Inhoudsopgave nieuwsbrief 164 – 19. 10. 2012




старонка6/17
Дата канвертавання24.04.2016
Памер0.72 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   17

Ook bij chronische aandoeningen speelt vitamine C, of een gebrek er aan, volgens sommige wetenschappers een sleutelrol.



Het verhaal van Vitamine 'C'nobelprijswinnaar Linus Pauling ....

_In de jaren ’90 oogste Nobelprijswinnaar (1954) Linus Pauling, één van de grootste scheikundigen die de vorige eeuw heeft voortgebracht, de hoon van de medische stand toen hij verkondigde dat hart- en vaatziekten niets anders zijn dan een uiting van milde scheurbuik. Hij stelde dat het probleem volledig zou worden uitgebannen als iedereen van kindsbeen af dagelijks enkele grammen vitamine C zou nemen. Ook meende hij zeker te weten dat angina pectoris – pijn op de borst als gevolg van vernauwde kransslagaderen – kan worden genezen met megadoses vitamine C en de aminozuren lysine, proline en arginine en ornithine. Een verhandeling waarin hij deze boude bewering staafde, werd aanvankelijk gretig geaccepteerd door het wetenschappelijke tijdschrift ‘Science’, maar het artikel werd op het laatste moment -zonder opgaaf van reden- niet gepubliceerd. In een radio-interview vertelde Pauling, die zelf de respectabele leeftijd van 93 jaar bereikte, hoe enkele van zijn bejaarde vrienden met hartproblemen (onder wie een Nobelprijs-natuurkundige) bypass-operaties hadden afgezegd toen ze na een paar weken vitamine C-therapie van hun pijn en beperkingen bleken te zijn verlost. En over de weigering van die publicatie zei Linus Pauling:



"Ach, wie heeft er nog behoefte aan een dubbelblinde, gerandomiseerde, placebo-gecontroleerde studie als hij bewijs van dit kaliber ziet..?"

Biochemius Steve Hickey: "Ook deze spannende hypothese en waarnemingen van een man die twee keer eerder onverwacht gelijk kreeg, zijn nooit eerlijk getoetst. Op het Internet gonst het van de anecdotische gevallen van mensen met verstopte kransslagaderen en angina pectoris die zonder chirurgisch ingrijpen beter worden, maar zolang er geen klinische studies zijn, zijn die getuigenissen niets waard".

En Pauling was niet de eerste wetenschapper die chronisch vitamine C-gebrek als voornaamste oorzaak van het hartinfarct zag. In 1940 toonde de Canadese patholoog Paterson aan dat hartinfarctpatiënten zonder uitzondering veel lagere vitamine C spiegels hebben dan gezonde mensen.

De plaques in aangetaste slagaders worden gevoed door haarvaatjes,‘ schreef Paterson, een observatie die vijftig jaar later werd bevestigd. ‘Bij gebrek aan ascorbinezuur worden die vaatjes zwak, gaan kapot en veroorzaken een bloedprop. Maar is er voldoende vitamine C, dan blijven de vaatjes en de plaque stabiel en zullen ze geen infarct veroorzaken.’

Patersons landgenoot Willis, een cardioloog, bevestigde die waarneming in 1953. Eerst toonde hij aan dat cavia’s – die net als wij geen vitamine C kunnen aanmaken – zonder uitzondering verstopte bloedvaten ontwikkelen als ze het cavia-equivalent van de ADH voor mensen krijgen.

Bij cavia’s die omgerekend naar menselijke verhoudingen een gram of vier per dag krijgen, is de aandoening echter onmogelijk op te wekken.

Toen hij dat had vastgesteld, ging Willis, niet gehinderd door ethische commissies, experimenteren met zijn hartpatiënten. Eén groep gaf hij drie maal daags 500 milligram vitamine C (een dosis die Pauling overigens als ‘verwaarloosbaar laag’ zou hebben bestempeld), de andere groep kreeg alleen normale voeding. Het resultaat: in de vitamine C groep groeiden de bloedvaten niet verder dicht en namen de symptomen af, in de ‘onbehandelde groep’ schreed het ziekteproces onverminderd voort.

Hickey: “Er is van alles aan te merken op Willis’ aanpak, maar de man verkeerde terecht in de overtuiging dat zijn pilotstudie een aanzet zou vormen voor gedegen vervolgonderzoek. Maar Willis is inmiddels vergeten. Cardiologen kennen de man noch zijn werk. Het is alsof zijn onderzoek nooit is gedaan. En op onderzoek dat nooit is gedaan, kun je niet voortborduren.

Het enige solide materiaal dat we nu hebben, zijn epidemiologische studies die hardnekkig suggereren dat mensen met veel vitamine C in hun bloed veel minder kans hebben te overlijden aan een heel spectrum van kwalen.”

ADH: De ‘Aanbevolen Dagelijks Hoeveelheid’: Leidt extra vitamine-C slikken alleen tot een ‘dure ochtendplas’..?

Mensen maken zelf geen ascorbinezuur, vitamine C, aan. Hierdoor is natuurlijk de exacte dosis niet bekend, die we dagelijks nodig hebben. Maar Linus Pauling (1901-1994) was ervan overtuigd dat we tenminste drie gram (3000 milligram) per dag nodig hebben. Zelf was hij met 18 gram een echte grootverbruiker..! Hij baseerde die nog altijd controversiële opvatting op de observatie dat de meeste dieren dagelijks het menselijke equivalent van tussen de 5 en 13 gram aanmaken en een veelvoud daarvan wanneer hun organisme door ziektekiemen wordt bedreigd of anderszins stress ondervindt. Dit leidde tot zijn opstelling:



Linus Pauling: “De aanbevolen dagelijkse hoeveelheid, die internationaal varieërt van

60 tot 200 milligram, is in strijd met de logica en funest voor de volksgezondheid”.

"Geen dierenverzorger die het in zijn hoofd haalt om gorillas de vierenhalve gram vitamine C per dag die ze in het wild bij elkaar plukken te onthouden", zei Pauling. "Ze weten dat ze anders ziek worden en dat kost geld. Hoe kunnen we zo naief zijn te denken dat wij mensen genoeg hebben aan de 60 milligram waarmee je acute scheurbuik voorkomt".

Het antwoord van de gezondheidsautoriteiten: zodra we meer dan 60 milligram per dag binnenkrijgen, plassen we het uit. Het bloed en andere weefsels zijn dan verzadigd en nog meer slikken levert slechts een dure plas op.

Maar Steve Hickey noemt dit ‘pseudowetenschappelijke prietpraat’. "Ten eerste plassen ook zoogdieren die zelf ascorbinezuur aanmaken grote hoeveelheden uit", zegt hij. "Dat wil niet zeggen dat het spul geen werk heeft verricht. Ten tweede zijn bij de onderzoeken naar de verzadiging van weefsels fundamentele fouten gemaakt. Er is bijvoorbeeld geen rekening gehouden met de halfwaardetijd van vitamine C. Die bedraagt slechts dertig minuten. Elke dosis is na een uur verbruikt, wat impliceert dat mensen vanwege hun genetische defect regelmatig wat vitamine C moeten gebruiken".

Dr Mark Levine, de onderzoeker van de National Institutes of Health op wiens studies ook de Europese Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid is gebaseerd, heeft plasmaconcentraties gemeten 12 uur na de inname van een enkele dosis vitamine C. Natuurlijk krijg je dan de indruk dat het geen zin heeft. Elke dosis is dan immers lang en breed verwerkt en uitgeplast. Verder heeft Levine zelf bevestigd dat de maximale bloedconcentraties na orale inname vier keer hoger liggen dan hij aanvankelijk dacht. Dat laatste is netjes gedocumenteerd in een recent nummer van The Annals of Internal Medicine, maar ondanks de implicaties voor de volksgezondheid wordt het niet vertaald naar nieuwe adviezen".

Hickey heeft zijn collega aangesproken op de onvolkomenheden in zijn werk en de mogelijke consequenties daarvan. Uit de e-mail correspondentie blijkt dat de aanvankelijk communicatieve Levine niet meer reageert sinds Hickey hem confronteert met de evidente fouten in zijn onderzoek. Vitamine C of ascorbinezuur komt voor in talloze vruchten en gewassen en het wordt synthetisch vervaardigd uit vooral maiszetmeel. Er is geen verschil tussen natuurlijke of synthetische vitamine C, het gaat om exact hetzelfde molecule, met dezelfde opneembaarheid en dezelfde effecten. Pure ascorbinezuur laat zich uitstekend oplossen in allerlei koude dranken.

Vitamine C in tabletvorm is meestal deels gebonden aan een mineraal, zoals calcium, magnesium, kalium of natrium. Alleen die laatste vorm, natriumascorbaat, is geschikt voor intraveneuze toediening.

Intraveneus toedienen verboden!

Ondanks sterke aanwijzingen dat vitamine C levens kan redden bij infectieziekten, vergiftigingen, slangenbeten en shock, is intraveneuze toediening van natriumascorbaat in Nederland niet toegestaan. De Amerikaanse arts en vitamine C specialist Robert Cathcart behandelt patiënten volgens het zogenoemde darmtolerantie-principe. Hij geeft zoveel ascorbinezuur tot de patiënt diarree krijgt..!

Het blijkt dat zieken veel meer ascorbinezuur opnemen dan gezonden (afhankelijk van de ernst van de kwaal tot wel 100 gram per dag) voor er diarree ontstaat. Cathcart: "Ziekte vreet ascorbinezuur. Ik praat daarom wel over een 50-grams griep of een 100-grams longontsteking. Ik zet het met succes in bij ijzerstapeling, maar ook bij vergiftiging met zware metalen. Er is maar één risico en dat is dat je te laag doseert".

De gedachte dat hoge doses over een langere periode vitamine C nierstenen zouden veroorzaken, blijkt op bakerpraat te berusten. Wetenschappelijk onderzoek laat juist zien dat een hoge inname de kans op nierstenen JUIST VERMINDERT…! Hoewel vitamine C de ijzeropname bevordert en dus potentieel gevaarlijk is voor mensen met ijzerstapeling, blijkt uit onderzoek dat grote doses vitamine C overvloedig ijzer binden en uit het lichaam helpen verwijderen.

De Amerikaanse arts en vitamine C-specialist Robert Cathcartt: "Ik zet het met succes in bij ijzerstapeling, maar ook bij vergiftiging met zware metalen. Er is maar één risico en dat is dat je te laag doseert".





Vitamine C en onze ogen!


_Bloedvaatjes in het netvlies zijn met een retinoscoop goed zichtbaar en kunnen gemakkelijk worden gefotografeerd. De toestand van die vaatjes weerspiegelt de conditie van de rest van het bloedvatstelsel. Deze relatie is zo sterk, dat oogartsen en optometristen kunnen zien of iemand hoge bloeddruk heeft of aan het ontwikkelen is. Ruim vóór de bloeddruk gaat stijgen, vertonen de vaatjes in het netvlies vernauwingen. Vernauwde vaatjes in het netvlies vormen ook een goede indicatie of iemand een hartinfarct zal krijgen.

Volgens sommige oogartsen is een plaatje van het netvlies zelfs net zo’n betrouwbare graadmeter als een angiogram, een directe foto van de kransslagaderen. Ofthalmoloog Dr. Sydney Bush uit het Britse Hull, ontdekte bij toeval dat het gebruik van 2 tot 10 gram vitamine C per dag vaatvernauwing in het netvlies voorkomt en bestaande bloedvatafwijkingen herstelt.

"Ik merkte in mijn contactlenspraktijk dat mensen die mooie vaten hebben, veel groenten en fruit zeggen te eten, terwijl mensen met atherosclerotische vaten vaker zeggen dat knakworst hun favoriete groente is. Na een forse literatuurstudie kreeg ik de indruk dat die slechte bloedvaatjes in de ogen een uiting zijn van latente scheurbuik, een chronisch gebrek aan vitamine C. Maar een langlopend experiment heeft die gedachte bevestigd: "Vaatafwijkingen in het netvlies herstellen binnen enkele maanden wanneer patiënten per dag 2 tot 10 gram ascorbinezuur gaan slikken".

Dr. Sydney Bush beschikt over honderden 'voor-' en 'na-' foto’s van netvliezen, zoals hierboven, waarop duidelijk te zien is dat vernauwingen zijn verdwenen. Er was echter geen sprake van een placebo-gecontroleerde, dubbelblinde studie. Bush publiceerde over zijn experiment in het British Medical Journal, maar een aanvraag voor een (dure) vervolgstudie werd niet gehonoreerd. Bush: "Het is om gek van te worden. Je ziet dat iets werkt en je mag het niet eerlijk onderzoeken. Ik troost me met de wetenschap dat ik een beperkte groep mensen kan helpen".

Bron: http://www.wanttoknow.nl/inspiratie/haal-jij-wel-die-vitale-hoge-c/

Wat azijn voor je gezondheid kan betekenen!

Vrijdag, 13 april 2012


Een azijn oliestel: Een paar apart!

_Groetjes aan alle Aart Liberty lezers!

van Paul Benneland.

We schreven al weer in juli 2011 een artikel over honing en kaneel. Gewone producten die overal verkrijgbaar zijn en een enorme invloed hebben op ons in- en uitwendig functioneren. Daarom is dit artikel over Azijn ook volledig op zijn plaats. Azijn is wellicht het meest onderschatte product en het feit dat we het steeds minder gebruiken in de huishouding, wil nou niet bepaald direct zeggen dat het een verkeerd spulletje is. Onlangs was er een prachtige documentaire te zien op TV, die het vakmanschap van azijnmakers volledig belichtte. Sinds die tijd ben ik ook om. Al heel lang geleden kwam men tot de ontdekking dat een vat wijn, dat wat te lang gestaan had en zuur was geworden, zeer nuttige en smakelijke eigenschappen had. Deze herkomst vind je nog steeds terug in het Franse woord voor azijn: ‘vin aigre’. Letterlijk betekent dit ‘zure wijn’.

In eerste instantie werd azijn vooral gebruikt om groenten langer houdbaar te maken. Maar het zuur kreeg telkens meer zijn eigen plek in gerechten en sindsdien heeft azijn in veel landen zijn eigen culinaire traditie ontwikkeld. Denk maar aan de moutazijn waar in Engeland elke ‘fish and chips’ rijkelijk mee besprenkeld wordt, de balsamico-azijn die je in elk Italiaans restaurant op tafel vindt en de rijstazijn die onmisbaar is in Japanse sushi. Ook is azijn een belangrijk bestanddeel van klassieke sauzen als mayonaise, ketchup en mosterd en wordt het gebruikt in chutneys, marinades en vinaigrettes.

Paul Benneland, onze onvolprezen site-bezoeker, wil het met ons over dit unieke product hebben, AZIJN; de vloer is voor Paul.

“Azijn is een bevorderlijk middel dat we kunnen gebruiken in de keuken voor het optimaliseren (op smaak brengen) en voor het bereiden van ons voedsel. In sommige gerechten voegen we dus ook azijn toe tijdens de bereiding. We denken dat we gezond aan het eten zijn en dat we dagelijks met alle goede, voorgeschreven zaken ons hele gezondheidssysteem ten goede doen. En toch hebben we als bevolking meer problemen met onze gezondheid dan dat we ons eigenlijk ooit van bewust waren.

We slikken, naast het voedsel, vaak ook nog vitamines en additionele voedingssupplementen. Ondanks dat blijven we nog steeds problemen houden, onze algehele gezondheid is niet evenwichtig, we hebben last van obstipatie, diarree en zelfs pijnen in de buik of gasvorming.

JE BENT NIET WAT JE EET, JE BENT WAT JE OPNEEMT”.

Dit alles heeft puur te maken met een slecht functionerende spijsvertering, je maag is niet in staat alles goed op te nemen en dat zal tot gevolg hebben dat je hele verdere voedselverwerking niet de juiste stoffen uit het eten opneemt, hetgeen leidt, tot bovengenoemde klachten. Het probleem zit ‘m in de zuurgraad van het maagzuur, wanneer je niet in staat bent om bepaalde stoffen tot je te nemen. Hierdoor kan ook geen goede opname plaatsvinden. De volgende spijsverteringsronde zal de maag een ander soort maagzuur produceren, waardoor de afbraak van het nieuwe voedsel in de maag resulteert in verminderde opname van voedingsstoffen.

Je eet dan wel gezond met al die toegevoegde voedingsmiddelen, maar alleen op de lange duur zal er een grotere kans zijn dat je last kunt krijgen van diabetes, kanker, chronische pijn, artritis en zelfs hartproblemen. De verminderde werking van het maagzuur zorgt ervoor dat ziektes en parasieten hun weg makkelijk in het darmkanaal kunnen vinden en een verdere terugval van het immuunsysteem bevorderen. Zodra we last hebben van te veel aan zuur, slikken we maar al te graag een pilletje tegen het optrekkende zuur, en deze produkten zijn vrijwel alkalisch bezig en verminderen sterk de PH-waarde in het lichaam.

De meeste mensen realiseren zich niet dat het voedsel en de toegevoegde voedingssupplementen en vitamines niet goed worden opgenomen door het lichaam waardoor vermindering ontstaat van voedselopname en de kans op ziektes vermeerderd. Door de slechte opname blijft men ook een hongergevoel hoouden en zal men zich wederom snel wagen aan een snack of zelfs een kleine extra maaltijd. Hierdoor treden er specifieke symptomen en klachten op waar dokters via hun favoriete, niet-werkende pil met bijwerkingen, de boel nog verder ontstoren. Ze verergeren het zelfs, door het operatief verwijderen van bepaalde organen en weefsels; niets helpt dan meer, ook niet een homeopatisch en/of natuurgeneesmiddel.



"AZIJN DE ANDERE WIJN"

Azijn is een levensmiddel dat ontstaat wanneer gegiste producten verzuren door de werking van de juiste bacteriën. Als bij de rijping van wijn bijvoorbeeld lucht in het wijnvat komt, kan de alcohol worden omgezet in zuur en ontstaat een wijnazijn. Azijn is chemisch gezien een oplossing van 4 tot 15% azijnzuur met diverse natuurlijke geur- en smaakstoffen. (Maar ook onnatuurlijk smaak- en geurstoffen worden gebruikt!) Het reinigen van je lichaam met azijn is heel bevorderlijk, het natuurlijke azijnzuur is een efficiënt ontsmettingsmiddel, een interne luchtververser en een reinigingsmiddel dat vet en minerale ophopingen verwijdert. Azijn bestrijdt bacteriën en schimmels en ondersteunt ook de maagzuur in de maag door de opname van voedingsstoffen.



Wat doet azijn met onze gezondheid?

* Verbeteren metabolisme (totale stofwisseling)

* Bevorderen spijsvertering

* Helpt de slechte cholesterolketens in ons lichaam af te breken

* Voorkomt huidvlekken bij veroudering

* Bevat calcium, hetgeen osteoporose bestrijdt

* Verlicht hoofdpijn

* Kan worden gebruikt bij de behandeling van likdoorns en voetschimmels

* En bij de bestrijding van huidontstekingen

* verlaagt de bloeddruk

* Laat hart en bloedvaten beter functioneren

* Vernietigt schadelijke microbes in het voedsel

Vroeger werd de mensen al aangeraden een dagelijkse dosis appelazijn te nemen, een klein glaasje voor de maaltijd doet wonderen, de opname van alle voedingssupplementen en voedsel worden in lichaam weer geaccepteerd, waardoor de maag ook weer het juiste soort zuur in de juiste percentage kan aanmaken. Het resultaat is dat het lichaam na verloop van tijd zal herstellen en beter gaan functioneren.

"sterk maagzuur is goed voor u"

De spijsvertering is een complex proces, het is een biochemisch en fysisch proces, dat geconsumeerde stoffen splitst in nutritionele componenten. Dit hele proces wordt aanzienlijk geholpen door spijsverteringsenzymen die van nature aanwezig zijn in levende levensmiddelen, zoals verse, rauwe groente en vruchtensappen, bijvoorbeeld. Verwarmd voedsel, vernietigt bijna alle spijsverteringsenzymen, en dit is een reden waarom bij gekookt voedsel de gezondheid in feite afneemt bij veel mensen. Aan de andere kant zullen rauw en levend voedsel (salades o.a.) de spijsvertering bevorderen voor het afbreken en absorberen van voedingsstoffen, en ook hierbij zal de inname van appelazijn de opname van deze voedingsstoffen verbeteren.

Dode levensmiddelen – die gepasteuriseerde enzymen bevatten zorgen voor stress in uw lever, alvleesklier en galblaas. Juist doordat spijsverteringsenzymen ontbreken, wat weer door een verminderde maagzuurproduktie wordt veroorzaakt. Er worden verder geen stoffen meer opgenomen, waardoor de samenstelling van het maagzuur afneemt en alleen nog de overige stoffen nauwelijks verwerkt worden tot een gezonde omzetting van goede enzymen. Enzymen die zo heel belangrijk zijn voor de gezondheid van ons leven. Kortom, Azijn is een essentiële stof, die we niet moeten onderschatten..!

Bron: http://www.wanttoknow.nl/overige/azijn/




Vrijmetselaars vieren voor het eerst jubileum in Duitse kerk


Vrijmetselarij kent een intrigerende symboliek. vrijmetselarij.nl

Voor de eerste keer in de Duitse geschiedenis vond afgelopen zaterdag een vrijmetselaarsritueel plaats in een kerk.

Zo’n 1500 mannen verzamelden zich in de St. Michaelskerk, de evangelisch-lutherse hoofdkerk van Hamburg. Dat meldt de NDR via Kath.net.Vrijmetselaarsritueel

Het ritueel was het hoogtepunt van de viering dat het 275 jaar geleden is dat de vrijmetselaars in Duitsland zijn opgericht. In het jaar 1737 werd in Hamburg de eerste vrijmetselaarsloge opgericht. Voor de feestelijkheden waren logeleden uit meer dan vijftig landen aanwezig. Voor de eerste keer mochten uitverkoren toeschouwers en de pers aanwezig zijn bij een vrijmetselaarsritueel. Zij moesten echter na een kwartier de kerk weer verlaten.

Zelfverbetering of genade?

In tegenstelling tot de katholieke Kerk heeft de evangelische Kerk van Duitsland (EKD) er geen bezwaar als haar leden ook lid zijn van de vrijmetselarij. Dat blijkt uit haar website. Het is echter niet duidelijk welke betekenis vrijmetselaarsrituelen werkelijk hebben en “of de belevenis van het ritueel tegen de achtergrond van het streven naar zelfverbetering van de Vrijmetselarij afbreuk zou kunnen doen aan de betekenis van de evangelische rechtvaardigingsboodschap (sola gratia)”, aldus de EKD.

Bron: Katholiek Nieuwsblad



Zes verrassende feiten over Avocado !

Dinsdag, 20 december 2011


_Vanaf de negentiger jaren en ook het afgelopen decennium waarschuwden populaire ‘voedingsdeskundigen’ tegen het eten van kokosolie of -melk. Complete onzin natuurlijk, want

Dr. Mercola, toch niet de eerste de beste, is een groot voorstander van het bakken met kokosolie.

Een andere populaire mythe waarschuwt tegen avocado’s vanwege het vetgehalte en de hoeveelheid calorieën in deze vrucht, maar avocado’s kunnen de gezondheid op 5 manieren bevorderen.

Eiwit

Avocado’s bevatten alle 18 essentiële aminozuren die het lichaam nodig heeft om een eiwit te vormen. In tegenstelling tot eiwit in biefstuk, wat de meeste mensen met moeite kunnen verteren, wordt eiwit in advocado’s gemakkelijk geabsorbeerd door het lichaam omdat ze ook vezels bevatten. Wil je minder dierlijke eiwitten eten of ben je een vegetariër dan zijn avocado’s een goed alternatief om onderdeel te vormen van je dieet.



Goede vetten

Avocado’s voorzien je van gezonde vetten die je lichaam nodig heeft. Net als olijfolie verhogen avocado’s het HDL-cholesterolgehalte. HDL helpt beschermen tegen schade als gevolg van vrije radicalen. Dit type cholesterol helpt het triglyceridegehalte te reguleren zodat diabetes wordt voorkomen. Een studie die eerder dit jaar werd gepubliceerd in het Canadian Medical Association Journal concludeerde dat een vegetarisch dieet met HDL-vetten het LDL-cholesterolgehalte net zo snel kan terugdringen als een statine of cholesterolsyntheseremmer.



Carotenoïden

Avocado’s zijn een zeer goede bron van carotenoïden. Alhoewel veel mensen carotenoïden associëren met rood en oranje zijn avocado’s ook een prima bron van dit fytonutriënt. Avocado’s, ook wel advocaatperen genoemd, bieden een ruime variëteit aan carotenoïden waaronder niet alleen de bekende zoals bètacaroteen, alfacaroteen en luteïne, maar ook de minder bekende varianten zoals neoxanthine, zeaxanthine, chrysanthemaxanthine, neochroom, bètacryptoxanthine en violaxanthine. Elke keer dat je voedsel consumeert dat rijk is aan carotenoïden krijg je een grote hoeveelheid vitamine A binnen waardoor de gezondheid van je ogen wordt beschermd. Carotenoïden verbeteren bovendien de werking van het immuunsysteem en bevorderen een gezonde werking van het voortplantingssysteem. Omdat carotenoïden vetoplossend zijn helpt het eten van avocado’s de absorptie van deze voedingsstoffen te optimaliseren.


1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   17


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка