Беларускі дзяржаўны універсітэт геаграфічны факультэт кафедра агульнага землязнаўства




старонка2/8
Дата канвертавання14.03.2016
Памер1.53 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8

У 9 гадзін раніцы тэмпература паветра t1, пругкасць вадзяной пары е1. Да 15 гадзін тэмпература павышаецца да t2, а пругкасць вадзяной пары да е2. Як і на колькі змяняецца за гэты час адносная вільготнасць паветра ƒ?

№ варыянта

t1, ºС

е1, гПа

t2, ºС

е2, гПа

№ варыянта

t1, ºС

е1, гПа

t2, ºС

е2, гПа

0

2¸3

3¸8

7¸3

4¸8

10

14¸7

9¸9

17¸9

10¸9

1

3¸2

3¸9

8¸2

4¸9

11

15¸6

10¸2

18¸8

11¸3

2

4¸1

4¸1

9¸4

5¸2

12

14¸5

11¸3

17¸9

12¸4

3

4¸9

4¸4

9¸9

5¸4

13

15¸4

12¸4

21¸2

13¸5

4

5¸8

3¸2

11¸8

4¸4

14

16¸3

15¸5

22¸4

16¸6

5

6¸7

5¸3

12¸6

6¸8

15

17¸2

16¸6

23¸6

17¸7

6

7¸6

6¸4

13¸8

7¸8

16

18¸1

16¸8

24¸5

17¸9

7

9¸5

7¸5

15¸5

8¸9

17

19¸0

17¸2

25¸7

18¸4

8

10¸9

7¸8

16¸6

9¸9

18

20¸4

15¸1

26¸9

16¸3

9

12¸8

7¸9

18¸7

10¸1




-

-

-

-



Метадычныя ўказанні да дадатка 3
Што такое адносная вільготнасць? Што такое пругкасць вадзяной пары (парцыяльны ціск)? Што такое максімальная пругкасць вадзяной пары (пругкасць насычэння)?

Максімальная пругкасць вадзяной пары адшукваецца для t1 і t2 у дадатку 10. Пасля чаго разлічваецца адносная вільготнасць f для гэтых тэмператур і для е1 і е2 па формуле:


ƒ = 100%
У якой залежнасці ад тэмпературы знаходзяцца пругкасць вадзяной пары і адносная вільготнасць? Як яны змяняюцца на працягу сутак і года? Якімі яшчэ велічынямі характарызуецца вільготнасць паветра?

Дадатак 4

Вызначыць па формуле Бугера велічыню інтэнсіўнасці сонечнай радыяцыі Sm, калі вышыня сонца ºh, каэфіцыент празрыстасці p, а маса атмасферы m.

№ варыянта

S1, кВт/м²

ºh

m

№ варыянта

S1, кВт/м²

ºh

m

0

1¸300

0

34¸40

9

1¸261

45

1,43

1

1¸298

1

25¸96

10

1¸252

50

1,30

2

1¸296

3

15¸36

11

1¸243

55

1,23

3

1¸294

5

10¸40

12

1¸234

60

1,15

4

1¸292

10

5¸60

13

1¸245

65

1,10

5

1¸290

20

2¸90

14

1¸236

70

1,06

6

1¸285

30

2¸00

15

1¸225

75

1,04

7

1¸280

35

1¸78

16

1¸214

80

1,02

8

1¸270

40

1¸55

17

1¸203

85

1,01

-

-

-

-

18

1¸192

90

1,00


Метадычныя ўказанні да дадатка 4
Закон аслаблення сонечнай радыяцыі ў атмасферы адлюстроўвае формула Бугера:
Sm = Sо pm,
дзе pкаэфіцыент празрыстасці атмасферы, які паказвае тую частку S1, узятую ад сонечнай пастаяннай Sо, што даходзіць да зямной паверхні пры знаходжанні Сонца ў зеніце (m = 1):
р =,
дзе S1 – прамая сонечная радыяцыя каля паверхні зямлі пасля праходжання сонечнымі прамнямі адной масы атмасферы m. Маса атмасферы m = 1, калі Сонца знаходзіцца ў зеніце.

Sо – сонечная пастаянная, або інтэнсіўнасць сонечнай радыяцыі на верхняй мяжы зямной атмасферы. Яна роўная Sо = 1,367 кВт/м².

Сонечная радыяцыя якая праходзіць праз атмасферу, аслабляецца за кошт адбіцця, паглынання і рассеяння паветрам і цвёрдымі часцінкамі (аэразолей). Аслабленне радыяцыі залежыць таксама ад працягласці шляху, які пераадольваюць сонечныя промні ў атмасферы, што накіроўваюцца да зямной паверхні. Калі Сонца знаходзіцца ў зеніце, яго промні праходзяць найбольш кароткі шлях. Гэты шлях умоўна прымаецца за адзінку m = 1.



Дадатак 5

На метэаралагічнай станцыі, вышыня якой Н, ціск паветра роўны р, а тэмпература роўная t, прывесці ціск да ўзроўню мора

№ варыянта

Н, м

р, гПа

t, ºС

№ варыянта

Н, м

р, гПа

t, ºС

0

150

1010

15¸6

10

290

988

2¸4

1

120

1016

14¸7

11

310

986

3¸4

2

140

1008

14¸9

12

330

984

3¸8

3

170

1002

16¸8

13

350

982

4¸6

4

180

996

17¸1

14

370

980

8¸8

5

200

998

18¸2

15

390

978

5¸3

6

220

996

19¸1

16

410

976

11¸8

7

240

994

20¸3

17

430

974

12¸3

8

260

992

20¸8

18

450

972

13¸4

9

280

990

19¸9

-

-

-

-



Метадычныя ўказанні да дадатка 5
Каб прывесці ціск да ўзроўню мора, трэба вылічыць барычную ступень h па формуле:
h = (1+ α t),
дзе hбарычная ступень, м; р – ціск паветра на вышыні метэаралагічнай станцыі, гПа; t – сярэдняя тэмпература паміж тэмпературамі на вышыні Н і тэмпературай на ўзроўню мора. Апошняя тэмпература разлічваецца зыходзячы з вертыкальнага тэмпературнага градыента, які роўны 0,6 º/100 м; α – каэфіцыент цеплавога расшырэння газаў; α = 1/273 ≈ 0,004.

Барычная ступень паказвае на колькі метраў трэба падняцца ці апусціцца, каб ціск змяніўся на адзінку: 1 мб, 1мм рт. сл., 1 гПа



Што такое барычны градыент? Як яго вызначыць? Чаму патрэбна прыводзіць ціск да ўзроўню мора?

Дадатак 6

Пасля захаду сонца адносная вільготнасць складае ƒ, а тэмпература t. Да якой тэмпературы павінна ахалоджвацца падсцільная паверхня, каб на ёй утварыліся прадукты кандэнсацыі? Што пры гэтым узнікне – раса ці іней?

№ варыянта

ƒ¸%

t¸ºC

№ варыянта

ƒ¸%

t¸ºC

0

90

18¸5

10

45

16¸5

1

95

18¸6

11

40

14¸4

2

85

18¸4

12

45

13¸4

3

80

18¸2

13

50

12¸2

4

75

18¸0

14

60

10¸6

5

70

17¸8

15

70

8¸8

6

65

17¸6

16

80

6¸8

7

60

17¸4

17

85

6¸1

8

55

17¸2

18

90

5¸2

9

50

17¸0

-

-

-


Метадычныя ўказанні да дадатка 6
У якіх выпадках ідзе працэс кандэнсацыі? Якімі велічынямі характэрызуецца вільготнасць паветра?

Што такое пункт расы, пругкасць вадзяной пары, пругкасць насычэння?

Калі вядома тэмпература t, то пругкасць насычэння Е бярэцца з дадатку 10. Потым па формуле адноснай вільготнасці ƒ = е/Е*100 % вылічваецца фактычная пругкасць вадзяной пары е, якая можа стаць пругкасцю насычэння, какі панізіцца тэмпература да пункта расы. У гэтым выпадку па значэнні е знаходзім пункт расы td з дадатку 10.

Пры гэтай тэмпературы пачнецца кандэнсацыя. Калі тэмпература дадатная, то на паверхні зямлі ўзнікне раса, а калі тэмпература адмоўная – утварыцца іней.




Дадатак 7

Маса ненасычанага паветра, якое мае тэмпературу t, а адносную вільготнасць ƒ, падымаецца ўверх па схілу гары і адыябатычна ахалоджваецца (вышыня гары Н). Вызначыць тэмпературу і адносную вільготнасць каля падножжа супрацьлеглага схілу гары, калі велічыня вільгацеадыябатычнага градыента γва.



№ варыянта

t, ºC

ƒ, %

Н, м

γва ºC/100м

№ варыянта

t, ºC

ƒ, %

Н, м

γва ºC/100м

0

6¸1

70

1800

0¸4

10

18¸2

62

2800

0¸3

1

7¸0

80

1900

0¸4

11

17¸4

65

2900

0¸3

2

8¸2

90

2000

0¸5

12

16¸1

68

3000

0¸4

3

9¸3

75

2100

0¸5

13

15¸3

70

3100

0¸4

4

10¸4

85

2200

0¸6

14

19¸0

76

3200

0¸5

5

11¸7

95

2300

0¸6

15

20¸6

78

3300

0¸6

6

12¸3

60

2400

0¸7

16

17¸2

80

3400

0¸6

7

14¸5

50

2500

0¸7

17

15¸8

83

3500

0¸7

8

18¸7

55

2600

0¸8

18

13¸9

87

3600

0¸7

9

16¸2

58

2700

0¸8


















Метадычныя ўказанні да дадатка 7
Што такое адыябатычныя працэсы (суха-, вільгаце-, псеўда-)? Якімі характарыстыкамі вызначаецца вільготнасць паветра? Што такое суха-, і вільгацеадыябатычны градыенты?

Для рашэння задачы вызначаецца максімальная пругкасць вадзяной пары для тэмпературы t (дадатак 10). Па формуле адноснай вільготнасці разлічваецца фактычная пругкасць е. Для гэтай пругкасці знаходзіцца тэмпература пункта расы (дадатак 10). Затым знаходзіцца вышыня h у м, на якой пачнецца кандэнсацыя, па формуле:


h = (ttd) 100.
Вышыня h называецца ўзроўнем кандэнсацыі. Вышэй узроўня кандэнсацыі будзе ісці вільгацеадыябатычны працэс. Тэмпература на вяршыне гары разлічваецца па формуле:

Для гэтай тэмпературы з дадатка 10 бярэцца пругкасць насычэння. Пасля перавальвання вяршыні гары і апускання па супрацьлегламу схілу ў паветры будзе праходзіць сухаадыябатычны працэс.

Вызначаецца максімальная пругкасць насычэння каля падножжа гары і разлічваецца адносная вільготнасць. Растлумачыць з’яву фёну.


Дадатак 8
1   2   3   4   5   6   7   8


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка