I. częŚĆ wstępna




старонка7/22
Дата канвертавання24.04.2016
Памер0.7 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   22

3.5. Zagrożenia związane z rozwojem turystyki

Planując rozwój turystyki należy jednak pamiętać, że z turystyką na obszarze Krainy Żubra wiąże się problem zagrożeń dla przyrody, krajobrazu i walorów kulturowych. Dotychczas zagrożenia te nie były zbyt duże i ograniczały się do kilku najczęściej odwiedzanych rejonów recepcji turystycznej.

Największe niebezpieczeństwo dla środowiska przyrodniczego stanowi nadmierne zagęszczenie ruchu turystycznego na najbardziej atrakcyjnych dla tradycyjnej turystyki pobytowej w dolinach większych rzek (Narwi i Bugu) a także obszarach przyrodniczo cennych, położonych w pobliżu dużych miast, będących obszarami masowej rekreacji świątecznej ich mieszkańców (Puszcza Knyszyńska). Zagrożenia wiążą się także z żywiołowym rozwojem indywidualnego budownictwa letniskowego. Do takich terenów zaliczają się: Puszcza Knyszyńska i jej obrzeża, Zalew Siemianówka, doliny Bugu, Narwi i Supraśli. W przypadku Puszczy Białowieskiej, zagrożenia wiążą się z intensywnym ruchem turystycznym (ok. 200 tys. osób rocznie), skoncentrowanym na stosunkowo niewielkiej powierzchni w samej Białowieży oraz w obszarze ochrony ścisłej BPN i rezerwacie pokazowym żubrów, przez które przebiegają trasy zwiedzania. Zagrożeniem dla przyrody w Puszczy Białowieskiej jest także przedłużający się brak koncepcji rozwoju gminy Białowieża w zakresie organizacji ruchu turystycznego, jego kanalizowania i deglomeracji na tereny poza stolicę gminy, a także brak szczegółowego programu (strategii) rozwoju turystyki w rejonie całej Puszczy Białowieskiej.

Niekorzystnym zjawiskiem w turystyce na niektórych terenach Krainy Żubra jest przewaga form turystyki typu zbiorowego stacjonarnego oraz ograniczenie sezonu turystycznego na większości obszarów do miesięcy letnich. W rezultacie na obszarach licznie odwiedzanych przez turystów, występuje lokalna koncentracja infrastruktury turystycznej, indywidualnego budownictwa letniskowego i obszarów rekreacji świątecznej. Intensywny ruch turystyczny skoncentrowany na małej przestrzeni oraz jego intensyfikacja sprawiają, że lokalne skutki biernej lecz intensywnej turystyki pobytowej mogą być katastrofalne dla przyrody. W połączeniu z niskim standardem wielu obiektów bazy noclegowej i infrastruktury turystycznej oraz częstym brakiem kanalizacji lub niedostatecznym wyposażeniem w oczyszczalnie ścieków, zagrożenia są duże.

Z rozwojem turystyki wiąże się nieunikniony rozwój motoryzacji oraz zwiększenie ruchu drogowego na obszarach cennych przyrodniczo, a także rozwój sieci dróg, co ułatwi penetrację wielu trudno obecnie dostępnych obszarów o wysokich walorach przyrodniczych. Wzrost ruchu turystycznego spowoduje także potencjalny wzrost zanieczyszczenia wód, gleby, powietrza i zaśmiecenia terenu. Zwiększy się także penetracja przez turystów najcenniejszych obszarów przyrody chronionej i ostoi zwierząt.

W krainie Żubra zagrożone są także unikatowe walory kulturowe, co częściowo wiąże się z rozwojem turystyki, ale nie tylko. Znikają z krajobrazu charakterystyczne dla regionu i stanowiące jedną z jego największych atrakcji turystycznych drewniane wiejskie domy, zastępowane przez brzydkie budynki murowane, lub tracące swe walory estetyczne w wyniku przeprowadzanych remontów i „modernizacji” (np. okładanie budynków sidingiem, utrata okiennic i charakterystycznych drewnianych zdobień, zastępowanie okien drewnianych plastikowymi, zmiana pokrycia dachu itp.). Zagładzie lub zaburzeniu ulegają także cenne układy przestrzenne wsi i miasteczek, przez wznoszenie wśród starej zabudowy nie pasujących do niej nowych budynków i żywiołową rozbudowę niektórych miejscowości, co wprowadza chaos przestrzenny.



W rezultacie tych zjawisk Kraina Żubra, a w szczególności tereny, na których koncentruje się turystyka i wypoczynek, a więc zarówno sama Białowieża i Polana Białowieska jak i tereny położone nad Zalewem Siemianówka oraz w dolinach rzek, powoli tracą część swoich walorów przyrodniczych, krajobrazowych i kulturowych. Skala tych zjawisk w skali całego regionu i w porównaniu z innym obszarami kraju, na szczęście nie jest jeszcze zbyt duża. Planując rozwój turystyki należy więc jednocześnie podjąć działania mające na celu ochronę tych walorów oraz zgodne z zasadami ekorozwoju ich racjonalne użytkowanie turystyczne, po to, by mogły one służyć turystom, a także mieszkańcom regionu przez wiele następnych pokoleń..
4. SYNTEZA UWARUNKOWAŃ ROZWOJU TURYSTYKI

4.1. Atuty





  1. Puszcza Białowieska, Białowieski Park Narodowy, ostoja żubra, jeden z najcenniejszych obiektów przyrodniczych w Polsce, atrakcja turystyczna powszechnie znana w Polsce i w Europie, najważniejszy w regionie cel wizyt turystów z kraju i zagranicy.

  2. Puszcza Knyszyńska i Park Krajobrazowy Puszczy Knyszyńskiej, jeden z największych i najciekawszych kompleksów leśnych w kraju.

  3. Kilkadziesiąt rezerwatów przyrody chroniących najcenniejsze walory przyrodnicze Puszczy Białowieskiej (poza parkiem narodowym) i Puszczy Knyszyńskiej.

  4. Ciekawe pod względem przyrodniczym i krajobrazowym przecinające region doliny dużych rzek Narwi i Bugu.

  5. Silnie pofałdowany, atrakcyjny pod względem widokowym krajobraz wzgórz morenowych we Wzgórzach Sokólskich i w rejonie Podlaskiego Przełomu Bugu.

  6. Znakomity stan środowiska przyrodniczego, z czystymi wodami i powietrzem, bez poważniejszych źródeł zanieczyszczeń przemysłowych.

  7. Różnorodność etniczno-religijna regionu, liczne atrakcyjne dla turystów obiekty (świątynie, miejsca kultu) i imprezy związane z kulturą mniejszości narodowych (festiwale, festyny, uroczystości religijne).

  8. Unikatowe w skali kraju walory krajobrazu kulturowego.

  9. Liczne zabytkowe układy osadnicze oraz zabytki drewnianego budownictwa wiejskiego i ich zespoły.

  10. Żywe tradycje rękodzielnictwa ludowego.

  11. Wieloletnia tradycja rozwoju turystyki w Puszczy Białowieskiej.

  12. Znakomite warunki do rozwijania różnorodnych form turystyki specjalistycznej (przyrodniczej i kulturowej) i aktywnej (pieszej, rowerowej, kajakowej, konnej i narciarskiej).

  13. Znakomite warunki do rozwijania edukacji ekologicznej i turystyki edukacyjnej w oparciu o istniejące ośrodki edukacyjne – BPN w Białowieży, Nadleśnictwa Białowieża – w Ośrodku Edukacji Leśnej „Jagiellońskie” i Parku Krajobrazowego Puszczy Knyszyńskiej – w Supraślu oraz sieć ścieżek eudkacyjnych.

  14. Dobrze rozwinięta agroturystyka w wielu miejscowościach i regionach Krainy Żubra.

  15. Znakomicie rozwinięta baza noclegowa o zróżnicowanym standardzie w Białowieży oraz towarzysząca jej infrastruktura turystyczna.

  16. Znane miejscowości letniskowe o walorach uzdrowiskowych – Supraśl i Mielnik.

  17. Coraz większy udział społeczności lokalnych w rozwoju turystki (przez inwestycje turystyczne, zatrudnienie w turystyce, rozwój agroturystyki itp.).

  18. Dobra dostępność komunikacyjna regionu z Białegostoku i aglomeracji warszawskiej.

  19. Dobrze rozwinięty system szlaków turystycznych – pieszych i rowerowych w Puszczy Białowieskiej i Puszczy Knyszyńskiej uzupełnionych ścieżkami przyrodniczymi.

  20. Działania promocyjne na rzecz regionu podejmowane przez Centrum Turystyki Puszczy Białowieskiej i inne podmioty na targach turystycznych w kraju i zagranicą.



1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   22


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка