I. częŚĆ wstępna




старонка4/22
Дата канвертавання24.04.2016
Памер0.7 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   22

2.3. Dostępność komunikacyjna

W porównaniu z pozostałą częścią województwa podlaskiego region Krainy Żubra ma nieco gorszą dostępność komunikacyjną, związaną z jej peryferyjnym, przygranicznym położeniem. Stosunkowo najlepsza jest dostępność rejonu Puszczy Knyszyńskiej, położonej w bezpośrednim sąsiedztwie aglomeracji Białegostoku i przeciętej przez wychodzące z tego miasta szlaki komunikacyjne. Największe znaczenie ma międzynarodowa trasa drogowa prowadzące z Białegostoku przez Sokółkę do Grodna. Międzynarodową drogą jest też szosa z Białegostoku do przejścia granicznego w Ogrodnikach. Regionalne znaczenie mają szosy z Zabłudowa przez Narew do Hajnówki, z Bielska Podlaskiego przez Hajnówkę do Białowieży, z Białegostoku przez Supraśl do Krynek, z Krynek do Sokólki oraz z Białegostoku przez Michałowo i Narewkę do Hajnówki. Komunikację w zachodniej części Krainy Żubra zapewnia droga krajowa z Białegostoku przez Bielsk Podlaski i Siemiatycze do Lublina, ważne jest także jej odgałęzienie wiodące z Bielska Podlaskiego przez Kleszczele do przejścia granicznego w Połowcach. Regionalne znaczenie mają szosy z Zabłudowa przez Narew do Hajnówki, z Bielska Podlaskiego prze Hajnówkę do Białowieży, z Siemiatycz przez Kleszczele do Hajnówki i z Drohiczyna przez Siemiatycze do granicy państwa pod Tokarami.

Mniejsze znaczenie niż niegdyś odgrywają koleje. Najważniejszym szlakiem kolejowym ma łącząca region z resztą kraju trasa z Warszawy przez Białystok do Sokółki i dalej do Grodna. Ważna jest także linia z Siedlec przez Czeremchę do Hajnówki i dalej do Cisówki, zapewniająca bezpośrednie połączenie Puszczy Białowieskiej z Warszawą. Mniejsze znaczenie ma trasa z Białegostoku przez Kleszczele do Czeremchy, choć wiedzie ona dalej do przejścia granicznego w Czeremsze i do Brześcia. Na kilku liniach kolejowych w ostatnich latach zlikwidowano komunikację pasażerską. Należą do nich linia z Białegostoku do Zubek Białostockich, z Bielska Podlaskiego do Hajnówki i z Hajnówki do Białowieży.

Na terenie Krainy Żubra znajduje się kilka drogowych i kolejowych przejść granicznych. Są to przejścia:



  • w Bobrownikach (drogowe),

  • w Siemianówce-Cisówce (kolejowe, wyłącznie dla ruchu towarowego),

  • w Połowcach (drogowe),

  • w Czeremsze (kolejowe).

W najbliższe przyszłości planuje się otwarcie jeszcze dwu dalszych przejść:

  • w Jałówce (drogowe, dla ruchu lokalnego),

  • w Białowieży (dla pieszego i rowerowego ruchu turystycznego).

Podsumowując, dużym atutem Krainy Żubra jest fakt, że pomimo nie najlepszych połączeń komunikacyjnych najważniejsze atrakcje regionu leżą w odległości zaledwie godziny jazdy samochodem z Białegostoku oraz ok. 3-4 godzin jazdy z największej w kraju aglomeracji warszawskiej. Obie aglomeracje miejskie są więc w naturalny sposób głównymi adresatami turystycznej akcji promocyjnej regionu. Za pośrednictwem Warszawy, będącej najczęściej odwiedzanym celem wizyt turystów zagranicznych w Polsce, jest także szansa na dotarcie z promocją do turystów zagranicznych w większym zakresie, niż działo się to dotychczas.




2.4. Walory przyrodnicze

Kraina Żubra to jeden z najciekawszych przyrodniczo i najmniej zanieczyszczonych regionów kraju. Jest to kraina wielkich puszcz, zachowanych w naturalnym stanie dolin rzecznych i harmonijnego rolniczego krajobrazu kulturowego. O wartości przyrodniczej Krainy Żubra świadczą liczne obszary chronione, różnej rangi. Do najcenniejszych należą Białowieski Park Narodowy i Park Krajobrazowy Puszczy Knyszyńskiej, Obszary Chronionego Krajobrazu „Dolina Bugu”, „Dolina Narwi”, „Puszcza Białowieska” i „Wzgórza Sokólskie” oraz kilkadziesiąt rezerwatów przyrody. Rangę tych obszarów podkreśla międzynarodowy status, jakie posiadają niektóre z nich.



  • Białowieski Park Narodowy, stanowiący obiekt przyrodniczy Światowego Dziedzictwa Ludzkości UNESCO, jest także rezerwatem biosfery, posiada również Dyplom Europy, przyznawany porze Komisję Europejską.

  • Puszcza Białowieska – ostatni nizinny w Europie o zachowanych znacznych cechach naturalności, z ogromnym bogactwem różnorodnych zespołów roślinności leśnej, największa na świecie ostoja żubra, ostoja ptaków o znaczeniu międzynarodowym oraz siedlisko licznych rzadkich gatunków roślin i zwierząt, w tym również chronionych konwencjami międzynarodowymi.

  • Doliny Górnej Narwi i Bugu stanowiące dużą ostoję rzadkich gatunków ptaków błotnych i wodnych, oraz są korytarzami ekologicznymi o znaczeniu transgranicznym.

  • Puszcza Knyszyńska będąca jednym z największych w kraju kompleksów leśnych i dużą ostoja rzadkich ptaków i ssaków.

  • Na terenie Krainy Żubra, na mocy przyrodniczych Dyrektyw Unii Europejskiej, tzw. Dyrektywy Ptasiej i Dyrektywy Siedliskowej, planuje się utworzenie kilku obszarów sieci ekologicznej NATURA 2000, które obejmą Puszczę Białowieską, Puszczę Knyszyńską, Dolinę Górnej Narwi i Dolinę Środkowego Bugu.

Szczególnego rodzaju obszarami, stanowiącymi naturalne korytarze ekologiczne, a równocześnie będące akcentem urozmaicającym krajobraz, są doliny największych rzek: Bugu i Narew. Duże znaczenie przyrodnicze maja także doliny mniejszych cieków: Nurca, Leśnej, Narewki, Orlanki, Supraśli, Sokołdy i Świsłoczy.

Na terenie Krainy Żubra zbiorowiska roślinności naturalnej, bądź zbliżonej do naturalnej pokrywają około 40% powierzchni (lasy, bagna i torfowiska, naturalne łąki), drugie tyle zajmują obszary o zachowanym harmonijnym rolniczym krajobrazie kulturowym, z przewagą tradycyjnego, mało intensywnego rolnictwa. Tak więc obszary o cennym krajobrazie przyrodniczym lub kulturowym zajmują w obrębie regionu aż 80% powierzchni, co stawia go w rzędzie najciekawszych w kraju.

Flora roślin naczyniowych Krainy Żubra liczy ponad 1200 gatunków, w tym wiele gatunków rzadkich i chronionych. Z tego ponad 100 gatunków objętych jest ochroną na mocy prawa krajowego i konwencji międzynarodowych, a kilkadziesiąt najrzadszych i najbardziej zagrożonych umieszczono w polskiej Czerwonej Księdze Roślin i w Europejskiej Czerwonej Księdze opracowanej przez Światową Unię Ochrony Przyrody (IUCN). Najwięcej rzadkich roślin, grzybów i porostów występuje w puszczańskich lasach i na torfowiskach, w szczególności w Puszczy Białowieskiej.

Pod względem faunistycznym Kraina Żubra należy do najcenniejszych obszarów nie tylko w Polsce, ale i w Europie. Dzieje się tak przede wszystkim za przyczyną Puszczy Białowieskiej, będącej ostoją licznych gatunków rzadkich i ginących już na naszym kontynencie zwierząt. Występuje tu 60 gatunków ssaków (m.in. żubr, łoś, wilk, ryś, bóbr i wydra), ponad 250 gatunków ptaków lęgowych, 6 gatunków gadów, 13 gatunków płazów, 27 gatunków ryb i co najmniej kilkadziesiąt tysięcy gatunków bezkręgowców. Ponad 300 gatunków zwierząt objętych jest ochroną prawną, a ponad 100 chronionych jest na mocy międzynarodowych konwencji i dyrektyw W Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt zamieszczono 70 najrzadszych i zagrożonych gatunków, a 22 z nich znalazły się w Europejskiej Czerwonej Księdze IUCN. Wiele rzadkich gatunków zwierząt i roślin, występujących w regionie, a zwłaszcza w Puszczy Białowieskiej, budzi zainteresowanie turystów i przyrodników z kraju i zagranicy, a możliwość oglądania tych gatunków w warunkach naturalnych jest jednym z celów przyjazdów turystycznych i poznawczych.

Tereny objęte różnymi formami ochrony prawnej zajmują blisko połowę powierzchni regionu. Poza tym znajduje się tu wiele innych obszarów, których potencjał przyrodniczy predestynuje je do objęcia ochroną. Obszary przyrodniczo cenne stanowią jedną z głównych atrakcji turystycznych regionu i jeden z głównych celów wizyt turystów.

Kraina Żubra to również jeden z najczystszych regionów Polski. Poziom zanieczyszczenia powietrza i wód, a także zagrożenia hałasem należy do najniższych w kraju. Jest to czynnik sprzyjający rozwojowi turystyki oraz działaniom ten rozwój wspomagających, jak np. produkcja zdrowej żywności.


2.5. Walory kulturowe

Kraina Żubra to jeden z najciekawszych pod względem kulturowym regionów w kraju. Decyduje o tym różnorodność kulturowo-religijna związana z położeniem na polsko-białorusko-ukraińskim pograniczu etnicznym oraz najlepiej w kraju zachowany wiejski krajobraz kulturowy z doskonale wkomponowanymi w pejzaż wsiami o cennych układach osadniczych i zwartymi zespołami tradycyjnej drewnianej zabudowy.

Szczególnym przykładem obszaru o wyjątkowych walorach kulturowych jest Puszcza Białowieska, znana głównie z walorów przyrodniczych. Jest ona jako całość, wielkim pomnikiem historii i kultury, jako teren łowów najpierw książęcych i królewskich, potem carskich, polowań dygnitarzy oraz arystokracji z całej Europy w okresie międzywojennym i powojennym, a także miejscem ważnych wydarzeń historycznych. O wizytach władców przypominają między innymi puszczańskie drzewa – „Dąb Jagiełły” (zwalony w r. 1974), „Car Dąb” (w dolinie rzeki Chwiszczej, uschnięty,) i uroczyska: Stara Białowieża (stał tu dwór myśliwski Zygmunta Starego), Góra Batorego, Wielka Kletnia (za czasów Batorego znajdował się tu pierwszy zwierzyniec w puszczy). Inne pamiątki królewskich i carskich polowań znajdują się w Białowieży. Polowanie Augusta II upamiętnia zachowany w Parku Pałacowym głaz, a wielkie łowy Augusta III - ozdobny obelisk z pamiątkowym napisem. Śladami polowań carskich są zachowane w Białowieży: dworek myśliwski z 1845 r., pozostałości ogromnego zespołu pałacowego Aleksandra III (sam pałac został spalony przez Niemców w 1944 r. i zburzony całkowicie w 1961 r.).

Kraina Żubra charakteryzuje się wyjątkową różnorodnością etniczną i religijną. Znajdują się tu skupiska i ośrodki kulturalne oraz religijne polskich: Białorusinów (m.in. Hajnówka, Bielsk Podlaski, Gródek), Ukraińców (Bielsk Podlaski) i Tatarów (Sokółka, Kruszyniany, Bohoniki). Po innych mniejszościach, zamieszkujących niegdyś ten region – m.in. Żydach i Niemcach, pozostały liczne ślady i pamiątki. Świątynie i cmentarze różnych wyznań, kapliczki i krzyże oraz charakterystyczne dla poszczególnych grup etnicznych budownictwo wiejskie, stanowią nieodłączny element krajobrazu regionu.

Do najważniejszych obiektów świadczących o różnorodności kulturowej regionu należą ośrodki kultu i sanktuaria religijne. Największe znaczenie ma sanktuarium w Grabarce z cerkwią i klasztorem żeńskim – najświętsze miejsce polskiego prawosławia i cel masowych pielgrzymek, zwane „prawosławną Częstochową”. Drugim pod względem znaczenia ośrodkiem prawosławnym jest Supraśl, z monasterem męskim, zespołem zabudowań klasztornych oraz odbudowaną ostatnio cerkwią obronną. Trzecim ważnym ośrodkiem jest Hajnówka z Soborem św. Trójcy będącym wybitnym dziełem architektury współczesnej oraz miejscem odbywania się dorocznych międzynarodowych festiwali muzyki cerkiewnej. W regionie istniej ponadto szereg lokalnych prawosławnych sanktuariów i miejsc kultu z cerkiewkami i kaplicami, cudownym ikonami i uzdrawiającymi źródłami, będących miejscem barwnych lokalnych uroczystości religijnych. Do najważniejszych takich miejsc należą m.in. Tokary-Koterka, uroczysko Krynoczka pod Hajnówką, Kuraszewo-Lady, Stary Kornin, Gredele, Knorydy, Saki, Rogacze, Rogawka i Stare Lewkowo. W obrębie Krainy Żubra znajdują się także dwa najważniejsze w kraju ośrodki tatarskiego islamu: Kruszyniany i Bohoniki, z meczetami z starymi cmentarzami. W miejscowościach tych kilka razy do roku obywają się uroczystości, gromadzące Tatarów z całego kraju. Najbardziej znaną uroczystością jest święto ofiarowania - Kurban Bajram. Na obrzeżach regionu znajduje się katolickie sanktuarium w Wasilkowie-Świętej Wodzie, z kościołem, cudownym źródłem i lasem krzyży oraz zespołem oryginalnych rzeźb. Odbywające się w wymienionych sanktuariach doroczne barwne uroczystości religijne gromadzą rzesze wiernych i pielgrzymów, a także licznych turystów i z powodzeniem mogą być promowane jako jedna z kulturowych atrakcji regionu.

Kraina Żubra należy do obszarów o najlepiej zachowanym wiejskim krajobrazie kulturowym w skali kraju. Istniejące tu wsie zachowały cenne układy przestrzenne ulicówek, wywodzących się z czasów miary włócznej z XVI w., a w budownictwie wiejskim ciągle zdecydowanie dominuje tradycyjna zabudowa drewniana. Jest to jedyne w swoim rodzaju połączenie zachowanego krajobrazu kulturowego z naturalnym krajobrazem przyrodniczym, co stwarza wyjątkowo korzystne warunki dla rozwoju turystyki kulturowej i agroturystyki.

Zabytki drewnianego budownictwa wiejskiego w Krainie Żubra należą do najcenniejszych zabytków tego typu w kraju. Jest to już ostatni w Polsce region, gdzie istnieją zachowane w całości zespoły starej drewnianej zabudowy wsi. Tradycyjne drewniane wiejskie domy odznaczają się nie tylko harmonią sylwetki i znakomitymi proporcjami, ale także bogatym często zdobnictwem w postaci rzeźbionych nadokienników i innych elementów dekoracyjnych. Na terenie Krainy Żubra zachowało się łącznie kilka tysięcy starych, drewnianych budynków mieszkalnych i gospodarczych, często z pięknymi zdobieniami.

W ośrodkach miejskich regionu zachowały się zespoły zabytkowe z historycznymi układami urbanistycznymi i starą małomiasteczkową zabudową. Do najciekawszych należą zespoły urbanistyczne niewielkich historycznych ośrodków miejskich: Supraśla i Krynek. Inne, ciekawsze i lepiej zachowane zabytkowe układy urbanistyczne ze starą zabudową znajdują się w historycznych centrach Sokółki, Bielska Podlaskiego, Siemiatycz i Hajnówki oraz mniejszych miastach i miasteczkach jak Kleszczele, Michałowo, Narew, Orla, Boćki i Milejczyce.

Największą grupę zabytków w regionie stanowią obiekty sakralne. Spośród nich najcenniejsze są zespoły klasztorne z cerkwiami i kościołami: bazylianów (obecnie monaster prawosławny) w Supraślu, którego centralną częścią jest gotycko-bizantyjska cerkiew obronna, zniszczona w 1944 r. i rekonstruowana od 1984 r.), misjonarzy w Siemiatyczach, karmelitów w Bielsku Podlaskim i reformatów w Boćkach. Cennymi zabytkami są także synagogi w Orli w Siemiatyczach, Milejczycach i Krynkach. Wyjątkowo liczne są na terenie regionu świątynie drewniane. Do najstarszych i najcenniejszych należą XVIII-wieczne kościoły w Milejczycach i Narwi oraz XVIII-wieczne cerkwie w Szczytach-Dzięciołowie, Werstoku, Nowym Berezowie, Topolanach i Łosince. Duże walory artystyczne mają znajdujące się w Białowieży świątynie murowane: cerkiew z k. XIX w. i kościół z pocz. XX w. Cennym zabytkiem architektury nowoczesnej jest sobór św. Trójcy w Hajnówce. Ciekawymi zabytkami są także drewniane meczety tatarskie w Kruszynianach i Bohonikach. Ponadto w całym regionie liczne są cmentarze ze starymi nagrobkami i krzyżami oraz często bogato zdobione kapliczki i krzyże przydrożne, z których wiele ma dużą wartość artystyczną.

Zespoły dworskie i pałacowe są w Krainie Żubra stosunkowo nieliczne. Do najcenniejszych należą pozostałości zespołu pałacu carów w Białowieży z Parkiem Pałacowym i drewnianym dworem myśliwskim, obiekty w Parku Dyrekcyjnym, dworki nadleśnictwa Białowieża i dawnego Jagiellońskiego, dwory w Górce, Szczytach-Nowodworach, Jodłówce, Dołubowie i Klukowiczach oraz pałac Buchholzów w Supraślu.

Średniowieczne obiekty obronne zachowały się do naszych czasów w postaci grodzisk. Najciekawsze i najbardziej okazałe z nich znajdują się w: Niemczynie na obrzeżach Puszczy Knyszyńskiej, Zamczysku w Puszczy Białowieskiej, Bielsku Podlaskim, Haćkach, Zbuczu, Paszkowszczyźnie, Klukowiczach, Mielniku i Niemirowie.

Kraina Żubra należy do regionów, gdzie zachowało się kilkadziesiąt zabytkowych wiatraków i kilkanaście młynów wodnych. Ciekawsze zabytkowe wiatraki znajdują się w: Malawiczach Dużych, Zaśpiczach, Mińkowcach, Nomikach, Wojnowcach, Strykach, Stupnikach, Koryciskach, Grabowcu i Siemiatyczach, a młyny wodne w: Maćkowiczach i Nietupie.

Szczególnego rodzaju zabytkami techniki są schrony i umocnienia obronne z okresu II wojny światowej: w dolinie Bugu, oraz wzdłuż dawnej granicy niemiecko-radzieckiej z okresu 1939-1941 zachowały się tworzące tzw. linię Mołotowa bunkry radzieckie z 1940 r.

W Krainie Żubra istnieje kilkanaście obiektów muzealnych: muzeów państwowych i prywatnych, skansenów i izb regionalnych. najważniejszym muzeum jest Muzeum Przyrodniczo-Leśne Białowieskiego Parku Narodowego corocznie licznie odwiedzane przez turystów z kraju i zagranicy. Do innych większych i ważniejszych muzeów w regionie należą:


  • Muzeum i Ośrodek Kultury Białoruskiej w Hajnówce,

  • Muzeum Kowalstwa i Ślusarstwa w Hajnówce,

  • Muzeum w Ratuszu w Bielsku Podlaskim – oddział Muzeum Podlaskiego

  • Muzeum martyrologii w Bielsku Podlaskim

  • Muzeum Regionalne w Siemiatyczach

  • Muzeum Społeczne Ziemi Sokólskiej w Sokółce, z bogatym działem dotyczącym Tatarów

  • Pałac Opatów w Supraślu – oddział Muzeum Podlaskiego.

W kilku miejscowościach zorganizowano niewielkie na ogół skanseny:

  • Skansen Architektury Drewnianej Ludności Ruskiej Podlasia w Białowieży,

  • skansen „Sioło Budy” w Budach (gm. Białowieża).

  • Chata Stefana w Nowym Berezowie (gm. Hajnówka),

  • mini-skansen w Bielsku Podlaskim-Studziwodach,

  • mini-skansen w Koźlikach (gm. Narew),

  • mini-skanseny kolejki wąskotorowej w Hajnówce i w uroczysku Głuszec (gm. Narewka),

  • ekspozycja bryczek i powozów w osadzie Majówka w Puszczy Knyszyńskiej (gm. Supraśl).

Ponadto w kilku miejscowościach istnieją izby regionalne i mające podobny status prywatne ekspozycje:

  • Izba regionalna w Szymkach (gm. Michałowo),

  • Izba regionalna w Janowszczyźnie (gm. Sokółka),

  • Izba Tradycji w Klejnikach (gm. Czyże),

  • Izba Garncarska w Kleszczelach,

  • Izba Pamięci w Rajsku (gm. Bielsk Podlaski),

  • prywatne mini-muzea staroci w Narwi i Skaryszewie (gm. Narew).

Warto wspomnieć jeszcze o niewielkich ekspozycjach przyrodniczych, które znajdują się w ośrodkach edukacji przyrodniczej BPN w Białowieży oraz ośrodkach edukacji leśnej Nadleśnictwa Białowieża w Jagiellońskiem i w Izbie Przyrodniczo-Leśnej Nadleśnictwa Browsk znajdującej się w Gruszkach, a także o ekspozycji przyrodniczej i etnograficznej w siedzibie Parku Krajobrazowego Puszczy Knyszyńskiej w Supraślu.

Różnorodność kulturowa znajduje odbicie w działalności ośrodków kultury, sztuki i wytwórczości ludowej. Bogate niegdyś tradycje rękodzieła i rzemiosła ludowegow regionie kontynuowane, a w niektórych regionach odradzają się. Trzy najważniejsze rejony o takich tradycjach to Puszcza Białowieska wraz z obrzeżami, Puszcza Knyszyńska, a zwłaszcza okolice Czarnej Białostockiej oraz rejon Nurca Stacji. Do znanych w całym kraju należy ośrodek garncarstwa w Czarnej Wsi Kościelnej. Do innych ważniejszych ośrodków rękodzieła ludowego należą:

w rejonie Puszczy Białowieskiej:


  • Białowieża (rzeźba w drewnie, korzenioplastyka, wyroby użytkowe z drewna, kosze z wikliny, wyroby z witek brzozowych słomy, trawy itp.),

  • Hajnówka (głównie rzeźba w drewnie, korzenioplastyka, wyroby użytkowe z drewna, kosze z wikliny, wyroby z witek brzozowych słomy, trawy, kowalstwo artystyczne),

  • Pogorzelce (wyroby z drewna i galanteria drewniana),

  • Łozice (hafiarstwo),

  • Kraśkowszczyzna (korzenioplastyka),

  • Dubicze Cerkiewne (wyroby z wikliny, słomy i trzciny),

  • Policzna (wyroby z wikliny i dzbany ze słomy),

  • Kleszczele (rzeźba w drewnie, garncarstwo),

  • Saki (haft),

  • Piotrowszczyzna (wyroby z brzozy),

  • Toporki (wyroby z brzozy),

  • Czeremcha (rzeźba ludowa i korzenioplastyka, wyroby z gliny i wikliny),

w rejonie Puszczy Knyszyńskiej:

  • Czarna Wieś Kościelna (garncarstwo, kowalstwo artystyczne),

  • Zamczysk (wyrób łyżek i sztućców z drewna),

  • Sokółka (rzeźba w drewnie);

w rejonie Nurca Stacji:

  • Nurzec Stacja (haft, pisankarstwo, wyroby wikliniarskie, malarstwo amatorskie),

  • Moszczonna Pańska (pisankarstwo),

  • Zalesie (haft),

  • kol. Żerczyce (palmy wielkanocne).

W niektórych miejscowościach kultywuje się tradycyjny wypiek chleba oraz wytwarza i oferuje do sprzedaży oryginalne lokalne produkty spożywcze (miód, sery, zioła itd.).

W południowej części Krainy Żubra działają zespoły tańca i śpiewu ludowego (białoruskie, ukraińskie i polskie), a ich występy uatrakcyjniają liczne imprezy kulturalne organizowane przez poszczególne środowiska narodowościowe. Do miejscowości, w których istnieją zespoły folklorystyczne i kapele ludowe należą m.in. Siemiatycze, Mielnik, Czartajew, Nurzec Stacja, Żurobice, Czeremcha, Czyże, Zbucz, Orzeszkowo, Dubiny, Hajnówka, Bielsk Podlaski, Orla, Malenniki, Dubiażyn, Boćki, Czarna Wieś Kościelna.

Na terenie regionu odbywa się szereg imprez folklorystycznych i kulturalnych różnej rangi, w dużej mierze związanych z kulturą mniejszości narodowych, które budzą, lub mogą wzbudzić, zainteresowanie turystów i powinny zostać wykorzystane dla promowania i wzbogaceniu oferty turystycznej regionu. Najważniejszą z takich imprez jest Międzynarodowy Festiwal „Hajnowskie Dni Muzyki Cerkiewnej” w Hajnówce. Inne ważniejsze imprezy tego typu to:


  • Noc Kupały, Festyn Miodowy, Festyn „Peretocze” i Festiwal Przyrody „Żubrowisko” w Białowieży,

  • koncerty muzyki kameralnej i organowej w kościele w Hajnówce,

  • Festiwal Kultury Ukraińskiej „Podlaska Jasień” w Bielsku Podlaskim,

  • Festiwal Białoruskiej piosenki autorskiej i poetyckiej – „Jesień Bardów” w Bielsku Podlaskim,

  • Ogólnopolski Dziecięco – Młodzieżowy Festiwal Kolęd i Pastorałki Współczesnej „Kantyczka” w Bielsku Podlaskim,

  • Ogólnopolskie Prezentacje Kultury Mniejszości Narodowych w Mielniku,

  • Spotkania „Z wiejskiego podwórza” i Polsko-Ukraińskie Spotkania Muzyczne” w Czeremsze,

  • festyn „Na Iwana na Kupała” w Dubiczach Cerkiewnych,

  • Festyn Ludowy w Narewce,

  • Dni Kultury Białoruskiej w Narwi,

  • Międzynarodowy Festiwal Muzyki Młodej Białorusi „Basowiszcza” i Polsko-Białoruskie Spotkania Kulturalne „Siabrouska Biesieda” w Gródku,

  • Orient Sokólski i „Tatarak” – Letnia Akademia Wiedzy o Tatarach w Sokółce,

  • „Uroczysko” – Spotkania z Naturą i Sztuką oraz spektakle Teatru Wierszalin w Supraślu.

  • Placydia - Wiosna Leśnych Ludzi - przemiennie w Nadleśnictwie Hajnówka, Browsk, Białowieża i Białowieskim Parku Narodowym



3. CHARAKTERYSTYKA OBECNEGO STANU TURYSTYKI W KRAINIE ŻUBRA




1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   22


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка