Duits : Tiger Indeling Klasse




Дата канвертавання25.04.2016
Памер32.24 Kb.



Ouwehands Diereninformatie

Amurtijger of Siberische tijger

Amurtijger of Siberische tijger (Panthera tigris altaica)

Engels : Siberian tiger

Duits : Tiger

Indeling

Klasse : zoogdieren Mammalia

Orde : roofdieren Carnivora

Familie : katachtigen Felidae

Geslacht : panters Panthera

Soort : tijger Panthera tigris

Ondersoort : Siberische of Amurtijger Panthera tigris altaica

Ondersoorten : huidige ondersoorten zijn: Bengaalse tijger of

koningstijger (Panthera tigris tigris), Achterindische

tijger (Panthera tigris corbetti), Chinese tijger

(Panthera tigris amoyensis), Sumatraanse tijger

(Panthera tigris sumatrae). De Kaspische tijger

(Panthera tigris virgata), de Balinese tijger (Panthera

tigris balica) en de Javaanse tijger (Panthera tigris

sondaica) zijn uitgestorven.



Verwantschap : de amurtijger is verwant met de andere grote katten

(sneeuwpanter, jaguar, panter, leeuw) en de kleine

katten (Felini). De verwantschap met

jachtluipaardachtigen (Acinonychinae) is geringer.



Afstamming : de oudste katachtigen zijn bekend uit het

Laat-Eoceen (± 40 miljoen jaar geleden). Het gaat om

Aelurogale en Eofelis uit het geslacht Nimravinus en

de onderfamilie Nimravinae. Geologisch jongere

vormen worden gekenmerkt door dezelfde verlenging

van de bovenkaaktanden als de sabeltandtijgers uit

de onderfamilie der Machairodontinae en

Hoplophoneidae. Voorouders van onze huidige

katachtigen treffen we aan onder Laat-tertiaire

vormen van Pseudaelurus. Zeven miljoen jaar

geleden verschenen de echte Katachtigen of Felinae.

Kort daarna ontwikkelde zich het geslacht Panthera.

Al drie miljoen jaar bewoont de panter een

verspreidingsgebied dat zich uitstrekt over Afrika en

Azie tot in de Kaukasus. De familie der

Katachtigen vormt een homogene groep die 37

soorten omvat. Tijdens het Pleistoceen (1 miljoen jaar

geleden) bevolkten deze zoogdieren het Noorden van

Azië. Toen de reeks ijstijden aan het begin van het

Quartair talrijke diersoorten naar mildere streken

verdreef, volgden de katachtigen hun prooidieren.

De achterblijvers die de kou overleefden, zijn de

voorouders van de huidige Siberische tijger.

Let wel: het jachtluipaard (Cheetah) kent, evenals de

Sabeltandtijgers, een geheel andere oorsprong.

Uiterlijk

Kop-romplengte : 170 - 280 cm

Staartlengte : ± 100 cm

Schouderhoogte : 105 - 110 cm

Gewicht : 250 - 280 kg

Andere maten : hoektanden tot 13 cm, van het vrouwtje kleiner dan

van het mannetje.



Omschrijving uiterlijk : de tijger heeft een fors, gespierd lichaam. De

klauwen zijn zwaar en voorzien van grote

sikkelvormige nagels. De kop is min of meer rond. De

oorschelpen zijn enigszins afgerond, aan de

achterzijde zwart met een witte vlek in het midden. De

iris is geel. De bakkebaarden zijn opvallend, bij het

mannetje meestal zwaarder dan bij het vrouwtje.

Nekmanen kunnen aanwezig zijn, maar zijn dan kort.

De vacht is aan de bovenzijde roodachtig geel tot

roestbruin, aan de onderzijde wit en over het gehele

lichaam zwart gestreept (dwars). Naarmate het dier

groter wordt, kan het aantal dwarsstrepen iets

afnemen.

Speciale aanpassingen : de Siberische tijger vormt als enige tijger een

isolerende vetlaag van wel vijf cm dik. De vacht is

duidelijk dikker en wolliger dan die van de andere

tijgers.



Voortplanting

Paartijd : december tot en met januari.

Paargedrag : alleen in de voortplantingstijd ontmoeten mannetje en

vrouwtje elkaar. De bijzondere geur van de urine van

het krolse vrouwtje, trekt het mannetje aan. Het

vrouwtje is meerdere malen per jaar vruchtbaar, maar

de periode van de oestruspiek is het meest geschikt.

Dit moment is afhankelijk van het woongebied. De

kans bestaat, dat verschillende mannen één vrouw

het hof maken. De duels die hieruit voortkomen, zijn

strikt aan regels gebonden. Door middel van o.a.

oogcontact, trilling van de snorharen en ontbloten van

de hoektanden probeert de tijger zijn rivaal te

intimideren. De ruzie eindigt meestal met een paar

halen. Het initiatief tot de paring kan zowel van het

mannetje als van het vrouwtje komen. Tijdens de

paring pakt het mannetje het vrouwtje stevig in de nek

vast. Ze kan hierbij diepe wonden oplopen. Na de

paring gedraagt het vrouwtje zich min of meer

vijandig. In de paarperiode verplaatst het stel zich

een aantal malen in het territorium van het vrouwtje

en paren het regelmatig. Na afloop van de

paarperiode gaan de dieren uit elkaar.

In Siberië zijn de territoria zo uitgestrekt, dat

mannetjes en vrouwtjes elkaar slechts zelden

ontmoeten. Als gevolg hiervan is het geboortecijfer

erg laag.

Plaats/bouw van nest : het nest ligt op een beschutte plek onder een

omgevallen boom of tussen struiken en/of rotsen. Het

wordt bekleed met bladeren en gras.

Draagtijd : 98 - 110 dagen

Plaats/tijd van geboorte : de jongen worden in april - mei geboren.

Worpgrootte : gemiddeld twee. In vrijheid maximaal vijf, in

gevangenschap maximaal zeven.



Aantal worpen : één worp per 2,5 jaar
Jongen

- geboortegewicht : 785 -1500 gram

- geboortelengte : ± 45 cm inclusief staart

- ogen open/dicht : de ogen gaan na 6 tot 14 dagen open

- oren open/dicht : open

- beharing : behaard

- uiterlijk : de jongen zien er net zo uit als hun ouders, alleen zijn

de strepen meer grijsbruin van kleur.



Zoogtijd : zes maanden

Zelfstandig : na twee tot drie jaar

Geslachtsrijp : mannetjes zijn op een leeftijd van vier tot vijf

geslachtsrijp, vrouwtjes met drie tot vier jaar.



Overig : na 14 dagen bezit het jong een melkgebit, op

éénjarige leeftijd heeft het zijn vaste gebit.



Leefwijze

Sociale structuur : tijgers leiden een solitair bestaan (behalve in de

paartijd). Het territorium van een mannetje kan

wel 900 km² groot zijn. Het wordt duidelijk afgebakend

m.b.v. krab- en geursporen. Regelmatige controle van

het gebied is, naast jagen en rusten, de belangrijkste

activiteit. Het territorium van een vrouwtje is kleiner,

tot 250 km². Het territorium van een mannetje kan dat

van meerdere vrouwtjes omvatten. Ontmoetingen met

soortgenoten, buiten de paartijd, zijn gemoedelijk van

aard. Soms betwisten dieren elkaar een prooi.



Voedsel : edelherten, sikaherten, saiga antilopen, wilde

zwijnen, elanden, lynxen, beren. Bij gebrek aan beter

jaagt de tijger ook op klein wild. Een volwassen dier

heeft per dag minstens tien kg vlees nodig.



Jachttechniek : de tijger heeft een goed camouflerende

vachttekening. Daar maakt het dier op jacht naar

prooien ook duidelijk gebruik van. Zijn techniek

bestaat uit het besluipen en met korte sprong

overmeesteren van een prooi. Vaak wordt het

slachtoffer van de zijkant of achterkant benaderd om

slaande hoeven en geweien te ontwijken. De prooi

wordt met de voorpoten gegrepen en met een beet in

de nek of keel gedood.

Gebit : gebitsformule: I: 3/3; C: 1/1; PM: 2/2; M: 1/1 = 28.

Activiteit : 80% van de tijd wordt slapend doorgebracht. De

ochtend en de avondschemering worden gebruikt

voor vachtverzorging door middel van een bad. De

jacht vindt plaats in de avond en nacht.



Overwintering : de Amurtijger is de enige tijger die een vetlaag

aanlegt.


Communicatie : contacten tussen soortgenoten komen tot stand

d.m.v. geursporen, geluiden (brullen, blazen,

miauwen, grommen, snorren) en krabsporen.

Zintuigen : gezicht, reuk en gehoor zijn uitstekend ontwikkeld.

Tijgers hebben, net als andere katachtigen,

een speciale laag in hun ogen, het Tapetum lucidum.

Dit is een laag achter het netvlies die licht

weerspiegelt, waardoor de zintuigcellen nog een keer

geprikkeld worden. Katachtigen kunnen zodoende in

de schemer en het donker nog goed zien. Wij kunnen

de aanwezigheid van deze laag opmerken: de ogen

van katachtigen lichten in het donker als het ware op,

als er licht in schijnt!



Verspreiding

Habitat : Siberische tijgers zijn te vinden in gemengde bossen,

zowel in vlak als in bergachtig gebied.



Woongebied : het stromingsgebied van de Amur en de Oessoeri in

het uiterste Oosten van Rusland (Siberië) en Noord-

China.

Natuurlijke vijanden : de tijger heeft geen vijanden in de natuur. Zijn

grootste vijand is de mens.



Overig

Maximale leeftijd : gemiddeld 16 tot 18 jaar, maximaal 26 jaar.

Bedreiging : de Amurtijger wordt met uitsterven bedreigd, er leven

nog ± 400 individuen in het wild. De diersoort wordt

bedreigd door intensieve stroperij i.v.m. de vacht,

maar ook met vele andere “tijgeronderdelen” die

gebruikt worden voor de produktie van medicijnen.

Verder staat het leefgebied onder zware druk (door

kap van bossen) en treedt er steeds meer

versnippering van leefgebieden op, waardoor

tijgerpopulaties geen contact meer met elkaar

hebben, wat weer inteelt tot gevolg heeft.



Bescherming : de soort staat in de IUCN Red List of Threatened

Animals genoteerd in Lijst I als Critically Endangered.

De Amurtijger is een zg. EEP-dier. EEP is een

fokprogramma voor en door dierentuinen.

Momenteel bestaan er zg. anti-stroperij-brigades

(AMBA), gesteund door diverse organisaties (o.a.

Global Survival Network, Stichting Tigris en ook

Ouwehands Dierenpark en Blijdorp).



Bijzonderheden : aan de onderzijde van de schedel bevindt zich het

Tongbeen, bij de ingang van de luchtpijp ter hoogte

van het strottenhoofd. Het dient als beweeglijk

bevestigingspunt van de tongspieren. Het heeft de

vorm van een omgebogen H, waarbij de dwarsstreep

laag is geplaatst. Het tongbeen is bij de kleine katten

samengesteld uit 11 kleine, met elkaar vergroeide

botjes. Het zorgt ervoor dat ze kunnen snorren en

spinnen. Bij het geslacht Panthera ontbreekt één

onderdeel aan elke poot van de H, dit is vervangen

door een elastisch ligament en is beweeglijk.

Daardoor kunnen deze katten brullen en de kleine

katten niet.

Katachtigen kunnen hun nagels intrekken. Bij een dier

in rust wordt het laatste teenkootje, dat de nagel

draagt, door twee pezen omhoog getrokken. De

nagels liggen dan in de nagelschede en zijn

onzichtbaar. Zodra het dier in actie komt, wordt het

teenkootje met de nagel omlaag getrokken door een

buigspier aan de onderzijde. De nagelschedes van

cheetah en platkopkat zijn veel korter dan die van de

andere katten. Vandaar dat de ingetrokken nagels



van deze soorten toch zichtbaar blijven.

Ouwehands Dierenpark, Postbus 9, 3910 AA, Rhenen

Tel: 0317 650 200, fax: 0317 613 727, E-mail: info@ouwehand.nl


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка