Федэратыўны характар І ўсходнеславянскі этнічны фундамент вкл




Дата канвертавання17.03.2016
Памер32.82 Kb.
Федэратыўны характар і ўсходнеславянскі этнічны фундамент ВКЛ
ВКЛ – федэратыўная дзяржава

(балта-літоўскія і ўсходнеславянскія землі)

ГАЛОЎНАЯ ПРЫЧЫНА ЎТВАРЭННЯ

знешнепалітычная

небяспека

крыжацкая мангола-татарскае

агрэсія нашэсце

ШЛЯХІ ЎВАХОДЖАННЯ ЗЯМЕЛЬ

захопы дабраахвотныя шлюбныя

(Падолле, Падляшша, далучэнні сувязі

Валынь) (Полацкая і Віцебская землі) (Віцебскае княства)


прывілеі, якія зацвярджалі

аўтаномны статус гэтых зямель у складзе ВКЛ

РЫСЫ АЎТАНОМНАСЦІ:

1)права палачан і віцяблян уплываць на рвшэнні вялікага князя пры назначэнні ім намеснікаў і ваяводаў;

2) Фунцыяніраванне полацкага і віцебскага веча,на якіх вырашаліся пытанні мясцовага самакіравання;

3) Манапольныя права баярства на пасады мясцовага кіравання.



Сутнасць цэнтралізатарскай палітыкі вялікіх князёў ВКЛ
Віцень(1293(95)-1316) – вёў барацьбу супраць памкненняў на вярхоўную ўладу з боку знаці балцкіх зямель. Увёў агульнадзяржаўны герб “Пагоня”

Гедымін(1316-1341) – умацоўваў межы дзяржавы, уздоўж якіх былі ўзведзены магутныя крэпасці. У 1323 годзе перанес сталіцу ў Вільню. Роля ўдзельных княстваў знізілася.

Альгерд(1345-1377) – далучаў новыя землі, змагаўся з крыжакамі, татарамі і маскоўскай дзяржавай.

Ягайла(1377-1392) – унес значны ўклад у барацьбе з крыжакамі. Крэўская унія ў 1385 годзе садзейнічала аб’яднянню сіл ВКЛ і Польшчы ў барацьбе са знешнім ворагам.

Вітаўт Вялікі(1392-1430) - унес значны ўклад у барацьбе з крыжакамі. Ліквідаваў буйныя ўдзельныя княжанні ў Полацку, Віцебску, Смаленску, Ноўгарадзе Северскім, Кіеве, на Валыні і Падоллі. Увёў інстытут намесніцтва. Гэта ўмацавала вярхоўную ўладу і цэласнасць дзяржавы.
Знешнепалітычнае становішча ВКЛ у к. XIV - першай палове XVI ст.

Перамога ў Грундвальскай бітве (1410 г.)

саюзных войскаў ВКЛ і Польшчы
Спыненне крыжацкага націску Знешепалітычная

на ўсходніх славян, балтаў праграма Вітаўта




Першая задача - Другая задача -

вярнуць беларуска-літоўскай адваяваць ў Польшчы

дзяржаве лідэрства ў месца заходне-еўрапейскага

правядзенні ўсходняй палітыкі фарпоста ва Усходняй Еўропе



Кантраляваліся Прысягалі Пад апекай Гэтая частка

падзеі ў Маскве на вернасць княства праграмы не была

цвярскі, разанскі, ўтрымлівалася даведзена да канца –

адоеўскі і іншыя Крымскае каранацыя Вітаўта

князі ханства не адбылася

Знешнепалітычнае становішча ВКЛ

у канцы XV – першай палове XVI ст.


Абарона Расійская дзяржава –

сваёй незалежнасці галоўны палітычны сапернік ВКЛ

і багацця ад крымскіх татар ( маскоўская палітыка базіравалася

(першай палове XVI ст. – на ідэі абароны праваслаўя

45 набегаў) і збірання ўсіх старажытных

зямель Русі)



Шляхі вырашэння канфлікту
Войны Выкарыстанне Вайна Вайна

1500 – 1503, ўнутрыпалітычных 512 – 1522 гг.- 1534 – 1537 гг.,

1506 – 1508 гг. канфліктаў створана кааліцыя амаль

( ВКЛ страціла у ВКЛ у сваіх сямі еўрапейскіх безвыніковая.

вялікую частку інтарэсах краін пад эгідай ВКЛ адваявала

сваіх усходніх ( мяцеж Расіі і Свяшчэннай толькі Гомель.

зямель – М. Глінскага) Рымскай імперыі

19 гарадоў) супраць ВКЛ

Мэты вайны – падзел Усходняй Еўрапы.

Вынік вайны – Смаленск замацоўваўся за



Расійская дзяржавай
Войны з Расійскай дзяржавай мелі значны ўплыў на ўнутрыпалітычнае і знешнепалітычнае становішча ВКЛ ( збліжэнне з Польшчай)
Стала праводзіцца лінія на роўнасць у правах прадстаўнікоў шляжецкага саслоўя ВКЛ незалежна ад этнічнага паходжання і рэлігійнай прынадлежнасці
Праваслаўная знаць беларускіх і ўкраінскіх зямель паступова ўлівалася ў палітычную эліту ВКЛ і мела ўплыў на дзейнасць цэнтральных і мясцовых органоў дзяржаўнага самакіравання.


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка