Аддзел культуры Смалявіцкага райвыканкома Раённы арганізацыйна-метадычны цэнтр




Дата канвертавання30.04.2016
Памер290.21 Kb.


Аддзел культуры Смалявіцкага райвыканкома

Раённы арганізацыйна-метадычны цэнтр








2011г.

п.Усяж СДК

Паважаныя калегі!

Вы трымаеце ў руках зборнік гульнёвых праграм з ІV раённага свята-конкурса гульні і гумару “Смалявіцкія пацехі”.

Цікавая гульня, як вядома, аб’ядноўвае, актывізуе публіку, спрыяе нязмушаным паводзінам удзельнікаў, раскрыццю іх творчых здольнасцей, дасціпнасці, пачуцця гумару. Ўвогуле яна стварае добры настрой і ў гледачоў. Нішто так не дапамагае засвойваць здабыткі культуры свайго народа, яго менталітэт, як уваходжанне ва ўмоўныя рэаліі даўніны, выкананне традыцыйных абрадаў і звычаяў, песень, танцаў, тагачасных гульняў.

Выкарыстанне народнай творчасці спалучаецца з аўтарскай інтэрпрэтацыяй у падачы матэрыялу. Таму у сцэнарыях можна заўважыць змяшчэнне сэнсаў і акцэнтаў, вынаходлівасць у выкарыстанні прыёмаў узаемадзеяння з публікай, аздабленне трапнымі аўтарскімі выразамі і жартамі.

У выніку разам з пазнавальным значэннем з пункту гледжання этналогіі, прапанаваныя сцэнарыі ўяўляюць асаблівую цікавасць для практыкаў культурна-дасугавай дзейнасці. Усе сцэнарныя распрацоўкі ўвасабляліся на практыцы ў гульнёвых гуртах на сцэнічных і гульнёвых пляцоўках.

В.І.Барысенка

дырэктар раённага

арганізацыйна-метадычнага цэнтра

Гульнёвая праграма

«Жартоўная сустрэча»

(Сымон вязе Параску на калясцы, Параска брэша на Сымона)

Параска: А Божа ж мой! Куды ты мяне прывёз? Каб цябе пранцы! Стой,- табе кажу, хоць у людзей спытаю дзе мы i куды трапiлi?

Людзi, даражэнькия, дзе ж гэта мы? (Адказ)



Параска: А-а, дык добра тады. Дзякуй Богу, туды прыехали. Трэба было ехать са сваiмi «Маладзiчкамi». Дык не! На машыне, кажа, паедзем. А тая машына стала колам у чыстым полi. Добра што нейкi гаспадар каляску даў. А дзе ж мае «Маладзiчкi», не бачылi iх тут?

Людзi: Не, не бачылi!

Параска: Вы, мабыть, не ведаеце, хто такiя «Маладзiчкi». Увесь раён iх ужо ведае.

(Пад музыку выходзяць «Маладзiчкi)

Параска: А вось i яны. Ну, будзем знаёмiцца.

Гучыць песня «Давайце пазнаёмiмся» - 1 куплет

Наталля: Ну, вось нас вы ведаеце! Цяпер хочацца пазнаёмiцца з вамi.

Сымон: Ну, дык пайду я знаёмiцца.

(Iдзе i з кожным за руку знаёмiцца)

Марына: Ой! Цi бачылi вы яго? Ты гэтак да вечара будзем знаёмiцца.

Параска: А ну, даражэнькiя, хто мацней назаве сваё iмя, той атрымае падарунак.

Iдзе гульня «Назавi iмя»

Параска: Як i абяцала вам падарунак – пацалунак.

Параска: Ну вось i добра. А паглядзiце на маiх «Маладзiчак». К вам на сустрэчу збiралiся, так прыгожа апраналiся, нават чаравiчкi новыя пакуплялi. Я бачу сярод вас ёсць таксама жанчыны у чаравiчках i нават на высокiх абцасах. Сымонка iдзi прыглядзiся да жанчын, у каго самыя вялiкiя абцасы.

(Сымон выводзiць жанчыну)

Люба: Ой! Якую прыгажуню вядзе.

(Гучыць песня «Чаравiчкi» - 1 куплет.)

Наталля: Дзякуй за спрытны танец i за гэта вам адзнака.

(Уручаецца лента «Уладальнiца высокiх абцасау»)

Наталля: Ой, а колькi ж тут мужчын, ды усе такiя статныя, прыгожыя.

Клаудзiя: I то прауда, мне вунь той дужа прыглянууся.

Люда: А мне вунь той, вусаценькi.

Параска: Ой, сарокi! Ой, сарокi! У нас незамужнiя дзеукi ёсць, можа тут iх i прыстроiм. Пачакайце, я зараз.

(Вядзе дзяучыну, яна рагоча)

Параска: Ды сцiхнi ты, рагочаш. Глянь колькi тут жанiхоу, выбiрай любога.

Наталля: Што ты прыдумала! Тут жа усе iнтэлiгентныя, а ёй трэба муж каб кароў даiу, курэй шчупау.

Параска: Дурная ты, тут жа ўсе вясковыя мужчыны. Усё ўмеюць па гаспадарцы, i курэй шчупаць таксама.

(Гульня «Курашчупы».)

Параска: Ну! А я што казала! Якiя спрытныя. Тут мужчыны не толькi курэй шчупаюць, але i яйкi насiць умеюць.

Клава: Во дзiва! Яйкi ўсе мужчыны умеюць насiць.

Параска: Вось мы зараз i праверым. Маладзiчкi, вядзiце мужчынаў сюды.

(Гульня: «Перанясi яйка».)

Кацярына: Сябровачкi мае, Маладзiчкi, нешта я зусiм разгубiлася.

Марына: Дык можа паглядзiш, як мужчынкi танчыць будуць, танцора i выберыш.

(Маладзiчкi запрашаюць мужчын на танец).

Кацярына: Выбрала, выбрала! Вось гэтага выбрала!

Параска: Ну вось i добра, адну прыстроiла. Запомнi яго добра, як будзем да дому ад ’язжаць, забярэш.

Люда: Ой, i я сабе выберу.

Люба: А што? Я сабе таксама выберу.

Марына: была не была i я пайду.

Iванауна: Можа i мне якi дзядок знойдзецца.

Наталля: Куды, куды! О шэльмы, мужыкi дома сядзяць, а яны тут пер’е распушылi.

Параска: А мужчынкi i сапрауды што трэба. Што з iмi рабiць?

Наталля: Гуляць канешне, гуляць. Даражэнькiя, зараз мы будзем частаваць вас цукеркамi. Ды не проста частаваць. Мы вам цукеркi, а вы нам сказ.

1) Якое цудоунае свята!

2) На свеце вельмi весела!

(Гульня)

Параска: гэта ж я толькi адну сяброуку прыстроiла, а пра другую забылася, за хлопцаў узялася.

(Вядзе другую дзяучыну, яна стала як укопаная i стаiць)

Параска: Чаго, чаго ты стаiш, як укопаная? Табе што мову адняло?

(штуркае яе у бок, тая падае)

Параска: А Божа ж мой, чаго цябе? Людзi падумаюць нейкую хворую сватаю.

(Падымае дзяучыну)

Жана: (Крычыць) А мой ты, саколiк!

(Падыходзiць, бярэ мужчыну).

Люба: Каго ты выбрала, дурнiца! Ну каго ты выбрала. Як так дык балбатуха, а тут дык язык праглынула.

Жана: Ой, хачу я, людзi, замуж.Ой, як замуж я хачу…

Люда: Можа другога якога выберыш. Ён жа нiчога рабiць не умее.

Жана: Не трэба мне, каб ён працу рабiу. Ён мне песнi спяваць будзе. Гарманiст, зайграй што-небудзь вясёленькае.

(Гарманiст iграе, ён маучыць)

Люда: Ага, заспявае ён табе, дачакаешся.

Жана: Ну i што! Я i сама спяваць умею, а «Маладзiчкi» мне дапамогуць.

Песня «Маладзiчкi»

(Выходзiць Сымон, нясе рыбiну)

Параска: Дзе гэта ты да гэтуль швэндауся? Нiяк на рыбалку хадзiу.

Наталля: Смешны нейкi чалавек. У людзей свята, а ён на рыбе сядзеў.

Сымон: I не кажы, схадзiў дарма. Адну рыбiну злавiў (паказвае).

Клава: Ой, дык рыбiна нейкая цiкавая.

Голас рыбiны: Адпусцi мяне, Сымонка. Тры жаданнi выканаю.

(Сымон кiдае рыбiну, хрысцiцца)

Параска: Чаго цябе? Не бачыш, рыбiна чароўная, кажа жаданнi выканае.

Сымон: Ды iдзi ты, баба, не дуры галаву.

Параска: Ну глядзi, што зараз будзе. Хачу, каб мяне малады хлопец пацалавау.

(Хлопец цалуе Параску)

Сымон: (Адбiрае рыбiну). Дай сюды! Хачу, каб дзеўкi на руках насiлi.

(Дзеукi нясуць Сымона)

Параска: Дзеўкi, куды Сымона панеслi, яшчэ адно жаданне засталося.

Сымон: А загадаю , каб усе - усе былi здаровыя, калi усе здаровыя, дык i вясёлыя.

(Зайграла вясёлая мызыка. Удзельнiкi пакiдаюць сцэну)

п.Усяж СДК, 2011г.

Свята зойдзе ў хату
Суседка 1: Хлопцы, дзеўкі, мамы, таты,

Вас вітаем ўсіх са святам!



Суседка 2: Сення хай у кожну хату

Прыйдзе радасць, прыйдзе свята!



Суседка 3: Ну, а мы, у свой чарод,

Будзем весяліць народ!



Суседка 1: Будуць гульні, будуць смешкі –

Вам на радасць ўсім пацешкі.



Суседка 2: Будзе паміж намі хай часцінка свята –

З беларускай песняй зойдзе яно ў хату!


(Гучыць вясёлая песня)
Суседка 1: Ой, людцы, вы ж, напэўна, ведаеце, што ў народзе пагаворка есць такая: хто працуе – той і святкуе. А мой жа Сцяпан, каб яму ліха, кожны дзень святкуе. Дома, нават, цвік не ўваб’е, кажа: “Нельга, сення свята вялікае”. І ляжыць, кнігі чытае, песні напявае, каб яму заклала.

Суседка 2: А я ж кажу, дзе няма ахвоты – там няма і работы. Не заахвоціла ты яго, не зацікавіла. Я вось за добрым мужыком магу патрэсці кумпяком. А за такім брыдам будзеш хадзіць грыбам. І не толькі свята не ўбачыш, але і свету белага.

Суседка 1: Што ж гэта ты думаеш, што ў мяне мужык горшы за твайго? А на табе больш зацікаўленняў, што мужык ад працы не разгібаецца?! Ды я як на гуляначку прыйду, левым вокам павяду, гляну правым у бакі – і мае ўсе мужыкі. І святы мы са Сцяпанам святкуем, ніводнага не мінаем. Што мы горш за другіх?

Суседка 2: Ты хоць адно якое свята ці ведаеш? Людцы добрыя, а вы ведаеце святы беларускія? Успамінайце хутчэй, называйце і прыз атрымайце!
Конкурс – гульня “Беларускія святы”
(Выходзе Сцяпан)

Сцяпан: А што вы гэта тут без мяне святкуеце? Мабыць, я нешта прапусціў.

Суседка-жонка: У цябе ад святаў ужо ў галаве апошняя пружына аслабла, але нюх на забавы добры.

Сцяпан: А ей, а Божа ж мой, каб на цябе паляруш, мая ты кветачка, каб табе дух заняло, мая ты ягадка. Як жа можна ў свята сварыцца на такое золата, як я?

Суседка 2: Даражэнькія, не сварыцеся. Сення ж сапраўды свята.

Сцяпан: Вось бачыш, што людзі гамоняць. Маю права на адпачынак, на пачастунак, а ў хаце, нават, ежы няма. Яна перад людзьмі тут вылупляецца, а мужыка голадам звесці хоча, каб адной весяліцца.

Суседка-жонка: Каб цябе каўтун весяліў удзень і ўначы. Ты ж у хаце ўсе запасы паеў. Нават, зацірку, што парасятам запарыла, як каўбы не трэснуць.

Сцяпан: Бачыце, людцы, точна голадам замарыць хоча. Вось чапля востраносая. Я цябе зараз пазабаўляю.

Суседка 2: Суседзе, мілыя не сварыцеся. Я ведаю, што мы павінны зрабіць. Сення ў нашай хаце свята?

Усе: Свята!

Суседка: А якое ж свята без вяселля і танцаў. Запрашайце людзей на “вароцікі” хутчэй. Пакажам, як мы ўмеем весяліцца.

Гульня “Вароцікі”
(Выходзіць жанчына са збанам)
Жанчына: Шанаванне добрым людзям,

Хай вам радасці прыбудзе.



Сцяпан: Нам ад радасці аж цесна

Ты што такое тут прынесла?



Жанчына: Я пачула, што тут свята,

І людзей вунь як багата.

Дык прынесла частаванне

Ўсім гасцям на мілаванне.



Сцяпан: Зараз глыкну з гэтай дзежкі,

Каб не ўбачыць сцежкі.



Суседка-жонка: Я ж табе глыкну. Сліняка ўжо па барадзе плыве.

Сцяпан: Калі жонку з’ядаюць завідкі, яна з’ядае мужа.

Жанчына: Мае вы даражэнькія! У маім збанку – каша святочная. Да каго ў хату прыйдзе свята, той і кашу гэту – на стол на сурвэту.

Суседка 2: Што за дзіва твая каша?

Жанчына: Мая, але можа быць ваша. Калі вы ўсе адгадаеце, што каб кашу заварыць туды патрэбна палажыць. Я буду называць прадукты для кашы, а вы ўсе будзеце гаварыць “Да”, а на тыя, якія да кашы не падыходзяць – “Не”.

Сарока-белабока

Задумала кашу зварыць,

Каб дзетак накарміць.

На базар пайшла

І вось, што ўзяла:

Парное малако, (да)

Курынае яйко. (не)

Крупы манныя. (да)

Капусту качанную. (не)

Сахар ды соль (да)

Белую фасоль (не)

Масла тапленае (да)

Рыбку саленую (не)

Лаўровы ліст (не)

Кітайскі рыс (да)

Чарнасліў, ізюм (да)

Шакаладны лукум (не)

Перац балгарскі (не)

Соўс татарскі (не)

Клубнічнае варэнне (да)

Бісквітнае пячэнне (не).


Сцяпан: Ой, дзяўчаты. Ведаеце, што душа мая просіць?

Суседка-жонка: Каб цябе паляруш, хто ж не ведае, чым ты душачку грэеш.

Сцяпан: Вось, нудзіла. Я ж пра музыку гавару. Вось ці ведаеце вы адкуль музыка народная пачалася?

Суседка 2: Ці то ў полі чыстым?

Суседка 1: Ці то ў лесе імглістым?

Жанчына: У радасці ці ў болі?

Суседка 3: Ці ў птушыным свісце?

Сцяпан: А як жа яна з’явілася?

Суседка 1: Праляталі вуткі – абранілі дудкі.

Суседка 2: Прабягаў баран – пакінуў барабан,

Суседка 3: Праскакў конік – прынес нам гармонік.

Жанчына: Праляталі чачоткі – падарылі трашчоткі. Знайшлі – не здзівіліся. Вось так музыка з музыкамі ў нас нарадзілася.



Сцяпан: А настрой нам задаюць на кожным свяце музычныя інструменты. Ці ведаеце вы беларускія народныя інструменты?

Конкурс “Беларускія народныя інструменты”

(Пераможцы выходзяць на сцэну. Ім прапануецца паказаць з дапамогай мімікі і жэстаў пагаворкі. Калі зал угадае пагаворку, то інсцэніроўшчык атрымлівае прыз. Прыказкі: На чужы каравай рот не разявай. За дзьвума зайцамі пагонішся – ні воднага не зловіш. Сем раз адмер – адзі раз адрэж.)

Суседка 1: Вось якія сапраўдныя артысты пабывалі на нашым свяце.

Суседка 2: На, а нам, даражэнькія, трэба далей ісці. Трэба ўсю Зямлю прайсці.

Сцяпан: Людзям песні праспяваць

І са святам віншаваць.



Суседка 3: Хай жыцце будзе багата

На вяселле і на свята!



Сцяпан: І са шчасце круглы год

Хай жыве ўвесь народ!


Песня
Будагоўскі СДК, 2011г.


Сцэнарый

гульнёвай праграмы «Масленічныя пацехі»
(На сцэне стаіцьлаўка са спінкай, на ёй сядзяць лялькі Дзеда і Бабы, апранутых у святочную зімовую вопратку. Пад музыку на “тройцы” імправізаваных каней, упрыгожаных лентамі і званочкамі, выязджаюць дзеці і музыкант. Робяць адзін круг па сонцу, спыняюцца.)
Дзіця 1: Сёння свята Масленкі,

Будзем пяяць песенкі,

Будзем гульні граці,

Зіму праважаці,

Зіму праважаці,

Вясну сустракаці.


Дзіця 2: Вас на свята запрашаем

І вяселле абяцаем!

Тут сумоце будзе пуста,

А ўсмешкам, жартам – густа!


(песня “Масленка”, гурт “Вясёлка”)

(дзеці застаюцца на сцэне, выходзяць жанчыны)
Жанчыны: Дарагія землякі!

Жадаем вам спрыяльных дзянёчкаў,

Каб добра раслі памідоры, ды агурочкі!

Хай у вашай працы дапаможа Бог!

Каб радзілі ў полі жыта і гарох!

Каб у хаце, ў полі ўсё удавалася,

І жыццё вашае, як рунь красавалася!

Дык зайграйце, музыкі,

Бо настаў дзень вялікі!

Хай жа наша свята

Ўвойдзе ў кожную хату!
(Песня “Ідзе Масленка”)
Жанчына: А на Масленіцы заўсёды

Ядуць да ікоты, п’юць да пярхоты,

Пяюць да насаду, пляшуць да ўпаду
(“Старадаўні масленічны карагод” – гульня, запісаная ад жыхароў в.Арэшнікі)

(запрасіць жадаючых з зала: удзельнікі + гледачы танцуюць: усе стаяць у крузе, ўзяўшыся за рукі, кулакі на ўзроўні плеч. Спачатку робяць два крокі ўправа, затым два крокі ўлева, два крокі наперад + 3 хуткіх хлапка + кліч “Гэй!Гэй!Гэй”, 2 крокі назад + 3 кароткіх хлапка + адначасова кліч “Гэй!Гэй!Гэй”

Спачатку паказаць павольна, потым павольна з музыкай. Іузыка гучыць усё хутчэй і хутчэй, адпаведна і рухі ў такт музыцы)
Дзіця 3 : Хто на Масленку сумуе,

Таму ў годзе не шанцуе

Дык навошта сумаваць?

Трэба Масленку пазваць.



Усе дзеці: Прыйдзі, Масленка, хутчэй,

Ды парадуй усіх дзяцей.


Масленіца: Прывітанне, мае даражэнькія!

Як слаўна вы спяваеце,

Дзедаўскіх звычаяў не забываеце!

А ў масленічныя гульні гуляць умееце?


Усе: Умеем!
(Гульня “Патэльня” (Гульня запісана ад жыхароў в.Арэшнікі)
Масленіца: Пытанні да гледачоў з зала (2 чалавекі)

1. Чаму спальваюць на агні пудзіла Зімы на Масленіцу

2. Што сімвалізуе масленічны блін? (багацце, здароўе, сонца)

3. Калі святкуецца Масленіца? Калі нельга святкаваць?

4.Пасярод двара стаіць капа, спераду вілы, ззаду мятла (карова)
А вось і яна, лёгкая на ўспамін.
(Уваходзіць “карова”, яна мукае, бадае дзяцей, брыкаецца. Масленка і дзеці яе гладзяць)
Масленка: Карміліца ты наша, Маслёнка, сваіх дзетак корміш, і пра чужых не

забываеш? (маша галавой: “Не”).Станчыш? (ківае галавой у знак згоды. Скача пад вясёлую мелодыю, усе пляскаюць у далоні). А малаком сваім смачным дзетак пачастуеш? (Ківае галавой у знак згоды). Малако тваё, як мядок, так і льецца ў раток! Ад такога малака дзеці як на дражжах растуць


(“Масленічныя прыпеўкі”)
Масленіца: Яшчэ раз вітаем вас са святам!

Мы з вамі развітваемся

І кажам : Да пабачэння!

Дзякуем усіх за ўвагу!

Арэшніцкі СДК 2011г.


Жажэлкаўскія пацешкі

(сцэнарый)


(Пад вясёлую музыку ў хату заходзяць “Пацешкі”)
Дзе мы едзем, дзе мы йдзем,

Настрой не губляем

Дзе заедзем, дзе зайдзем

Там і пагуляем


1. Добры дзень і добры час!

2. Запытайце, хто мы такія

3. Мы “Пацешнікі”, прыехалі з вёскі Жажэлка, з таго

прыгожага краю, дзе завод БелПі вырабляе гарэлку “Генерала”

2. Дзе людзі не зналі гультайства спрадвеку, а шчыра
працавалі, весяліліся, ды жартавалі.

1. А жартавалі, ды высмейвалі яны тое, што жыць усім перашкаджае.

2. Таму сваю праграму мы так і назвалі “жартам і смехам па жыццёвым агрэхам”

3. Мы – “Пацешнікі”, людзі такія – на чужое дабро не сквапныя, на сваё – не скупыя.

2. Калі ехалі ўгосці, ўзялі з сабой каўбасы звязку, ды гарэлкі “Генерала” пляшку.

3. Але пакуль конь у дарозе блудзіў, Даніла тую пляшку асушыў.

1. Сучка тым часам у возе не драмала – з’ела каўбасу і сала.
2. Хопіць, Ганна, людзям плакаць,

Лёс з агідаю штурхаць.

Языком нікчэмным шаркаць,

Лепей будзе жартаваць.


3. А чаму б і не. Ударым жартам і смехам па нашым жыццёвым агрэхам!

(Спяваюць частушкі) (Полька кашляе)
Даніла: Паслухай, Ганна, а чаго гэта наша кума так

раскашлялася? Хоць бы не былі сухоты. Запытай, флюрографа даўно праходзіла?


Ганна: Ат, не кажы ерунду! Што не бачыш, апранула новую

сукенку, дык хоча, каб на яе ўсе глядзелі.



(Полька падыходзіць да Ганны)
Полька: Ну, як табе падабаецца мая новая сукенка?

Ганна: Цудоўная! Твая швачка шые так, што і на калодзе

ляжыць добра…!


Полька: А цябе дык усё зайздрасць бярэ! Як ем, так і

выглядаю. Чаго не скажаш па табе. Бо сядзіш мабыць на адной вадзе і лебядзе.


Ганна: Не на лебядзе, а на дыеце! Вось, чытай: ліст ад

вядучага “Моднага прыгавора” атрымала. Еду ў Маскву. Таму фігуру саблюдаю. Каб не сорамна было выйсці на подыум…


Полька: Вой, вой! Пусціце Дуню Ў Еўропу!

Ганна: Тады пасмяешся, як прыеду з модным гардэробам.

Як прыбяруся, то ўсе мужыкі будуць звяртаць на адну мяне ўвагу!


Полька: Хай жа бог дае, хай. А на мяне і такую

звяртаюць.


(звяртаецца да Данілы, ў гэты час Ганна некуды пабегла)
А ты ўсё мнешся, ды мнешся. Бачу нешта мусіць расказаць хочаш, ну, дык не тамі душу. Давай, расказвай!
Даніла:Вадзіў я сёлета летам карову на кірмаш прадаваць.

Суседка таксама разам са мной хадзіла. А дарога праз лес ляжала. Як увайшлі мы ў той лес, раптам яна і кажа: “Ой, сусед, я баюся!”

-Дык чаго ж ты баісся, пытаю?

-Баюся, каб ты мяне не згвалтаваў

- Ідзі, дурніца, - кажу ёй - Ты што, не бачыш, што я павінен карову на вяроўцы весці?
Полька: Вой, а які ж ты дурны. Карову ж можна было

прывязаць. Нізашто пакрыўдзіў суседку!


Даніла: А я пра што! І я пра гэта. Ужо зіма на вуліцы, а я

сабе ніяк не магу прабачыць, чаму я тады не прывязаў тую карову!


Полька: Пэўна, калі збіраўся на кірмаш, кульнуў лішнюю

кілішку, прызнайся.



Даніла: Ну, было

Полька: Во, што і трэба даказаць. Медыцынай даказана:

хто многа п’е, той тупее. Мазгі ўсыхаюць, менш іх становіцца. “Ад гарэлкі – розум мелкі”. Гэта не я прыдумала. Гэту прыказку народ прыдумаў.


(звяртаецца ў зал)
А скажыце, людзі добрыя, хто з вас ведае прыказкі ды прымаўкі пра п’янства, пра гэтую шкодную звычку? Ад мяне таму прыз.
(Звяртаецца да Данілы)
Полька: Ты ўжо вельмі не крыўдуй, што крыху цябе

пакрытыкавалі. Думаеш мой лепшы? У яго таксама розуму не шмат. Запытайся, а чаго я сёння адна?


Даніла: Ну… чаму?

Полька: Збіраецца мой на вяселле, абувае новыя боты.

Прасіла, ўмаляла: “Не абувай, усе роўна згубіш”. Не, абуў. На вяселлі набраўся, як жаба гразі, заснуў пры дарозе, ды ляжыць, выцягнуўшы на яе ногі. У гэты час ехаў селянін на падводзе, вёз дровы. Спыніўся, разбудзіў, ды кажа яму: “Прымі ногі з дарогі, праехаць трэба”. А мой дурань галаву падняў, паглядзеў на босыя ногі, ды й кажа: “Едзь, чалавеча, едзь, гэта не мае ногі, мае ногі былі ў ботах”. Цяпер застаўся і без ботаў, і без ног.


Даніла: Ну, хопіць ужо, хопіць, што ўжо зробіш?

Пайду зірну, каб конь не збег.


Ганна: (выходзіць, пяе частушку) Вось скажы,

суседачка, за што мой мяне б’е? Здаецца і тварам вышла, і ў хаце прыбрана, есці наварана, дзеткі дагледжаны.


Полька: Падгульваеш? Ой, бачу па тваіх вочках, што

ходзіш па ночках!



Ганна: Ну, калі толькі за гэта. Можна падумаць, што ты

не.


Полька: Я свайму ні разу не здраджвала. Не шанцавала

мне неяк.



Ганна: Так і скажы.

Полька: А мой, як жаніхом быў, абяцаў мяне на руках

насіць
Ганна: Даражэнькая, ты забылася, што калі ты была

нявестаю, то важыла ўдвая менш. Я баба такая “ні па кані, ні па аглоблях, а па справядлівасці”. Так можна і грыжу нарваць.

Полька: А цяпер, калі павозкай ногі адтаптала, не

падыміць, нават, цябе, такую малую ды худую.



Ганна: А чаму бяда часам такая бывае, што мужык меры

гарэлцы не знае.



Полька (дастае з сумкі пляшку): Вось бачыце, праўду

казала: была поўная – пустая стала. (Даніла выпіў у дарозе). А цяпер хачу запытаць у вас я, колькі каштуе гэта змяя? (адказы з залы).

А хто правільна адгадае, той ад мяне прыз атрымае.

Ганна: Для тых, хто меры не знае, скажу вам я

Залатая на яе цана,

Страчанае здароўе,

Разбітая сям’я


Полька: Жывем у піўной правінцыі: налева паказвае

стрэлка “Піва, віно, гарэлка”, куды не пойдзеш – усё роўна “Піва, гарэлка, віно”



Ганна: Давай не будзем гараваць, а лепш падумаем,

як мужыкоў ад гэтай згубы ўратаваць.

Полька: Праўду кажаш. Майму наўрат ці што паможа, а

твой як ніяк, на сваіх нагах



(сцэнка “Парада”)
(выходзіць Даніла, просіць у жонкі прабачэння)

Даніла: Пакуль зусім я не загінуў.

Давай жонка бусяка!

Звычку згубную пакіну

Першага красавіка



(выходзіць мужык Полькі)
Мужык: Прывітанне добрым людзям!

Хай вам радасці прыбудзе!



Полька: Паглядзеце, ці не дзіва:

Муж цвярозы і шчаслівы.

Нават на сваіх нагах,

Ці ж не дзіва,


Муж: І я дабіўся пераменаў

Цяпер у жыцці я бачу сэнс

Дзякуй, Богу, залячыў хворыя ногі

Добры доктар “экстрасэнс”


Ганна: З цвярозым мужам побач сесці –

Такое шчасце вам скажу –

Я прыгатую смачна есці,

За стол шыкоўны пасаджу.


Полька: І я падам на вышытым абрусе,

Гарбатай, кавай напаю,

Уволю з ім нагаваруся,

Пацешу душачку сваю.



(усе абдымаюцца)
Муж: Кахаць цябе як раней буду,

Абяцаю, прагарэлку пазабуду!

Полька, любачка! Ах!Ах!

Паспрабую, можа, нават.

Панясу і на руках.

(пад музыку спрабуе ўзяць на рукі жонку)
Разам: Мы даб’ёмся пераменаў,

На жыццё глянем смялей,

Разам з любымі сустрэнем

100 гадовы юбілей!


Колькі нас – усяго жменька,

Пажывём жа харашэнька!


(Гучыць песня “Чаму ж мне не пець”)

Жажэлкаўскі СК, 2011г.



Сцэнарый гульнёвай праграмы

Ад весялосці не бывае злосці”


Гульнёвая пляцоўка аформлена пляцёным плотам, на ім – рушнікі, ля плота , раскідана смецце. З левага боку выходзіць суседка Ганна.

Зоська: Добры дзень паважаныя сябры,

дарагія госці.

Рада вас вітаць у свята,

Як многа вакол прыгажосці,

Усмешак сардэчных багата.

І такія ўсе прыгожыя, добразычлівыя, у прыемным настроі – што душа ў мяне радуецца! Адно толькі мне не дае супакою дзе ж гэта мой Сымон боўтаецца, мо бачылі яго дзе? Пытаецца ў людзей Пакуль я яго шукала - гаршкі ў печы павыкіпалі, і падліць няма чым, Сымон вады не нанасіў. Пакуль свінні пакарміла, куры з сядла павыляталі, з курамі навяла парадак – цяля вылезла, цяля загнала – печ выгарыла. Хіба аднымі рукамі ўправіш усё? А яшчэ надворак не прыбраны…



падкідвае смецце на чужы надворак. У гэты момант выходзіць суседка Зося і бачыць гэта.

Ганна: А, зусім сорам згубіла! Людзі добрыя, гляньце на яе!

Зося: А ты не глядзі, а то зрынкі павылазяць!

Ганна: А я, а каб…А каб у цябе нічога не было і каб жыта не расло!

Зося: А каб цябе людзі не частавалі, каб твае гумны пуставалі!

Ганна: А каб да цябе родзічы не хадзілі і прысмакі не насілі.

Зося: А ты не чапай маіх родзічаў…

Ганна: А то што?

Зоська: А то я тваіх чапану, што думала, гляньце які ў Зоські сват, ён жа чорту лысаму брат!

Ганна: А твой сват да жанчын чапляцца рад! Балбатун!

Зося: А вот зараз і праверым чый да жанчын чапляецца, а чый чорту брат! А чый лепшы балбатун!
Праводзяць конкурс “Балбатуны”
З зала выбіраюцца 2 свата, ім даецца тэкст, яны павінны з поўным ротам цукерак прачытаць яго.

1.Трымля-трымля, вось кадрыля, 2. Трымля-трымля, вось кадрыля,

Вось і бабанька ідзе, Калі быў я малады!

Валіць проста, нібы з моста, Я б ніколі не жаніўся,

Як ніколі, як нідзе! Не пазнаў бы я бяды!
Ганна: Ну сваточкі, ну галубочкі, адзін перад другім лепшы!
Зоська: Ну падумаеш нешта там прамыкалі, гэдак і мая гаспадарка кажную раніцу мыкае. Вось глядзіце!
Праводзяць конкурс “Ні бе, ні ме, ні кукарэку”

Гуляюць 2 паловы зала, адна-гусі Зосі, другая куры – Ганны. Пад музыку спяваюць песні галасамі птушак.
Ганна: Трэба прызнаца, суседачка, твае куры больш гарлатыя, чым мае гусі!

Чуецца музыка гармоніка, з-за пляценя выходзіць кума Алена і кум-гарманіст Іван.
Зоська: От, Ганна, ты на маіх родзічаў брахала, паслухай як мая кума Алена спявае.
Песня “На горы буркун” спявае А.Дзедавец і І.Алешка

Кума: Добры, дзень вам, жанчынкі. Расказвайце, што

новага ў вас, якім клопатам жывяце?


Зоська: -Ой, кумачка, адзін клопат – аб дачцэ. Нешта сумуе яна. А мне глядзець на яе маркотна. Сэрца крывёю абліваеца.

Ганна:- Ой, не кажы, Зоська, малыя дзеці – малы клопат, а парастуць – праблем не абярэшся.

Зоська: -А ты, Алена, што маўчыш?
Кума Алена: -А, што там гаварыць. Мне лягчэй. У мяне

хлопцы. Грышка мо жэніцца хутка. Пара думаць аб вяселлі, так што паказвайце сваіх дачок, суседачкі!



суседкі выбіраюць з зала 2 дачок
Зоська: Дзеўкі прыпеўкі спяваюць штодня,

Хто ў гуморы – той наша радня!


Праводзяць конкурс “Частушкі” з дачкамі.


  1. Музыканцік дарагі,

У цябе чубчык залаты,

У цябе чубчык кучаю

Я ж цябе замучаю!
2.Палюбіла гарманіста,

Чарнявага, кажацца,

А ён рыжы аказаўся,

Гуталінам мажацца!


3.А ў гэту сераду,

Я мяса не ела.

Не цалуйце мяне, хлопцы,

Каб я не самлела!

4. Сядзіць мілы на заборы

Сядзіць, усміхаецца,

Зубы новыя паставіў,

Рот не закрываецца.


5. Мой мілёначак харош

Хоць за пазуху палож,

Палажыла б за душу,

Ды баюся – задушу!


6.Я па лесе песні пела,

Ішлі адгалосачкі.

Па мне мілы сохне, вяне,

Я па ім - ні трошачкі!


Пакуль дзяўчаты спяваюць прыпеўкі, ля плота збіраюцца іншыя суседкі.
Ганна: Ай, маладзец, дачушка, спявала, як птушка гучала! Бяры, Алена, маю дачушку ў нявесткі!
Зоська: Чаго гэта тваю дачку, а мая што горшая?!

Суседкі перагаврваюцца паміж сабой за плотам .
Алена: Што гэта вы, зноў разбрахаліся, бабанькі, вазьму абоіх у нявесткі, у мяне ж два сыны,толькі не сварыцесь! Цётка Вольга, ты як самая мудрая і вопытная, скажы што-небудзь!
Цётка Вольга: Ну-ка хутка абдыміцесь,

Адна адной тут пакланіцесь,

І хопіць тут стаяць за тынам,

Спляшам полечку з інтымам!

Гэй, добрыя людзі,

Паглядзіце што тут будзе!

Танцы і карагоды

Не выходзяць з моды!


Цётка Вольга праводзіць польку з інтымам, запрашаючы ўсіх гасцей на скокі.

Пасля полькі!
Ганна: Даражэнькія мае, жадаю – тым, хто пасварыўся – каб памірыўся,
Зоська: Хто дурныя думкі мае – хай мятлой іх выганяе.
Ганна: Няхай вам сонца смяецца,

Няхай вам усё ўдаецца


Зоська:Каб весяліў кожны дзень вас хтосьці,

Бо ад весялосці не бывае злосці!!!


Гучыць песня “Чарка на пасашок” у выкананні н.а.п. “Смаляначка”, Ганна і Зоська частуюць гледачоў бутэрбродамі з салам, салёным агурком і гарэлкай.
Смалявіцкі ГДК, 2011г.

Ухажоры”



Сюжэтна-гульнёвая праграма
Ганна – Ой, нешта сумна так, зусім не весела. Хоць бы хто ў госці на агеньчык завітаў. Дык пасядзелі б, пра жыццё пагаварылі, дык на душы б хораша стала.
(чуецца стук у дзверы)
Ой, быццам Бог пачуў мае словы. На шчасце хтосьці ідзе. Мабыць суседка Арына, дык усё ж весялей у дзвюх.
(заходзіць Арына)
Арына – Добры дзень, суседачка. Нешта так мутарна на душы, дык рашыла прыйсці да цябе пасядзець, пагаварыць, паспрачацца мо.
Ганна – Спрачацца мы з табою масцярыцы, але ж і адна без адной жыць не можам. Вось зараз самавар пастаўлю, варэнне дастану. Пірог у мяне смачны сёння пякла з яблыкамі. Зараз закацім пір на ўвесь мір.
(стук у дзверы)
Ой, нехта яшчэ ідзе. Развязаўся мех, не на смех. А мо Ігнат ідзе з працы. Але яшчэ рана.
(заходзяць суседкі)
Зося – Добры дзень, у вашу хату. На прысмакі яна багата?
Ганна – Багата, багата, родненькія, заходзьце. Вось толькі самавар хацела паставіць, ды пірагом з варэннем з Арынаю пачаставацца.

Марыся – А ў цябе і Арынка тут? Ну тады мы ўсе у зборы. Сядайце за стол. Зараз будзем частавацца.
Ганна – Добра, Марыська, праўду кажам. Сядайце за стол. На чай будзем дзьмухаць, ды байкі слухаць. Вось, чай разбірайце. А вось варэнне смачнае...
Зоська – А якое ў цябе варэнне?
Ганна – А вы паспытайце, ды адгадайце.
(спытаюць варэнне)
Арына – Не ведаю з чаго ты яго варыла.
Жанчыны – І мы не ведаем.
Ганна – Жанчынкі, а давайце ў людзей спытаем – З якіх ягад можна варыць варэнне?

(хто адказвае таго запрашаюць на сцэну. Патрэбна – 4 чалавекі)
Арына – Ну, калі вы ведаеце з якіх ягад можна варыць варэнне, дык, напэўна, і адгадаецце з чаго зварана гэта варэнне.
Гульня “Адгадай варэнне”
(кожнаму удзельніку даюць па шклянцы варэння з лыжкамі. Удзельнікі спрабуюць і адгадваюць. Хто адгадаў – таму прыз (банка варэння)
Зоська – дзякуй, дзяўчаткі. Мы бачым што вы добрыя гаспадыні. А зараз ідзіце на свае месцы.
Марыся – Ну, суседачкі, раскажыце яшчэ дзе што новага?
Зоська – Ой, якое новае? Давайце лепш старое успомнім.
Ганна – ранней неяк весялей было, часцей у госці хадзілі.
Арына – Дык маладзейшыя былі. Хацелася пагуляць, павесяліцца.
Марыся – Тады мы пра ухажораў добрых марылі.
Ганна – Вось ты, Зоська, якога хацела сабе жаніха?
Зоська – Якога? Каб сядзеў на ўслонцы, ды лічыў чырвонцы.
Арына – Вядома, каму патрэбен жаніх, якіб сядзеў на скамейкі ды страсаў капейкі.
Марыся – А я таксама хацела, каб мой жаніх меў торбу грошай, ды са мною быў харошы.
Ганна – А мне хацелася каб жаніх прынёс у хату дастатак. Каб ля дому пасся статак.
(чуецца гоман, у хату заходзяць мужчыны)
Ігнат – А што? У цябе гэтага няма?
Ганна – Адкуль ты узяўся? Ды бач, не адзін. Жанчынкі, трымайцеся, ухажоры прыйшлі.

Ігнат – Ого. Колькі маладух. Нездарма я хлопцаў прывёў.
ГаннаВось сабраліся мы усе, гэтак спантанна. Маладосць успамінаем, косці вам перамываем.
Васіль – Вось цуд! Менш за ўсё я хацеў тут сёння сустрэцца со сваёй жонкай. А тут во табе, на табе, пабачце – сустрэўся. Што ты тут робіш, Тарпеда Дармідонтаўна?
Зоська – Хто?!
Марыся – (б’е мужа у плечы) Гэта… э ён мяне так ласкава называе, баламут.
Арына – Ці ж гэта ласкава?
Марыся – Ну дык вядома.
Ганна - А давайце праверым, ці ведаюць нашы хлопцы ласкавыя словы.
Жанчыны – Давайце, давайце.
(мужчыны называюць ласкавыя словы)
Марыся – І сузім яны не ведаюць гэтыя ласкавыя словы. Вунь бачу колькі хлопцаў стаіць. Пайду паклічу, хай яны назавуць гэтыя ласкавыя словы.
Гульня “Ласкавыя словы”
(хлопцы па чарзе называюць ласкавыя словы, хто апошні – той і пераможца. Яму ўручаецца прыз)
Марыся – Хлопцы, а чаго вы прыйшлі да Ігната?
Зоська – Ну, вядома чаму. Пляшку раздушыць.
Ігнат – Ай, якія ж вы разумныя. Мы сабраліся каб пра вас песні паспяваць.

Ганна – ну, дык спявайце, а мы паслухаем.
Мікола – Ну што, хлопцы, рэзнем? Рэзнем.
(хлопцы спяваюць песню “Ой, пяць”)
Арына – Ну, вось пабачце, якія яны песні пра нас спяваюць.
Зоська – Жанчынкі, давайце і мы пра іх паспяваем.
(спяваюць песню “Ой, заноза муж”)
Марыся – Вось вы пра нас песні спяваеце, а не ведаеце як цяжка мужчыне без жанчыны. Нават супу сабе не зварыце.
Пятро – Чаму гэта? Я вось, напрыклад, умею боршчык варыць.
Арына – Ой, ды не брашы ты!
Пятро – Кажу ўмею.
Васіль А я ўмею гатаваць расольнік.
Марыся – Хоць бы разочак паспрабаваць твайго варыва.
Мікола – А я люблю гатовае целабіць. Мне ўсе адно, ці борчшык, ці расольнік. Абы ў жываце было поўна.
Зоська – Вядома, ты ласы на чужыя каўбасы.
Марыся – А давайце праверым, ці праўду яны кажуць.
Ганна – Хлопцы, ці ведаеце вы кухонныя рэчы, якімі карыстаюцца жанчыны пры прыгатаванні ежы.
(жанчыны паказваюць кухонныя прылады працы (скалка, палоннік і г.д.) хто адказвае – выходзяць на сцэну)
Арына – Вось і атрымалася ў нас дзве каманды.
Ганна – Хлопцы, вось тут перад вамі ляжаць картачкі, на якіх напісаны розныя назвы прадуктаў з якіх вы павінны выбраць усе неабходныя, каб прыгатаваць расольнік.
(пярлоўка, вада, гуркі, морква, бульба, цыбуля, макароны, рыс, мука, спецыі, соль, сахар, мясв, фасоль, ванілін, яблыкі, гарох, грэчка, рыба, яйкі, малако, смятана, капуста, бурак)
Зоська – хлопцы, дайце гэтым выхвалякам фору.
Гульня “Прыгатуй расольнік”
Каманда якая раней справіцца з заданнем – тыя і пераможца.
МарысяМалайцы хлопцы, вы добрыя гаспадары.
Васіль – А што вы, жанчыны, ведаеце у мужыцкіх справах?
Арына – Ды, амаль усё тое што і вы. Не хвалюйцеся.
Пятро – Ігнат, нясі нашы мужыцкія прылады працы. Зараз мы і пабачым, як яны іх ведаюць.
(хлопцы паказваюць сталярныя інструменты, спачатку дзяўчатам на сцэне)
Ігнат – Малайцы, ведаеце.

Мікола – А ці ведаеце вы дзяўчаты? (звяртаецца да гледачоў)
Пятро – Хто адгадае – прыз атрымае.
(хлопцы паказваюць сталярныя інструменты гледачам, хто адказвае падымаецца на сцэну).
Ігнат – А справу мужыцкую вы хоць адну зрабіць зможыце?

Дзяўчаты – А якую?

Ігнат – Якую? Ды вунь у мяне зусім плот прагніў ля хаты. Хлопцы, давайце здымем два пралёты. А дзяўчаты няхай адрамантуюць.
Гульня “Плот”
На дзвюх рэйках (папярочных) прабіты ўздоўж па краях рэйкі. На іх патрэбна набіць яшчэ некалькі рэек. Якая каманда хутчэй справіцца з гэтай справай – тая і пераможца)
Васіль – Ну, малайцы, дзяўчаты. Можыце нават і мужыцкую справу рабіць. Атрымоўвайце падарункі.

Зоська – Ну, што, ухажоры, мабыць прыпеўкі паспяваем.
Мікола – А што? Можна.
(спяваюць прыпеўкі)

Марыся – Ну што, дзяўчаты, мабыць досыць ужо дурыць галаву людзям . Пара ужо дадому.

Зоська – Але ж і весела было нам. Давайце заспяваем нашу “Барсукоўскую”.

Ганна – Бо нездарма нас усе клічуць (спяваюць) “Барсукоўскімі гарэзамі”.
Барсукоўскі ЦТК, 2011г.

Адказная за выпуск –

дырэктар Смалявіцкага РАМЦ

В.І.Барысенка





База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка