Фанетыка. Арфаэпія. Графіка. Арфаграфія рэпецітар




старонка2/5
Дата канвертавання14.03.2016
Памер0.81 Mb.
1   2   3   4   5

Асоба І спражэнне ІІ спражэнне



адз. л. мн. л. адз. л. мн. л.
І-я, мы -у, -ю -ём, -ом, -ем, -ам -у, -ю -ім, -ым

ІІ-ты, вы -еш, -эш, -еце,-аце -ім, -ым -іце, -ыце

-аш -аце, -ацё, -яце, -яцё
ІІІ-ён, яны -е, -э, -а -уць, -юць -іць, -ыць -аць, яць

Спражэнне можна вызначыць па інфінітыве: ІІ спр. – 1) на іць, ыць: любіць, касіць, смажыць. Выключэнне: аднаскладовыя дзеясловы: мыць, шыць, біць.

2) дзеясловы ненавідзець, цярпець, гнаць, залежаць, дрыжаць. І спр. – усе астатнія. Дзеясловы бегчы, есці, даць – рознаспрагальныя.

Напісанне галосных у асабовых канчатках дзеясловаў падпарадкоўваецца агульнаму правілу.



Алгарытм вызначэння канчаткаў дзеясловаў 1, 2 асобы мн. л.

  1. Упэўніся ў тым, што ад дадзеных дзеясловаў можна ўтварыць форму пэўнага часу. Для гэтага вызначы трыванне дзеясловаў, памятай, што цяперашні час утвараецца толькі ад дзеясловаў незакончанага трывання, а будучы – ад дзеясловаў закончанага трывання.

Напрыклад, лезці –нез. тр., занядбаць – зак. тр., паставіць – зак. тр.,

ад першага дзеяслова нельга ўтварыць будучы час.



  1. Вызначы спражэнне дзеясловаў.

Напрыклад, лезці – яны лезуць (І спр.), занядбаць – яны занядбаюць (І спр.), паставіць – яны паставяць (ІІ спр.).

  1. Змяні дзеяслоў па пэўнай асобе. Пры гэтым асобую ўвагу звяртай на канчаткі 1, 2 асобы мн. л., бо яны залежаць ад месца націску. Значыць, вызначы націскны ці ненаціскны канчатак.

Напрыклад, лезці – яны лезуць (ненац.), занядбаць – яны занядбаюць (ненац.), паставіць – яны паставяць (ненац.), жыць – яны жывуць (нац.).

  1. Памятай, што 1-я асоба мн. л. - мы мае канчаткі –ом,-ём –пад націскам, -ам,-ем – не пад націскам, 2-я асоба мн. л. – вы мае канчаткі – аце,-ацё,-яце,-яцё – пад націскам, -аце,-еце – не пад націскам – гэта для дзеясловаў І спражэння.

1-я асоба мн. л. – мы мае канчаткі –ім,-ым, 2-я асоба мн. л.- вы мае канчаткі –іце, ыце незалежна ад націску – гэта для дзеясловаў ІІ спражэння.

Напрыклад, жыць –І спр., яны жывуць – нац. канчатак, вы жывяце, мы жывём. Пісаць – І спр., яны пішуць – ненац. канчатак, вы пішаце, мы пішам. Паглядзець – ІІ спр., яны паглядзяць – нац. канчатак, вы паглядзіце, мы паглядзім. Ненавідзець – ІІ спр., яны ненавідзяць – ненац. канчатак, вы ненавідзі

це, мы ненавідзім.

ВЕДАЙ! Ёсць двухтрывалыя дзеясловы: імправізаваць. Ёсць рознаспрагальныя дзеясловы: бегчы, есці, даць.

ПЛАНЫ-АЛГАРЫТМЫ

ВЫКАНАННЯ ТЭСТАВЫХ ЗАДАННЯЎ

ІІ Б. - 4 Э. МАРФАЛОГІЯ І КУЛЬТУРА МАЎЛЕННЯ:

4-6 № 2 ДЗЕЯСЛОЎ І ЯГО ФОРМЫ

2 ПРАВАПІС АСАБОВЫХ КАНЧАТКАЎ ДЗЕЯСЛОВАЎ

Заданне 1. Адзначце дзеясловы, якія ў форме 3-й асобы множнага ліку цяперашняга (будучага) часу маюць канчатак –уць, -юць.

  1. думаць; 2) зычыць; 3) агледзець, 4) есці; 5) праходзіць.

Ход разважання. Вызначым спачатку трыванне дзеясловаў: 1, 2, 4 –дзеясловы незакончанага трывання; 3, 5 – дзеясловы закончанага трывання. Значыць, ад першай групы будзем утвараць форму цяперашняга часу, а ад другой – форму будучага часу. Цяпер вызначым спражэнне 1 – Іспр., 2, 3, 5 – ІІ спр., 4 – рознаспрагальны. Канчатак –уць,-юць у 3-й асобе мн. л. маюць дзеясловы І спр. і рознаспрагальныя дзеясловы.

Адказ: 1,4.
Заданне 2. Адзначце дзеясловы, якія ўжываюцца з канчаткамі –іце,-ыце ў форме 2-й асобы множнага ліку цяперашняга часу.

  1. мякчэць; 2) шумець; 3) тлець; 4) сядзець; 5) грэць.

Ход разважання. Вызначым спачатку трыванне дзеясловаў: усе дзеясловы незакончанага трывання. Значыць, ад усіх іх можна ўтварыць форму цяперашняга часу. Цяпер вызначым спражэнне дзеясловаў: 1, 3, 5 – І спр., 2, 4 – ІІ спр. Канчатак –іце,-ыце ў 2-й асобе мн. л. маюць дзеясловы ІІ спр.

Адказ: 2, 4.
Заданне 3. Адзначце дзеясловы, якія ўжываюцца з канчаткамі – аце,-яце ў форме 2-й асобы множнага ліку цяперашняга часу.

  1. класці; 2) успомніць; 3) цярпець; 4) жаць; 5) рэзаць.

Ход разважання. Вызначым спачатку трыванне дзеясловаў: 1, 3, 4, 5 дзеясловы незакончанага трывання, 2 – закончанага трывання. Значыць, ад другога дзеяслова нельга ўтварыць форму цяперашняга часу. Цяпер вызначым спражэнне дзеясловаў: 1, 4, 5 – І спр., 3 – ІІ спр. Канчатак –аце маюць дзеясловы І спр. з націскным і ненаціскным канчаткам, а –яце – дзеясловы І спр. з націскным канчаткам. Вызначым, куды падае націск у дзеясловах І спр.: яны кладуць, яны жнуць – на канчатак, яны рэжуць – на аснову, але аснова на зацвярдзелы зычны, значыць, будзе канчатак –аце.

Адказ: 1, 4, 5.
Заданне 4. Адзначце дзеясловы, якія ўжываюцца ў форме 2-й асобы адзіночнага і множнага ліку цяперашняга ці будучага часу з канчаткамі –еш,-еце.

  1. ты (чакаць) званка; 2) вы (рабіць) паслугу; 3) вы (наведваць) хворага;

4) ты (непакоіцца) пра бабулю; 5) ты (даручыць) сябру.

Ход разважання. Канчатак –еш,-еце ў форме 2-й асобы маюць дзеясловы І спр.

Вызначым, якія з дадзеных дзеясловаў, з’яўляюцца дзеясловамі І спр. Гэта 1, 3.

Цяпер трэба праверыць аснову і размяшчэнне націску, для 2-й асобы мн. л. Першы дзеяслоў трэба змяніць у адз. л. , аснова дзеяслова на галосны, значыць, будзе канчатак –еш; трэці дзеяслоў трэба змяніць у мн. л., націск падае на аснову, аснова на галосны, значыць, будзе канчатак –еце.

Адказ: 1, 3.

КАРЭКЦЫЙНЫ МАТЭРЫЯЛ: ТЭМАТЫЧНЫЯ МІКРАСХЕМЫ

ПРАВАПІС АСАБОВЫХ КАНЧАТКАЎ ДЗЕЯСЛОВАЎ

Асоба паказвае, хто з'яўляецца вытворцам дзеяння. Дзеяслоў мае формы трох асоб адзіночнага і множнага ліку.

Формы 1-й асобы абазначаюць дзеянне таго, хто гаворыць. З імі суадносяцца займеннікі я, мы: чытаю, зраблю, чытаем, зробім.

Формы 2-й асобы абазначаюць дзеянне таго, дакаго звяртаюцца. З гэтымі формамі суадносяцца займеннікі ты, вы: чытаеш, зробіш, чытаеце, зробіце.

Формы 3-й асобы абазначаюць дзеянне таго, пра каго або пра што ідзе размо ва. З імі суадносяцца займеннікі ён (яна, яно) і яны: чытае, зробіць, чытаюць, зробяць.

Існуе два тыпы спражэння – першае і другое. Зручней за ўсё адрозніваць дзеясловы першага спражэння ад дзеясловаў другога спражэння па канчатках

3-й асобы множнага ліку абвеснага ладу: дзеясловы першага спражэння маюць канчаткі –уць (-юць): нясуць, полюць; дзеясловы другога спражэння – канчаткі –аць (-яць): бачаць, сядзяць.



Да другога спражэння адносяцца дзеясловы, якія ў інфінітыве заканчваюцца на –іць, -ыць (насіць, вучыць), за выключэннем аднаскладовых тыпу біць, шыць, крыць, а таксама дзеясловы гнаць, цярпець, вярцець, ненавідзець.

Асабовыя канчаткі дзеясловаў другога спражэння

лік

асоба

на мяккі, націск на аснове

на мяккі,

націск на канчатку

на зацвярдзел.,

націск на

аснове

на зацвярдзел.,

націск на канчатку

адз.

1

хвалю

стаю

бачу

маўчу

адз.

2

хваліш

стаіш

бачыш

маўчыш

адз.

3

хваліць

стаіць

бачыць

маўчыць

мн.

1

хвалім

стаім

бачым

маўчым

мн.

2

хваліце

стаіце(-ё)

бачыце

маўчыце(-ё)

мн.

3

хваляць

стаяць

бачаць

маўчаць

Асабовыя канчаткі дзеясловаў першага спражэння

лік

асоба

на мякк.,

націск

на аснове

на мякк.,

націск

на канч.

на цвёрд.,

націск

на аснове

на цвёрд., націск

на канч.

на г, к,

націск

на асн.

на г, к,

націск

на кан.

зацв.,

націск

на асн.

зацв.,

націск

на кан.

адз

1



чытаю


лью


устану


грабу


лягу


стрыгу


кажу


бяру

2

чытаеш

льеш

устанеш

грабеш

ляжаш

стры-жэш

кажаш

бярэш

3

чытае

лье

устане

грабе

ляжа

стры-жэ

кажа

бярэ

мн

1



чытаем


льём


устанем


грабём


ляжам

стры-жом


кажам


бяром

2

чытаеце

льяце(-ё)

устанеце

грабяце

(-ё)

ляжаце

стры-жаце

(-ё)

кажаце

бераце

(-ё)

3

чытаюць

льюць

устануць

грабуць

лягуць

стры-гуць

кажуць

бяруць

КАРЭКЦЫЙНЫ МАТЭРЫЯЛ:

РЫХТУЕМСЯ ДА ЭКЗАМЕНУ ПА МОВЕ

4Б. 8Э.

8-6: №2

6-6 №2: МАРФАЛОГІЯ: ДЗЕЯСЛОЎ І ЯГО ФОРМЫ

ПРАВАПІС АСАБОВЫХ КАНЧАТКАЎ ДЗЕЯСЛОВАЎ


  1. Падумайце і адкажыце на пытанні:

    • Што такое спражэнне?

    • Якое значэнне мае катэгорыя асобы?

    • Што абазначаюць асабовыя формы?

    • Якія тыпы спражэння адрозніваюцца ў беларускай мове?

    • Якія асабовыя канчаткі маюць дзеясловы першага спражэння?

    • Якія асабовыя канчаткі маюць дзеясловы другога спражэння?




  1. Выканайце заданні:

    • У дужках пастаўце лічбу, адпаведную спражэнню дзеясловаў: 1 – пры дзеясловах першага спражэння, 2 – пры дзеясловах другога спражэння.

Калыхаць ( ), клеіць ( ), прынесці ( ), жаць ( ), развіднець ( ), бяліць ( ), малаціць ( ), раскалоць ( ), счышчаць ( ), счысціць ( ), вечарэць ( ), ус- таваць ( ), устаць ( ), знаходзіць ( ), знайсці ( ), нядужыцца ( ), глы- таць ( ), праглынуць ( ), верыцца ( ), цярпець ( ), вадзіць ( ), весці ( ), хадзіць ( ), жаніцца ( ), смяяцца ( ), світаць ( ), узбройвацца ( ), узбро- іць ( ), насмяшыць ( ), саромецца ( ), каваць ( ), непакоіцца ( ), выгля-

даць ( ), спаць ( ), вячэраць ( ), класціся ( ).


    • Праспрагайце дзеясловы біць, стаяць, уставаць, устаць, браць, узяць, выбраць, класціся, слаць (лён), слаць (ліст), смяяцца, сшыць, зжаць, аддаць, выпіць.




    • Замяніце інфінітывы, што стаяць у дужках, неабходнымі асабовымі формамі.

1. А якой гадзіне вы (уставаць)? 2. Куды гэта вы (ісці) так рана?

3. Можа, вы самі (пазваніць) мне? 4. А якой гадзіне вы (класціся)

спаць? 5. Каму вы (несці) кветкі? 6. Што вы (узяць) з сабой у паход?

7. Што гэта вы так смачна (жаваць)? 8. Вам купіць любыя алоўкі ці

(выбраць) самі? 9. Чаго вы (саромецца)? 10. Вы (адвесці) Андрэя да

доктара? 11. Ці (даць) вы мне якую параду? 12. Гусі, гусі, калі вы ўжо

да нас (прыляцець)? 13. Навошта вы (аддаваць) свае канспекты?

14. Вы (піць) многа кавы. 15. Ці многа вы (есці) садавіны?

ПРАВЕРАЧНЫ ТЭСТАВЫ МАТЭРЫЯЛ

ПРАВАПІС АСАБОВЫХ КАНЧАТКАЎ ДЗЕЯСЛОВАЎ



А1. Адзначце дзеясловы, якія ў форме 1-й асобы множнага ліку цяперашняга ці будучага простага часу маюць канчатак – ём,-ом.

  1. абцерці; 2) адабрыць; 3) адолець; 4) адрачыся; 5) адсячы; 6) адысці;

7) апрануць; 8) апячы; 9) асмяяць; 10) асячы; 11) дабрысці; 12) завалачы;

13) заглянуць; 14) зазваць; 15) звесці; 16) лямантаваць; 17) біць; 18) падперці;

19) прыйсці; 20) прынесці; 21) браць; 22) разаслаць (пісьмы); 23) раздражніць; 24) спадзявацца; 25) сцерагчы; 26) уздыхнуць; 27) узяць; 28) уліць; 29) ускласці; 30) ісці.

А2. Адзначце дзеясловы, якія ў форме 2-й асобы адзіночнага ліку цяперашняга і будучага часу ўжываюцца з канчаткамі –еш,-эш.


  1. абаперціся; 2) абламаць; 3) абсмяяць; 4) абцерці; 5) агледзець; 6) ад’ехацца;

7) адказаць; 8) адлічыць; 9) адолець; 10) адрачыся; 11) браць; 12) разаслаць (пісьмы); 13) раздражніць; 14) спадзявацца; 15) сцерагчы; 16) уздыхнуць;

17) узяць; 18) уліць; 19) ускласці; 20) ісці; 21) знемагчыся; 22) лячыць;

23) плакаць; 24) пляскаць; 25) сагнаць; 26) крышыць; 27) сыграць; 28) увайсці;

29) узгадніць; 30) забраць.



А3. Адзначце дзеясловы, якія ў форме 2-й асобы множнага ліку цяперашняга і будучага часу маюць канчатак –іце,-ыце.

1) абвешаць; 2) абяздолець; 3) абяздоліць; 4) адабраць; 5) ад’ехацца; 6) адламіць

7) адпусціць; 8) адчапіць; 9) адрэзаць; 10) апладзіраваць; 11) асэнсоўваць;

12) балбатаць; 13) вадзіць; 14) весці; 15) вісець; 16) выбегчы; 17) выехаць;

18) дагадзіць; 19) даламаць; 20) есці; 21) загасціцца; 22) заглянуць; 23) злазіць;

24) зычыць; 25) казаць; 26) купіць; 27) ляжаць; 28) ляскатаць; 29) лячыць;

30) наламаць; 31) паведаміць; 32) палепшаць; 33) палепшыць; 34) пільнаваць;

35) пісаць; 36) пішчаць; 37) прабегчыся; 38) прайсці; 39) разразаць; 40) раіцца.



А4. Адзначце дзеясловы, якія ў форме 3-й асобы адзіночнага ліку цяперашняга ці будучага часу маюць канчатак –іць,-ыць.

  1. адвучыць; 2) адкалоць; 3) адказаць; 4) адцерці; 5) акрэсліць; 6) апаласкаць;

7) вылепіць; 8) драмаць; 9) ездзіць; 10) зрубіць (хату); 11) паказаць; 12) плесці;

13) плакаць; 14) працякаць; 15) адсячы; 16) аб’яўляць; 17) адламаць; 18) адолець

19) адплаціць; 20) адпусціць; 21) адрэзаць; 22) адскочыць; 23) адысці; 24) апра

нуць; 25) ашчаслівіць; 26) бачыць; 27) выбіць; 28) выйсці; 29) грашыць; 30) дай

сці; 31) загубіць; 32) казаць; 33) купіць; 34) клекатаць; 35) дзьмуць.

А5. Адзначце дзеясловы, якія ў форме 2-й асобы множнага ліку будучага часу маюць канчатак –яце.

1) абвесці; 2) абысці; 3) адысці; 4) апець; 5) асмяяць; 6) асэнсоўваць; 7) адабраць

8) атрэсці; 9) дажаць; 10) завесці; 11) замесці; 12) зламаць; 13) злазіць; 14) зра

біць; 15) выліць; 16) залямантаваць; 17) зляпіць; 18) накрыць; 19) напасці;

20) абуджаць; 21) павучыцца; 22) падгрэбці; 23) перакласці; 24) прйсці;

25) заспяваць; 26) паведаміць; 27) паплыць; 28) прабіцца; 29) састарэць;

30) разносіць.

А6. Адзначце дзеясловы, якія ў форме 1-й асобы множнага ліку цяперашняга ці будучага часу маюць канчатак –ем.


  1. абвесці; 2) абзавесціся; 3) абысці; 4) адазвацца; 5) адпомсціць; 6) адштурх

нуць; 7) веяць; 8) горшаць; 9) дагледзець (дзіця); 10) ездзіць; 11) ехаць; 12) загад

ваць; 13) зайздросціць; 14) засмяяць; 15) збэсціць; 16) ірваць; 17) напіцца; 18) на

сміхацца; 19) недаядаць; 20) пад’ехаць; 21) падклеіць; 22) прыгледзецца; 23) раз

біць; 24) радавацца; 25) разбураць; 26) развівацца; 27) разгледзець; 28) разгля



даць; 29) раззлавацца; 30) разлінеіць.

СІНТАКСІС

І ПУНКТУАЦЫЯ


РЭПЕЦІТАР

І Б. – 2 Э. СІНТАКСІС І ПУНКТУАЦЫЯ

2-9 - №5 5. ЗНАКІ ПРЫПЫНКУ ПРЫ АДНАРОДНЫХ ЧЛЕНАХ СКАЗА

  • Аднароднымі называюцца члены сказа – як галоўныя, так і даданыя, - якія выконваюць адну і тую ж функцыю ў сказе і адносяцца да аднаго і таго ж слова.

  • Пры аднародных членах сказа, звязаных бяззлучнікавай сувяззю, выкарыстоўваецца коска і працяжнік.

  1. КОСКА – найбольш пашыраны знак прыпынку: Усміхнулася сонца, дыхнула цяплом, міла праменне рассеяла.

  2. ПРАЦЯЖНІК ўжываецца ў некаторых выпадках для выражэння супрацьпастаўлення: Не кавыльпшаніца ззяе ў пацерках расы.

  • Пры аднародных членах сказа, звязаных злучнікавай сувяззю коска ставіцца і не ставіцца.

КОСКА СТАВІЦЦА

  1. Калі АЧС звязаны пры дапамозе адзіночных супраціўных злучнікаў а, але, ды (=але), аднак, затое: / О, а О /; / О, але О / Дзень быў хмурны, але даволі яшчэ цёплы.

  2. Калі АЧС звязаны пры дапамозе спалучальных або размеркавальных злучнікаў, якія паўтараюцца два разы ці больш (і – і, ці – ці, або – або, то – то і інш.): / ні О, ні О /; / ці О, ці О / Неба на гарызонце зрабілася не то сінім, не то зусім белым.

Усе АЧС аддзяляюцца адзін ад другога коскай, калі злучнік і паўтараецца і звязвае не ўсе, а толькі частку АЧ: / О, і О, і О /; / О, О, і О, і О /

Пажаўцелі травы, і лясы, і стэпы. Абоз імчыцца па завулку, грыміць і трубіць і звініць. ПАРАЎНАЙЦЕ: Пажаўцелі і травы, і лясы, і стэпы.

  1. Паміж парамі АЧ, звязанымі спалучальным злучнікам і: / О і О, О і О /

Нас пакараюць моры і рэкі, горы і нетры зямлі.

  1. Паміж АЧ перад другой часткай парных злучнікаў: / як О, так О /; /хоць і О , але О / і інш. Буслы вясной хоць і нясмела, але вельмі важна шпацыруюць па балоце і лузе, выглядаючы сабе дабычу.

  2. Перад адзіночнымі злучнікамі і, ды, ды і, калі яны маюць далучальнае значэнне “і пры гэтым” Сады, палеткі, агароды, ды і лясы густыя даюць працоўнаму народу свае плады з красой яскравай. Сабраўся ўзяць трактар, ды заадно і малатарню.

КОСКА НЕ СТАВІЦЦА

  1. Паміж АЧ, звязанымі пры дапамозе адзіночных спалучальных або раздзяляльных злучнікаў і, ды (= і ), ці, або, і інш.: / О і О /; / О ці О /

Адам Міцкевіч ведаў і глыбока адчуваў стыхію народнай творчасці.

Антось зварочвае направа ды ідзе на станцыю рухава.

  1. Перад злучнікам і, Які паўтараецца, але звязвае АЧ розных радоў: /О і О О і О /

Мянушкі ў нас давалі малым і старым дужа проста і хутка.

  1. Паміж АЧ, звязанымі неаднолькавымі злучнікамі: / О і О ці О /; / О і О або О /

У кожнага партызана была вінтоўка або аўтамат ці пісталет.

ЗАПОМНІ! Калі АЧ, звязаны не аднолькавымі спалучальнымі злучнікамі і, ды (= і), коска не ставіцца: / О ды О і О і О ды О /

Усе пахукваюць ды студзяць і верашчаку тую вудзяць і толькі чаўкаюць губамі ды зрэдку скрыгаюць зубамі.

  1. Перад першым паўторным злучнікам, калі з яго пачынаецца пералічэнне

Неба то патухала, то пачынала ярчэць.

  1. Паміж АЧ, аб'яднанымі ў пары (але не паміж самімі парамі): / О і О, О і О /

На лузе красаваліся браткі і незабудкі, смолкі і званочкі.

  1. Паміж неаднароднымі азначэннямі А над бэзам раслі высокія жоўтыя вяргіні. (жоўтыя вяргіні былі высокія)



ІІ Б. – 4 Э.

4-9 - №5 ПЛАНЫ-АЛГАРЫТМЫ

ВЫКАНАННЯ ТЭСТАВАГА ЗАДАННЯ

5. СКАЗЫ З АДНАРОДНЫМІ ЧЛЕНАМІ

Заданне 1. Адзначце нумары сказаў, у якіх трэба паставіць дзве коскі.

  1. Як у люстэрка, глядзіцца ў прыроду чалавек і бярэ ад яе душэўнасць _ і ласку _ і мудрасць.

  2. У вёсцы я цудоўна адпачыў _ і пазнаёміўся з многімі цікавымі людзьмі _ ды нахадзіўся ўдосталь па лесе і сенажацях.

  3. Ганна прывыкла таіцца, хаваць у душы і боль _ і тугу _ і надзеі.

  4. Дрэва _ хоць і камянее ў сырой зямлі _ ды ўсё роўна гніе па-маленьку.

  5. Светлым і чыстым _ аднак няўтульным _ выглядаў пакой.


ХОД РАЗВАЖАННЯ

Пры разглядзе дадзеных сказаў адразу адзначым, што ў 1, 2, 3-м сказах аднародныя члены сказа спалучаюцца пры дапамозе спалучальных злучнікаў, а ў 4, 5-м сказах пры дапамозе супраціўных. У 4-м сказе парны злучнік хоць і ды, коска ў такіх выпадках ставіцца перад другой часткай злучніка. У 5-м сказе злучнік аднак, а слова няўтульным з’яўляецца залежным ад выказніка выглядаў, значыць, мы не можам пасля яго паставіць коску. Разгледзім 1, 2 і 3-ці сказы: у 1-м сказе аднародныя члены сказа душэўнасць, і ласка, і мудрасць, можна замяніць канструкцыяй і душэўнасць, і ласка, і мудрасць, значыць неабходна паставіць дзве коскі. У трэцім сказе аднародныя члены сказа і боль, і тугу, і надзеі, спалучальны злучнік і паўтараецца тры разы, значыць неабходна паставіць дзве коскі. У 2-м сказе аднародныя члены сказа адпачыў і пазнаёміўся ды нахадзіўся, мы бачым розныя спалучальныя злучнікі, значыць коска не ставіцца.



АДКАЗ: 1, 3
ВЫКАНАЙ ТЭСТАВАЕ ЗАДАННЕ САМАСТОЙНА
1   2   3   4   5


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка