Дадатак 3 Метадычнае кіраўніцтва




Дата канвертавання16.05.2016
Памер71.36 Kb.
Дадатак 3

Метадычнае кіраўніцтва

па складанню тэматычных прапаноў («дарожных карт») для іх абмеркавання на Канферэнцыі Нацыянальнага Форума грамадзянскай супольнасці: Дарожная карта Ўсходняга партнёрства для Беларусі



5-6 ліпеня 2010 г., Менск

АГУЛЬНЫЯ ПАЛАЖЭННІ

Дадзенае метадычнае кіраўніцтва носіць рэкамендацыйны характар і накіравана на аказанне дапамогі ў распрацоўцы змястоўных прапаноў у фармаце "дарожных карт". Экспертныя групы і арганізацыі грамадзянскай супольнасці могуць скарыстацца кіраўніцтвам або прапанаваць свой (з іх пункта гледжання больш рэлевантны) фармат прапаноў. Усё дасланыя да 20 чэрвеня прапановы пройдуць вонкавае рэцэнзаванне іншымі экспертнымі групамі і пры наяўнасці магчымасці будуць абмеркаваны на тэматычных круглых сталах.


Метадычнае кіраўніцтва заснавана на палажэннях Канцэпцыі далейшага развіцця Форума грамадзянскай супольнасці Ўсходняга партнёрстваi. Канцэпцыя прапаноўвае, што галоўным аб'ектам увагі і развіцця для ФГС з'яўляецца змест і форма прадстаўлення пазіцыі грамадзянскай супольнасці пасродкам рэгулярнага вынясення ацэнкі і кваліфікацыі прасоўвання (поспехаў і няўдач) як у цэлым праграмы Ўсходняга партнёрства, так і кожнай асобнай краіны адносна мэт праграмы і тэматычных прыярытэтаў. Мэтай бліжэйшага этапу развіцця ФГС з'яўляецца стварэнне механізмаў уключэння грамадзянскай супольнасці ў азначэнне "парадку дня" альбо "дарожнай карты" разгортвання ініцыятывы Ўсходняга партнёрства.

У якасці прататыпа такой ацэнкі і маніторынгу можа служыць Метад адкрытай каардынацыі (МАК)ii, які практыкуецца ў ЕС і паказаў сваю эфектыўнасць як спосаб узгодненага руху розных суб'ектаў да агульных сацыяльных і палітычных стандартаў і арыенціраў без уніфікацыі.

Што такое метАд АДкрытАй кААрдЫнацЫІ?

Сутнасць метаду заключаецца ў тым, каб рэгуляваць і накіроўваць рух у рашэнні агульных сацыяльных і палітычных праблем (беспрацоўе, пераадоленне беднасці, гарманізацыя адукацыйных сістэм і інш.) не цвёрдымі, цэнтралізаванымі патрабаваннямі, а праз стварэнне агульнай сістэмы маніторынгу. Метад уключае ў сябе шэраг працэдур:




  1. Вызначаюцца агульныя для ўсіх краін рамачныя прынцыпы, мэты і стратэгіі праграм па пераадоленні той альбо іншай праблемы.

  2. Распрацоўваюцца і сцвярджаюцца якасныя і колькасныя індыкатары, адаптаваныя да спецыфікі дзяржаў-удзельнікаў. Гэтыя індыкатары дазваляюць параўноўваць краіны паміж сабой і ацэньваць прасоўванне кожнай з краін да агульных арыенціраў.

  3. Праводзяцца даследаванні і экспертызы (дзяржаўныя і незалежныя) стану спраў у пазначанай сферы па наяўных індыкатарах. Ацэньваецца агульнае і індывідуальнае прасоўванне па праграме. Вызначаюцца перадавыя і адсталыя па пэўнай праблеме краіны, выяўляюцца лепшыя практыкі.

  4. На аснове такога роду агульных даследаванняў і ацэнак выяўляюцца "месцы" адставанняў альбо праблем для кожнай з краін. Складаюцца "дарожныя карты" і рэкамендацыі для кожнай з краін на наступны перыяд. Гэтыя рэкамендацыі прапаноўваюцца нацыянальным урадам для іх адаптацыі да нацыянальных праграм дзеянняў.

  5. Па сканчэнні перыяду рэалізацыі нацыянальных праграм (звычайна раз у год) праводзяцца даследаванні і складаюцца справаздачы па кожнай з краін. Параўнальныя справаздачы прад'яўляюцца публічна і распаўсюджваюцца праз СМІ, што стварае "грамадскі" кантроль або кантроль грамадскай думкай.

  6. На аснове атрыманых ацэнак зноў выпрацоўваюцца "дарожныя карты" для нацыянальных праграм, якія ўлічваюць індывідуальнае прасоўванне ў рамках агульнай праграмы і агульных мэт.

Метад адкрытай каардынацыі:



  • Рэалізуе "мяккае" кіраванне (праз праграмны маніторынг), заснаванае не на санкцыях, а на экспертных аглядах і апісанні лепшых практык і публічнасці.

  • Дазваляе кожнай краіне вырашаць свае найбольш актуальныя праблемы і рухацца ў адпаведнасці з уласнай спецыфікай, не ўніфікуе сітуацыю і дзеянні.

  • Дае магчымасць шырокага і адчыненага ўдзелу ў фармаванні і асэнсаванні як накірунку руху, так і яго вынікаў.

Наступны Форум грамадзянскага грамадства можа стаць месцам прад'яўлення змястоўных прапаноў ("дарожных карт") і маніторынгавых адзнак па асобных тэматычных пытаннях на аснове Метаду адчыненай каардынацыі.



Як можА выглядАЦь «дАрожная карта»?

"Дарожныя карты" - гэта адзін з метадаў праграмавання развіцця. Пасродкам "дарожных карт" фармуюцца ўяўленні аб пакрокавым развіцці сацыяльных, палітычных, эканамічных, тэхналагічных, вытворчых і т.п. сістэм. Пабудову дарожных карт называюць картаваннем, а сістэмы, развіццё якіх прадстаўляецца ў фармаце карт - аб'ектамі картавання. "Дарожнае картаванне ўвязвае паміж сабой бачанне, стратэгію і план развіцця аб'екта і выбудоўвае ў часе асноўныя крокі гэтага працэсу па прынцыпе "мінулае - сучаснасць - будучыня". Дарожныя карты дазваляюць праглядаць не толькі верагодныя сцэнары, але і іх патэнцыйную рэнтабельнасць, а таксама выбіраць аптымальныя шляхі з пункта гледжання рэсурсавай затратности і эканамічнай эфектыўнасці".iii "Дарожныя карты" уяўляюць сабой адзін з гнуткіх метадаў кіравання, гэта значыць, што яны могуць пераладжвацца і карэктавацца па ходзе іх рэалізацыі.


У агульным выглядзе "дарожныя карты" увязваюць паміж сабой:



  1. Уяўленні аб жаданай будучыні. Гэтыя ўяўленні як правіла выглядаюць не як цвёрда вызначаны фінальны далягляд, але як сетка арыенціраў, якая задае адкрыты варыянт будучыні.

  2. Апісанне пачатковага стану сістэмы (аналіз сітуацыі).

  3. Стратэгіі (планы, сцэнары) пераходу да жаданай будучыні.

  4. Праблемы і перашкоды ў рэалізацыі перспектыўных стратэгій (планаў, сцэнараў), магчымыя шляхі іх пераадолення.

  5. Тэхніка-эканамічнае абгрунтаванне сцэнара (альтэрнатыўных сцэнараў).

  6. Вымерныя крытэры і індыкатары адзнакі прасоўвання да жаданай будучыні.

Такім чынам, вынікам картавання можа быць план-сцэнар развіцця аб'екта з улікам альтэрнатыўных шляхоў і магчымых праблем і перашкод у рэалізацыі.

"Дарожныя карты" нацэленыя на інфармацыйную падтрымку працэсу прыняцця кіраўнічых рашэнняў па развіцці аб'екта картавання, г.зн. яны павінны мець выразнага адрасата, для якога і будуецца "карта". Такім чынам, аналіз сітуацыі - гэта не проста прадстаўленне сітуацыі, але прадстаўленне сітуацыі адрасата, будучыня - гэтае магчымая будучыня адрасата, а стратэгія - гэта пакрокавы план дзеянняў адрасата.
Як БУДУЕЦЦА дАрожная карта?

Для пабудовы "дарожнай карты" можна скарыстацца наступным алгарытмам працы:


1. Вызначэнне тэматычнага прыярытэту (аб'екта) картавання.

Якая з тэматычных платформаў Усходняга партнёрства пападае ў фокус увагі "дарожнай карты"? На рашэнне якой з ключавых задач платформы накіравана "дарожная карта"? На чым заснаваны выбар менавіта такіх прыярытэтаў? Каму адрасавана "дарожная карта", якімі гульцамі яна будзе выконвацца?

2. Вызначэнне мэтавых прыярытэтаў.

На дасягненне якіх мэт (рамачных арыенціраў) накіравана "дарожная карта"? Якім чынам гэтыя мэты і арыенціры спрыяюць дасягненню ключавых задач платформы і мэт ініцыятывы Ўсходняга партнёрства? Якім дакументам (нормам) адпавядаюць (да чаго апелююць) вызначаныя мэты (рамачныя арыенціры)?

3. Вызначэнне крытэраў і індыкатараў.

Якія крытэры і індыкатары могуць быць ужыты (ужываюцца) для ацэнкі актуальнага стану аб'екта для прасторы ЕС, краін (рэгіёна) Усходняга партнёрства, Беларусі? Якія крытэры і індыкатары могуць адлюстроўваць ступень прасоўвання (аддалення) Беларусі (краін Усходняга партнёрства) да прасторы ЕС падчас рэалізацыі "дарожнай карты"? Якая сетка крытэраў і індыкатараў можа быць прапанаваная? Якія спосабы колькаснага і якаснага вымярэння пазначаных крытэраў і індыкатараў?

4. Аналіз сітуацыі (робіцца на аснове прапанаванай сеткі крытэраў і індыкатараў).

Які стан аб'екта (сферы дзейнасці) у актуальны момант? Што гэта значыць, або якія выклікі, задачы, перашкоды гэтая сітуацыя нясе для адрасата (суб'екта рэалізацыі) "дарожнай карты"?

5. Вызначэнне стратэгій дасягнення мэт.

Якая стратэгія (сцэнар) дзеянняў (альтэрнатыўныя стратэгіі / сцэнары) можа быць прапанавана для прасоўвання ў накірунку дасягнення мэт з улікам актуальнай сітуацыі? Што можа быць першымі стратэгічнымі крокамі? Якія наступныя дзеянні?

6. Вызначэнне праблем і перашкод.

Якія праблемы і перашкоды існуюць у рэалізацыі стратэгій (сцэнараў)? Якія магчымыя механізмы іх пераадолення?

7. Тэхніка-эканамічнае абгрунтаванне.

Якія неабходныя рэсурсы для рэалізацыі стратэгій (сцэнараў)? Якіх рэсурсаў няма ў наяўнасці? Якія ёсць спосабы іх мабілізацыі або замены?

Прадстаўленне "дарожных карт" можа суправаджацца прыкладаннем разлікаў эканамічнай эфектыўнасці, рэсурсавых карт, графічных схем, часавых графікаў рэалізацыі стратэгій (сцэнараў).



ЗаключЭННе

Спадзяемся, што дадзенае кіраўніцтва дапаможа зрабіць вашу працу больш эфектыўнай. Аргкамітэт Канферэнцыі Нацыянальнага Форума грамадзянскай супольнасці: "Дарожная карта Ўсходняга партнёрства для Беларусі" прапануе магчымасць усім зацікаўленым арганізацыям і незалежным экспертным групам да 10 чэрвеня 2010 г. звярнуцца да яго за любымі неабходнымі метадычнымі кансультацыямі па фармаце складання "дарожных карт".




Кантактная інфармацыя:


Па ўсіх пытаннях, што вас цікавяць, просім звязвацца з каардынатарам Тэхнічнай групы Арганізацыйнага камітэта Галінай Чарапок, Эл.пошта: csfbelarus@gmail.com
Тэл./факс (017) 2454118; маб. (029) 3105024 (пн.-пт., з 10:00 до 18:00)


Усю інфармацыю аб Канферэнцыі можна таксама знайсці на сайце EUROBELARUS.INFO

З павагай,


Аргкамітэт канферэнцы

i Концепция дальнейшего развития Форума гражданского общества Восточного партнерства // http://eurobelarus.info/content/view/3870/53/

ii Open method of coordination // http://europa.eu/scadplus/glossary/open_method_coordination_en.htm

iii Что такое дорожная карта // http://www.strf.ru/innovation.aspx?CatalogId=223&d_no=20108


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка