Інфармацыйная функцыя дзяржавы




Дата канвертавання15.03.2016
Памер54.4 Kb.
ІНФАРМАЦЫЙНАЯ ФУНКЦЫЯ ДЗЯРЖАВЫ

Інфармацыйная функцыя дзяржавы пачала сваё існаванне, як толькі з'явілася сама дзяржава з яе палітычным строем, герархіяй дзяржаўных органаў, адносінамі падпарадкавання жыхароў канкрэтным нормам і правілам. Ажыццяўленне інфармацыйнай функцыі стала кампетэнцыяй дзяржаўных органаў. Менавіта яны інфармавалі рознымі спосабамі грамадзян аб новых правах, правілах і законах. Гэтыя ж органы інфармавалі заканадаўчую ўладу аб тым, як выконваюцца змены ў сферы права, як на гэтыя змены рэагуюць людзі, сферу жыццядзейнасці якіх гэтыя змены закранулі.

З гэтага можна зрабіць выснову, што інфармацыйная функцыя дзяржавы - гэта рэалізацыя асобнымі дзяржаўнымі органамі іх кампетэнцыі, правоў і абавязкаў у адпаведнасці з іх месцам і прызначэннем ў дзяржаўным механізме і палітычнай сістэме грамадства.

Раней праблеме інфармацыйнай функцыі дзяржавы ў працах вучоных па тэорыі дзяржавы і права не надавалася належнага ўвагі. Напрыклад, у працах Н.Г. Аляксандрава, М.І. Байціна, А.І. Дзянісава, Л.І. Загайнава, А.П. Касіцына, Г.М. Манава, Н.П. Фарберова, Н.В. Чарнагалоўкіна, прысвечаных гэтай праблематыцы, разглядаліся асноўныя функцыі дзяржавы, але інфармацыйную функцыю яны не вылучалі.

Адносна нядаўна Л.А. Марозава закранула гэтае пытанне і выказала сваё меркаванне аб тым, што "на функцыі дзяржавы ўплываюць таксама працэсы інфарматызацыі грамадства, стварэнне агульнапланетарнай інфармацыйнай прасторы". Таксама яна ўнесла інфармацыйную функцыю ў спіс асноўных функцый дзяржавы. Але больш падрабязнага апісання і аналізу гэтая функцыя не мела.

А.Б. Венгераў згадаў пра тое, што развіццё інфарматызацыі грамадства, стварэнне баз даных і фарміраванне сусветнай глабальнай павуціны спрыяе эвалюцыі функцый дзяржавы. Таксама ён вылучыў інфармацыйную функцыю дзяржавы, "якая характарызуе дзейнасць чацвёртай улады - сродкаў масавай інфармацыі", і пашырыў яе да інфармацыйнага абслугоўвання (бібліятэчнага, даведачнага, кодыфікацыйнага), якое дапаўняецца "на сучасным этапе інфарматызацыі на базе ЭВМ (камп'ютэрызацыі), што вядзе да стварэння у краіне умоў для збору і апрацоўкі ўсіх відаў інфармацыі".

Эвалюцыі функцый дзяржавы спрыяюць не толькі ўласна дзяржаўныя змены, але і змены умоў існавання дзяржавы. Да такіх умоў можна аднесці, напрыклад, змяненне палітычнага становішча ў свеце.

Паколькі грамадства развіваецца, то з'яўляюцца пэўныя фактары, якія спрыяюць ўзрастанню ролі інфармацыі ў жыцці людзей і развіццю дзяржаў. Менавіта дзякуючы гэтым фактарам інфармацыйная функцыя дзяржавы становіцца больш значнай.

Да такіх фактараў можна аднесці:

1) фарміраванне адзінай сусветнай інфармацыйнай прасторы і паглыбленне працэсаў інфармацыйнай інтэграцыі; павышэнне ўзроўню даступнасці, распаўсюджвання і выкарыстання інфармацыі, яе рэальнае забеспячэнне тэхнічнымі сродкамі;

2) ўзрастанне ролі інфармацыйна-камунікацыйнай інфраструктуры ў сістэме грамадскай вытворчасці;

3) станаўленне і ў далейшым дамінаванне ў эканоміцы новых тэхналагічных укладаў, якія базуюцца на выкарыстанні інфармацыйных тэхналогій, сродкаў вылічальнай тэхнікі і тэлекамунікацый; вытворчасць інфармацыі ў аб'ёмах, неабходных і дастатковых для забеспячэння жыццядзейнасці і развіцця грамадства ва ўсіх яго частках і кірунках;

4) павышэнне ўзроўню адукацыі, навукова-тэхнічнага і культурнага развіцця за кошт пашырэння магчымасцяў сістэм інфармацыйнага абмену на міжнародным, нацыянальным і рэгіянальным узроўнях і, адпаведна, павелічэнне ролі кваліфікацыі работнікаў, іх прафесіяналізму і здольнасцей да творчасці;

5) ўзмацненне значнасці праблем забеспячэння інфармацыйнай бяспекі асобы, дзяржавы і грамадства.

Фарміраванне грамадзянскай супольнасці з'яўляецца мэтай сучаснага дзяржавы. Для гэтага дзяржава павінна спрыяць развіццю умоў, якія забяспечаць годнае жыццё, свабоднае, але правільнае развіццё асобы.

Адным з гэтых умоў з'яўляецца інфармаване асобы і грамадства і інфарматызацыя дзяржавы.

Інфарматызацыя прадугледжвае пераўтварэнне ўсяго комплексу спосабаў і ўмоў развіцця інфармацыйных працэсаў, стварэнне адпаведнай тэхнічнай базы і неабходнага дзяржаўна-прававога забеспячэння. Іншымі словамі, працэс інфарматызацыі можна ўспрымаць як сукупнасць дзеянняў і мер па фарміраванні і рэалізацыі матэрыяльнай асновы развіцця інфармацыйнага грамадства.

Галоўнымі мэтамі дзяржавы ў сферы інфарматызацыі з'яўляюцца інфармацыйнае забеспячэнне дзейнасці органаў дзяржавы; інфармацыйнае забеспячэнне знешніх у адносінах да дзяржаўных органаў суб'ектаў, у тым ліку фізічных асоб; захаванне і структуравання інфармацыйнай прасторы.

З пункту гледжання гэтых мэтаў асноўныя задачы дзяржавы ў сферы інфарматызацыі складаюцца ў:

• пабудове адзінай інфармацыйнай сістэмы, якая ахоплівае ўсе рэгіёны, вышэйшыя дзяржаўныя органы ўлады і кіравання, праваахоўныя органы, органы мясцовага самакіравання;

• ў забеспячэнні рэалізацыі канстытуцыйных правоў і свабод грамадзян Рэспублікі Беларусь; у ўдасканаленні і абароне айчыннай інфармацыйнай інфраструктуры, інтэграцыі Беларусі ў сусветную інфармацыйную прастору.

Прававыя акты на розных этапах развіцця ўсталёўвалі розныя напрамкі дзейнасці дзяржавы ў сферы інфарматызацыі. Сістэмны аналіз гэтых актаў дазваляе вылучыць наступныя напрамкі:

• стварэнне і развіццё сістэм і сетак інфарматызацыі з забеспячэннем іх сумяшчальнасці і ўзаемадзеяння ў адзіную інфармацыйную прастору дзяржавы;

• фарміраванне і абарона інфармацыйных рэсурсаў і забеспячэнне інтарэсаў нацыянальнай бяспекі;

• забеспячэнне адзінства дзяржаўных стандартаў, іх адпаведнасць міжнародным рэкамендацыям і патрабаванням;

• распрацоўка і ажыццяўленне адзінай дзяржаўнай навукова-тэхнічнай і прамысловай палітыкі ў сферы інфарматызацыі, якая адпавядае сучаснаму сусветнаму ўзроўню;

• падтрымка праектаў інфарматызацыі, якія спрыяюць развіццю інфармацыйных сетак і сістэм.

Усе гэтыя напрамкі ўваходзяць у змест інфармацыйнай функцыі дзяржавы, і на аснове праведзенага аналізу можна сцвярджаць, што яна валодае ўсімі істотнымі прыкметамі асноўных функцый:

1. Яна непасрэдна выказвае і прадметна канкрэтызуе сутнасць сучаснага дзяржавы. Яе змест ўлічвае групавыя (карпаратыўныя), нацыянальныя і прыватныя інтарэсы членаў грамадства.

2. У ёй рэалізуецца разнастайная практычная дзейнасць у сферы інфарматызацыі ўнутры краіны і на міжнароднай арэне.

3. Дадзеная функцыя ўяўляе сабой ўжо ўстойліва складзены асноўны напрамак дзейнасці дзяржавы па інфарматызацыі грамадства.

4. У інфармацыйнай функцыі дзяржавы праяўляецца і уласцівая ёй на сучасным этапе развіцця дынаміка сацыяльна-эканамічных, палітычных і духоўных пераўтварэнняў у жыцці інфармацыйнага грамадства.

Такім чынам, інфармацыйная функцыя дзяржавы - гэта асноўны напрамак яго дзейнасці па развіццю інфармацыйнай сферы Рэспублікі Беларусь, якое ахоплівае ўсю сукупнасць вытворчасцяў і адносін, звязаных са стварэннем, захоўваннем, апрацоўкай, перадачай інфармацыі ва ўсіх яе відах: эканамічнай, прававой, навуковай, адукацыйнай, кіраўніцкай і г.д.

Адной з формаў ажыццяўлення функцый дзяржавы з'яўляецца правотворчасць. За апошнія гады беларуская дзяржава надавала нямала ўвагі рэгуляванню інфармацыйных адносін, заканадаўства ў сферы інфарматызацыі развівалася найбольш хуткімі тэмпамі. Можна сцвярджаць, што ў гэтай сферы распачат працэсс заканадаўчага ўрэгуляваннння праблемы такіх інстытутаў, як інфармацыйныя рэсурсы, сістэмы, тэхналогіі і сродкі іх забеспячэння; сродкі масавай інфармацыі; рэклама; інфармацыйная бяспека і абарона інфармацыі і правоў суб'ектаў у галіне інфармацыйных працэсаў і інфарматызацыі.



CПIС ВЫКАРЫСТАНАЙ ЛIТАРАТУРЫ

1. Венгеров А.Б. Теория государства и права. М., 2008. С. 152 - 153, 239

2. Венгеров А.Б. Теория государства и права: вучэб. [для юрід. ВНУ] - 4-е выд., стер. - Масква: Амега-Л, 2007. С.181

3. Просвирнин Ю.Г. Информационная функция государства / Журнал российского права, № 3, 2002..



4. Теория государства и права./Под ред. В.К. Бабаева. М., 2001. С. 72..


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка