201. Бодхі: «Дзеянні Бодхісаттвы\ »




старонка17/37
Дата канвертавання14.03.2016
Памер2.76 Mb.
1   ...   13   14   15   16   17   18   19   20   ...   37

0235. Бодхі: «Разбор дамалёвак якасцей".

Знайшоўшы ў сваім архіве запіс гутаркі, выкладзенай ніжэй, я вырашыў выкласці яго ў матэрыялы, бо ён паказвае на прыкладзе - як менавіта можна разбіраць дамалёўкі - як у сабе самім, так і ў іншым чалавеку. І хаця прыведзеная дамалёўка здаецца першапачаткова відавочнай, маёй суразмоўніцы так зусім не здавалася, і галоўнае - на гэтым прыкладзе бачны сам падыход, які можна з поспехам выкарыстоўваць для рассейвання дамалёвак любой складанасці.


Бодхі: калі ты ў паўсядзённых зносінах выкарыстоўваеш слова "якасць чалавека", ты ж маеш на ўвазе пад гэтым нешта? Нейкія яго ўстойлівыя характарыстыкі, некаторыя эмоцыі, якія часта праяўляюцца, або характэрныя паводзіны, якія мы завем "мужнасць" або "шчырасць" і да т.п. Вось і адкажы ў адпаведнасці з наяўным разумеем слова "якасць". Мне не патрэбны поўны пералік - мяне задаволяць хаця б адна-дзве якасці, якія табе падабаюцца ў тваім хлопчыку. Я хачу правесці цябе па некаторым ланцужку разваг і паглядзець - што ты будзеш рабіць, калі мы дойдзем да канца.

Дзяўчынка: перш за ўсё мужнасць

Бодхі: досыць. Прывядзі прыклад сітуацыі, у якой гэтая яго якасць праявілася.

Дзяўчынка: я ўключаю ў гэтае ўспрыманне цягавітасць,..

Бодхі: пачакай, незразумела - мужнасць і цягавітасць для мяне - зусім розныя ўспрыманні. Цягавітасць - гэта калі чалавек здольны здзяйсняць нейкую дзейнасць, пераадольваючы стомленасць, а мужнасць - гэта хутчэй пераадоленне страхаў. Я б вызначыў груба мужнасць, як яркае жаданне і здольнасць пераадольваць свае страхі, свае азмрочванні, і здзяйсненне дзеянняў, накіраваных на рэалізацыю гэтага жадання. Гэта значыць калі чалавек насуперак сваім страхам і думкам-скептыкам працягвае што ёсць моцы змагацца альбо з неспрыяльнымі абставінамі, альбо са сваімі азмрочваннямі, я такога чалавека назваў бы мужным. Калі такое азначэнне мужнасці падыходзіць табе, і ты лічыш, што К. валодае гэтай якасцю і гэта табе ў ім больш падабаецца - тады можна ісці далей. Калі не - давай удакладняць далей.

Дзяўчынка: так, калі параўноўваць са мной, то пераадоленне страху цемры, зносін са звычайнымі людзьмі, рызыка.

Бодхі: я хачу атрымаць вызначаны адказ: такое азначэнне мужнасці падыходзіць табе? Ты лічыш, што К. валодае гэтай якасцю?

Дзяўчынка: цікавае пытанне. У К. мне падабаецца тое, што ён не баіцца рызыкаваць.

Бодхі: добра, тады хай "мужнасць" будзе азначаць "не баіцца рызыкаваць", і мы далей будзем абмяркоўваць менавіта гэтую якасць. Так падыходзіць?

Дзяўчынка: :)

Бодхі: гэты знак можна тлумачыць як заўгодна - мне ён незразумелы. Я аддаю перавагу не пакідаць месца для дадумванняў, таму аддаю перавагу замест знакаў выкарыстоўванню слоў.

Дзяўчынка: так, толькі я не вельмі ўпэўненая, бо прыклад прывесці зараз не магу.

Бодхі: атрымліваецца незвычайна - ты кажаш, што гэта самая прывабная якасць у ім, але ж гэта і азначае, што ён праяўляў яе не аднойчы, і ў нейкай яркай форме, так што гэта запомнілася, і раптам - ... не можаш успомніць прыклад? Паспрабуй успомніць. Не магу сабе ўявіць такога. Напрыклад, я кажу камусьці - "мне прывабна, што мая дзяўчына класна маркітуецца". Мяне пытаюць - прывядзі прыклад. Няўжо я не ўспомню? Вядома ўспомню нямала прыкладаў.

Дзяўчынка: мне складана сказаць, якая самая прывабная якасць, кожная з іх для мяне значная.

Бодхі: добра, апусцім слова "самая", бо гэта нічога не змяняе. Калі ёсць у К. нейкая якасць, якая, відавочна, павінна быць ЯРКА праяўленая, калі ты яе вылучаеш і яна табе падабаецца, то як так можа быць, што ты не памятаеш НІ АДНОЙ сітуацыі, у якой яна б праявілася?

Дзяўчынка: напрыклад сітуацыя з яго машынай, калі К. распавёў мне аб гэтым, я падумала, што гэта рызыкоўны крок.

Бодхі: добра, зараз ёсць пэўны прыклад, давай яго разгледзім. Я хачу, каб ты паказала больш дакладна - у якім пэўным дзеянні К. праявіў мужнасць, ці не пабаяўся рызыкнуць. У чым была рызыка і якія былі яго дзеянні. Хачу яшчэ ўдакладніць фразу "не пабаяўся рызыкнуць" - гэта значыць калі чалавек адчувае страх магчымых непажаданых ім наступстваў, і тым не менш працягвае здзяйсняць тыя дзеянні, якія ён раней пачаў здзяйсняць, паколькі гэта адпавядае яго радасным жаданням або пачуццю абавязку або іншым каштоўнасцям, правільна я разумею?

Дзяўчынка: калі яму прапанавалі абмяняць яго машыну на новую з даплатай, і ён дзейнічаў у гэтым кірунку: фатаграфаваў яе, глядзеў, спрабаваў ездзіць. Мне здаецца, я не той прыклад прыводжу.

Бодхі: давай вызначым структуру твайго адказу: 1) у чым складалася рызыку, 2) як менавіта К. павёў сябе пры гэтай рызыцы, як менавіта ён праявіў мужнасць

Бодхі: як менавіта ён мог застацца без машыны?

Дзяўчынка: грошы на даплату за машыну яму даваў сябар... цяпер я бачу няправільнасць свайго адказу, бо новая машына павінна была перапісацца на яго, і хто мог у такім разе яе адабраць, не ведаю. Рызыкі не было.

Дзяўчынка: успомніла іншы прыклад, хачу яго апісаць.

Бодхі: атрымліваецца, што сябар даваў яму неабходную суму грошай, каб ён змог у выніку распарадзіцца імі так, каб памяняць сваю старую машыну, якой ён ужо амаль не можа карыстацца, на новую. У маім разуменні, К. мог толькі атрымаць машыну, і ўжо ніяк не страціць.

Бодхі: не, пачакай пакуль з іншым прыкладам. Мне цікавая гэтая сітуацыя, хачу трохі на ёй спыніцца, потым пойдзем далей. Атрымліваецца, што ўвесь гэты час - г.зн. некалькі месяцаў з таго моманту, як была гісторыя з машынай, ты лічыла, што К. ідзе на рызыку страціць машыну. Цяпер, паразважаўшы, ты зразумела, што рызыкі не было, але ўвесь гэты час ты думала, што рызыка ёсць. Ці ты неяк уяўляла сабе гэтую рызыку? Былі ж нейкія вобразы, думкі - бо калі ён у тваім уяўленні губляў машыну, то хтосьці яе атрымліваў, хто менавіта?

Дзяўчынка: інвестары

Бодхі: гэта значыць яго сябар?

Дзяўчынка: ну атрымліваецца што так. Цяпер мне ясна, што гэта няправільна.

Бодхі: добра, тады калі ты ўспомніла іншы прыклад, распавядзі аб ім.

Дзяўчынка: я не ведаю нічога аб інвеставанні і ўяўляла сабе цэлы шэраг дзеянняў...

Бодхі: замест таго, каб уяўляць нешта незразумелае, і падтрымліваць у сабе тыя эмоцыі ў адрас гэтага сябра, якія ты адчувала, уяўляючы, што ў К. адбяруць машыну, а таксама замест таго, каб дамалёўваць у К. мужнасць, якую ён нібы праявіў у той сітуацыі, ты магла папросту задаць яму неабходныя пытанні і дамагчыся яснасці.

Бодхі: давай тады разгледзім тую сітуацыю, у якой ён усё ж праявіў мужнасць, калі яна табе ўспомнілася.

Дзяўчынка: калі ўлетку мы блукалі па рэчцы і К. мяне фотаў, то рызыка была выпусціць фотык у ваду (або выпадкова праваліцца з ім з галавой, дно ж было глейкае і трохі зацягвала ногі), г.зн. ён мог страціць прыладу, вельмі неабходную яму ў працы. Яшчэ ён не баяўся быць укушаным змяёй, прастужаным.

Бодхі: усё?

Дзяўчынка: яшчэ ўспомніла іншы прыклад з мінулага года, падобны.

Бодхі: не, я маю на ўвазе з гэтым прыкладам усё?

Дзяўчынка: яшчэ ён першым пайшоў даследаваць мясцовасць.

Бодхі: Першае, што адразу кідаецца ў вочы - у гэтай даволі звычайнай сітуацыі - хлопчык фотае дзяўчынку ў рэчцы - К. праявіў мужнасць не проста ў чымсьці адным, а ажно у цэлых пяці (!) сэнсах. Даволі рэдкая сітуацыя - звычайна чалавек у чымсьці адным праяўляе мужнасць - напрыклад хуліган накінуўся, а ён не ўцёк. А тут - такая простая гісторыя, а праяў мужнасці - ажно 5! Папярэдняя здагадка тут такая: ты спрабуеш "закідаць мяне шапкамі".

Дзяўчынка: а чаму закідаць?

Бодхі: менавіта таму, што дзіўна, што ў такой простай сітуацыі - адразу 5 актаў мужнасці. Таму ўзнікае такі вобраз - ты не ўпэўненая, што апісаны табой прыклад на самой справе выяўляе яго мужнасць, таму пачынаеш пералічваць як мага больш за ўсё на ўдачу - можа што і будзе правільным.

Бодхі: Зараз разгледзім гэтыя праявы мужнасці. Для пачатку хачу аднавіць тую сітуацыю з большай дэталізацыяй. Ён упершыню быў у гэтай мясцовасці?

Дзяўчынка: ну... ён казаў мне, што быў у гэтых месцах, у дзяцінстве там лазіў неаднаразова, і што гэтая мясцовасць і дно яму былі знаёмыя.

Бодхі: як тады зразумець тваю фразу "ён першым пайшоў даследаваць мясцовасць"??

Дзяўчынка: не ведаю... адмяняю гэта.

Бодхі: тады пайшлі далей. Ён фотаў цябе апранутай, ці голай таксама?

Дзяўчынка: і апранутай, і аголенай.

Бодхі: Чаму замест слова "голай" - карацейшага - ты напісала "аголенай"? Гэта пытанне не па тэме, але цікава пачуць адказ.

Дзяўчынка: аголенай - у мяне выклікае ўспрыманне мастацтва, жывапісу.

Бодхі: Жывапіс і мастацтва для цябе - больш эратычнае і прывабнае, чым голае жывое цела?

Дзяўчынка: хутчэй эстэтычна. Слова "голай" выклікае эратычныя ўспрыманні.

Бодхі: ты аддаеш перавагу пісаць не эратычна, а эстэтычна? Я - наадварот, але ва ўсіх свае перавагі ў дадзены момант часу. Давай да глею вернемся.

Дзяўчынка: я адрозніла гэтыя два словы, што ўзнікае, калі іх чую, прамаўляю.

Бодхі: і які твой выбар - як бы ты зараз сказала? І ты ж не проста сказала "аголенай", таму што не адрозніла адценняў - бо я сказаў "голай", і прасцей за ўсё было проста паўтарыць гэтае слова. Ты замяніла яго, хутчэй за ўсё таму, што адчувала няёмкасць - менавіта таму, што гэтае слова рэзаніруе з сэксам, эратычнасцю.

Бодхі: ОК, не буду адыходзіць у бок, вяртаемся да тэмы гутаркі. Давай для пачатку разгледзім "праваліцца з галавой, быць зацягнутым у глей". Скажы, ты сама блукала калі-небудзь па рэчках у вашай мясцовасці да гэтага? Ці было калісьці такое, што цябе ці кагосьці з тваіх знаёмых, або можа ты чула ад кагосьці, што такое было, што чалавека імкліва зацягвала глеем пад ваду з галавой?

Дзяўчынка: я па рэчках хадзіла толькі ў дзяцінстве, у паходзе, у той жа мясцовасці, і ў адным месцы спынілася з-за страху аб нязведаным чорным дні, але не чула, каб з галавой у нашай мясцовасці хтосьці правальваўся.

Бодхі: Я таксама такіх жахаў не чуў пра рэчкі з глейкім дном. У Забайкаллі я трапляў у ручаі, у якіх на дне зыбучыя пяскі, але зацягваюць яны так павольна, што колькі хочаш чакай, каб учапіцца за бераг і вызваліцца. І калі К. там блукаў у дзяцінстве, і ніколі яго глей нікуды не засмоктваў, чаму б ён стаў баяцца засмоктвання? У чым тады, з яго пункта гледжання, складалася яго рызыка? Ні ў чым. Адгэтуль пытанне - ты па-ранейшаму лічыш, што К. праявіў мужнасць, не звярнуўшы ўвагу на такую жудасную рызыку, як быць зацягнутым глеем з галавой і імкліва?

Дзяўчынка: хутчэй мяне з дзяцінства запалохвалі рознымі страшнымі гісторыямі.

Бодхі: мяне цікавіць адказ на гэтае маё пытанне. Нас усіх запалохвалі - не цябе адну.

Дзяўчынка: не, хачу іншы прыклад прывесці.

Бодхі: не, я хачу давесці гэтае абмеркаванне да канца. Ты ўжо не хочаш?

Дзяўчынка: хачу

Бодхі: тады нагадваю, што я чакаю адказу на пытанне.

Дзяўчынка: думаю - гэта была хутчэй яго даследчая цікавасць, з мужнасцю ўспомніла трэці прыклад.

Бодхі: я пакуль што не атрымаў адказу на сваё пытанне.

Дзяўчынка: менавіта ў гэтай сітуацыі, ці праявіў К. мужнасць, не зусім разумею.

Бодхі: ага. Тады хачу падагульніць: мы высвятлілі, што ні ў цябе, ні ў К. не было ні найменшых падстаў меркаваць, што такія жахі магчымыя. Калі цябе неяк там страшна запалохвалі ў дзяцінстве (у што я не веру - усіх запалохваюць аднолькава), то яго не так запалохвалі, значыць яму такія дурасці тым больш у галаву прыйсці не маглі. Асюль пытанне - ці праявіў К. мужнасць, не звярнуўшы ўвагу на такую жудасную рызыку, як быць зацягнутым глеем з галавой і імкліва? Твой адказ застаецца ранейшым - "ці праявіў К. мужнасць, не зусім разумею"?

Дзяўчынка: у гэтым выпадку не, бо было не небяспечна.

Бодхі: добра, засталося яшчэ 4 моманта, у якіх ён усё ж мабыць праявіў мужнасць. Хачу даведацца - табе гэта было складана - сказаць "не, у дадзенай сітуацыі ён не праявіў мужнасці ў тым, што не пабаяўся быць імкліва зацягнутым глеем з галавой, я проста дамалявала гэтую мужнасць, таму што хацела дамаляваць"? У чым менавіта была складанасць, бо ўсё так відавочна? Узнікалі нейкія НЭ у сувязі з тым, што я цябе прыціснуў да сценкі?

Дзяўчынка: не хацелася адыходзіць ад сваіх усталяваных высноў, і ў сувязі з гэтым з'явіліся слабыя НЭ -расчараванне ў К., але потым мне захацелася не ўводзіць сябе ў памылку.

Бодхі: незразумела - як з таго, што ён не праявіў мужнасць там, дзе яе і праявіць было немагчыма, узнікае расчараванне ў ім? Бо ён проста проста НЕ МОГ у той сітуацыі праявіць мужнасць - у чым жа расчароўвацца?

Бодхі: Добра, пойдзем далей. Мусіць у наступным аспекце мы ўсё ж выявім праяву мужнасці К. - ён не пабаяўся таго, што фотаапарат мог бы вываліцца ў яго з рук. Удакладняючае пытанне - ён трымаў фотык у руках, і рамень не быў накінуты на шыю? Ён трымаў яго адной рукой ці абедзвюма, ці часам адной, а часам двума?

Дзяўчынка: пра рамень не памятаю, можна ў К. спытаць.

Бодхі: спытай.

Дзяўчынка: кажа, што рамень вядома накідваў.

Бодхі: !

Бодхі: далей - ты жывеш з К. некаторы час, праводзіла з ім час і раней. Ці заўважала ты, што ён губляе нешта? На тваёй памяці нешта вывальвалася ў яго з рук? Ну кубак, шклянка, нешта такое, што можа разбіцца і прычыніць хоць мінімальную, але шкоду - талерка, кубак. Можаш узгадаць - што менавіта ён выпадкова губляў?

Дзяўчынка: нічога. Не заўважала такога.

Бодхі: наколькі я ведаю, К. часта падарожнічае па горах, шмат фатаграфуе там - гэта намнога больш складанае і небяспечнае з пункта гледжання цэласнасці фотыка мерапрыемства. Ён шмат фотаў. І ні разу нічога не губляў. Дык чаму ж раптам ён стане баяцца таго, што, шпацыруючы па рэчцы, ён раптам яго выпусціць?? Ці лічыш ты зараз, што ў гэтым аспекце ён праявіў мужнасць, пераадолеўшы такую рызыку, што фотаапарат раптам вываліцца ў яго з рук, адначасна сарваўшыся з рамяня на шыі?

Дзяўчынка: не лічу, хачу іншы прыклад.

Бодхі:будзем разбіраць "не пабаяўся быць прастуджаным"? Ці не будзем? Бо тут і зусім усё ясна - ну трэба быць на 100% мамчыным сынком і крэтынам, каб "пабаяцца быць прастуджаным" і не пачаць фотаць голенькую пупсу, на якую ў цябе ўстае пры адным поглядзе на яе. Няўжо гэта праява мужнасці?

Бодхі: са змяёй таксама неяк млява...

Дзяўчынка: я ўспомніла, што ён казаў мне, што пра змей ён усё ведаў - у дзяцінстве ён даследаваў іх і ведаў, як яны сябе паводзяць, дзе жывуць.

Бодхі: давай іншы прыклад, але хачу, каб ты падагульніла і згадзілася (ці не згадзілася) з тым, што мужнасць, праяўленую К. у гэтай сітуацыі, ты высмактала з пальца, пасля чаго паспрабавала закідаць мяне шапкамі з дапамогай зусім бездапаможных аргументаў, якія развальваюцца пры першым павеве разумнага сэнсу і шчырасці.

Дзяўчынка: я цяпер задаю сабе пытанне, чаму прывяла менавіта гэты прыклад

Бодхі: гэта не мае значэння, што ты менавіта яго прывяла - мае значэнне тое, што ты лічыла, што ў той сітуацыі ён праявіў мужнасць, і так бы і далей лічыла, калі б мы яго тут не разабралі. Прычым ты так лічыла б насуперак наяўнай у цябе інфармацыі, насуперак разумнаму сэнсу. Вось такая сіла жадання дамалёвак.

Бодхі: Адсюль пытанне - колькі яшчэ такога смецця ў тваім жыцці? Ці не можа так аказацца, што ЎСЁ, што ты будзеш прыводзіць у прыклад, і не толькі наконт мужнасці К., а чаго заўгодна яшчэ, сапраўды гэтак жа рассыпецца, бо пабудавана на няшчырасці, выцясненнях і дамалёўках? Не страшна працягваць разборы?

Дзяўчынка: нават цікава далей працягваць. Смецця шмат у маёй галаве.

Бодхі: ты нешта яшчэ хочаш сказаць на гэтую тэму, ці пойдзем далей?

Дзяўчынка: пойдзем далей

Бодхі: я так і думаў, што ты на гэтым паставіш кропку - звяртаю ўвагу, што ты, на мой погляд, да самога канца так і засталася няшчырай, таму што ў адказ на маё пытанне "ці згодна ты, што высмактала з пальца" ты не адказала "згодна" - адказала звышухіліста і расплывіста "не разумею, маўляў, чаму прывяла гэты прыклад". Ты выключна няшчырая, і мне амаль зусім з табой нецікава.
Далей гутарка пайшла аб якасці "пяшчота" - дзяўчынка сцвярджала, што К. пяшчотны, і ў якасці доказу прыводзіла прыклад таго, што ён пяшчотна яе лашчыць. Я звярнуў увагу яе на тое, што не "ён пяшчотна яе лашчыць", а дакладней будзе сказаць, што яго дзеянні ёй здаліся пяшчотнымі, былі ёй прыемныя, але што ён на самой справе адчуваў? Гэта пытанне, якое патрабуе даследавання, таму што я магу прывесці 20 магчымых варыянтаў таго - чаму хлопчык можа імітаваць пяшчоту. Напрыклад, калі ён хоча з ёй маркітавацца, і пры гэтым ён недурны (а К. зусім не дурны), то ён разумее, што калі ён праявіць грубіянства ці абыякавасць, то дзяўчынка можа ўзяць, ды і пайсці і пашукаць іншага - больш пачуццёвага хлопчыка. Таму ён выконвае праграму - гладзіць яе, і ўжо потым нарэшце займаецца з ёй сэксам. Я прывёў ёй і іншы прыклад - напрыклад адна дзяўчынка можа адпомсціць другой, спакусіўшы яе хлопчыка - яна ляжыць з ім, прыкладае максімум намаганняў, каб хлопчыку было прыемна, той думае - блін... якая ж яна пяшчотная, як яна смокча, як лашчыць, як аддаецца, як разумее з паўслова... і няўцям яму, што дзяўчынка адчувае ў дадзены момант нянавісць да суперніцы, злараднасць і мсцівасць. А колькі такіх сітуацый, калі хлопчык, пакуль ён моцна хоча маркітавацца, імітуе пяшчоту? Калі ён хоча памаркітавацца з дзяўчынкай, то вылазіць са скуры, каб здацца ёй клапатлівым, пяшчотным, але вось ён дамогся яе, механічнае сэксуальнае жаданне памаркітаваць новую дзяўчынку спадае, і прыкідвацца больш няма чаго - ён халодны і грубіянскі, дзяўчынка ў трансе і праймаецца нянавісцю да ўсяго мужчынскага роду. Няўжо гэта не тыповы прыклад? Таму праблема вось якая: як адрозніць - яго праявы - гэта следства пяшчоты ці рэзультат яго стрыманага выбару мэтазгодных паводзін, каб атрымаць жаданае? Калі перад дзяўчынкай не стаіць задача разабрацца ва ўспрыманнях хлопчыка, а толькі хочацца атрымаць прыемнасць, то гэтае пытанне значэння не мае - пакуль прыемна, ты з ім займаешся сэксам, як ён астыў - перастаеш. Але калі ты хочаш яшчэ і лічыць яго пяшчотным, і пры гэтым імкнешся да шчырасці, хочаш зберагчы сябе ад жорсткіх расчараванняў, то табе неабходна вырашыць пытанне - як жа адрозніць у хлопчыку - пяшчота гэта ці мэтазгодныя паводзіны?

Дзяўчынка кажа "ну ён жа клапоціцца аб мне - кажа, што паколькі мяне могуць згвалтаваць, то каб я насіла з сабой прэзік - хоць не стану цяжарнай і не заражуся". Але ж і тут колькі заўгодна іншых інтэрпрэтацый - ці ёсць падставы выбіраць толькі тую, якая адпавядае прыемнаму табе малюнку? Вядома хлопчык аддае перавагу таму, каб ты не стала цяжарнай і не заразілася, бо тады ты і яго можаш заразіць, або прыйдзецца рабіць доўгі перапынак у сэксе. Так што гэта - клопат аб дзяўчынцы ці аб самім сабе? Пра што ён думае, што адчувае, хто ведае?

Так, перабіраючы адно за другім, дзяўчынка прыйшла да высновы, што яна наогул нічога не ведае аб сваім хлопчыку - яна нават не спрабавала яго даследаваць: распытваць, аналізаваць яго адказы, супастаўляць яго адказы з яго паводзінамі, ствараць розныя сітуацыі і глядзець - як ён сябе вядзе, і г.д. Быў створаны кардонны вобраз, і за ім страціўся чалавек. А ў выніку - непазбежна паскоранае збядненне адносін, шэрасць, штодзённасць. Бо якая цікавасць - займацца сэксам з кардонкай? А дамалёваны на 100% чалавек - гэта і ёсць кардонка, якая, акрамя ўсяго, служыць вечнай крыніцай расчараванняў, нездаволенасцей, неразумення. Дасягненне яснасці ва ўспрыманнях твайго хлопчыка ў любым выпадку прывядзе цябе да пазітыўнага рэзультату:

а) ты будзеш адчуваць і праяўляць шчырасць - надзвычай прыемнае ўспрыманне, моцна рэзаніруючае з іншымі АзУ, з радаснымі жаданнямі

б) калі твой хлопчык акажацца бервяном - ты не страціш шмат часу на гэтую памылку, і зможаш хутчэй пачаць шукаць такога, з якім табе на самой справе будзе цікава, хто сам па сабе будзе жывым і цікавым чалавекам

в) калі твой хлопчык праявіць масу азмрочванняў (а як жа інакш?), і пры гэтым зойме сімпотную табе пазіцыю, будзе гэтыя азмрочванні даследаваць і ўстараняць, пачне змяняцца, у ім будзе праяўляцца жывая цікавасць да таго, каб дамагацца свабоды ад азмрочванняў, то ў гэтым выпадку ваша ўзаемная сімпатыя толькі ўзмацніцца, паколькі будзе абапірацца не на кардонныя вобразы.




1   ...   13   14   15   16   17   18   19   20   ...   37


База данных защищена авторским правом ©shkola.of.by 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка