад вялікай пагрозай знішчэння. Але ў нас ёсць жыццедайны ідэал – беларуская ідэя. Выступаючы ў ролі ідэалу, яна ззяе неадступна прываблівым бляскам, і ззяючы жыццесцвярджальным аптымізмам бляск яе, хоць і агорнуты трагічным арэолам, усё ж такі разгоніць некалі насуперак усяму панурую цемру, што ахапіла сёння нашу маладую і незалежную Рэспубліку Беларусь. Гэта накладае асабліва вялікую гістарычную адказнасць на беларускую інтэлігенцыю як носьбіта менавіта беларускай ідэі і з ёю беларускага сацыяльнага ідэалу. Жыццесцвярджальнасць жа гэтага ідэалу якраз у тым, што пры любым выпадку ў нашых сэрцах і нашых галовах застаецца ўсё такі беларуская ідэя. Нават калі верных ёй людзей сёння пакуль зусім, як у эпоху ранніх хрысціян, нямнога, а астатні народ па няшчаснай традыцыі ўсё яшчэ, як у аднаго рускага паэта, “безмолвствует”, а то і крычыць чарговаму Пілату “распні іх!”, беларуская інтэлігенцыя, як сведчаць законы гісторыі, абапіраючыся нават толькі на беларускую ідэю і на Бога, здольная ўсё такі ў патэнцыі перамагчы і, падобна кукалцы Арнольда Тойнбі, зноў даць пачатак адраджэнню народа і яго свабодзе і незалежнасці. З’едліва-скептычныя метафары “крытычнай масы” або, тым болей, “чорнае дзюры”, “суверэннага балота” ці “мёртвай зоны”, на што сёння спасылаюцца некаторыя нашы рускамоўныя і рускадумныя “змагары” за дэмакратыю без суверэнітэту і за свабоду без незалежнасці, выражаючы тым самым фактычную непажаданасць адраджэння беларускага народа і яго культуры ўвогуле, – гэткія нядобрыя метафары тут не пасуюць. Асабліва калі падкрэслена свядома ўжываецца тэрмін «этнас» заместа гордых слоў «нацыя, народ», так ці гэтак параўноўваючы нас, напрыклад, з папуасамі або чукчамі, якія, дарэчы, таксама неўзабаве абвесцяць сябе самастойнымі народамі. Народ, калі ён адпавядае сапраўды сваёй назве, – гэта не заалагічны від і тым болей не звыклае быдла, для аднаўлення якога, каб пазбегнуць інбрыдынгу і біялагічнага выраджэння, сапраўды патрэбна нейкая зыходная дастаткова вялікая колькасць самак і самцоў. Да народа тым болей не пасуе запазычанае з фізікі паняцце крытычнай масы, без якой ядзерныя рэакцыі ўжо не ідуць, як цяпер пішуць некаторыя нядобразычліўцы беларускасці, намякаючы на тое, што сапраўдных беларусоў засталося ўжо, быццам бы, вельмі мала і асабліва мала менавіта беларускай інтэлігенцыі. На сённяшняй фазе гісторыі нашага духоўнага жыцця і адзін у полі ваяр, як гэта было некалі з Іаанам Хрысціцелем, голас якога грымліва гучаў і ў пустэльні. Ваяр і адзін можа дзейнічаць, калі поруч з ім знаходзіцца Бог, асвятляючы яму дарогу жыццедайным ззяннем ідэалу. Ваяр, калі сам ён безаглядна верыць у гэты ідэал. Ваяр, калі ён, напрыклад, будучы адзінокім маргіналам-філосафам, піша хоць бы і “ў стол”, але пра беларускую ідэю. Ваяр, калі ён, нарэшце, не спыніцца перад тым, каб у крайнім выпадку пайсці за яе, як некалі Хрыстос, на крыж, на касцёр, а калі трэба будзе, то і кінуцца на кулямёт… Выдатны беларускі філосаф Уладзімір Самойла нездарма ж у сваім нарысе спецыяльна названым “Гэтым пераможаш! Нарысы крытычнага аптымізму” некалі спасылаўся на вялікага немца Фіхтэ. Менавіта з пазіцый свайго асабістага гордага “Я” Іаган Готліб Фіхтэ звяртаўся некалі з палымянымі прамовамі да прыніжанай і парабачонай. Напалеонам нямецкай нацыі, каб абудзіць яе спячую самасвядомасць. І абапіраў гэтае «Я» ў яго стойкасці як пэўнай праявы духу непасрэдна на Госпада Бога як на абсалютны арыенцір і непахісны духоўна-маральны фундамент. У гэтым “Я” пачынала гучаць ужо і сканцэнтраванае “Мы” ўсяго народа, дадаючы яму сілы і стойкасці. Гэтак жа, дарэчы, трактуецца “Я” і ў сучасным заходнім хрысціянскім персаналізме, што не трэба зблытваць з індывідуалістам Ніцшэ і ягонымі сучаснымі спадкаемцамі -- моднымі ў нас постмадэрністамі, гэтымі паклоннікамі хаосу, брыдоты і зла. Менавіта ў такія нялёгкія, але вельмі адказныя гістарычныя перыяды ва ўзаемаадносінах ідэальнага і матэрыяльнага павінна, як мы ўжо ведаем, рашуча пераважаць ідэальнае над матэрыяльным згодна жалезна-бязлітаснай логіцы “або-або”. Але «або-або» толькі як пачатковай ступені дыялектычнай логікі “і-і” ў яе заканамерным руху цераз аптымістычна трагічную адзіноту ідэальнага «Я» да жаданага «Мы» як гармоніі паміж ідэальнай асобай і матэрыяльнай агульнасцю народа, паміж ідэалам і жыццём, паміж душой і целам. Гармоніі як мэты, ў адносінах да якое цяперашняя наша змушана трагічная адзінота будзе толькі непрыемным часовым сродкам. Гармоніі - гэтай сапраўднай рэальнасці і ўвасаблення эстэтычнай катэгорыі прыгожага як прадзіхацення звычайнага, але так нам усім патрэбнага і пажаданага чалавечага шчасця. Беларуская ідэя і дасць нашай інтэлігенцыі фанатычную (ад добрага па сваім першапачатковым змесце слова fanum – вера!), несмяротную сілу, каб выжыць і выстаяць. Выстаяць, калі ты і нават зусім адзін. І з адзінай іскры разгараецца полымя. На гэты вядомы афарызм спасылаліся некалі нават камуністы. Яны заяўлялі, аднак, не без пэўнага крывадушша, што лепей смерць стоячы, чым жыццё на каленях. Мы таксама не хочам жыць на каленях, але і ўласнай, як нам сёння тым-сім прадракаецца, супольна-пакорлівай смерці ніяк не жадаем. Мы нармальны, паўнацэнны ў маральна-духоўных адносінах народ і хочам жыць таксама нармальным жыццём, стоячы сярод іншых народаў у поўны рост і зліўшы свае індывідуальныя, адносна смяротныя “Я” ў зусім ужо вечным, магутным і несмяротным агульнанацыянальным “Мы”. У гэтым і заключаецца сутнасць нашага духоўнага, у добрым сэнсе гэтага слова, фундаменталізму, што прызнаецца нават вядомай Дэкларацыяй ЮНЭСКА аб рознастайнасці культур і народаў. Таму Рэспубліка Беларусь і яе інтэлігенцыя, хай сабе і пад трагічным пакуль што ззяннем абстрактна-духоўнага нацыянальнага ідэалу як беларускай ідэі, уступае ў трэцяе пасля нараджэння Хрыста тысячагоддзе ў аптымістычнай упэўненасці, што бляск гэтага праменнага, як яго называў Ігнат Канчэўскі, ідэалу, і бляск ужо без панура-трагічнага арэолу, разгоніць, нарэшце, цемру і асветліць нам шлях у будучыню. Будучыню, якую прарочыў Апостал Іаан і ў якой гэты ідэал, трэба верыць, наблізіцца, нарэшце, да сваёй рэалізацыі і на так абыйдзенай шчасцем роднай беларускай зямлі. Як казалі некалі нашы папярэднікі па беларускай ідэі, загляне сонца і ў наша ваконца!

------------------



Крыніцы.


  1. Абдеев Р. Философия информационной цивилизации. М. 1994.

  2. Агінскі М. Агульнанацыянальная ідэя. Мінск, 1998

  3. Адорно Т. Негативная диалектика. М., 2003.

  4. Акоста В., Кован К., Грэм Б. Основы современной физики. М., 1981.

  5. Алексеев Н. Н. Основы философии права. С.-Петербург, 1999.

  6. Арендт Х. Истоки тоталитаризма. М., 1996.

  7. Арон Р. Демократия и тоталитаризм. М., 1993.

  8. Астапенка А. У. Паслухайце нацыяналіста. Vilnius, 2000.

  9. Байнхауэр Х., Шмакке Э. Мир в 2000 году. Москва, 1973.

  10. Бальцэровіч Л. Сацыялізм, капіталізм, трансфармацыя. Мінск, 2000.

  11. Беларуская думка ХХ стагоддзя. Варшава, 1998.

  12. Бергсон А. Творческая эволюция. Москва, 1998.

  13. Бердяев Н. А. Смысл истории. Москва, Мысль, 1990.

  14. Бердяев Н. А. Истоки и смысл русского коммунизма. М. 1990.

  15. Бердяев Н. А. Неотомизм. “Путь”, N 1, сентябрь 1925.

  16. Бир Ст. Кибернетика и управление производством. М., 1965.

  17. Бринтон К. Истоки западного образа мысли. М., 2003.

  18. Булгаков С. Н. Философия хозяйства. Москва, 1990.

  19. Булгаков С. Н. Христианский социализм. Новосибирск. 1991.

  20. Булгаков С. Н. Свет невечерний. Москва, 1994.

  21. Буркхардт Я. Культура Возрождения в Италии. М.,1996.

  22. Бьюкенен П. Дж. Смерть Запада. М., 2003.

  23. Вебер М. Избранные произведения, М., Прогресс, 1990.

  24. Вейник В. Почему я верю в Бога. Минск, 2000.

  25. Великие мыслители о великих вопросах (современная западная философия). М., 2001.

  26. Велькер М. Христианство и плюрализм. М., 2001.

  27. Вёльфлин Г. Основные понятия истории искусств. М.-Л., Academia, 1930.

  28. Вернадский В. И. Очерки по истории геологических знаний, вып. 11, М., 1963.

  29. Вехи. Из глубины. М., 1991.

  30. Вико Дж. Основания новой науки об общей природе наций. Москва, 1937.

  31. Вилли К. Биология. М., 1964.

  32. Винер Н. Кибернетика. и управление и связь в животном и машине. М., 1968.

  33. Винер Н. Кибернетика и общество. М., 1958.

  34. Винкельман И. История искусства древности. Москва, 1936.

  35. Войтонис . Предистория интеллекта. М.

  36. Гегель Г. В. Ф. Феноменология духа. С.Пб., 1927

  37. Гегель Г. В .Ф. Эстетика, в 4-х т., М., Искусство, 1968-70.

  38. Гегель. Философия религии в 2-х т. Москва, 1975-77 гг.

  39. Гегель. Философия права. М., 1990.

  40. Генон Р. Кризис современного мира. Москва, Арктогея, 1991.

  41. Генон Р. Царство количества и знамение времени. М., 1974.

  42. Гитлер А. Моя борьба. М., Т-Око, 1992.

  43. Глейк Дж. Хаос (создание новой науки). С.-Пб., 2001.

  44. Горбань А. Н. і Хлебапрос Р.Г. Демон Дарвина (идея оптимальности и естественный отбор). Москва, 1988.

  45. Грамадскія ідэалы: нацыянальныя традыцыі, сучасны стан, погляд у будучыню. Мінск, 2002.

  46. Григорьева Т. П. Дао и Логос (встреча культур). М., 1992.

  47. Грин Р. 48 законов власти. М., 2001.

  48. Гроф С. Космическая игра. М., 2001.

  49. Грэхем Л. Р. Естествознание, философия и науки о человеческом поведении в Советском Союзе. М., 1990.

  50. Грюнбаум А. Филосолфские проблемы пространства и времени. М., 2003.

  51. Гудол ван Лавик. В тени человека. М., 1985.

  52. Гумилев Л. Н. География этноса в исторический период. Л., 1990.

  53. Гурко Е., Деррида Ж. Деконструкция (тексты и интерпретация). Минск. 2001.

  54. Гюбшер А. Мыслители нашего времени (Справочник по философии Запада ХХ века). М. 1994.

  55. Даль Р. О демократии. М., 2000.

  56. Джемс В. Многообразие религиозного опыта. С-Пб., 1993.

  57. Дворжак М. Очерки по искусству средневековья. М., 1934.

  58. Джиллер П. Структура сообществ и экологическая ниша. М., 1988.

  59. Доусон К. Г. Боги революции. С.-Пб., 2002.

  60. Древне-индийская философия (начальный период). М., 1972.

  61. Дэбаш Ш., Пант”е Ж.-М. Уводзіны ў палітыку. Мінск, 1996.

  62. Дэні А. Гісторыя эканамічнай думкі. Мінск, 1996.

  63. Дэрыда Ж. Акрамя імя. Мінск, БГАКЦ, 1999.

  64. Евменов Л. Ф. Международная идеология прав человека: проблемы – решения. Минск, 2000.

  65. Епископ Василий (Родзянко). Теория распада Вселенной и вера отцов. М., 1996.

  66. Жильсон Э. Избранное, І (Томизм. Введение в философию св. Фомы Аквинского.) М.-СПб., 2000.

  67. Жильсон Э. Философ и теология. М., 1995.

  68. Зеньковский В. Основы христианской философии. М. 1992.

  69. Зомбарт В. Буржуа (Этюды по истории духовного развития современного экономического человека), М., Наука, 1994.

  70. Идеалы самураев (под ред. У. С. Уилсона), С-Пб., 1999.

  71. Исследования по общей теории систем. Москва, 1969.

  72. И цзин (Китайская классическая книга перемен). Москва, 1993.

  73. Калашников В. Л. Славянская цивилизация. М., 2000.

  74. Кальвин Жан. О христианской жизни. М., 1995.

  75. Кант И. Соч. в шести томах. М., 1966, т. 6, с. 5-23.

  76. Кант И. Сочинения в шести томах, т. 3, М. 1964.

  77. Кант И. Сочинения в шести томах, т. 5, М. 1966.

  78. Канчэўскі І. Адвечным шляхам: даследзіны беларускага светапогляду. Беларуская думка ХХ стагоддзя, Варшава, 1998.

  79. Карлейль Т. Теперь и прежде. М., 1994.

  80. Карнап Р. Философские основания физики. М., 1971

  81. Кемпбелл Дж. Мифический образ. М., 2003.

  82. Кеннеди П. Вступая в двадцать первый век. М. 1997.

  83. Клайн М. Математика. Утрата определенности. М., 1984.

  84. Клайн М. Математика. Поиск истины. М., 1988.

  85. Климишин И. А. Астрономия наших дней. М., 1986.

  86. Климент Александрийский. Педагог. М., 1995.

  87. Князева Е. Н. и Курдюмов С. П. Основания синергетики. С-Пб. 2002

  88. Козловски П. Общество и государство (неизбежный дуализм). М., 1998.

  89. Козловски П. Культура постмодерна. М., 1993.

  90. Кокс Х. Мирской град. М., 1995.

  91. Кон-Винер. История стилей изобразительных искусств. М., Изогиз, 1936.

  92. Кондратьев Н. Д. Основные проблемы экономической статики и динамики. М., 1991.

  93. Конон В., Дорошевич К. Очерк истории эстетической мысли в Белоруссии. Минск, 1972.

  94. Конон В. М. От Ренессанса к классицизму. Минск, 1978.

  95. Конрад Н. И. Запад и Восток (статьи). Москва, 1972.

  96. Коул М, Скрибнер С. Культура и мышление. М., 1977.

  97. Кофман А. Введение в теорию нечетких множеств. М., 1982.

  98. Краус Вольфганг. Нигилизм и идеалы. М., 1994.

  99. Крукоўскі М. І. Беларускае Адраджэнне і філасофія Гегеля. У зб. “Беларуская думка ХХ стагоддзя”, Варшава, 1998.

  100. Крукоўскі М. І. Філасофія культуры (уводзіны ў тэарэтычную культуралогію), Мінск, 2000.

  101. Крюковский Н И. Логика красоты. Мн., 1965.

  102. Крюковский Н. И. Проблема систематизации основных эстетических категорий (опыт систематизации). Мн, 1974.

  103. Крюковский Н. И. Homo pulcher – человек прекрасный. Мн., 1983.

  104. Крюковский Н. И. Кибернетика и законы красоты. Мн, 1977.

  105. Кураев А. Христианская философия і пантеизм. М., 1997.

  106. Кэмпбелл Дж. Мифический образ. М., 2002.

  107. Лао-Цзы. Дао Дэ Цзин (Книга пути и благодати). М., Мусагет, 1994.

  108. Лапин Е. С. Динамика цивилизаций. С-Пб., 2007.

  109. Лёвит К. От Гегеля к Ницше . Революционный перелом в мышдении 19 века. С.-Пб, 2002.

  110. Липовецки Ж. Эра пустоты (эссе о современном индивидуализме). С.-Пб., 2001.

  111. Лоренц К. Агрессия. М., 2001.

  112. Лютер Мартин. Время молчания прошло. Харьков, 1992.

  113. Майхрович А. С. Янка Купала и Якуб Колас. Вопросы мировоззрения. Минск, 1982.

  114. Маньковская Н. Б. Эстетика постмодернизма. С-Пб, 2000.

  115. Маритэн Ж. Философ в мире. М., 1994.

  116. Маритэн Ж. Знание и мудрость. М., 1999.

  117. Маркс К., Энгельс Ф. Сочинения.

  118. Маркс К. Капитал. М., 1988.

  119. Мерфи Н. и Эллис Дж. О нравственной природе Вселенной. М., 2004.

  120. Митер Х. Г. Основные идеи кальвинизма. Мичиган, США, 1995.

  121. Моррис Десмонд. Голая обезьяна. С.-Пб., 2001.

  122. Моррис Десмонд. Людской зверинец. С.-Пб., 2004.

  123. Моуди Р. Жизнь после жизни. М., 1999.

  124. Назаретян А. П. Цивилизационные кризисы в контексте Универсальной истории. М., 2001.

  125. Нейгауз Р. Дж. Бизнес и Евангелие (вызов христианину-капиталисту). М., 1994.

  126. Ненасілле і Беларусь. Менск, 1999.

  127. Нісбэт Р. Кансерватызм. Менск-Вільня, 2000.

  128. Нисский Григорий. Об устроении человека. С.-Пб., 1995.

  129. Новак М. Дух демократического капитализма, Минск, 1997.

  130. Новгородцев П. И. Об общественном идеале. Москва, Пресса, 1991.

  131. Оден Т. К. После модернизма: что впереди? Мн., 2003.

  132. Ольденбург С. Ф. Культура Индии. М., 1991.

  133. Ортега-и-Гассет Х. Эстетика. Философия культуры. Москва, Искусство, 1991.

  134. Павловский О. О чем рассказывает обобщенный фотопортрет. “Наука и жизнь”, 1, 1980.

  135. Пантин В. И. Циклы и ритмы истории. Рязань, 1996.

  136. Пикок А. От науки к Богу. М, 2002.

  137. Платон. Сочинения, т. 2, М., 1970.

  138. Плотин. Эннеады. Киев, 1995.

  139. Поппер К. Нищета историцизма. Москва, 1993.

  140. Поппер К. Открытое общество и его враги, 1-2 тт. Москва, 1993.

  141. Поршнев Б. Ф. О начале человеческой истории. М. 1974.

  142. Пригожин И., Стенгерс И. Порядок из хаоса. М., 1986.

  143. Пригожин И. Философия нестабильности. “Вопросы философии”, N 6, 1991.

  144. Пригожин И., Стенгерс И. Квант, хаос, время. М., 2003.

  145. Причинность и телеономизм в современной научной парадигме. М., 2002.

  146. Прокл. Первоосновы теологии. Тбилиси, 1972.

  147. Пушкин В. Г. Философия Гегеля. С.-Пб., 2001.

  148. Пушкин В. Г., Марев Ив. Съвременен методологически подход към проблемите на эстетиката.. «Философска мисъл», к. 12, ч. ХХХV, 1979.

  149. Радхакришнан С. Індийская философия, т.1-2, М., 1994.

  150. Рассел Б. История западной философии в 2-х т. М., 1993.

  151. Ребане Я. К. Информация как мигрирующая структура. Учен. зап. Тарт. Ун-та, вып.225, т.12, 1969.

  152. Рисмен Д. Толпа одиноких. Арто, 1964.

  153. Ролз Дж. Теория справедливости. Новосибирск,1995.

  154. Романова Т. А. Диагностика почв Беларуси… Минск, 2004.

  155. Рын Клаэс Г. Дэмакратыя і этычнае жыццё. Мінск, 1996.

  156. Рьюз М. Философия биологии. М., 1977.

  157. Самойла У. Гэтым пераможаш (нарысы крытычнага аптымізму). Беларуская думка ХХ стагоддзя, Варшава, 1998.

  158. Сартр Ж. П. Бытие и ничто. М., 2000.

  159. Синергетическая парадигма. М., 2002.

  160. Слотердайк П. Критика цинического разума. Екатеринбург, 2001.

  161. Сміт Э. Нацыяналізм у ХХ стагоддзі. Мінск, 1995.

  162. Соловьёв В. С. Собрание сочинений, Изд. 2-е, т.1, 1911.

  163. Сорокин П. А. Человек, цивилизация, общество. Москва, Политиздат, 1993.

  164. Сорокин П. А. Социальная и кльтурная динамика. М., 2004.

  165. Социально-политическое измерение христианства. М., 1994.

  166. Спиноза Б. Избр. Произведения, т.1., М., 1957.

  167. Степанянц М. Т. Восточная философия. М., 2001.

  168. Судьбы гегельянства (философия, религия и политика прощаются с модерном). Москва, 2000.

  169. Суинберн Р. Есть ли Бог? М., 2001.

  170. Тейяр де Шарден. Феномен человека. Москва, 1987.

  171. Теоретическая культурология. М., 2005.

  172. Тиллих П. Избранное. Теология культуры. М., 1995.

  173. Тимофеев-Ресовский Н.В., Воронцов Н.Н., Яблоков А.Н. Краткий очерк теории эволюции, М., Наука, 1977.

  174. Тихомиров Л. А. Единоличная власть как принцип государственного строения. М., 1993.

  175. Тойнби А. Постижение истории, М., Прогресс, 1991.

  176. Тойнби А., Икэда Д. Диалог Тойнби-Икэда. М., 1998.

  177. Томпсон М. Философия религии. М., 2001.

  178. Трёльч Э. Историзм и его проблемы. Москва, 1994.

  179. Трубецкой Н.С. История. Культура. Язык. М. 1995.

  180. Тузов Н. В. Философия общей идеи. М., 1996.

  181. Уайтхед А. Н. Избранные работы по философии. М., 1999.

  182. Уилбер К. Краткая история всего. М., 2006.

  183. Упанишады. М., 2000.

  184. Фейербах Л. Избр. филос. произведеня в 2-х тт., М., 1955.

  185. Фейнман Р., Лейтон Р. и Сэндс Л. Фейнмановские лекции по физике, М., 1965.

  186. Фитцджеральд С. П. Китай: краткая история культуры. С.-Пб., 1999.

  187. Фихте И. Г. Сочинения в двух томах. М., 1993.

  188. Фома Аквинский. Сумма теологии. Киев-Москва, 2002.

  189. Хайдегер М. Бытие и время, М., Ad marginem, 1997.

  190. Хайек Ф. А. Дорога к рабству. “Вопросы философии”, 10-12, 1990.

  191. Хейзинга Й. Об исторических жизненных идеалах. London, 1992.

  192. Хакен Г. Синергетика. М., 1980.

  193. Хаксли О. Вечная философия. М., 1997.

  194. Хантингтон С. Столкновение цивилизаций. М., 2003

  195. Хасанов И. А. Время: природа, равномерность, измерение. 2001.

  196. Хашими аль М. Личность мусульманина (согласно Корану и Сунне). М., 2003.

  197. Хокинг С. Краткая история времени. С.-Пб., 2000.

  198. Хокинг С. Черные дыры и молодые вселенные. С.-Пб., 2001.

  199. Хорган Дж. Конец науки (взгляд на ограниченность знания на закате Века Науки). С.-Птб., 2001.

  200. Хюбнер К. Нация (от забвения к возрождению). М., 2001.

  201. Цивилизация: восхождение и слом (структурообразующие факторы и субъекты цивилизационного процесса. М., 2003.

  202. Циклические ритмы в истории, культуре, искусстве. М., 2004.

  203. Черниловский З. М. Всеобщая история государства и права. М., 1973.

  204. Шафаревич И. Р. Есть ли будущее у России? М., 1991.

  205. Шеллинг Ф. В. Сочинения в двух томах, т.1, М. 1987.

  206. Шеннон К. Работы по теории информации и кибернетике. Москва, 1963.

  207. Шмальгаузен І. І. Кибернетические вопросы биологии. Новосибирск, 1968.

  208. Шпенглер О. Закат Европы, т. 1. Новосибирск, Наука, 1993.

  209. Шредингер Э. Что такое жизнь с точки зрения физики? М. 1972.

  210. Штирнер М. Единственный и его собственность. Харьков, 1994.

  211. Шубников А. В. и Копцик В. А. Симметрия. М., 1972.

  212. Шулицкий Б. Г. Мадэализм. Минск, 1997.

  213. Шумпетер Й. Капитализм, социализм и демократия.М., 1995.

  214. Щуцкий Ю. К. Китайская классическая книга перемен (И цзин). Москва, 1993.

  215. Элиаде М. Очерки сравнительного религиоведения. М. 1999.

  216. Элиаде Мирча. Священные тексты народов мира. М., Крон-пресс, 1998.

  217. Энгельгардт В. А. Познание явлений жизни. М.,1984.

  218. Эриксен Т.Х. Тирания момента (время в эпоху информации). М., 2003.

  219. Эрнст Зигфрид. Яко твое есть царство. Львов, Академический экспресс, 1995.

  220. Эрш Жанна. Філасофскае здумленне (гісторыя заходняй філасофіі). Мінск, 1996.

  221. Эткинс П. Порядок и беспорядок в природе. М., 1987.

  222. Эфроимсон В. П. Генетика этики и эстетики. С.-Пб., 1995.

  223. Юзвишин И. И. Основы информациологии. М., 2001.

  224. Юнг К. Г. Бог и бессознательное. Москва, 1998.

  225. Яковец О. В. История цивилизаций. Москва, 1995.

  226. Яковлев Е. Г. О системе основных эстетических категорий. Философские науки, 4, 1977.

  227. Ясперс К. Смысл и назначение истории. Москва, 1993.

  228. Altman J. Organic foundations of animal behavior. New-York, 1966 (маецца польскі пераклад: Altman J. Biologiczne podstawy zachowania. Warszawa, 1970).

  229. Boulding K. Oeconomie als eine Moralwissenschaft. Vogt, 1977.

  230. Avineri Sch. Hegel”s Theory of the Modern State. Cambridge, 1972.

  231. Bache C. M. Lifecycles. Reincarnation and the Web of Life. Paragon House, New York, 1991.

  232. Barbour I. Issues in Science and Religion. New York, 1966.

  233. Barrow J. D., Tipler F.J. The Anthropic Cosmological Principle. Oxford, 1986.

  234. Birkhoff G. D. A mathematical Theory of Aesthetics. The Rice Institute Pamflet, 1932.

  235. Bohm D. Wholeness and the Implicate Order. London, 1980.

  236. Buber M. Zwischen Gesellschaft und Staat. Heidelberg, 1952.

  237. Buchanan J. Ethical Rules, Expected Values and Large Numbers. Ethics, 76, 1965.

  238. Buchanan J. Limits of Liberty. Between Anarchy and Leviathan. Chicago, 1975.

  239. Buchanan J. Markets, States and the Extent of Morals, American Economic Review, 68, 1978.

  240. Cassirer E. An Essay on Man. London-New Haven, 1945.

  241. Chattopadhyaya D. Indishe Philosophie. Berlin, 1975.

  242. Cipolla C. M. The Economic Decline of Empires. London, 1970.

  243. Сoulson C. A. Christianity in a Age of Science. Oxford, 1950.

  244. Crick F. The Astonishing Hypothesis. The Scientific Search for the Soul. 1994.

  245. Dupuy J. L”economie de la morale ou la morale de l”economie. Revue d”economie politique, 88, 1978.

  246. Dvorkin G., Bermant G., Brown P., Markets and morals. Washington D.S., 1977.

  247. Euchner W. Egoismus und Gemeinwohl. Studien zur Geschichte der buergerlichen Philosopfie. Frankfurt a. M., 1973.

  248. Gauthier D. Morality and Rational Self-Interest. Englwood Cliffs N.J., 1970.

  249. Gilson E. Die Metamorfosen des Gottes. Zuerich-Muenchen, 1959.

  250. Habgood J. S. The Uneasy Truce between Science and Theology. Cambridge, 1963.

  251. Hallouell J. The Moral Foundation of Democracy. Chicago, 1954.

  252. Hartmann K. Gesellschaft und Staat – Eine Konfrontation von systemtheoretischer Soziologie und kategorialer Sozialphilosophie. Perspektiven der Philosophie. Hegel-Studien Beiheft 17, 1977.

  253. Hartmann K. Ideen zu einem neuen systematischen Verstaendnis der Hegelschen Rechtsphilosophie. Perspektiven der Philosophie, 2, 1976.

  254. Hertz F. Nationalism in History and Politics. London 1944.

  255. Hines B. God’s Whisper, Creation’s Thunder. Echoes of Ultimate Reality in the New Physics. Brattleboro, 1996.

  256. Hoyle F. The Intelligent Univers. London, 1983.

  257. Huntington S. P. The Clash of the Civilisations and the Remaking of the World. N.Y., 1996.

  258. Huntington S. P. Political Order in changing Societies. London, 1968.

  259. Ishiguro Yuji. One-Billion World. Rio de Janeiro. 2010/

  260. Johnson P. E. Darvin on Trial. Downer’s Grove, IL, InterVarsity Press,1993.

  261. Jung C. G. The Archetypes and the Collective Unconscious. Collected Work, nol. 9,1. Princeton University Press, 1959.

  262. Koneczny F. O lad w historii. Londyn, 1977.

  263. Koestler A. Janus. New York, Random House, 1978.

  264. Ladner G. The Idea of Reform. Cambridge Mass, 1959.

  265. Mannheim K. Ideology and Utopia. London, 1936 (ёсць рускі пераклад).

  266. Mascall E. Christian Theology and Natural Science. London, 1956.

  267. McLuhan M. La Galaxie Gutenberg. Paris, 1967.

  268. Niebuhr Reinhold. Moral Man and Immoral Sosiety. New York, 1960.

  269. Nisbet R. Community and Power. New York, 1962.

  270. Pagels H. The Cosmic Code. New York, Bantam Boocs, 1990.

  271. Peacocke A. Science and the Cristian Experiment. London, 1971.

  272. Peacocke A. Theology for the Scientific Age. London, 1993.

  273. Petrovich M. B. The Emergence of Russian Panslavism. New York, 1956.

  274. Poehlmann R. Geschichte des antiken Kommunismus und Sozialismus. Muenchen, 1893.

  275. Rogowski L. Sens logiczny heglowskiej koncepcji sprzecznosci zmiany i ruchu. “Studia filozoficzne”, N 6 (27), 1961.

  276. Rousseau J.-J. Du contrat social. L. III, ch. IV.

  277. Schmitt K. Die Diktatur. Von den Anfaengen des modernen Suverenitaetsgedanken bis zum proletarischen Klassenkampf. Berlin, 1928.

  278. Schmitt K. Politische Theologie. Vier Kapitel zur Lehre von der Souveraenitaet. Muenchen-Leipzig, 1934.

  279. Shiels E. Intellectuals in the political development of the new states. “World Politics”, 12, 1960.

  280. Smelser N.J. A Theory of Collective Behavior. London, 1962.

  281. Smethurst A. F. Modern Science and Christian Belief. London, 1955.

  282. Smith A. D. “Ideas” and “structure” in the formation of independence ideals. Philosophy of the Social Sciences, 3, 1973.

  283. Smith A. D. Social Change. London and New York,1976.

  284. Smoot G., Davidson K. Wrincles in Time. New York, 1993.

  285. Talmon J. Political Messianism, the Romantic Phase. London, 1960.

  286. Tarnas R. Psyche and Cosmos. Intimations of a New World View. New York, Random House.

  287. Tatarkiewicz W. O szczesciu. Warszawa, 1962.

  288. Tawney R. H. Religion and Rise of Capitalism. 1922, London.

  289. Tipler F., Barrow J. The anthropic cosmological principle. New York: Oxford University Press, 1986.

  290. Wilber K. The Atman Project. A Transpersonal View on Human Development. Wheaton, IL. The Theosophical Publishing House, 1980.

  291. Wilber K. A Sociable God. Brief Introduction to a Transcendential Sociology. New York, McGraw Hill, 1983.

  292. Wilber K. A Brief History of Everything. Boston, MA. Shambala Publications, 1997.

  293. Wilber K. The Eye of Spirit: An Integral Vision for a World Gone sligtly Mad. Boston, MA: Shambala Publications, 1997 (рыхтуецца рускі пераклад).

  294. Whitehead A. N. Process and Reality. New York, 1969.

  295. Yarnold G. D. Christianity and Physical Science. London and Oxford, 1955.

  296. Young H. M. Darwin”s metaphor: does nature select? Monist, 1971, 55, 442-503

1   ...   22   23   24   25   26   27   28   29   30


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка