I. częŚĆ wstępna




старонка9/22
Дата канвертавання24.04.2016
Памер0.7 Mb.
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   ...   22

III. ZAŁOŻENIA I DOCELOWA WIZJA ROZWOJU TURYSTYKI



1. DEKLARACJA MISJI I WIZJI ROZWOJU TURYSTYCZNEGO KRAINY ŻUBRA

1.1. Misja rozwoju turystycznego Krainy Żubra
Misją Krainy Żubra jest wszechstronne działanie na rzecz zrównoważonego rozwoju gospodarczego regionu poprzez rozwój turystyki, dla dobra lokalnych społeczności i przybywających tu gości, w oparciu o wykorzystanie unikatowych walorów środowiska naturalnego i kulturowego
1.2. Wizja docelowego rozwoju Krainy Żubra w odniesieniu do funkcji turystycznej
Region przyjazny przybywającym tu turystom, o wyrazistym wizerunku wyróżniającym go w skali kraju i Europy, skutecznie chroniący środowisko naturalne i dziedzictwo kulturowe oraz wykorzystujący te walory dla rozwoju turystyki zrównoważonej, a w rezultacie także dla poprawy sytuacji ekonomicznej oraz spełnienia aspiracji i dążeń społeczności lokalnych.
2. GŁÓWNE CELE I KIERUNKI ROZWOJU TURYSTYKI W KRAINIE ŻUBRA


  1. Zwiększenie ruchu turystycznego w regionie w oparciu o znacznie pełniejsze niż dotychczas wykorzystanie jego walorów przyrodniczych i kulturowych.

  2. Rozwój turystyki przyrodniczej, kulturowej i agroturystyki jako głównych form turystyki charakterystycznych dla regionu.

  3. Ochrona silnie zagrożonych unikatowych walorów kulturowych i krajobrazu kulturowego regionu oraz ich wykorzystanie do celów turystycznych.

  4. Wypromowania walorów kulturowych, jako głównej, obok walorów przyrodniczych atrakcji turystycznej i wizytówki regionu w skali krajowej i międzynarodowej.

  5. Wyznakowanie i zagospodarowanie turystyczne oraz wypromowanie pieszego i rowerowego „Szlaku Krainy Żubra” stanowiącego turystyczną oś regionu.

  6. Uzupełnienie istniejącej sieci szlaków pieszych i rowerowych, tak, aby tworzyły spójną sieć integrującą region.

  7. Stworzenie zintegrowanego systemu obsługi ruchu turystycznego i informacji turystycznej, obejmującego cały region.

  8. Powstanie głównego i regionalnych Centrów Informacji i Obsługi Ruchu Turystycznego (CIORT) oraz sieci punktów IT obejmujących cały region.

  9. Rozwój infrastruktury turystycznej bez zwiększenia zagrożeń dla unikatowych walorów przyrodniczych i kulturowych regionu.

  10. Promocja kameralnych, zindywidualizowanych form turystyki i zakwaterowania, kosztem zmniejszenia znaczenie form turystyki zbiorowej.

  11. Urozmaicenie oferty turystycznej regionu przez wykorzystanie możliwości rozwoju różnorodnych form turystyki aktywnej i specjalistycznej.

  12. Wzrost liczby kwater agroturystycznych i urozmaicenie ich oferty.

  13. Rozwój lokalnej gastronomii z wykorzystaniem oryginalnych potraw regionalnych i lokalnych produktów spożywczych.

  14. Rozwój i promocja lokalnych produktów turystycznych.

  15. Wykorzystanie potencjału różnorodności kulturowej regionu przez uwzględnienie w ofercie turystycznej lokalnych imprez kulturalnych, folklorystycznych i uroczystości religijnych.

  16. Rozgęszczenie ruchu turystycznego w Puszczy Białowieskiej przez aktywizację turystyczną jej obrzeży i terenów położonych poza puszczą.

  17. Rozwój turystyki w wiejskich regionach poza obszarem Puszczy Białowieskiej i jej bezpośrednim sąsiedztwem.

  18. Wydłużenie sezonu turystycznego przez przygotowanie turystycznych ofert na cały rok.

  19. Wdrożenie programu promocji walorów turystycznych „Krainy Żubra” za pomocą oznakowań w terenie oraz wydania serii materiałów informacyjno-krajoznawczych (mapa turystyczna i przewodnik po „Krainie Żubra”, foldery o poszczególnych gminach, itp.)

  20. Opracowanie i realizacja szeroko zakrojonego programu komunikacji społecznej dla społeczności lokalnych w gminach „Krainy Żubra”, mającego na celu zapoznanie z koncepcją rozwoju turystyki w regionie i jej głównymi założeniami oraz zapewnienie wsparcia i aktywnego uczestnictwa mieszkańców regionu w jego realizacji.



3. PREFEROWANE FORMY TURYSTYKI

Dominującą formą turystyki w Krainie Żubra, a zwłaszcza w rejonie Puszczy Białowieskiej pomimo sporych zmian, jakie zaszły w ostatnich latach, w dalszym ciągu są formy turystyki zbiorowej, czyli wycieczki autokarowe, przede wszystkim szkolne, oraz duże grupy uczestników tzw. turystyki konferencyjnej, czyli uczestnicy konferencji, szkoleń i kursów odbywających się, ze względu na odpowiednią bazę, głównie w Białowieży i niejako przy okazji realizujący program turystyczny. Duże znacznie wciąż ma także mało aktywna turystyka pobytowa, związana z pobytem w domkach rekreacyjnych i ośrodkach wypoczynkowych. Głównym zadaniem koncepcji będzie zmniejszenie roli form turystyki zbiorowej i mało aktywnej na rzecz zidywidualizowanych form turystyki kameralnej oraz aktywnej i specjalistycznej. Tak więc, podstawowymi formami, charakterystycznymi i typowymi dla Krainy Żubra, na których rozwój należy postawić, będą przede wszystkim argoturystyka, turystyka przyrodnicza, turystyka kulturowa oraz różne formy turystyki aktywnej: pieszej, rowerowej, kajakowej, konnej i narciarskiej.


3.1. Agroturystyka

Założeniem niniejszej koncepcji jest przyjęcie, że docelowo podstawowym i jednym z najważniejszych markowych produktów turystycznych w Krainie Żubra będą weekendowe pobyty turystów w kwaterze agroturystycznej. Aby proponowany produkt stał się produktem markowym, wyróżniających się w skali regionu i kraju, powinny być spełnione następujące warunki:



  1. Kwatera powinna być w miarę możności zlokalizowana w autentycznym wiejskim drewnianym domu, przystosowanym do przyjęcia turystów. Mogą być to zarówno pokoje w domu zamieszkanym przez gospodarzy, jak też oddzielny dom pozostawiony do wyłącznej dyspozycji turystów. Może to być również nowy dom, wyglądający z zewnątrz jak typowa dla regionu wiejska chata, a posiadający wewnątrz nowoczesne urządzenie.

  2. Goście powinni mieć zapewnione całodzienne wyżywienie z wykorzystaniem potraw regionalnych i lokalnych produktów spożywczych (mleko, ser, miód, warzywa z ogródka, grzyby, owoce leśne, ryby itp.).

  3. Kwaterodawca powinien zapewnić gościom dodatkowe atrakcje, np. w postaci możliwości uprawiania turystyki aktywnej i specjalistycznej, jak rowery, kajaki, narty, przejażdżki konne, bryczką, wozem lub saniami, uczestniczenie w tradycyjnych zajęciach gospodarskich jak np. wypiek chleba, produkcja serów, miodu itp., możliwość zakupu lokalnych produktów spożywczych lub wyrobów rękodzieła ludowego itp.

  4. Kwaterodawca powinien dysponować pełną informacją o najważniejszych atrakcjach przyrodniczych, krajobrazowych i kulturowych najbliższej okolicy, a także mapą tych terenów z opracowanymi propozycjami tras turystycznych, co umożliwi gościom samodzielne odbycie wycieczek (pieszych, lub rowerowych).

Podstawowy produkt turystyczny dla tego rodzaju kwater powinien opierać się na założeniu, że goście dysponują samochodem, przyjeżdżają w piątek wieczorem i spędzają w kwaterze cały weekend, tzn. dwie noce i dwa dni z pełnym wyżywieniem. Możliwe są oczywiście różne inne warianty, modyfikowane w zależności od zapotrzebowania klienta (weekend z jednym noclegiem, dłuższy pobyt itd., pobyty z noclegami w kilku różnych kwaterach itp.)

Każda z gmin w Krainie Żubra powinna mieć co najmniej jedną taką „markową” kwaterę agroturystyczną; już teraz istnieje szereg przykładów podobnych kwater, które w znacznym stopniu spełniają proponowane standardy. Dla kwater takich można zaproponować system przyznawania odpowiednich certyfikatów, z prawem do ich oznakowania logo Krainy Żubra, co stanowiło by ich wyróżnik i swego rodzaju znak jakości. Jednocześnie mobilizowało by to kwaterodawców do podejmowania starań w celu uzyskania wymaganych standardów oraz stwarzało zachętę do adaptacji na kwatery agroturystyczne charakterystycznych dla regionu tradycyjnych wiejskich domów drewnianych.

Dlaczego tak ważne jest, aby kwatery „markowe” były w starych drewnianych domach, lub przynajmniej w nowych budynkach stylizowanych na stare? Najważniejszy jest tutaj autentyzm i głębia doznań estetycznych gości, którzy mieszkając w autentycznych wiejskich chatach, zlokalizowanych w miejscowościach o tradycyjnych układach osadniczych i z drewnianą w większości zabudową, doskonale wkomponowanych w otaczający krajobraz, mogą znacznie pełniej i głębiej odczuć specyfikę i kulturową unikatowość Krainy Żubra. Jest to coś, czym region może wygrać z konkurencją, która na rynku agroturystycznym jest bardzo duża. Jednak w całym kraju nie ma już obszaru, w których zachowały by się tak duże i tak dobrze jeszcze zachowane zespoły tradycyjnej wiejskiej zabudowy. Jeśli prześledzi się krajową ofertę agroturystyczną, to ponad 90% kwater agroturystycznych oferuje pobyt w nowych murowanych domach, nie mających nic wspólnego z budownictwem regionalnym, a często rażących fatalną, szpecącą krajobraz architekturą. W rezultacie, czy turysta pojedzie w góry, czy na Suwalszczyznę, oferuje mu się pobyt w piętrowych klockowatych domach o standardzie przypominającym miejski blok, co osobom wrażliwym na piękno i harmonię odbiera radość z obcowania z najpiękniejszym nawet otoczeniem. I chociaż obecnie w Krainie Żubra także znaczna część kwater agroturystycznych to domy nowe i niezbyt ładne, to istnieją tu ogromne możliwości, aby powstawało tu coraz więcej kwater „markowych” o opisanym wyżej standardzie.

Bardzo ważne jest także przekonanie potencjalnych kwaterodawców, że ich stare tradycyjne domy, których czasami być może się wstydzą, tęskniąc do standardów „miastowych”, to cenne obiekty dziedzictwa kulturowego, z których można i należy być dumnym, i które mogą zainteresować turystów, zarówno jako obiekty do zwiedzania, jak i jako poszukiwane „prawdziwe” kwatery agroturystyczne. Wbrew rozpowszechnionemu mniemaniu bowiem, turysta, który wybrał się na weekend z miasta (w tym także turysta zagraniczny), nie szuka kwater przypominających mu miejskie domy lub bloki (choć często jest na nie skazany, bo po prostu nie ma wyboru) lecz czegoś innego, autentycznego, kojarzącego się z prawdziwą wsią, czasem nawet kosztem niższych standardów.

Zintegrowany pakiet markowych produktów turystycznych oferujących weekendowe (i dłuższe) pobyty w autentycznych drewnianych chatach w różnych częściach Krainy Żubra, uzupełniony o dodatkowe elementy (kuchnia regionalna, różnorodność kulturowa regionu, turystyka aktywna, możliwości wycieczek), przy odpowiedniej promocji może stać się przebojem krajowej oferty agroturystycznej, bo po prostu nie będzie miał konkurencji. Jednocześnie przyczyni się to do uratowania i wyremontowania szeregu pięknych wiejskich domów w regionie oraz do zmian w świadomości społeczności lokalnych, przekonując je o wartości i potrzebie ochrony tradycyjnej zabudowy wiejskiej jako elementu cennego krajobrazu kulturowego regionu i godnej wyeksponowania atrakcji dla turystów.


Oto kilka przykładów możliwości wzbogacenia i uatrakcyjnienia oferty kwater agroturystycznych:


  • lokalizacja kwatery w tradycyjnym drewnianym domu wiejskim,

  • remont domu z wyeksponowaniem elementów charakterystycznych dla architektury lokalnej (okiennice, nadokienniki, wiatrownice, ganki itp.)

  • wyżywienie z uwzględnieniem potraw regionalnych,

  • degustacja lokalnych produktów spożywczych.

  • kuligi lub przejazdy bryczkami (także wiejskie wozy konne),

  • przejażdżki konne,

  • możliwość wypożyczenia rowerów, kajaków lub nart

  • przetwarzanie zebranych owoców i grzybów,

  • wędkowanie na rzekach i prywatnych stawach rybnych,

  • ogniska i biesiady z muzyką,

  • występy lokalnych zespołów folklorystycznych,

  • możliwość kupienia wyrobów lokalnego rękodzieła i odwiedzenia warsztatów rękodzielników,

  • pszczelarstwo - możliwość poznania procesu wytwarzania i zakupu miodu,

  • pieczenie chleba - pokaz i udział,

  • uczestniczenie w pracach polowych i gospodarskich (sianokosy, zbiór owoców, wykopki, pieczenie ziemniaków),

  • kontakt ze zwierzętami w gospodarstwach i możliwość przyjazdu z własnymi zwierzętami domowymi.



1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   ...   22


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка